สัญญาปีศาจ - บทที่ 4 ... อุบาย

 


 

 

ภายในห้องอันมืดสนิท บนที่นอนขนาดหกฟุตยังมีเด็กหนุ่มหลับใหลอยู่ภายใต้ผ้าห่มนวมผืนใหญ่ ความรู้สึกดีที่ได้กระตุ้นอารมณ์ทางเพศของพี่สาวคนรองส่งให้บนใบหน้าของเขายังคงมีรอยยิ้มแม้ขณะอยู่ในห้วงนิทรา  เพชรกล้าขยับพลิกตัวตะแคงทางด้านขวาเพื่อเปลี่ยนอิริยาบถในการนอน แต่แล้วเขาก็รู้สึกได้ถึงแสงอ่อน ๆ ที่ส่องรบกวนสายตา

เพชรกล้าค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นลาง ๆ คือด้านหลังของชายหนุ่มใส่สูทสีดำกำลังนั่งดูโน้ตบุ๊คของเขาอยู่

“เฮ่ย !!! ใครวะ” เด็กหนุ่มสะดุ้งกับสิ่งที่เห็น เขาตะโกนถามพร้อมเหวี่ยงผ้าห่มที่คลุมร่างออกแล้วรีบลุกขึ้นนั่ง

เมื่อชายหนุ่มในชุดสูทได้ยินก็หมุนหันเก้าอี้กลับมาทางเพชรกล้าด้วยทีท่านิ่งเฉยไร้ซึ่งความตื่นตระหนกกับเสียงที่ได้ยิน

“มึงเป็นใคร... เข้ามาในห้องกูได้ไง...” เพชรกล้ายังคงตะคอกถามซ้ำ  แต่ด้วยแสงจากจอโน้ตบุ๊คที่สาดส่องมาทางด้านหลังทำให้เขามองใบหน้าของชายหนุ่มได้ไม่ชัดเจนนัก

“โอ... จากเด็กขี้แยเปลี่ยนเป็นหนุ่มเลือดร้อนไปซะแล้ว” ชายหนุ่มตอบด้วยเสียงหยอกล้อราวกับว่ารู้จักเพชรกล้ามาแสนนาน

ชายหนุ่มในชุดสูทใช้เท้าดันพื้นให้เก้าอี้ขยับถอยเฉียงไปทางด้านหลังเล็กน้อยก่อนจะยกขาซ้ายขึ้นไขว่ห้างแล้วเอนหลังอย่างผ่อนคลาย  เมื่อไม่มีสิ่งใดบดบังหน้าจอ เด็กหนุ่มจึงได้เห็นสิ่งที่ชายผู้บุกรุกกำลังทัศนาอยู่ก่อนหน้า ซึ่งมันก็คือคลิปที่เขาแอบถ่ายสายป่านขณะกำลังช่วยตัวเอง

“ไอ้เหี้ย !!! มึงเป็นใคร...” เพชรกล้าสบถด่าด้วยความโมโห แต่ในใจก็เริ่มรู้สึกหวาดวิตก เมื่อจู่ ๆ กลับมีคนรู้เรื่องที่เขาแอบถ่ายคลิปพี่สาวคนรอง
“จำไม่ได้จริง ๆ เหรอ คุณมองผมแล้วนึกให้ดี... คุณเด็กขี้แย...”

ทั้งคำพูด และน้ำเสียงของชายหนุ่มฉุดรั้งความเกรี้ยวกราดในตัวของเพชรกล้าให้ลดต่ำลง  เขาพยายามเพ่งมองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มซึ่งบัดนี้พอจะมีแสงสว่างจากโน้ตบุ๊คตกกระทบอยู่บ้าง  ยิ่งเด็กหนุ่มพยายามคิด คำว่าเด็กขี้แยก็เริ่มวนเวียนอยู่ในโสตประสาทซ้ำไปซ้ำมา

“กับเรื่องเล็ก ๆ อย่างแย่งเนยถั่วกับพี่ชายจนพี่สาวเอาไปโยนทิ้งยังทำคุณร้องไห้ได้” ชายหนุ่มหยิบกระปุกนูเทลล่าซึ่งวางอยู่บนโต๊ะขึ้นมามองพลางพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“คุณนั่นเอง...” ดวงตาของเพชรกล้าเบิกกว้างยกมือขึ้นชี้ไปยังชายหนุ่ม

ความทรงจำที่ถูกเก็บไว้ในลิ้นชักของสมองเหมือนถูกเปิดออก ชายใส่สูทสีดำที่เพชรกล้ามักจะพบเจอในความฝันตั้งแต่ครั้งยังเยาว์  โดยเขาจะฝันถึงชายที่อยู่ตรงหน้าเมื่อเกิดความคับข้องใจ หรือไม่สามารถบรรลุถึงสิ่งที่ปรารถนา

“Incest เหรอ...” ชายหนุ่มเอี้ยวตัวหันไปด้านซ้ายเล็กน้อยเพื่อมองภาพบนหน้าจอโน้ตบุ๊คอีกครั้งก่อนจะหันกลับมาพูดกับเพชรกล้า
“เอ่อ... เอ่อ...” เด็กหนุ่มในตอนนี้เหมือนคนเป็นใบ้  เขาได้แต่นั่งนิ่งพูดอะไรไม่ออก
“อยากทำอะไรก็ทำ ชีวิตบนโลกใบนี้มันช่างสั้นนัก” ชายหนุ่มในชุดสูทเอ่ยพลางลุกขึ้นเดินไปยังบริเวณหัวเตียงนอน

ผ้าม่านซึ่งอยู่ข้าง ๆ ถูกเปิดออกก่อนที่ชายหนุ่มจะวางกระปุกนูเทลล่าลงบนขอบวงกบหน้าต่างแล้วมองผ่านกระจกใสลงไปยังสระว่ายน้ำ

“เวลาได้ในสิ่งที่ปรารถนา... เราก็จะมีความสุข... คุณว่ามั้ย” ชายหนุ่มหันมาถามพลางยิ้มมุมปากให้กับเพชรกล้า

แสงนวลจากดวงจันทร์ส่องกระทบร่างของชายหนุ่มเผยให้เพชรกล้าได้เห็นใบหน้าของชายปริศนาชัดเจนยิ่งขึ้น  ผิวอันขาวซีด นัยน์ตาแดงก่ำ ประกอบกับชุดสูทสีดำที่สวมทับเชิ้ตดำยิ่งย้ำเตือนให้เด็กหนุ่มจดจำเขาได้  คำถามหลังจากมองลงไปยังสระว่ายน้ำพาให้เพชรกล้าคิดว่าชายหนุ่มต้องรู้ว่าเขามีสัมพันธ์สวาทกับพี่สาวคนโตแล้วเป็นแน่

“อย่ากลัวไปเลย ทั้งคุณและพี่สาวต่างก็มีความสุขไม่ใช่เหรอ” เพียงแค่เพชรกล้าคิด ชายหนุ่มก็พูดสวนขึ้นมาทันที
“.............” เด็กหนุ่มตกใจได้แต่นิ่งเงียบ พลันหางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาของชายใส่สูทที่ทอดลงบนโต๊ะวางโน้ตบุ๊ค

เพชรกล้าพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกนึกคิดเพื่อไม่ให้ชายเบื้องหน้าอ่านใจเขาได้  แล้วชายหนุ่มในชุดสูทสีดำก็ค่อย ๆ ดึงผ้าม่านปิดก่อนจะเดินกลับมานั่งยังเก้าอี้ตัวเดิม

“ช่างน่าเสียดาย หากเธอต้องไปมีอะไรกับชายอื่น... คุณว่ามั้ย” ชายหนุ่มพร่ำพูดโดยตาจ้องมองภาพสายป่านพลางใช้นิ้วมือลูบไล้ไปบนหน้าจอภาพ

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
“เฮ่ย !!! ตื่นยัง” เสียงเคาะประตูกับเสียงเรียกของภาคภูมิพาให้เพชรกล้าสะดุ้งตื่น
“เออ ๆ ตื่นแล้ว” เด็กหนุ่มตะโกนตอบพร้อมยกมือซ้ายข้ามศีรษะเพื่อหยิบรีโมทบนหัวเตียงแล้วเปิดไฟ
เพชรกล้าขยี้ตามองนาฬิกาติดผนัง เวลาแปดโมงเช้าของวันอาทิตย์ซึ่งไม่มีเรียน จะมีเรื่องสำคัญอะไรที่ทำให้ภาคภูมิต้องปลุกเขาแต่เช้า นั่นคือสิ่งที่เด็กหนุ่มคิด

“อะ... เอาไป เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” แฝดผู้พี่ที่เปิดประตูเข้ามาโยน Power bank ลงบนผ้าห่มซึ่งยังคลุมร่างของเพชรกล้าก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้
“มึงเห็นด้วยเหรอวะ กูว่ากูซ่อนดีแล้วนะ” เพชรกล้าพูดพลางยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอื้อมมือคว้า Power bank ที่ปลายเท้า
“เอาเป็นว่ากูเห็นก็แล้วกัน... ว่าแต่มึงเหอะ เล่นเหี้ยไรอีกเนี่ย” ภาคภูมิถามด้วยสีหน้าคิ้วขมวดอย่างจริง ๆ

แฝดผู้น้องค่อย ๆ ขยับตัวลงจากที่นอนแล้ววาง Power bank ลงบนโต๊ะ แต่เมื่อเห็นโน้ตบุ๊คเด็กหนุ่มก็ฉุกคิดขึ้นมาได้  ว่าหน้าจอมันไม่ได้พับปิดเหมือนก่อนที่เขาจะเข้านอน  เพชรกล้าจึงเริ่มกวาดตามองไปบนโต๊ะและบริเวณรอบ ๆ เขาพยายามมองหาสิ่งนั้นแต่กลับไม่พบ

“อะไรของมึงเนี่ย ทำตัวเลิ่กลั่ก ๆ” ภาคภูมิที่เห็นอาการผิดปกติของน้องชายเงยหน้าเอ่ยปากถาม

โดยพลันเพชรกล้าก็หันไปทางหน้าต่าง เขายกมือขึ้นจับผ้าม่านด้วยความระทึก ในใจภาวนาไม่อยากให้เป็นอย่างที่คิด  เด็กหนุ่มกลั้นใจแล้วกระชากดึงให้ผ้าม่านเปิดออกอย่างรวดเร็ว

“เหี้ย !!!” เพชรกล้าอุทานเสียงหลง เมื่อเห็นกระปุกนูเทลล่าวางอยู่บนขอบวงกบหน้าต่าง
“เหี้ยไร... เป็นเหี้ยไร...” ภาคภูมิที่ได้ยินเสียงเพชรกล้าก็ตกใจรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้จนร่างเซถอยหลัง

เมื่อตั้งสิติได้ แฝดผู้พี่จึงค่อย ๆ เดินเข้าไปหาน้องชายที่ยืนนิ่งตัวแข็ง  ภาคภูมิพยายามมองไปยังหน้าต่าง โดยสิ่งที่เห็นมันก็เป็นเพียงกระจกใส ๆ ซึ่งไม่ต่างจากบานหน้าต่างทั่วไป แต่ที่สะดุดตาก็เห็นจะมีแค่กระปุกนูเทลล่าวางอยู่เท่านั้น

“ไอ้สัตว์... นี่มึงกลัวนูเทลล่าเหรอ เหี้ย... กูตกใจหมด”
“เอ่อ... มุขแก้ง่วงยามเช้าน่ะมึง” เพชรกล้าหันมาทำหน้าแหย ๆ กลบเกลื่อน
“มุขเหี้ยไรเนี่ย... ผีนูเทลล่า” ภาคภูมิหัวเสียเล็กน้อย  เขาหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยลืมเรื่องที่ได้ถามไถ่เกี่ยวกับการแอบถ่ายคลิปของน้องชายไปชั่วขณะ

เพชรกล้าใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้คีบหยิบกระปุกนูเทลล่าแล้วปิดผ้าม่าน  เขารีบเดินไปยังถังขยะพลางเหยียบให้ฝาถังเปิดออกก่อนจะทิ้งมันลงไป  เด็กหนุ่มเร่งร้อนกลับมานั่งที่เก้าอี้แล้วเปิด Google ขึ้นบนหน้าจอโน้ตบุ๊ค หากแต่ครั้งนี้ไม่ใช่การค้นหาเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ความใคร่แต่อย่างใด  เงาบริเวณศีรษะของชายหนุ่มในความฝันที่ทอดลงบนโต๊ะคือคีย์เวิร์ดในการค้นหา  แม้จะค่อนข้างลางเลือน แต่เพชรกล้าก็พอเดาได้ว่า นอกจากศีรษะตรงกลางที่เป็นมนุษย์แล้ว ศีรษะข้างซ้ายและขวามันคือศีรษะของแพะกับวัว

“แอสโมเดียส...” เด็กหนุ่มบ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อพบข้อมูล สายตาเขามองกวาดอ่านตัวหนังสืออย่างจดจ่อ
“เหี้ย !!! ลืม... มึงยังไม่ตอบกูเลย” เพชรกล้าสะดุ้งโหยง เมื่อภาคภูมิวิสาสะเปิดประตูห้องเข้ามา
“ไอ้เหี้ยภาค... ไอ้สัตว์ กูตกใจ”
“เป็นเหี้ยไรเนี่ย ขวัญอ่อน” ภาคภูมิปิดประตูแล้วเดินไปนั่งบนที่นอน
“เออ ไม่เป็นไร” เพชรกล้าหมุนเก้าอี้หันมาตอบพลางถอนหายใจเบา ๆ
“อะ มึงจะตอบกูได้ยัง มึงคิดจะทำอะไรอีก” แฝดผู้พี่ถามซ้ำเรื่องเดิมโดยชี้นิ้วไปยัง Power bank
“กู... เอ่อ... กูว่า...”
“วันนี้มึงดูแปลก ๆ นะ ทั้งเลิ่กลั่ก ทั้งขวัญอ่อน ทั้งอ้ำอึ้ง มึงมีเหี้ยไรก็พูดมาตรง ๆ กูกับมึงมันพี่น้องกัน”
“กู... กูว่ากูอยากเอาพี่ป่านว่ะ”
“เฮ่ย !!! เพชร... มึงเป็นบ้าไรเนี่ย” ภาคภูมิรู้สึกตกใจในคำตอบของเพชรกล้า เพราะคำว่าอยากเอาพี่สาวคนโตเพิ่งหลุดออกจากปากให้ได้ยินเมื่อสองวันก่อน  มาวันนี้น้องชายฝาแฝดกลับเอ่ยว่าอยากมีอะไรกับพี่สาวคนรองอีกคน 
“กูไม่รู้ ตอนนี้กูสับสนไปหมด” เพชรกล้ายกสองมือขึ้นเกาศีรษะตัวเองจนผมเผ้ายุ่งเหยิง

และแล้วเรื่องราวต่าง ๆ ก็พรั่งพรูออกมาจากปากให้พี่ชายได้ฟัง ทั้งเรื่องบั้นท้ายงอนงามของสายป่านที่ตราตรึงจนหัวใจเพชรกล้าเต้นแรงเมื่อได้เห็น ทั้งคลิปแอบถ่ายที่บรรจงจัดวางให้พี่สาวคนรองตื่นขึ้นมาเห็นการร่วมรักระหว่างภาคภูมิและน้ำขิงจนต้องช่วยตัวเอง ทั้งความรู้สึกตื่นเต้นและเริ่มเสพติดการมีเพศสัมพันธ์กับคนในครอบครัว  ภาคภูมิซึ่งนั่งฟังเพชรกล้าระบายความอัดอั้นในใจเริ่มรู้สึกว่าน้องชายถลำลึก แต่ถึงกระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ตัวเขาเองก็ตื่นเต้นไปกับเรื่องที่ได้ฟังเช่นกัน

“มึงจำเรื่องชายใส่สูทในฝันที่กูเคยเล่าให้มึงฟังตอนเด็ก ๆ ได้มั้ย” เพชรกล้ามองตาพี่ชายพร้อมเอ่ยถามด้วยโทนเสียงจริงจัง
“เออ จำได้ ครั้งแรกมึงเล่าหลังจากวันที่เราแย่งนูเทลล่ากัน” ถึงแม้ภาคภูมิจะงุนงงเล็กน้อยที่จู่ ๆ น้องชายกลับเปลี่ยนเรื่องคุย แต่ด้วยสีหน้าและแววตาของเพชรกล้าส่งให้ภาคภูมิพูดตอบมันออกไป
“ครั้งที่สองตอน ม.1 ที่กูถูกพ่อตีเพราะลอกข้อสอบจนโรงเรียนเชิญผู้ปกครอง”
“ส่วนครั้งสุดท้าย ม.3 ตอนที่มึงหัดจีบหญิงครั้งแรกแล้วไม่ติด” ภาคภูมิสำทับถึงครั้งที่สามซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้ฟังเรื่องชายใส่สูทสีดำในฝันจากเพชรกล้า
“ถ้าเป็นเมื่อวานมึงพูดถูก... แต่ถ้าเป็นตอนนี้มึงพูดถูกครึ่งเดียว”
“ทำไมวะ” ภาคภูมิเอียงหน้าขมวดคิ้วด้วยอาการสงสัย เพราะเขาจำได้ดีว่าเพชรกล้าเคยเล่าเรื่องที่ฝันเห็นชายใส่สูท ซึ่งทุกครั้งจะสนทนากันอยู่ในความมืดสลัวรวมทั้งหมดสามครั้ง 
“เพราะกูเพิ่งฝันเห็นเค้าก่อนที่เสียงเคาะประตูของมึงจะทำกูสะดุ้งตื่น”
“อ้าวเหี้ย...”
“แล้วในฝันเค้าก็เอากระปุกนูเทลล่าไปวางไว้ที่ขอบหน้าต่าง ซึ่งกูจำได้ว่าก่อนนอนมันวางอยู่บนโต๊ะ”
“สัตว์เอ้ย... ขนลุกเลย... ถึงว่าทำไมเช้านี้มึงดูแปลก ๆ” ภาคภูมิพูดพร้อมยกแขนขึ้นเผยให้เห็นขนที่ลุกชูชันกับผิวหนังที่หดเข้าจนคล้ายหนังไก่
“มึงยังจำผู้หญิงที่ชื่อเหมือนดาวได้ปะ คนที่กูจีบไม่ติดน่ะ”
“เอ่อจำได้... ก็มึงเสือกข้ามรุ่นไปจีบพี่ ม.4 โรงเรียนอื่น แถมพี่เค้าก็มีแฟนแล้วด้วย... แต่สุดท้ายมึงก็ได้เอาเค้าหนิหว่า”
“ใช่... กูว่าเพราะในฝันกูขอให้ผู้ชายใส่สูทคนนั้นช่วย” เพชรกล้าพูดพลางยกสองมือขึ้นกอดอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

บรรยากาศในห้องพลันเงียบสนิท สองพี่น้องนั่งก้มหน้าครุ่นคิดย้อนกลับไปในอดีต ยังมีรายละเอียดอะไรที่ทั้งคู่หลงลืมไป

“หรือว่า...” จู่ ๆ ภาคภูมิก็เอ่ยขึ้นเมื่อนึกถึงคำที่เพชรกล้าเคยเล่าให้ฟัง
“การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม !!!” สองพี่น้องพูดประสานกันพร้อมชี้นิ้วไปยังอีกฝ่าย
“ตอนนั้นมึงเล่าว่าขอให้เค้าช่วย”
“ใช่ แล้วเค้าก็บอกว่าไม่มีอะไรได้มาเปล่า ๆ กูต้องแลกบางอย่างกับเค้า”
“แล้วเมื่อคืนมึงฝันว่าไรบ้าง” ภาคภูมิไต่ถามน้องชายหมายว่าจะช่วยปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ ได้ 

เพชรกล้าจึงค่อย ๆ เล่าเรื่องราวในความฝันตั้งแต่ต้นจนจบให้แฝดผู้พี่ฟังโดยไม่มีข้อมูลตกหล่นแม้แต่น้อย

< ------------- >

“ขิง... ขิง... อาบน้ำ” ภายในห้องนอน สายป่านซึ่งอยู่ในชุดผ้าขนหนูสีขาวพันกายก้มลงเขย่าแขนน้ำขิงที่นอนตะแคงหันหลังให้เธอ
“เช้าแล้วเหรอ” เสียงหญิงสาวเอ่ยถามอย่างงัวเงียพลางขยี้ตาพลิกร่างหันมาทางสายป่าน
“แปดโมงจะครึ่งแล้ว” สายป่านตอบก่อนจะหันไปเปิดตู้เสื้อผ้าซึ่งอยู่ด้านหลัง
“เพิ่งจะแปดโมงครึ่งเอง ขอนอนต่อหน่อยนะ” น้ำขิงที่ยังเหนื่อยอ่อนจากกามกิจเมื่อคืนร้องขอเพื่อนสาว
“ไปง่วงมาจากไหน เมื่อคืนก็แค่ร้องคาราโอเกะ ไม่ใช่ไปออกค่ายสักหน่อย” สายป่านเอี้ยวตัวหันมาเย้าน้ำขิงโดยที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าเพื่อนสาวรับศึกมาหนักขนาดไหน
“ป่าน... ก้นแกสวยจังว่ะ” ท่าทางการเอี้ยวตัวนั้นส่งให้บั้นท้ายของสายป่านยิ่งงอนสวยจนน้ำขิงอดเอ่ยปากชมไม่ได้
“บ้า” สายป่านพูดพลางหันกลับไปเลือกเสื้อผ้า
“ถ้าป่านมีแฟนนะ เราว่าแฟนป่านต้องชอบท่า Doggy แน่ ๆ”
“ด๊อกเดิ๊กอะไรกัน เราไม่มีหรอกฟงแฟน” หญิงสาวหยิบเสื้อยืดแขนสั้นสีชมพูอ่อนขนาดพอดีตัวกับกางเกงเลผ้ามัดย้อมสีขาวลายชมพูออกมาวางบนที่นอน
“เอ... หรือจริง ๆ แล้วเป็นป่านต่างหากที่ชอบผู้หญิงแต่แกล้งมาหลอกถามเรา” จากเสียงอันงัวเงียของน้ำขิงพลันเปลี่ยนเป็นใสร่าเริงพร้อมขยับตัวลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ
“จะบ้าเหรอ เราชอบผู้ชาย”
“แต่เอาจริง ๆ ป่านไม่ต้องไปขวนขวายหาก็ได้นะแฟนน่ะ”
“อะไรของแก”
“โถ่... ก็เพชรไง... ว่าแต่ป่านอย่ายุ่งกับภาคนะ... เราจองแล้ว”
“บ้า... ก็บอกแล้วว่าพี่น้องกัน” สายป่านรีบตอบปัดแล้วหันกลับไปเปิดลิ้นชักเพื่อหยิบชุดชั้นใน  แต่คำพูดของน้ำขิงกลับทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนรู้สึกได้ถึงเลือดลมที่สูบฉีดขึ้นมายังใบหน้า
“เฮ่อ... น่าเสียดายแทนเพื่อน มีของดีอยู่ในบ้านแท้ ๆ แต่กลับไม่ใช้”
“จ้าคุณเพื่อน ไปอาบน้ำได้แล้ว จะได้ลงไปกินข้าว” สายป่านรีบตัดบทก่อนที่เพื่อนสาวจะพูดอะไรออกมามากกว่านี้

< ------------- >

“เงาเป็นหัวแพะกับหัววัว...” ภาคภูมิยกมือขวาขึ้นจับปลายคางพลางใช้สมองคิดเมื่อได้ฟังเรื่องเล่าในความฝันทั้งหมด
“แอสโมเดียส... กูหาข้อมูลแล้ว กำลังอ่านอยู่แต่มึงดันเปิดประตูเข้ามาพอดี” เพชรกล้าหมุนเก้าอี้หันกลับไปยังหน้าจอโน้ตบุ๊คเพื่อสืบค้นเรื่องของชายใส่สูทในความฝันอีกครั้ง ซึ่งแฝดผู้พี่ก็ลงจากที่นอนแล้วมายืนดูอยู่ทางด้านหลัง

ข้อมูลของแอสโมเดียสบนโลกอินเตอร์เน็ตนั้นมีมากมายหลายหลากกันไป แต่ที่ดูจะคล้ายคลึงกันคือแอสโมเดียสเป็นปีศาจแห่งราคะ หนึ่งในมหาบาปเจ็ดประการ โดยแอสโมเดียสถือเป็นปีศาจผู้ที่ทำให้มนุษย์มีความหมกมุ่นในตัณหาทางเพศ มีความใคร่ในทางผิดบาป เช่น การมีชู้ การข่มขืน การมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์ หรือคนในหมู่เครือญาติ

“หรือว่า...” ภาคภูมิดึงเท้าถอยหลังแล้วนั่งลงบนที่นอน ก่อนจะเอ่ยปากเมื่อเขาอ่านเจอข้อความเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์กับคนครอบครัว
“อย่า... ไม่... มึงไม่ต้องพูด...” เพชรกล้ารีบหันเก้าอี้กลับมาทางพี่ชายพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง  แต่ทั้งแววตาและสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดจนคิ้วขมวดส่งให้ภาคภูมิรู้ได้ว่าภายในจิตใจของน้องชายกำลังบังเกิดความหวาดกลัวและสับสน

หรือว่าที่เพชรกล้าเริ่มมีรสนิยมทางเพศที่ผิดเพี้ยนไปคือการแลกเปลี่ยนตามสัญญาที่เขาเคยให้ไว้กับชายใส่สูทในความฝัน ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ภาคภูมิอยากจะพูดออกไป  แฝดผู้พี่มองไปยังน้องชายที่บัดนี้นั่งก้มหน้านิ่งเงียบ ทั้งเรื่องปีศาจ และการทำสัญญาเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่หวังมันน่าจะเป็นเพียงจินตนาการที่มนุษย์สร้างขึ้นและยากที่ใครในยุคปัจจุบันจะเชื่อ

“มีอะไรก็บอกนะ ยังไงกูก็พี่มึง” ภาคภูมิลุกขึ้นแล้ววางมือบนบ่าของน้องชายก่อนจะตบเบา ๆ
“อื่ม...” เพชรกล้าเงยหน้าขึ้นมองแล้วพยักหน้าเล็กน้อย

ประตูห้องนอนถูกปิดอีกครั้งเมื่อภาคภูมิเดินออกไป เพชรกล้าซึ่งนั่งเงียบสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะผ่อนมันออกมาช้า ๆ เพื่อระบายสิ่งที่กำลังรบกวนจิตใจ  เด็กหนุ่มใช้สองมือตบไปที่แก้มทั้งสองข้างเพื่อเรียกคืนสติแล้วลุกขึ้นเดินคว้าผ้าขนหนูเข้าไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายในยามเช้า

สายน้ำอุ่น ๆ จากฝักบัวสาดกระทบร่างเปลือยอันกำยำ ขณะที่เพชรกล้ากำลังเงยหน้าหลับตาเพื่อชำระล้างฟองแชมพูบนศีรษะ ภาพของสายป่านก็พลันมโนขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ภาพบั้นท้ายของพี่สาวคนรองนั้นช่างกลมกลึงได้รูป ความรู้สึกเสียวปนตื่นเต้นเมื่อครั้งได้สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปในรูสวาทของแพรไหมซึ่งเป็นพี่สาวแท้ ๆ ก็ยิ่งเสริมส่งให้เพชรกล้าอยากลองร่วมรักกับพี่สาวคนรองดูสักครั้ง  เพียงแค่เด็กหนุ่มจินตนาการว่ากำลังจับสะโพกพลางโยกเอาลำควยเข้าออกในร่องเสียวของสายป่านจากด้านหลัง องคชาตที่อ่อนตัวอยู่ก็พลันค่อย ๆ แข็งขึ้นอย่างช้า ๆ

เพชรกล้าก้าวออกจากตู้อาบน้ำแล้วคว้าผ้าขนหนูมาพันร่างกายท่อนล่างเมื่ออาบน้ำเสร็จ เขาเดินไปหยุดยืนที่เคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าก่อนจะยกมือขวาขึ้นลูบไปบนกระจกซึ่งมีไอน้ำเกาะจนเป็นฝ้า  เมื่อได้เห็นภาพเบื้องหน้าเพชรกล้าก็ยืนนิ่ง เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาผ่านเงาสะท้อนแล้วเพ่งพินิจ

“มึงรู้ตัวดี... มึงรู้ว่าใจมึงต้องการอะไร” เด็กหนุ่มขยับริมฝีปากพูดกับตัวเองในกระจกก่อนจะเดินออกไปแต่งตัวตามกิจวัตรปกติ

< ------------- >

ราวเก้าโมงเช้า เพชรกล้าก็เดินมาถึงยังโต๊ะอาหาร ภาพที่เห็นคือบุษกรนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะโดยมีภาคภูมินั่งอยู่ด้านขวามือ แต่ที่สะดุดตาเขาคือเด็กสาวซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับภาคภูมิโดยมีปุยนุ่นนั่งอยู่ข้าง ๆ

“อ้าว... กินข้าวพร้อมคนอื่นเป็นด้วยเหรอตัวเล็ก” เพชรกล้าเอ่ยแซวเด็กสาวทันทีที่เห็น
“.............” เมื่อเด็กสาวได้ยินก็หันมาทำจมูกย่นใส่โดยไม่พูดอะไร

เด็กสาวผมยาวประบ่า ผิวขาวอมชมพู หน้าตาน่ารักสดใสสมวัยเด็กอายุสิบหกปี เธอชื่อปานฝ้าย เป็นลูกสาวคนสุดท้องของณวัฒน์กับบุษกร และด้วยความสูงเพียงหนึ่งร้อยห้าสิบหกเซนติเมตร เพชรกล้าจึงชอบเรียกเธอว่าตัวเล็ก ปกติปานฝ้ายจะชอบนำสำรับอาหารขึ้นไปรับประทานบนห้องนอน จะมีบ้างก็นาน ๆ ครั้งหรือเป็นคำสั่งของณวัฒน์ เธอถึงจะนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัว

“เพชร... อย่าแหย่น้องสิ... วันนี้แม่ทำข้าวต้ม ไปตักเอาในครัวไป”
“ครับแม่”

เมื่อเดินมาใกล้ถึงห้องครัวเด็กหนุ่มก็พลันได้ยินเสียงพูดคุยระหว่างหญิงสาวดังออกมาจากภายใน เขาชะลอความเร็วของเท้าที่ก้าวให้ช้าลงพลางเงี่ยหูฟังเพื่อจับใจความ

“ไม่เอาจริง ๆ เหรอ... เสียดายแย่เลยนา...”
“ยังจะพูดอีก ก็บอกแล้วไงว่าพี่น้องกัน”
“พี่น้องท้องชนกัน ตื่นเต้นดีออก”
“บ้า... พอเลย เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้า”

สิ้นเสียงสนทนาเพชรกล้าก็แกล้งผิวปากก่อนจะเดินเลี้ยวเข้าไปในห้องครัว และต้นตอของเสียงที่เขาได้ยินก็คือสายป่านกับน้ำขิงที่ยืนอยู่หน้าเตาแก๊สนั่นเอง

“อ้าวเพชร เอามั้ยเดี๋ยวพี่ตักให้” น้ำขิงไต่ถามเด็กหนุ่มเมื่อเธอหันมาเห็น
“เอาครับพี่ขิง ขอบคุณครับ” เพชรกล้าตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อม
“ตัวโตแบบนี้เอาข้าวเยอะมั้ย”
“ไม่ต้องเยอะมากครับ” เด็กหนุ่มตอบเพื่อนพี่สาว แต่สายตากลับถูกสะกดด้วยบั้นท้ายงอนงามของสายป่านซึ่งกำลังบรรจงตักข้าวต้มร้อน ๆ ลงในชามอย่างระมัดระวัง
“เรายกออกไปก่อนนะ” สายป่านหันไปบอกกับเพื่อนสาวก่อนจะยกชามข้าวต้มออกจากห้องครัวไป
“อื้ม... เดี๋ยวเราตามไป”

ยิ่งได้เห็นพี่สาวคนรอง เพชรกล้าก็ยิ่งมีความกระสันอยากกับเธอมากขึ้น ภายในสมองเริ่มประมวลถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ นานา แต่ด้วยอุปนิสัยและบุคลิกของสายป่านที่แสดงออกมานั้น เด็กหนุ่มยังมองไม่เห็นหนทางที่จะมีสัมพันธ์สวาทกับเธอได้เลย  ครั้นจะใช้คลิปแอบถ่ายเพื่อนำมาต่อรองกับพี่สาว แต่นั่นก็อาจเป็นการฆ่าตัวตายหากว่าเธอนำเรื่องไปฟ้องต่อณวัฒน์

“อะ... ได้แล้ว”
“คะ... ครับ...” เสียงน้ำขิงเหมือนกระชากวิญาณของเพชรกล้าที่กำลังล่องลอยให้กลับคืนเข้าร่าง ซึ่งเสียงนั้นก็ทำให้เด็กหนุ่มหวนนึกถึงบทสนทนาที่ได้ยินและเริ่มเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
“เป็นอะไรเหรอ เหม่อเชียว” น้ำขิงเอียงหน้าฉงนเล็กน้อยก่อนจะยื่นชามข้าวต้มซึ่งรองด้วยจานให้กับเด็กหนุ่ม
“พี่ขิง... หลังทานข้าวผมขอคุยกับพี่ขิงหน่อยได้มั้ยครับ”
“ได้สิ”
“ที่ดาดฟ้านะครับ”
“เอ่อ... ก็ได้” ด้วยสถานที่นัดคุยทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกใจ แต่ถึงกระนั้นก็ตกปากรับคำเด็กหนุ่มไป

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเป็นไปด้วยความสนิทสนม เพียงชั่วข้ามคืนน้ำขิงก็สามารถพูดคุยกับสมาชิกในบ้านได้ราวกับเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน  หญิงสาวซึ่งมีนัดพูดคุยกับเพชรกล้าพยายามดึงเวลาในการรับประทานอาหารให้ทอดยาวออกไป ต่างกับเพชรกล้าที่รับประทานเสร็จอย่างรวดเร็วและขอตัวกลับขึ้นห้องไปก่อน

“ขิง... เราขึ้นไปรอข้างบนนะ เหมือนจะมึน ๆ หัว” สายป่านซึ่งรับประทานข้าวต้มไปได้เพียงสามในสี่ส่วนลุกขึ้นพลางบอกเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“อื่ม... เดี๋ยวเราตามขึ้นไป”
“เป็นอะไรมากรึป่าวลูก” บุษกรที่ยังนั่งรับประทานผลไม้เอ่ยถามลูกสาวคนรองด้วยความเป็นห่วง
“น่าจะนอนดึกค่ะแม่ เลยมึน ๆ หัวหน่อย”

 < ------------- >

ประตูลิฟต์บริเวณชั้นสี่เปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวที่ก้าวออกมา น้ำขิงมองไปทางด้านขวาก็พบกับบันไดทางขึ้นซึ่งอยู่ติดกับผนังห้องบาร์  เธอค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปจนพบกับประตูเหล็กบานใหญ่ที่ปิดอยู่แต่ไม่ได้ลงกลอน  เพียงหญิงสาวผลักบานประตูออกไป ภาพที่เห็นถึงกับทำให้จิตใจเธอเบิกบานจนปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้าอย่างไม่ตั้งใจ สวนดอกไม้บนชั้นดาดฟ้าซึ่งมีสแลนสีเขียวขึงกรองแดดจ้าให้รอดลงมาเพียงแสงรำไรดูช่างสวยงาม  น้ำขิงหันมองไปรอบ ๆ ก็สะดุดตาเข้ากับศาลาไม้ทรงไทยหลังเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณขวามือเยื้องไปทางด้านหลัง

“ดื่มแต่เช้าเลยเหรอ” เมื่อเดินเข้าใกล้ศาลาหญิงสาวก็เอ่ยถามเพชรกล้าซึ่งถือกระป๋องเบียร์อยู่ในมือ
“ครับพี่ขิง”
“เอ่อ... ว่าแต่มีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ” น้ำขิงพยายามพูดเข้าเรื่องเพื่อให้การสนทนาจบลงโดยเร็วเพราะกลัวเพื่อนสาวและภาคภูมิจะรู้ว่าเธอแอบขึ้นมาคุยกับเพชรกล้า
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่อึดอัด ไม่รู้จะระบายกับใคร” เด็กหนุ่มพูดพลางยกเบียร์ขึ้นดื่ม
“มีอะไรก็บอกพี่ได้นะ”
“ไอ้ภาคมันโชคดีจัง มีแฟนทั้งสวยทั้งนิสัยดีอย่างพี่ขิง... เฮ่อ...” เพชรกล้าแกล้งถอนหายใจยาว
“เอ่อ...” คำชมที่ได้รับประกอบกับความที่เธอมีใจให้กับภาคภูมิส่งให้หญิงสาวอ้ำอึ้ง  เธอได้แต่เบี่ยงหน้าที่บัดนี้พวงแก้มถูกฉาบด้วยสีชมพูระเรื่อจากความเขิน
“เค้าบอกกับเพชรเหรอ ว่าเป็นแฟนกับพี่” เมื่อตั้งสติได้น้ำขิงจึงถามกลับ
“ผมเป็นเลือดก้อนเดียวกับมัน จะไม่รู้เชียวเหรอว่ามันชอบพี่ขิงขนาดไหน แล้วมีเหรอที่มันจะไม่ขอพี่ขิงเป็นแฟน”
“เอ่อ...” ยิ่งเด็กหนุ่มพูด หญิงสาวก็ยิ่งเอียงอาย
“ผมกับมันเคยมีอะไรเหมือน ๆ กันมาตลอด แต่ตอนนี้มันสมหวังไปแล้ว ก็เหลือแต่ผมนี่แหละ” เด็กหนุ่มทำหน้าเศร้าพร้อมน้ำเสียงสลดก่อนจะหยิบเบียร์อีกกระป๋องขึ้นมาเปิด
“เอางี้... เดี๋ยวพี่แนะนำเพื่อนให้เพชรเอามั้ย” น้ำขิงที่เริ่มคล้อยตามคารมของเพชรกล้าเอ่ยปากเสนอความช่วยเหลือโดยไม่รู้ว่ากำลังเดินตามทางที่เด็กหนุ่มปูเอาไว้
“เอาจริง ๆ ผมก็มีคนที่ผมแอบชอบอยู่ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้” เพชรกล้าขยับหันมาคุยกับน้ำขิงด้วยอาการที่จริงจังมากขึ้น  โดยเด็กหนุ่มพยายามใช้ภาษากายและแววตาซึ่งสื่อให้หญิงสาวรู้สึกว่าเขากำลังเป็นกังวล
“เพชรออกจะหล่อ หุ่นก็ดี ฐานะทางบ้านก็เพียบพร้อม มีเหรอจะจีบใครไม่ติด” น้ำขิงขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ
“เอ่อ... ถ้าผมบอกพี่ขิง พี่อย่าไปบอกใครนะครับ” เพชรกล้าวางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะแล้วยื่นมือทั้งสองไปกุมมือน้ำขิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม นัยน์ตาและสีหน้าแฝงไปด้วยความน่าสงสารปนหวาดกลัว
“ได้... พี่ไม่บอกใคร เพชรพูดมาเถอะ” หญิงสาวดึงมือออกช้า ๆ แล้วตบเบา ๆ บนหลังมือของเพชรกล้าเป็นการให้กำลังใจก่อนจะถอนมือกลับเพื่อรักษาระยะห่างระหว่างหญิงชาย
“ผม... ผม... ผมชอบพี่ป่าน” เพชรกล้าก้มหน้าวัดดวงพูดความในใจออกไป
“ฮะ !!! อะไรนะ” น้ำขิงร้องเสียงหลงเมื่อชื่อเพื่อนสาวหลุดออกมาจากปากของเด็กหนุ่ม

ด้วยความที่น้ำขิงเคยมีประสบการณ์ทางเพศกับน้องสาวแท้ ๆ รวมถึงพยายามยั่วยุสายป่านให้ลองมีสัมพันธ์สวาทกับน้องชายอยู่บ่อย ๆ  เมื่อได้รู้ว่าเพชรกล้าแอบชอบพี่สาวตัวเองก็พาให้รู้สึกตื่นเต้นจนใจสั่นระรัว

“พี่ขิงจะว่าผมเป็นพวกวิปริตก็ได้นะ ผมก็แค่อยากระบายความอัดอั้นให้คนที่ผมไว้ใจได้ฟัง” สิ้นเสียงเศร้า ๆ เด็กหนุ่มก็แกล้งลุกขึ้นแล้วหันหลังทำทีเหมือนจะเดินจากไป
“เดี๋ยวก่อนสิเพชร” เสียงของหญิงสาวพร้อมสัมผัสของมือที่รั้งแขนของเด็กหนุ่มไว้ทำเอาเพชรกล้ายิ้มในใจก่อนจะหันกลับมานั่งก้มหน้าลงช้า ๆ
“พี่ขิง... ผมขอโทษ ผมไม่น่าพูดอะไรแบบนี้ให้พี่ฟังเลย”
“ดีแล้วล่ะเพชร ระบายออกมาเถอะ ว่าแต่... ถ้าพี่บอกว่าพี่ช่วยเพชรได้ล่ะ”
“จริงเหรอพี่ขิง” เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นแววตาเบิกโพลงด้วยความดีใจ
“จริง... แต่เพชรต้องสัญญากับพี่ก่อน ว่าจะไม่ทำอะไรรุนแรงกับเพื่อนพี่” น้ำขิงที่รู้ดีว่าสายป่านยังไม่เคยผ่านมือชาย อีกทั้งขนาดเครื่องเพศของแฝดน้องคงเขื่องใหญ่ไม่ต่างจากแฝดผู้พี่  หญิงสาวจึงต้องดึงสติเพชรกล้าก่อนที่เขาจะทำให้เพื่อนสาวของเธอเข็ดขยาดกับการมีเพศสัมพันธ์
“ครับ... ผมสัญญา”

และแล้วบทสนทนาที่จะพาไปสู่การเสพสังวาสระหว่างน้องชายกับพี่สาวก็เริ่มขึ้น น้ำขิงเปิดประเด็นถึงความเป็นไปได้ในวิธีต่าง ๆ  แม้ความคิดของเธอล้วนมีอยู่แล้วในสมองของเด็กหนุ่ม แต่เพชรกล้าก็ไม่ขัดจังหวะหญิงสาวให้รู้สึกเสียอารมณ์  ทั้งสองเจรจาปราศรัยกันด้วยใจลุ้นระทึกในผลที่จะเกิดขึ้น อุปมาต่างคนคล้ายชิ้นส่วนที่ช่วยเติมเต็มอารมณ์ทางเพศที่ขาดหายให้แก่กันและกัน

“งั้นตามนี้นะ” คำพูดเมื่อได้ข้อยุติถูกเอ่ยขึ้นจากปากของน้ำขิง เธอลุกขึ้นยืนแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือซึ่งเปิดหน้า QR CODE ไลน์เพื่อให้เพชรกล้าได้สแกนเพิ่มเพื่อน
“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำแล้วรีบสแกนทันที
“แต่พี่ขอบอกไว้อีกอย่าง ถ้าดูแล้วยังไงป่านก็ไม่เล่นด้วย พี่ก็จะไม่ฝืนใจเพื่อนพี่นะ” ถึงแม้น้ำขิงจะอยากให้สายป่านลิ้มลองความเสียวมากเพียงใด แต่หากจะต้องฝืนใจเพื่อนรัก เธอจะไม่ยอมทำมันโดยเด็ดขาด
“ครับพี่ขิง”

< ------------- >

สายป่านที่มีอาการมึนศีรษะเล็กน้อยนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนที่นอน อุณหภูมิภายในห้องกำลังเย็นสบายด้วยเครื่องปรับอากาศที่เปิดเพียงยี่สิบห้าองศาเซลเซียส

“ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้ามาพาให้หญิงสาวเอียงหน้าหันไปมอง
“ทำไมขึ้นมาช้าจัง”
“ก็คุยโน่นนี่แหละ ว่าแต่ป่านเถอะ เป็นไงบ้าง” น้ำขิงนั่งลงบนที่นอนรีบตัดบทเปลี่ยนเรื่องพร้อมใช้หลังมือซ้ายแตะบนหน้าผากของเพื่อนสาว
“ดีขึ้นแล้วแหละ กินยาไปเม็ดนึง”
“งั้นรอให้ป่านหายก่อน แล้วเที่ยง ๆ บ่าย ๆ ป่านค่อยไปส่งเรา หรือไม่เดี๋ยวเราให้ภาคไปส่งก็ได้” น้ำขิงพูดพลางค่อย ๆ ขยับเอนลงนอนด้านขวาของสายป่าน
“แหม... สนิทกันเร็วจังนะ รู้จักกันแค่วันเดียวก็จะให้น้องเราไปส่งบ้านซะแล้ว” สายป่านปิดโทรศัพท์ก่อนจะขยับตะแคงข้างหันไปทางเพื่อนสาว
“จริง ๆ เราสนิทกับภาคแค่ไหนป่านเองก็น่าจะรู้นะ” น้ำขิงจ้องมองเข้าไปในแววตาจนสายป่านต้องเบือนหน้าหนีพลางเอื้อมวางโทรศัพท์มือถือไว้บนหัวเตียงก่อนจะพลิกตัวกลับมานอนหงาย
“บ้า... เราไม่รู้” ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ใช่โทนปกติกับกิริยาที่ยกมือซ้ายขึ้นก่ายหน้าผากช่างส่อแววพิรุธ
“ดูสิ เสียงสูงเชียว”
“ไม่ได้สูงซักหน่อย” สายป่านยังคงเฉไฉตอบทั้ง ๆ ที่ตามองฝ้าเพดาน
“งั้น... เราไปถามภาคดีกว่า ว่าเมื่อคืนภาคเห็นป่านรึป่าว” น้ำขิงพูดพลางทำทีจะขยับลุก
“จะบ้าเหรอ” สายป่านได้ยินเช่นนั้นก็รีบหันมาจับแขนเพื่อนสาวไว้โดยพลัน
“.............” น้ำขิงไม่เอ่ยอะไร เธอมองหน้าสายป่านเหมือนพยายามให้เพื่อนสาวสารภาพออกมาเอง
“อะ... เห็นก็เห็น แล้วขิงรู้ได้ไงว่าเราเห็น”
“ก็ตอนที่เราถูกภาคเอาจากด้านหลัง พอดีหางตาเราเหลือบไปเห็นป่านนั่งอยู่ที่พื้นข้างโซฟายาว  ตอนแรกเราก็นึกว่าป่านหลับแล้วไหลตกลงมา แต่พอสังเกตดี ๆ แล้วไม่ใช่”
“บ้า... เราอายว่ะ” เมื่อสายป่านรู้ว่าเพื่อนรักเห็นเธอช่วยตัวเองก็ยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความเขิน
“ว่าแต่ป่านล่ะ ตอนนั้นหลับไม่ใช่เหรอ แล้วอยู่ ๆ ตื่นขึ้นมาเห็นตอนไหน” น้ำขิงจับมือสายป่านดึงลงช้า ๆ แล้วเริ่มถามคำถามที่จะชักพาเข้าสู่ห้วงแห่งกามารมณ์
“ก็... น่าจะตั้งแต่เริ่มแหละ แต่ที่มาเห็นชัด ๆ เลยก็ตอน... เอ่อ... ตอน...” สายป่านค่อย ๆ ประมวลภาพเหตุการณ์เมื่อคืน แต่ยิ่งหญิงสาวหวนนึกถึงมัน เธอก็เริ่มมีอาการใจหวิว ๆ รู้สึกร้อนวูบวาบ
“ตอนไหน”
“ก็ตอนที่... ที่... ที่ภาคกำลังนั่งเลียให้ขิง” แม้จะกระดากปาก แต่สายป่านก็พูดออกไป
“อู้ย... แค่ป่านพูดเราก็เสียวแล้วเนี่ย...”
“จะบ้าเหรอ”
“จริง ๆ ... ยิ่งนึกถึงตอนที่ภาคกำลังสอดควยเข้ามาในของเรานะ แกเอ้ย... โคตรเสียว”
“บ้า... ขิง... พูดอะไรก็ไม่รู้” คำพูดดิบ ๆ ของน้ำขิงทำเอาสายป่านรู้สึกได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นแรงขึ้น ๆ
“อ้าว ก็จะให้เราพูดว่าอะไรละ กระจู๋เหรอ... บ้า... อันนั้นมันของเด็ก”
“เออ มันก็จริง ว่าแต่... ขิงไม่เจ็บเหรอ” หญิงสาวเริ่มซักไซ้ด้วยความอยากรู้
“อื่ม... ตอนแรกมันก็แน่น ๆ นะ แต่พอเริ่มชินบอกเลยว่าเสียวมาก  เอาจริง ๆ ตั้งแต่เกิดมาเราเสียวที่สุดในชีวิตก็เมื่อคืนนี่แหละ”
“ขนาดนั้นเลย”
“คนไทยอะนะ หาใหญ่ก็ยาก บางคนใหญ่แต่กลับไม่แข็ง เราโชคดีมาก ๆ ที่ได้เป็นเพื่อนกับป่าน”
“แล้วขอบคุณเพื่อนรักอย่างเรารึยังล่ะ” สายป่านพูดน้ำเสียงทะเล้น
“ขอบคุณจ้า... ว่าแต่ป่านเถอะไม่คิดจะมีแฟนจริง ๆ เหรอ”

หญิงสาวผู้ไม่เคยผ่านมือชายนิ่งเงียบก่อนจะขยับพลิกมานอนหงายเอามือซ้ายก่ายหน้าผากอีกครั้ง ด้วยบุคลิกของเธอที่ออกไปทางสาวห้าว การจะมีอะไรกับผู้ชายมันคงเป็นได้แค่เพียงจินตนาการสำหรับช่วยตัวเอง

“แฟนมันอาจจะหายาก แต่มีของดีอยู่ในบ้านแล้วไม่ใช้ เราว่าก็น่าเสียดาย” น้ำขิงที่เห็นสายป่านนิ่งเงียบจึงเริ่มโปรยทางเข้าหาเพชรกล้า
“เพชร...” ทุกครั้งที่น้ำขิงเอ่ยถึงแฝดผู้น้อง สายป่านจะบ่ายเบี่ยงและตัดบทว่าเพชรกล้าเป็นน้องชาย แต่ด้วยสิ่งที่เธอมโนภาพเมื่อครั้งช่วยตัวเองในห้องบาร์กลับดลให้หญิงสาวหลุดปากเรียกชื่อเพชรกล้าออกมาอย่างไม่ตั้งใจ
“ใช่... เค้าว่าฝาแฝดย่อมมีอะไรเหมือน ๆ กัน เราว่าของเพชรก็คงใหญ่ไม่ต่างจากของภาค”
“ยังไงเพชรก็เป็นน้องเรา จะให้เรามีอะไรกับน้องชายได้ไง” ถึงภายในกายสายป่านจะร้อนรุ่มจากคำพูดของเพื่อนสาว แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็ยังดึงรั้งสติให้เธอได้ยั้งคิด
“เรากับน้ำตาลก็เล่นเสียวกันตั้งแต่เด็ก ไม่เห็นจะเดือดร้อนใครเลย” น้ำขิงพยายามยกตัวอย่างเธอกับน้องสาวเพื่อให้สายป่านรู้สึกคล้อยตาม
“มันก็ไม่เหมือนกันอยู่ดีแหละขิง” น้ำเสียงของสายป่านส่งให้เพื่อนสาวรับรู้ถึงความสับสนในตัวเอง
“เอางี้...” น้ำขิงพูดพลางยันตัวลุกขึ้นนั่ง
“อะไร” สายป่านที่ยังมีแขนซ้ายวางก่ายหน้าผากกลอกตามามองน้ำขิงพร้อมขมวดคิ้ว
“เราขอให้ป่านทำตัวตามสบาย... แล้วหลับตา...” น้ำขิงพูดน้ำเสียงจริงจัง แต่แฝงไปด้วยความผ่อนคลายก่อนจะยื่นมือไปจับแขนซ้ายของสายป่านให้วางลงข้างตัว
“จะเล่นอะไรอีก” สายป่านถามแต่ก็หลับตาลงตามที่เพื่อนสาวบอก
“เชื่อเรา... เราไม่แกล้งป่าน เราแค่อยากให้ป่านลองปล่อยอารมณ์ ปล่อยใจ ปล่อยความคิด”
“ฮื่มมมม...” สายป่านถอนหายใจยาวหนึ่งครั้งแล้วพยายามผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วน

ในความมืดของเปลือกตาที่ปิดลง หญิงสาวสัมผัสได้ถึงมือที่ลูบไล้อยู่บนหน้าท้องของเธอ มันวนเวียนอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อย ๆ ไล้ลงไปยังต้นขา ความบางของเนื้อผ้าส่งให้สายป่านรู้สึกราวกับกำลังถูกลูบไล้บนเนื้อหนังจริง ๆ  หญิงสาวไม่รู้หรอกว่าจู่ ๆ จากบทสนทนาเรื่องที่เธอมึนศีรษะมันกลับกลายมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร สายป่านรู้แต่เพียงว่าขณะนี้ร่างกายของเธอกำลังได้รับการสัมผัสจากมือของคนจริง ๆ ซึ่งมันเสียวซ่านกว่าในจินตนาการหลายเท่านัก

“ป่าน... ป่านลองคิดว่าเราเป็นใครก็ได้นะ” เสียงแผ่ว ๆ เริ่มแนะนำให้เพื่อนสาวจินตนาการไปพร้อมกับการถูกโลมเล้า
“อื่มมม...” สายป่านครางในลำคอเมื่อน้ำขิงใช้ปลายนิ้วลูบไล้วนไปมาบนเนินสวาทของเธอ

น้ำขิงที่ลองหยั่งเชิงและเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เธอจึงหงายมือขวาแล้วใช้ปลายนิ้วกลางสอดลงคลึงเข้ากับหว่างขาของสายป่าน

“อูยยยย์...” หญิงสาวครางกระเส่าเบี่ยงสะโพกหลบเมื่อของสงวนถูกสัมผัส ในจินตนาการที่เพื่อนสาวให้เธอคิดนั้นหาใช่ใครที่ไหน หากแต่เป็นเพชรกล้า น้องชายที่น้ำขิงพยายามยัดเยียดใส่สมองของเธอมาโดยตลอด

น้ำขิงส่งมือซ้ายลูบไปที่เนินนมของเพื่อนสาวก่อนจะบีบมันเบา ๆ โดยที่มือขวายังคงรุกเร้าบริเวณของสงวน  เพียงไม่นานเสียงครางของสายป่านก็ดังขึ้นพร้อมกับใจที่ปล่อยไปกับการถูกเล้าโลม

“ป่าน... ถอดเสื้อออกสิ...”

สายป่านซึ่งหลับตาอยู่ขยับตัวจับชายเสื้อยืดค่อย ๆ ถอดออกทางศีรษะอย่างว่าง่ายราวกับต้องมนต์  แล้วน้ำขิงก็วางมือลงบนเต้าอวบอีกครั้ง เธอใช้นิ้วหัวแม่มือหมุนวนไปบนยอดปทุมจนหัวนมของสายป่านเต่งดันชุดชั้นในสปอร์ตบราออกมาเป็นเม็ด

“เสียววว...”

เสียงครางของเพื่อนสาวส่งให้น้ำขิงเริ่มรุกไล่เพิ่มเติม เธอก้มลงจูบไปที่หน้าท้องของสายป่าน รสสัมผัสกับลมหายใจที่ตกกระทบทำเอาหญิงสาวแขม่วท้องขนลุกชัน  น้ำขิงละจากเนินสวรรค์แล้วค่อย ๆ ไล้มือขึ้นมายังเต้าอวบก่อนจะนวดคลึงเบา ๆ พร้อมกันทั้งสองข้าง  ความแน่นและหยุ่นของทรวงอกอิ่มทำเอาน้ำขิงซึ่งเป็นผู้หญิงด้วยกันยังรู้สึกอิจฉา  ไม่นานนักปลายนิ้วเรียวก็ถูกสอดเข้าใต้ขอบบราก่อนจะรั้งมันขึ้นผ่านศีรษะออกไป

“ซี้ดดดดส์...” สายป่านครางสยิวเมื่อปลายถันถูกดูดเลียด้วยลิ้นอันฉ่ำนุ่ม ในใจหญิงสาวอยากเอ่ยชื่อของน้องชายที่กำลังจินตนาการถึงออกมาแต่ก็ยังรู้สึกผิดบาป

น้ำขิงใช้สองมือเคล้าคลึงเต้าอวบพลางดูดเลียหัวนมทั้งสองสลับไปมา  เสียงครางกระเส่าของเพื่อนสาวดังขึ้นเรื่อย ๆ จนน้ำขิงต้องเหลือบตาขึ้นมอง  เปลือกตาของสายป่านยังคงหลับอยู่แต่หัวคิ้วนั้นขมวดเข้าหากัน ริมฝีปากเรียวเผยอออกเล็กน้อยเผยให้เห็นไรฟันที่กัดแน่นกับเสียงซี้ดซ้าดคล้ายคนกำลังทานของเผ็ด  น้ำขิงค่อย ๆ พรมจูบขึ้นไปยังซอกคอของเพื่อนสาวก่อนจะดอมดมความหอมมาที่พวงแก้ม

“ขิง... เราไม่จูบปากนะ”

เสียงห้ามของเพื่อนสาวทำเอาน้ำขิงชะงัก แต่เพื่อไม่ให้อารมณ์ขาดตอนน้ำขิงจึงค่อย ๆ หอมไซ้ไปยังใบหู  ไออุ่น ๆ จากลมหายใจพาให้สายป่านสยิวจนบิดกาย  น้ำขิงค่อย ๆ ไล้มือขวาลงมายังหน้าท้องอย่างช้า ๆ จนสัมผัสเข้ากับปุ่มปมของกางเกงเลที่มัดเอาไว้  เพียงเธอใช้นิ้วกลางกับนิ้วหัวแม่มือดึงมันเบา ๆ ปมก็คลายออก  สายป่านรู้ได้ทันทีว่าอีกไม่นานร่างเธอกำลังจะเปลือยเปล่า ซึ่งเธอมีสิทธิ์ที่จะเลิก หรือเลือกที่จะให้มันดำเนินต่อไป

“อู้ยยยยย์...” เพียงเสี้ยววินาทีที่สายป่านยังไม่ทันจะได้ตัดสินใจ  นิ้วเรียว ๆ ของน้ำขิงก็สอดผ่านขอบกางเกงชั้นในลงไปจนปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับเม็ดละมุนที่เคลือบไปด้วยน้ำเมือกอันเหนียวลื่น

น้ำขิงค่อย ๆ เขี่ยวนจนน้ำในร่องหลืบไหลเยิ้มก่อนที่เธอจะเบี่ยงมือออกไปทางสะโพกซ้ายเพื่อรั้งกางเกงชั้นในลงพร้อมกับกางเกงเล  ด้วยความเสียวที่ได้รับ สายป่านไม่มีความคิดลังเลหรือขัดขืนอีกต่อไป เธอยื่นมือขวาลงแล้วใช้นิ้วโป้งเกี่ยวเข้ากับขอบกางเกงชั้นในพลางยกสะโพกช่วยให้อาภรณ์ที่ปิดบังของสงวนหลุดออกไปอย่างง่ายดาย

บัดนี้เบื้องหน้าของน้ำขิงคือร่างของเพื่อนสาวที่เปลือยเปล่า  เพียงแค่คิดว่าอีกไม่นานสายป่านก็จะถูกสมสู่ด้วยน้องชายแท้ ๆ หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง  น้ำขิงจับปลีน่องของสายป่านแยกออกเล็กน้อยก่อนจะขยับเข้าไปคุกเข่าอยู่กลางหว่างขาของเพื่อนสาว

การต้องมานอนแหกแข้งแหกขาต่อหน้าผู้อื่นทำเอาสายป่านประหม่า เธอเริ่มหายใจแรงเหมือนจะควบคุมจังหวะไว้ไม่ได้  ไม่นานสายป่านก็รู้สึกได้ถึงริมฝีปากที่จูบเข้ากับเต้าอวบของเธอ มันกำลังพรมจูบไล้ลงไปช้า ๆ อย่างนุ่มนวลจนถึงบริเวณท้องน้อย หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ รอสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

“ซี้ดดดดส์... อ้าาห์...” เสียงร้องดังพร้อมกับการแอ่นเนินนูนรับเรียวลิ้น สองมือของเธอกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความซ่านเสียวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
“อู้ยยยยย์... เสียว...” ยิ่งน้ำขิงตวัดเลียเม็ดมณี ภายในร่องสวาทก็ยิ่งขมิบขับน้ำเมือกออกมาพร้อมกับอาการยกสะโพกแอ่นโคกอย่างลืมตัว

การที่สายป่านจินตนาการว่าคนที่กำลังดูดเลียปุ่มกระสันคือเพชรกล้ายิ่งทำให้จิตใจของเธอดำดิ่งลงในห้วงของราคะ ภาพของดุ้นเอ็นเขื่องใหญ่ที่เคยได้เห็นเริ่มเข้ามารบกวนในสมอง  หากตอนนี้คนที่กำลังเลียเนินเสียวของเธอเป็นเพชรกล้าจริง ๆ แล้วขยับตัวขึ้นมาจับเอาท่อนควยจ่อยัดเข้ามารูหีเธอจะทำอย่างไร  ยิ่งคิดสายป่านก็ยิ่งเสียว เธอเริ่มสับสนว่าถ้าเกิดขึ้นจริงเธอจะขัดขืน หรือจะยอมให้น้องชายแท้ ๆ เย็ดแต่โดยดี

“เพชร... ซี้ดดดดส์...” ด้วยจิตที่คิดเตลิดประกอบกับความเสียวที่ได้รับ หญิงสาวจึงเผลอร้องครางกับชื่อที่เธอจินตนาการ

น้ำขิงที่กำลังโลมเลียสร้างความสยิวให้กับเพื่อนสาวเมื่อได้ยินชื่อนั้นก็แอบยิ้มมุมปาก เธอเริ่มกระดกลิ้นเลียเน้นเม็ดแตดรัวเร็วจนสายป่านร้องระงม

“ซี้ดดดดส์... พี่ไม่ไหวแล้ว... อู้ยยยยย์...” สายป่านยกสองมือขึ้นจับศีรษะของเพื่อนสาวอย่างลืมตัว เธอดึงรั้งน้ำขิงพร้อมแอ่นเนินเนื้อขึ้นสู้กับเรียวลิ้นที่กำลังเร่งตวัดเลีย และแล้วกล้ามเนื้อของหญิงสาวที่สะโพกยกลอยก็หดเกร็ง ความซ่านสยิวแผ่กระจายไปทั่วร่าง น้ำรักถูกขมิบขับออกมาพร้อมกับอาการกระตุกอย่างรุนแรงสามถึงสี่ครั้ง

เมื่อความเสียวกระสันคลายตัว บั้นท้ายงอนงามจึงค่อย ๆ หย่อนลงช้า ๆ ก่อนที่สายป่านจะนอนแน่นิ่งหอบหายใจลึกยาวราวกับนักกีฬาที่เหนื่อยล้าจากการออกกำลังกาย  เธอลืมตาขึ้นมองเหม่อไปบนฝ้าเพดาน ภายในสมองนั้นโปร่งว่าง  แม้หญิงสาวจะเคยถึงจะสุดยอดจากการช่วยตัวเอง แต่สำหรับครั้งนี้ มันคือความเสียวสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

น้ำขิงที่บรรเลงเพลงชิวหาจนเพื่อนสาวได้เสร็จสม เธอจึงลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างคราบเหนียวลื่นที่ติดอยู่บนใบหน้า  และเมื่อกลับออกมาน้ำขิงก็พบว่าสายป่านได้นุ่งผ้าขนหนูสีขาวนั่งรออยู่บนที่นอนแล้ว

“ป่าน เราขอยืมผ้าเช็ดหน้าหน่อยสิ” น้ำขิงเอ่ยพร้อมใบหน้าที่เปียกปอน
“ขิงเลือกในตู้ได้เลย จะเอาผืนไหน” สายป่านตอบพลางลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ

ภายในตู้มีผ้าขนหนูวางซ้อนกันหลายผืน น้ำขิงกวาดตาเพื่อมองหาผ้าขนหนูผืนเล็ก ๆ ซึ่งใช้สำหรับเช็ดผมเพื่อนำมาซับใบหน้า  แต่สิ่งที่ทำให้หญิงสาวต้องหยุดมองคือผ้าปิดตาสีพื้นที่แขวนอยู่ประมาณสองถึงสามอัน

‘ดี... ไม่ต้องใช้ผ้าขนหนู’ น้ำขิงคิดในใจก่อนจะคว้าเอาผ้าขนหนูมาเช็ดหน้าแล้วปิดประตูตู้เสื้อผ้าอย่างเบามือ

น้ำขิงเดินไปยังที่นอนฝั่งเดิมแล้วขยับหมอนตั้งวางพิงหัวเตียงก่อนจะนั่งลง  เธอหยิบเอาโทรศัพท์มือถือมาเปิดแล้วค่อย ๆ เอนหลังเพื่อผ่อนคลาย สิบนาฬิกาสามสิบเก้านาทีคือเวลาที่แสดงบนหน้าจอ  น้ำขิงใช้นิ้วปัดไปมาแล้วกดไปที่หน้าแชทไลน์ของเพชรกล้า

----- Line -----

น้ำขิง : เหมือนจะได้อยู่นะ
เพชรกล้า : ครับ

----- Line -----

ยังไม่ทันที่น้ำขิงจะได้พิมพ์อะไรต่อ สายป่านก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เธอเดินมายังที่นอนแล้วขยับหมอนก่อนจะนั่งเอนหลังในท่าเดียวกันกับเพื่อนสาว

“เป็นไง” น้ำขิงเอ่ยถามพลางวางโทรศัพท์ลงข้างตัว
“ก็เสียวแหละ” สายป่านหันมายิ้มอาย ๆ
“เสียวน่ะรู้แล้ว แต่เราหมายถึงว่าสุดท้ายแล้วเป็นยังไง หลับตาแล้วใจป่านคิดถึงใคร” เมื่อเพื่อนสาวอธิบายคำถามสายป่านก็ออกอาการหลบตาหันหน้ากลับทันที
“ไม่ต้องพูดก็ได้... เราได้ยินอยู่”
“เรา... เราพูดออกมาจริง ๆ เหรอ” สายป่านรีบหันมาถามเมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอหลุดปากพูดในสิ่งที่ไม่ควรออกไป
“อื่ม...” น้ำขิงพยักหน้าบอกเป็นนัยว่าให้เพื่อนสาวยอมรับกับความรู้สึกลึก ๆ ของตัวเอง

สายป่านถอนหายใจเบา ๆ แล้วขยับตัวลงนอนราบพร้อมด้วยมือซ้ายที่ยกขึ้นก่ายหน้าผาก สมองเริ่มคิดไปว่าที่เธอนึกถึงน้องชายนั้นอาจเป็นเพราะน้ำขิงคอยยั่วยุอยู่ตลอด  ถ้าไม่มีการชี้นำจากเพื่อนสาว ชายในจินตนาการอาจเป็นดาราเกาหลีก็เป็นได้  แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ลองนึกถึงหน้าชายใด ภาพการร่วมรักระหว่างน้ำขิงกับภาคภูมิก็แทรกเข้ามา ลำควยยาวใหญ่ที่ชำแรกเข้าออกรูสวาทของเพื่อนเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงร้องครางราวกับสำลักในความสุข  ทุกอย่างล้วนทำให้หญิงสาวคิดไปไกล  เพียงแค่ถูกลิ้นของน้ำขิงยังทำให้เสียวซ่านได้ขนาดนี้ หากได้ลิ้มลองดุ้นเนื้อใหญ่ ๆ เธอคงร้องครางไม่แพ้เพื่อนสาวเป็นแน่

“เป็นไร เงียบเชียว”
“ปะ... เปล่า” เสียงของน้ำขิงกระตุกให้สายป่านหลุดออกจากความคิด  เธอหันหน้ามาทางเพื่อนสาวเล็กน้อยก่อนจะปฏิเสธอย่างตะกุกตะกัก
“ป่าน... เอาเป็นว่าแกลืมสิ่งที่เราเคยพูดไปให้หมดก็แล้วกัน เราเห็นแกเป็นแบบนี้แล้วเราไม่สบายใจเลย” น้ำขิงก้มหน้าลงพูดพร้อมใช้มือซ้ายลูบไปที่ศีรษะของเพื่อนสาวเบา ๆ
“บ้า... เราไม่ได้เป็นไรซักหน่อย ว่าแต่ขิงเถอะ ทำไมถึงอยากให้เรามีอะไรกับน้องชายนักหนา”
“ก็ดูน้องแกดิ น่ากินจะตาย แค่เห็นแว็บแรกเราก็แทบจะถวายตัวแล้ว” หญิงสาวพูดพลางเงยหน้าทำตาชวนฝัน
“ก็นั่นมันขิง แต่นี่มันน้องชายเรา น้องชายแท้ ๆ  อะ... ถ้าเปลี่ยนเป็นขิงมีน้องชายแบบนี้บ้างล่ะ จะ...”
“โถ่... ถ้าเป็นเราไม่ต้องรอให้เพื่อนมายุหรอก เราจับเปิดซิงตั้งแต่มัธยมแล้ว” ยังไม่ทันที่สายป่านจะพูดจบ น้ำขิงก็ตอบสวนออกมาทันควันโดยไม่ต้องกลั่นกรองใด ๆ
“บ้า...” เสียงสูงลากยาวออกจากปากสายป่านเมื่อได้รับรู้ความคิดของเพื่อนสาว
“แหม... มาว่าเราบ้า เมื่อกี้ตัวเองยังเผลอเรียกชื่อเพชรอยู่เลย”
“เอ่อ...”
“ป่าน... เราถามจริง ๆ ถ้าเพชรมาขอมีอะไรด้วยแกจะให้ป่าววะ”
“อืม... ไม่ได้หรอก ยังไงมันก็พี่น้องกัน เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วอยู่ ๆ จะให้มามีอะไรกัน มันเริ่มไม่ได้หรอก เอาเป็นว่าเราขอมีความสุขเฉพาะในจินตนาการก็พอ” สายป่านประมวลความคิดในสมองสักพักก่อนจะตอบเพื่อนสาว
“งั้นเอาที่เพื่อนสบายใจก็แล้วกัน ว่าแต่หายมึนหัวรึยังล่ะ”
“ดีขึ้นมากแล้วนะ”
“ก็แหงล่ะ... ขึ้นสวรรค์ไปรอบนึงดีกว่ากินยาแก้ปวดร้อยเม็ดอีกนะแก”
“แต่ถ้าโดนฉีดยาแบบขิงเราอาจจะหายเลยก็ได้นะ” สายป่านได้ทีพูดแซะเพื่อนสาว
“อยากลองโดนฉีดดูบ้างมั้ยล่ะ มา... ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว วันนี้ป่านยอมเป็นเมียเราซะเถอะ” สิ้นคำน้ำขิงก็รีบขยับตัวขึ้นคร่อมร่างสายป่านอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแกล้งก้มลงซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับซอกคอของเพื่อนสาวพร้อมใช้สองมือจี๋ไปที่เอวคอดจนสายป่านหัวเราะด้วยความจั๊กจี้
“พอแล้ว... พอ... ฮ่า ฮ่า ฮ่า พอแล้ว... เหนื่อย... ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“ยังไงวันนี้ป่านก็ต้องเป็นเมียเรา” น้ำขิงยันตัวขึ้นยืนด้วยหัวเข่าดัดเสียงเข้มขรึมแต่แฝงไปด้วยความตลก

น้ำขิงค่อย ๆ ขยับตัวก้าวลงจากที่นอนแล้วเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง  เธอดึงลิ้นชักออกก่อนจะหยิบบางอย่างแล้วหันมาชูให้เพื่อนสาวดูด้วยรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์

“บ้า... เอาจริงเหรอ” เมื่อได้เห็นลูกกุญแจที่ใช้ไขเปิดคลังสมบัติ สายป่านซึ่งยังเหนื่อยหอบจากการหัวเราะก็ยันตัวลุกขึ้นนั่ง
“จริงสิ เราจะช่วยเติมเต็มจินตนาการให้ป่านเอง”

น้ำขิงไม่รอคำตอบตกลงจากเพื่อนสาว เธอเดินไปยังประตูบานเล็ก ๆ ด้านซ้ายสุดของตู้เสื้อผ้า และแล้วความละลานตาก็เผยให้เห็นอีกครั้งเมื่อประตูตู้ถูกเธอไขเปิด  แม้จะมีอุปกรณ์สนองอารมณ์ทางเพศวางอยู่เรียงราย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้น้ำขิงไขว้เขวเพราะเธอมีสิ่งที่คิดไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว  อวัยวะเพศเทียมของผู้ชายและเข็มขัดทอมถูกหยิบออกมาก่อนที่เธอจะปิดตู้โดยยังคงคากุญแจทิ้งไว้  น้ำขิงขยับมาเปิดประตูบานข้าง ๆ แล้วเอื้อมหยิบผ้าปิดตาสีดำที่แขวนอยู่ เมื่อสายป่านได้เห็นสิ่งที่เพื่อนสาวหยิบเป็นชิ้นที่สามก็ให้รู้สึกฉงน

“ต้องใช้ผ้าปิดตาด้วยเหรอ”
“ให้มันมืดหน่อย จินตนาการของป่านจะเหมือนจริงเลยล่ะ” น้ำขิงนั่งลงตรงหน้าเพื่อนสาว เธอตอบพลางจับสายผ้าปิดตาแล้วยื่นเพื่อจะคล้องให้สายป่าน
“เดี๋ยวนะ... แล้วทำไมเราต้องมาเล่นอะไรพิเรนทร์ตามขิงด้วยเนี่ย” สายป่านยกมือขึ้นจับมือของน้ำขิงที่กำลังคล้องสายผ้าปิดตาผ่านศีรษะเธอแล้วพูดด้วยสีหน้างุนงงพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน
“เอาเถอะน่า... ว่าแต่... บอกเราก่อนว่าทำไมไม่ให้จูบปาก”
“เอ่อ... เราก็แค่... อยากเก็บ First Kiss ไว้ให้คนที่เรารักนั่นแหละ” สายป่านตอบอ้อมแอ้มอย่างเขิน ๆ ซึ่งน้ำขิงก็ใช้โอกาสนั้นดึงผ้าปิดตาลงทันที

บัดนี้ ประสาทสัมผัสทางการมองเห็นของสายป่านถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง ความมืดมิดที่หญิงสาวได้รับช่างแตกต่างจากครั้งเมื่อเธอหลับตา หูที่ยังคงได้ยินเสียงพอให้นึกภาพตามได้ว่าน้ำขิงกำลังแกะกล่องอะไรบางอย่าง

“ป่าน... มันทำเหมือนมากเลยแก” เมื่อได้ลองจับอวัยวะเพศเทียมน้ำขิงถึงกับพูดขึ้นทันที ทั้งสีเนื้อธรรมชาติ ความนุ่มหยุ่นและลวดลายของเส้นเลือด ทุกองค์ประกอบเก็บรายละเอียดได้ราวกับเป็นของจริง

น้ำขิงจับมือสายป่านยกขึ้นช้า ๆ เพื่อให้ลองสัมผัสกับดุ้นปลอม ในความมืดมิด หญิงสาวเงยหน้าขึ้นลูบคลำสิ่งที่อยู่ในมือพร้อมจินตนาการรูปร่างขึ้นภายในสมอง แท่งยางที่แข็งแต่กลับแฝงไปด้วยความยืดหยุ่น ขนาดนั้นไม่ต่างจากที่เธอได้เห็นของน้องชายเมื่อคราวร่วมรักกับเพื่อนสาวของเธอ

เพียงแค่นึกถึงภาพลำควยเขื่องใหญ่ร่างกายของสายป่านก็พลันร้อนวูบวาบ  ร่องเสียวที่เผลอขมิบรับสิ่งของในมือบังเกิดเป็นความอยากให้มันแยงเข้าออกในช่องคลอด  หญิงสาวพยายามสะกดลมหายใจพร้อมข่มอารมณ์ให้เป็นปกติ แต่อาการเม้มริมฝีปากของเธอก็ไม่รอดพ้นสายตาของน้ำขิงซึ่งกำลังจับจ้องปฏิกิริยาของเพื่อนสาวไปได้

“ส่วนอันนี้เป็นเข็มขัด ถ้าใส่เราก็จะมีเหมือนของผู้ชาย” น้ำขิงหยิบแท่งปลอมในมือของสายป่านออกแล้วให้เพื่อนสาวลองจับเข็มขัดที่มีอวัยวะเพศเทียมสอดอยู่ 

ในช่วงเวลาที่สายป่านกำลังลูบคลำอยู่นั้นน้ำขิงก็โน้มตัวไปเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือมาไว้ใกล้ ๆ ก่อนจะขอคืนเข็มขัดมาวางบนที่นอน

และแล้วเกมสวาทของสองสาวก็เริ่มขึ้น น้ำขิงใช้แท่งปลอมลูบไล้ไปที่แขนของเพื่อนสาวอย่างแผ่วเบาแล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปยังซอกคออย่างช้า ๆ ก่อนจะเวียนลงมาบนเนินอกอิ่มที่ถูกปิดไว้ด้วยผ้าขนหนู  น้ำขิงค่อย ๆ เขี่ยคลึงปลายแท่งปลอมเข้าที่ยอดเต้าอวบ ถึงแม้จะเป็นเพียงภายนอกแต่รสสัมผัสนั้นก็สร้างความเสียวให้สายป่านได้ไม่น้อย

“ป่านได้เห็นเราอมควยน้องชายป่านรึป่าว” น้ำขิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราวกับกระซิบ
“อื่ม...” คำพูดดิบ ๆ ของเพื่อนสาวกับภาพการโลมเลียแก่นเนื้อที่ยังติดตาพาให้สายป่านวาบหวิวในหัวใจ
“งั้นป่านลองเลียควยเพชรดูนะ” น้ำขิงไม่พูดเปล่า เธอค่อย ๆ ไล้ส่วนหัวของแท่งปลอมผ่านลำคอขึ้นไปยังเรียวปากของเพื่อนสาว

ในความมืดหญิงสาวค่อย ๆ แลบลิ้นออกมาจนได้สัมผัสกับความหยุ่นนุ่ม เธอพลิกลิ้นเลียไปรอบ ๆ หัวของแท่งปลอมพลางเริ่มจินตนาการว่ากำลังลิ้มลองควยจริง ๆ  เมื่อน้ำขิงเห็นถึงอารมณ์ร่วมของเพื่อนสาวเธอจึงค่อย ๆ ออกแรงดันเบา ๆ ให้ส่วนปลายแทรกเข้าไปในปากของสายป่านซึ่งเธอก็อ้าปากรับมันอย่างเต็มใจ

“ดูดเลยสิป่าน... ผู้ชายเค้าชอบให้ผู้หญิงอมควย” น้ำขิงจับแท่งปลอมไว้ด้วยมือขวาแล้วเอียงตัวเข้ากระซิบที่ข้างหูของเพื่อนสาว
ก่อนจะใช้มือซ้ายหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากด  ถึงจะเป็นมือข้างที่ไม่ถนัด แต่การเปิดไลน์แล้วพิมพ์ข้อความสั้น ๆ นั้นไม่ใช้เรื่องยากสำหรับเธอเลย

----- Line -----

น้ำขิง : เข้ามา เบาที่สุด

----- Line -----

ข้อความทางไลน์ที่แจ้งเตือนทำเอาหัวใจเด็กหนุ่มเต้นระรัว  เพชรกล้าซึ่งกำลังรอคอยอย่างกระวนกระวายยิ้มออกมาทันที เขารีบคว้าเสื้อยืดมาสวมใส่แล้วออกจากห้องด้วยความตื่นเต้น  ขณะที่กำลังจะก้าวลงบันไดในสมองกลับบังเกิดมีความวิตกกังวล  อาการรีบร้อนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเชื่องช้า ในทุกฝีก้าวที่เดินลงบันไดเพชรกล้าภาวนาให้พี่สาวคนโตซึ่งอยู่ห้องติดกับสายป่านไม่ออกจากมาเห็น

ในที่สุดเด็กหนุ่มก็มาหยุดยืนอยู่หน้าประตูของพี่สาวคนรอง  เขาค่อย ๆ บรรจงบิดลูกบิดอย่างเบามือ เมื่อประตูแง้มเปิด ภาพสายป่านที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูกำลังดูดเลียดุ้นปลอมก็ทำเอาเพชรกล้าใจสั่น  เด็กหนุ่มพยายามดึงสติให้กลับมาก่อนจะปิดประตูอย่างช้า ๆ

น้ำขิงที่ได้เห็นเพชรกล้าก็กวักมือเรียกให้เข้ามาใกล้ ๆ  แม้ภายในห้องอากาศจะเย็นสบายแต่เด็กหนุ่มกลับรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว เขาย่างเท้าเข้าไปหาหญิงสาวอย่างตื่นเต้นจนมาหยุดอยู่ที่ปลายเตียง  แม้เพชรกล้าจะเป็นจอมวางแผน แต่อาจเป็นด้วยความประหม่า เขาจึงได้แต่ยืนนิ่งพลางจ้องมองพี่สาวที่กำลังดูดเลียแท่งปลอมจนน้ำขิงต้องยื่นมือมาจับกางเกงบ๊อกเซอร์แล้วรั้งมันลงเบา ๆ

เมื่อถูกสะกิดเพชรกล้าก็เหมือนหลุดออกจากภวังค์  เขาดึงบ๊อกเซอร์ลงจนไปกองอยู่ที่พื้นเผยให้น้ำขิงเห็นลำควยเขื่องที่ดูแล้วเหมือนจะยาวกว่าของภาคภูมิอยู่เล็กน้อย  แม้น้ำขิงจะไม่คิดอะไรกับเพชรกล้า แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจหวิวกับสิ่งที่เห็น เด็กหนุ่มยืนมองพี่สาวซึ่งกำลังถูกปิดตาแล้วเริ่มใช้มือขวาสาวหนังควยเข้าออกช้า ๆ

การกระทำของเพชรกล้าทำเอาน้ำขิงใบหน้าร้อนผ่าวรีบหันกลับไปทางสายป่าน  เธอค่อย ๆ ดึงดุ้นปลอมออกจากปากเพื่อนสาวแล้วจัดแจงให้สายป่านขยับตัวอยู่ในท่าคุกเข่าโก้งโค้งให้หน้าอกแนบติดกับที่นอน  เรือนร่างท่อนบนที่ราบไปกับพื้นส่งให้ผ้าขนหนูร่นลงมาที่เอวเผยให้บั้นท้ายเปลือยเปล่าลอยโด่ง

“ขิง... จะทำอะไร” แม้สายป่านจะเอ่ยถามแต่ก็ขยับอิริยาบถตามที่เพื่อนสาวจัดท่าทางอย่างว่าง่าย
“อู้ยยยยย์... ขิง... ป่านเสียว...” ยังไม่ทันจะได้รับคำตอบใด ๆ สายป่านก็ต้องครางกระเส่าพร้อมขมิบร่องเสียวเมื่อน้ำขิงซุกใบหน้าพลางใช้ปลายลิ้นเลียเข้ากับติ่งแตดของเธอจากด้านหลัง

น้ำขิงที่ตอนนี้คุกเข่าอยู่บริเวณด้านซ้ายของเตียง  เธอขยับถอยแล้วหันไปมองเพชรกล้าซึ่งเด็กหนุ่มก็รู้ว่าต้องทำอย่างไร  เขาถอดเสื้อยืดออกจนเหลือแต่ร่างอันเปลือยเปล่าแล้วเดินไปนั่งคุกเข่าลงแทนที่เพื่อนพี่สาว  เขาเงยหน้าขึ้นมองน้ำขิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เพื่อให้แน่ใจซึ่งเธอก็พยักหน้าตอบเป็นสัญญาณ เด็กหนุ่มจึงค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้าหาปากถ้ำแล้วแลบลิ้นเลียร่องหีที่ฉ่ำเยิ้ม

“ซี้ดดดดส์... ขิง...”
“ไหนป่านบอกว่าอยากจินตนาการไม่ใช่เหรอ พูดมันออกมาสิ” น้ำขิงนั่งยองลงด้านหลังเพชรกล้าใช้มือจับต้นคอเด็กหนุ่มดึงเบา ๆ ให้ถอนลิ้นออกก่อนจะเอ่ยปากกับเพื่อนสาว เมื่อสิ้นคำจึงปล่อยให้เพชรกล้ารุกเข้าโลมเลียติ่งแตดต่อไป
“อู้ยยยย์... เสียว... เพชร... พี่เสียว” ในที่สุดสายป่านก็ได้ปลดปล่อยอารมณ์กับชายในจินตนาการของเธอ

เพชรกล้าเมื่อได้ยินชื่อที่พี่สาวครางถึงก็ยิ่งได้ใจ ปลายลิ้นยิ่งตวัดเลียเม็ดละมุนจนหลืบเสียวขมิบน้ำเงี่ยนออกมาไม่ขาดสาย  ถึงแม้หญิงสาวจะซ่านสยิวเพียงใด แต่ในใจลึก ๆ ก็เริ่มอยากลองให้ดุ้นเทียมสอดเข้ามาในร่องสวาทเพื่อสนองความกระสันอยากในกามของเธอ

“ขิง... เอาใส่เถอะ... ซี้ดดดส์... เราไม่ไหวแล้ว...” คำขอที่เปล่งออกมาเป็นดั่งเสียงจากสวรรค์  น้ำขิงจึงสะกิดให้เพชรกล้าถอนใบหน้าออกจากรอยแยกของกลีบเนื้อที่เยิ้มเหนียว
“ป่านให้เราใส่เข้าไปจริง ๆ นะ” น้ำขิงพูดดึงจังหวะ เธอลุกขึ้นแล้วขยับเข้าหาบั้นท้ายของเพื่อนสาวก่อนจะหงายมือขวาใช้ปลายนิ้วกลางเขี่ยคลึงเข้ากับเม็ดเสียวเพื่อกระตุ้นความกระสันอยากให้เพิ่มเป็นเท่าทวี
“อู้ยยยย์... ใส่เถอะขิง... เราอยากลอง...”
“รอเราใส่เข็มขัดแป๊บนึงนะ” น้ำขิงตอบรับแล้วก้าวเท้าออกไปยืนอยู่ด้านข้าง

เด็กหนุ่มค่อย ๆ ยืนขึ้นพร้อมปรับระดับท่าทางตัวเองให้พอดีกับสายป่าน ภาพของน้องชายที่กำลังประคองท่อนเอ็นเขื่องใหญ่พร้อมที่จะใช้มันเย็ดหีพี่สาวตัวเองพาให้น้ำขิงซึ่งยืนมองอยู่รู้สึกตื่นเต้น

‘เหี้ย... ตูดงอนโคตรน่าเย็ด’ ยิ่งเพชรกล้าก้มมองบั้นท้ายของสายป่านที่ห่างจากหัวควยของเขาไม่ถึงคืบก็ยิ่งรู้สึกเงี่ยน

“อู้ยยยย์... เสียว...” สายป่านร้องครางเมื่อรู้สึกถึงดุ้นเนื้อที่ถูไถกับปากทางเข้าอันเหนียวลื่น

ทันทีที่หัวควยสัมผัสเข้ากับอวัยวะเพศของพี่สาวคนรอง เพชรกล้าก็รู้สึกได้ถึงความเสียวสะท้านไปทั่วร่างไม่ต่างจากครั้งได้เย็ดพี่สาวคนโต  และเมื่อส่วนปลายถูกน้ำเงี่ยนชโลมจนฉ่ำลื่น เด็กหนุ่มก็ค่อย ๆ ดันให้หัวควยมุดเข้าไปในรูอันคับแคบอย่างช้า ๆ

“อู้ยยยย์... เข้ามาแล้ว... ซี้ดดดส์... เสียว...” สายป่านร้องครางพร้อมกับร่างกายที่สั่งการให้รูเสียวขมิบรับสิ่งที่สอดเข้ามา

ทั้งภาพที่เห็นและเสียงครางของเพื่อนสาวทำเอาน้ำขิงยืนตัวแข็ง  แม้เธอจะเป็นคนยุให้สายป่านเอากับเพชรกล้าเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องปกติเนื่องจากเธอก็มีสัมพันธ์สวาทกับน้องสาวแท้ ๆ  แต่เอาเข้าจริง ๆ น้ำขิงกลับรู้สึกตื่นเต้นจนแทบหยุดหายใจเมื่อได้เห็นน้องชายกำลังจับท่อนควยยัดเข้าไปในรูหีของพี่สาวตัวเอง

‘โคตรเสียวเลย’ ทั้งความประหม่าประกอบกับภายในที่โอบรัดและแรงขมิบจากร่องหลืบของหญิงสาวซึ่งไม่เคยผ่านมือชาย ส่งให้เพชรกล้าเสียวควยจนน้ำเงี่ยนแทบทะลัก

เด็กหนุ่มพยายามกลั้นใจก่อนจะค่อย ๆ ดันให้ท่อนเอ็นชำแรกลึกเข้าไปทีละน้อย สลับถอนกลับออกมาแล้วดันเข้าไปใหม่อย่างแผ่วเบา  แต่ด้วยปฏิกิริยาทางร่างกายของสายป่าน เมื่อแคมเนื้อขมิบรัดก็พาให้ลำควยของเพชรกล้าที่แทรกตัวอยู่ภายในกระตุกรับเช่นกัน

“อู้ยยยย์... ขิง... เราเสียว... มันกระตุกได้ด้วยเหรอ...” หญิงสาวกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความเสียว
“ได้สิ... มันมีปุ่มกด” น้ำขิงซึ่งลืมนึกถึงข้อดังกล่าว แต่ก็ยังพอมีสติจึงรีบเฉไฉตอบเพื่อให้สายป่านคลายสงสัย 

ภาพของเพื่อนสาวซึ่งกำลังโก้งโค้งให้น้องชายเย็ดเริ่มกระตุ้นอารมณ์น้ำขิง  หญิงสาวจ้องมององคชาตที่เขื่องใหญ่ไม่แตกต่างจากของภาคภูมิ หรือมิหนำซ้ำอาจจะยาวเสียยิ่งกว่า  น้ำขิงเริ่มพินิจพิจารณากล้ามเนื้อที่สวยงามและใบหน้าอันหล่อเหลาราวกับเป็นคน ๆ เดียวกันกับชายที่เธอเพิ่งมีเพศสัมพันธ์ไปเมื่อคืน  แล้ว จู่ ๆ หญิงสาวก็ใจเต้นแรงใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อมีภาพการร่วมรักหมู่ของคนทั้งสามโดยมีตัวเธอกำลังถูกเพชรกล้าโยกเย็ดฉายขึ้นในสมอง  น้ำขิงรีบก้มหน้าหลับตาสะบัดศีรษะไปมาก่อนจะเงยขึ้นมองไปที่ใบหน้าของเพชรกล้าอีกครั้ง  ไฝเม็ดเล็ก ๆ บริเวณหางตาด้านซ้ายยังคงเป็นจุดจำแนกแยกระหว่างฝาแฝดทั้งสอง  น้ำขิงถอนหายใจยาวเรียกสติแล้วยกมือขวาขึ้นเพื่อให้เพชรกล้าได้เห็น เมื่อเด็กหนุ่มหันมามอง หญิงสาวก็โบกมือก่อนจะค่อย ๆ เดินไปหยิบกระเป๋าเป้แล้วออกจากห้องไปอย่างเงียบสนิท

เพชรกล้ารู้สึกงุนงงปนหวาดหวั่นในใจเมื่อจู่ ๆ เพื่อนของพี่สาวกลับทำตามแผนที่วางไว้เพียงครึ่งเดียว  เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะก้มมองท่อนเอ็นที่ยังคาอยู่ในรูหีของพี่สาว แล้วภาพของแก้มก้นที่เฝ้าใฝ่ฝันถึงก็กระตุ้นให้เด็กหนุ่มเดินหน้าต่อ  เพชรกล้าเริ่มโยกเอวให้ดุ้นเนื้อขยับเข้าออกช้า ๆ พลางจ้องมองลำควยที่ค่อย ๆ แทรกตัวลึกเข้าไปทีละน้อย ๆ พร้อมกับเสียงร้องครางของสายป่านซึ่งดังระงมให้ได้ยินอย่างไม่ขาดหู

“ขิง... เราเสียว... ซี้ดดดดส์... เวลาถูกผู้ชายเอามันเสียวอย่างนี้มั้ยขิง...” หญิงสาวเสียวซ่านจนต้องเอ่ยปากถามเพื่อนที่เจนจัดในเรื่องเพศ แต่ก็ไม่มีเสียงใด ๆ ตอบกลับมาให้ได้ยิน

สายป่านหารู้ไม่ว่าคำพูดของเธอนั้นมันยิ่งกระตุ้นเร้าอารมณ์ของเด็กหนุ่ม  เพชรกล้าค่อย ๆ ถอนท่อนเนื้อออกมาจนมองเห็นคอหยักคาอยู่บริเวณปากรูแล้วค่อย ๆ ดันมันกลับเข้าไปอย่างช้า ๆ โดยระวังไม่ให้มันเข้าลึกจนเกินไป

‘เหี้ยเอ้ย... เสียวชิบหาย’ แม้อยากจะบดเบียดแก่นเนื้อให้เข้าไปลึกจนสุดโคน แต่ด้วยเกรงว่าแรงกระแทกเข้ากับบั้นท้ายงอนงามของพี่สาวจะทำให้เธอจับพิรุธได้ เด็กหนุ่มจึงได้แต่ขยับมันเข้าออกสั้น ๆ ซ้ำ ๆ พร้อมดื่มด่ำกับความเสียวควยจนรู้สึกได้ถึงน้ำเหนียวอันฉ่ำลื่นภายในรูหีที่กำลังปรับขยาย

“อู้ยยยย์... ทำไมถึงเสียวขนาดนี้... ขิง... ถ้าเรายอมให้เพชรเอาเราจะเสียวแบบนี้มั้ย”

เมื่อได้ยินคำพูดของพี่สาว เพชรกล้าก็หวนนึกถึงแผนการที่วางไว้แต่แรก ว่าหากสายป่านมีใจยอมให้น้องชายอย่างเขาร่วมรัก น้ำขิงจะเป็นผู้เกลี้ยกล่อมพร้อมร่วมประเคนความเสียวให้เพื่อนสาวเพื่อไม่ให้เธอโกรธเคืองเรื่องที่เกิดขึ้น  แต่มาเวลานี้มีเพียงตัวเขาที่ต้องสานต่อและยอมรับในสิ่งที่จะเกิดตามมา

‘ไหน ๆ ก็มาถึงตรงนี้แล้ว... ช่างแม่งวะ’ เด็กหนุ่มคิดพลางเริ่มโยกเย็ดพี่สาวเร็วขึ้น โดยยังคงยั้งตัวไว้ไม่ให้หน้าขาที่แข็งกระด้างกระแทกเข้ากับบั้นท้ายของสายป่าน

“อู้ยยยย์... เสียว... ขิง... เราจะไม่ไหนแล้ว... ซี้ดดดส์...” แม้จะรู้สึกคับตึงแต่หญิงสาวก็เสียวในรูหีจนใกล้จะขึ้นสวรรค์  นิ้วเท้าเธอเริ่มเกร็ง สองมือขยำผ้าปูที่นอนแน่น

เพชรกล้าซึ่งเร่งซอยควยก็รู้สึกได้ถึงน้ำเงี่ยนของตัวเองที่กำลังเคลื่อน เขามองอาการและเสียงครางของสายป่านก็รู้ได้ว่าอีกไม่นานพี่สาวจะไปถึงจุดสุดยอด  ในตอนนี้สมองของเด็กหนุ่มมีแต่ความสับสน ว่าหากสายป่านเสร็จสมไปแล้วเขาจะทำอย่างไรต่อ

“ไม่ไหวแล้ว... ขิง... เราจะเสร็จแล้ว... อู้ยยยย์...”

เสียงของสายป่านดึงสติเพชรกล้าให้กลับมา  มันคงไม่มีทางใด ๆ ให้เลือกแล้ว แม้ผลกรรมที่เกิดจะเป็นอย่างไรเขาก็ต้องยอมรับมันให้ได้  เด็กหนุ่มตัดสินใจใช้สองมือจับเข้ากับสะโพกของหญิงสาวพร้อมดันให้แก่นกายถลำลึกเข้าไปจนสุดโคนก่อนจะเร่งซอยเย็ดโดยไม่สนใจว่าพี่สาวจะรู้หรือไม่

“เสร็จ... เสร็จแล้ว... อู้ยยยย์... ซี้ดดดส์...” เพียงเพชรกล้าบดอัดท่อนควยลึกเข้าไปในช่องคลอดสายป่านก็เสียวสะท้านถึงจุดสุดยอดทันที

หญิงสาวเกร็งกระตุก ทุกอณูทั่วร่างรู้สึกซ่านเสียว ภายในรูสวาทขมิบตอดดุ้นเนื้อที่ยังคงเร่งซอยเข้าออกอยู่ภายใน และห่างไปเพียงไม่กี่วินาทีเพชรกล้าก็จับสะโพกของสายป่านดึงรั้งเข้าหาตัวพร้อมปล่อยน้ำควยที่อัดอั้นไว้ให้พวยพุ่งเข้าไปในรูหีของพี่สาว 

ความอุ่นของน้ำเงี่ยนจำนวนมากซึ่งพุ่งทะยานลึกเข้ามาภายในทำให้สายป่านสะดุ้งเสียวสะท้านไปทั่วร่าง  แต่ด้วยสัมผัสของมือที่จับสะโพกกับอะไรบางอย่างที่ฉีดเข้ามาในของสงวน หญิงสาวจึงตกใจและรีบโน้มตัวไปด้านหน้าเพื่อหลุดจากการเหนี่ยวรั้งของมือทั้งสองก่อนจะพลิกตัวพร้อมกับดึงผ้าปิดตาออกในทันที

“.............” ดวงตาซึ่งยังไม่คุ้นชินต่อแสงสว่างพาให้หญิงสาวเห็นใบหน้าเขาได้แค่เพียงราง ๆ  ในจังหวะที่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เงาตรงหน้านั้นก็ถาโถมเข้าหาแล้วประกบจูบริมฝีปากเรียวงามของเธอโดยพลัน
“อื่มมมม...” สายป่านที่พยายามดิ้นหนีกลับต้องสะดุ้งเฮือกร้องครางในลำคอเมื่อรูสวาทซึ่งฉ่ำเยิ้มไปด้วยเมือกเหนียวผสมกับน้ำขาวขุ่นที่กำลังไหลย้อนถูกองคชาตเขื่องใหญ่ดันสวนกลับเข้าไปใหม่

เด็กหนุ่มรู้ดีว่าหากเขาหยุดทุกอย่างในตอนนี้หายนะจะต้องบังเกิด ทั้งคำก่นด่าที่ได้รับ หรือแม้กระทั่งการนำเรื่องไปฟ้องพ่อแม่  สิ่งเดียวที่เขาต้องทำคือประเคนความเสียวกระสันให้สายป่านเพื่อปิดปากน้อย ๆ ของเธอไม่ให้พูดเรื่องนี้กับใคร  เพชรกล้าจึงเริ่มโยกเอวให้อวัยวะเพศที่ยังคงแข็งชันเนื่องจากปลดปล่อยน้ำกามออกมาไม่หมดเคลื่อนตัวเข้าออกช้า ๆ พร้อมพยายามบดปากจูบพี่สาว

“อื่มมมม...” เมื่อดุ้นเนื้อขยับ สายป่านก็ซ่านสยิวจนร่องเสียวขมิบรับพลางใช้เล็บจิกเข้ากับแผ่นหลังของเด็กหนุ่มทันที

อาการเคลิ้มตามพาให้เพชรกล้ารุกคืบต่อ เขาใช้มือขวาจับชายผ้าขนหนูที่ห่อร่างของพี่สาวไว้ก่อนจะดึงมันลงจนปมซึ่งคลายตัวจากการดิ้นหนีหลุดออกอย่างง่ายดาย

เพียงรู้สึกถึงปมผ้าขนหนูที่หลุดออก สติสัมปชัญญะของหญิงสาวก็พลันหวนคืน นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาเสียวซ่านโดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังสมสู่อยู่กับใคร สายป่านจึงรีบเบือนหน้าหลบจากการจูบพลางสอดมือเข้าดันหน้าอกของเด็กหนุ่ม

“เพชร !!!” หญิงสาวอ้าปากค้างเมื่อได้เห็นไฝบริเวณหางตาซ้ายของชายที่คร่อมร่างเธอ

แม้ตัวตนของเพชรกล้าจะถูกเปิดเผยให้สายป่านได้รับรู้ แต่เขาก็ไม่มีหนทางใด ๆ ให้เดินย้อนกลับ  ในระหว่างที่หญิงสาวกำลังตะลึงงันอยู่นั้น เด็กหนุ่มก็ก้มลงประกบปากกับเธออีกครั้งพร้อมด้วยการขยับเอวพลางบี้คลึงปลายยอดปทุมถันจนร่างของสายป่านบิดเกร็ง

“อืมมมม...” เมื่อถูกกระตุ้นจุดเสียวพร้อม ๆ กัน อาการขัดขืนเมื่อครู่ก็เริ่มลดน้อยถอยลงอย่างเห็นได้ชัด

‘นี่เรา... กำลังถูกเพชรเอาอยู่จริง ๆ’ แม้แรกเริ่มเธออยากจะให้มันเป็นแค่จินตนาการ แต่สุดท้ายแล้วมันก็เกิดขึ้นจริง ๆ ถึงจะพยายามขัดขืนแต่ก็คงสู้แรงของเด็กหนุ่มไม่ได้ มันจึงไม่มีเหตุผลอันใดที่จะปฏิเสธความใคร่ของตัวเองอีกต่อไป สองมือซึ่งเคยดันอยู่ที่แผงอกเลื่อนขึ้นไปลูบไล้ที่ลำคอและศีรษะของน้องชายซึ่งกำลังจูบปากเธอ
‘นี่คือ... รสจูบของผู้ชาย’ สายป่านเริ่มปล่อยตัวปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความคิด

แม้จะไม่มีประสบการณ์ทางเพศมาก่อน แต่หนังและซีรีย์ต่าง ๆ ที่เคยได้ดูก็พอจะมีให้เห็น สายป่านค่อย ๆ เผยอริมฝีปากรับการจูบจากเพชรกล้า หญิงสาวรู้สึกได้ถึงเรียวลิ้นของน้องชายที่พยายามสอดเข้ามาในโพรงปากของเธอ  สายป่านจึงลองแลบลิ้นออกไปอย่างช้า ๆ  โดยพลันกลับเหมือนไฟช็อตไปทั่วร่างเมื่อเรียวลิ้นฉ่ำของสองพี่น้องได้สัมผัสกันเป็นครั้งแรก

อาการของสายป่านที่แสดงออกพาให้เพชรกล้าเบาใจ เด็กหนุ่มค่อย ๆ บรรจงตวัดปลายลิ้นเข้าพัวพันกับชิวหานุ่ม ๆ ของพี่สาวเพื่อเพิ่มแรงตัณหา เพียงไม่นานร่างกายที่เคยแข็งขืนก็ค่อย ๆ อ่อนระทวยด้วยความเคลิบเคลิ้ม

ในที่สุดอำนาจฝ่ายต่ำก็เข้าครอบงำจิตใจของคนทั้งสอง บัดนี้ภายในห้องอันเงียบงันเด็กหนุ่มและหญิงสาวร่างเปลือยเปล่ากอดก่ายจูบปากแลกลิ้นกันโดยลืมความเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดจนหมดสิ้น คงหลงเหลือไว้แต่เพียงสัญชาตญาณแห่งการสืบพันธุ์เท่านั้น

หลังจากที่เพชรกล้าอิ่มหนำกับการจุมพิตริมฝีปากของพี่สาว เขาก็ละจากการจูบแล้วยันตัวขึ้นนั่งโดยที่เอวยังคงทำงาน ผ้าขนหนูซึ่งถูกคลี่เปิดเผยให้เห็นเรือนร่างของหญิงสาวได้อย่างเต็มตา แม้ผิวพรรณของสายป่านจะไม่ขาวนวลแต่ก็เนียนละเอียดไร้ที่ติ  ผมบ๊อบสั้นประบ่าดวงตากลมโตยิ่งพาให้เด็กหนุ่มหลงใหล เต้านมขนาดสามสิบห้านิ้วกระเพื่อมเบา ๆ ตามแรงดันเหมือนเชิญชวนให้เด็กหนุ่มยื่นมือลงไปสัมผัส

“อู้ยยยย์... เพชร...” เมื่อเต้าอวบทั้งสองถูกเคล้าคลึงสายป่านก็ครางกระเส่า  เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในชีวิตจะต้องมาถูกน้องชายตัวเองทำอะไรแบบนี้
“พี่ป่านเสียวมั้ย” เพชรกล้าถามพลางใช้ปลายนิ้วถูวนเข้าที่หัวนมทั้งสองข้างของพี่สาวเบา ๆ
“ซี้ดดดส์... เสียว... เสียวทั้งข้างล่างทั้งข้างบนเลย” ดวงตากลมโตที่หรี่พริ้มบ่งบอกถึงความรู้สึกว่าเธอเสียวมากเพียงใด

เพียงไม่กี่วินาทีปลายยอดปทุมที่ถูกกระตุ้นเร้าก็ค่อย ๆ เต่งชันสู้นิ้วของเด็กหนุ่ม หัวนมสีน้ำตาลประสานกับผิวสีแทนพาให้เพชรกล้าเม้มเลียริมฝีปากด้วยความอยากลิ้มลอง  เด็กหนุ่มไล้นิ้วมือทั้งสองข้างลงสอดเข้าช้อนใต้แผ่นหลังของหญิงสาวแล้วดึงตัวเธอขึ้นนั่งโดยที่แก่นเนื้อยังคงคาอยู่ในรูสวาท

“อู้ยยยย์... ดูดนมด้วยเหรอ...” หญิงสาวสยิวที่ปลายยอดจนต้องแอ่นเนินอก เมื่อเด็กหนุ่มก้มลงใช้ปลายลิ้นเลียเข้ากับหัวนมของเธอก่อนจะดูดดุนมันเบา ๆ

เพชรกล้าซึ่งอยู่ในท่าคุกเข่าค่อย ๆ ขยับนั่งเหยียดขาไปด้านหน้าเพื่อให้พี่สาวได้คร่อมขี่ท่อนเอ็นได้อย่างถนัดถนี่  มือทั้งสองข้างไล้ลงจากแผ่นหลังมาเกาะกุมยังบั้นท้ายงามงอนแล้วออกแรงรั้งมันเข้าหาตัวเล็กน้อย ซึ่งนั่นก็เพียงพอให้สายป่านรู้ได้ว่าต่อจากนี้ไปเธอต้องเป็นผู้คุมเกม  หญิงสาวยกสองมือขึ้นโอบไปที่คอของเด็กหนุ่มซึ่งกำลังก้มดูดเลียเต้าอวบก่อนจะโยกเอวให้รูหีเย็ดควยของน้องชาย

“ซี้ดดดส์... เพชร... ทำไมมันเข้าลึกจัง... พี่เสียวกว่าเมื่อกี้อีก...”
“ผมก็เสียว... ของพี่ป่านทั้งฟิตทั้งแน่น...” เพชรกล้าเงยหน้าขึ้นตอบพี่สาว ท่อนเอ็นของเด็กหนุ่มเสียวสะท้านไปทั้งดุ้น เมื่อมันถูกโอบรัดด้วยหลืบสวรรค์ที่ไม่เคยผ่านควยชายใดมาก่อน
“เพชร... เพชร... พี่ไม่ไหวแล้ว... ทำไมเสียวอย่างนี้... ซี้ดดดส์...” สายป่านซึ่งเพิ่งเคยคร่อมเย็ดท่อนเอ็นเป็นครั้งแรกเสียวเข้าไปถึงท้องน้อย ความรู้สึกที่เคยใช้นิ้วนั้นเทียบไม่ได้เลยกับดุ้นเนื้อยาวใหญ่ที่กำลังขยับอยู่ภายในร่องหีของเธอ ณ เวลานี้
“พี่ป่าน... ผมก็จะเสร็จแล้วพี่...” ทั้งความตื่นเต้นที่ได้เย็ดพี่สาว ทั้งเสียงครางอย่างมีความสุขของเธอ บัดนี้ลำควยที่ถูกกลืนกินอยู่ภายในขยายตัวจนแทบปริ  สองมือของเพชรกล้าบีบขยำแก้มก้นของสายป่านราวกับว่าให้สาแก่ใจในความอยาก พร้อมทั้งดึงรั้งให้จังหวะโยกเย็ดของเธอเร็วขึ้น ๆ
“ซี้ดดดส์... อู้ยยยย์...” สายป่านเร่งตามจังหวะมือที่รั้งบั้นท้ายจนเสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง
“ผมจะเสร็จแล้วพี่ป่าน... ซี้ดดดส์...” ยิ่งใกล้ถึงสวรรค์เพชรกล้าก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงหัวควยของตัวเองที่บานเป่ง
“อู้ยยยยยย์... เพชร... พี่... ซี้ดดดดส์...”
“เสร็จ... เสร็จแล้ว... อ้าาาาห์...”

เด็กหนุ่มดึงรั้งบั้นท้ายของพี่สาวให้ร่องเสียวบดอัดเข้ากับแก่นเนื้อพร้อมกระตุกฉีดน้ำอสุจิเข้าไปในช่องคลอดของเธอเป็นครั้งที่สอง  สายป่านซึ่งเสร็จสมพร้อมในเวลาเดียวกัน เมื่อรู้สึกได้ถึงน้ำอุ่น ๆ ที่พุ่งลึกเข้ามาในของสงวนก็ผวากอดเพชรกล้าไว้แน่น  ร่างเธอเกร็งภายในร่องขมิบรับลำควยของน้องชายที่ยังกระตุกปล่อยน้ำเชื้อออกมาเป็นจังหวะ แล้วเด็กหนุ่มกับหญิงสาวซึ่งร่างกายเปียกปอนจากเหงื่อกาฬก็กอดกันด้วยความเสียวซ่านไปทั่วทุกอณูของรูขุมขน

ด้วยความอ่อนแรงเพชรกล้าค่อย ๆ เอนหลังลงนอนโดยยังมีสายป่านกอดก่ายอยู่ด้านบน  ภายในห้องเงียบหายจากเสียงครางและถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจอันหอบเหนื่อย  เมื่อสงครามทางเพศที่เริ่มจากเล่ห์เหลี่ยมและกลอุบายได้จบสิ้นลง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็เริ่มเข้ามาแทนที่อำนาจฝ่ายต่ำ  สายป่านซึ่งหันศีรษะตะแคงหนุนแผงอกของน้องชายค่อย ๆ ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น แม้เธอจะปฏิเสธไม่ได้ว่าเพชรกล้าทำให้เธอมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ถึงอย่างไรสิ่งที่เธอได้กระทำลงไปมันก็ยังเป็นสิ่งที่ผิดบาป

ในระหว่างที่คิดอยู่นั้น ดุ้นเอ็นซึ่งคาอยู่ในรูสวาทก็ค่อย ๆ อ่อนตัวลงจนหลุดออก  สายป่านรู้สึกได้ถึงน้ำกามของน้องชายที่ไหลย้อนออกมาจากช่องคลอด  จากความสุขสมที่ได้รับกลับกลายเป็นความหวาดกลัว เพราะช่วงเวลานี้สำหรับเธอแล้วมันไม่ใช่เวลาที่ปลอดภัยสำหรับการมีเพศสัมพันธ์  หญิงสาวผละออกจากร่างของเพชรกล้าแล้วคว้าเอาเสื้อยืดกับผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างสิ่งที่อยู่ในตัวเธอออกโดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดกับน้องชาย

เพชรกล้าค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ทั้งน้ำเมือกของหญิงสาวผสมกับน้ำกามของตัวเองชโลมเคลือบไปทั้งองคชาตและพวงอัณฑะจนเยิ้มเหนียว  เด็กหนุ่มขยับลงจากที่นอนแล้วก้มลงหยิบเสื้อยืดขึ้นมาใส่ ในระหว่างที่ศีรษะโผล่ลอดออกมาจากคอเสื้อสายตาเขาก็พลันสะดุดเข้ากับบานประตูเล็ก ๆ ของตู้เสื้อผ้าที่มีกุญแจเสียบคาอยู่  ด้วยความสงสัยเขาจึงถือวิสาสะเดินไปแง้มเปิดมันออก

‘เหี้ย... เพียบเลย’ เพียงได้เห็นเครื่องมือช่วยกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่วางอยู่มากมาย เพชรกล้าถึงกับอุทานออกมาในใจ

เด็กหนุ่มพยายามสอดส่ายสายตามองสิ่งที่อยู่ภายใน แต่ยังไม่ทันจะได้หยิบจับเสียงลูกบิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น  เพชรกล้าจึงรีบปิดประตูตู้เสื้อผ้าแล้วเดินไปยังห้องน้ำ ทันทีที่เด็กหนุ่มเห็นพี่สาวเขาก็อ้าแขนหมายจะโอบกอดเธอ

“เพชร...” สายป่านซึ่งนุ่งผ้าขนหนูโดยมีเสื้อยืดทับอยู่ภายนอกก้าวเท้าถอยหลังเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่ม
“มีอะไรเหรอพี่ป่าน” เพชรกล้าค่อย ๆ ลดมือลงภายในสมองรู้สึกฉงนกับการท่าทีที่เปลี่ยนไปของพี่สาว
“พี่ว่าเพชรออกไปเถอะนะ” สายป่านพูดก่อนจะเดินอ้อมเด็กหนุ่มไปนั่งก้มหน้าอยู่บริเวณขอบที่นอน
“พี่ป่านเป็นอะไร” เพชรกล้าเดินมายืนอยู่ข้าง ๆ หญิงสาวแล้วไต่ถาม

สายป่านเอียงคอหันมองน้องชาย  ร่างกายสูงใหญ่ใบหน้าหล่อเหลาเป็นที่ต้องตาของสาว ๆ เมื่อได้พบเห็น ท่อนเอ็นที่แม้ยามนี้จะไม่แข็งตัวแต่ก็ยังใหญ่ยาวพาให้หวนนึกถึงความสุขเวลาที่มันได้สอดแทรกเข้าออกในกายเธอ  แต่แล้วสายป่านก็ก้มหน้าลงอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจยาว

“เมื่อกี้เรายังมีความสุขกันอยู่เลย” เพชรกล้าพยายามพูดกับพี่สาวที่เอาแต่นิ่งเงียบ
“มันผิด... เพชรเข้าใจมั้ย... มันผิด...” สายป่านเงยหน้าขึ้นอธิบายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“พี่ก็มีความสุข ผมก็มีความสุข เราไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อน”
“พี่ไม่เถียง... เพชรทำให้พี่มีความสุข... แต่สิ่งที่เราทำลงไปมันผิด ไม่มีใครที่ไหนเค้ายอมรับหรอก”
“ทำไมเราต้องไปแคร์ใครที่ไหนด้วย”
“เพชร... ถ้าพ่อรู้จะทำยังไง... ถ้าพี่ท้องจะทำยังไง...” เสียงของสายป่านเริ่มสั่นเครือก่อนน้ำใส ๆ จะไหลรินออกจากดวงตากลมโตลงอาบแก้ม
“พี่...” เพียงได้เห็นพี่สาวร้องไห้ เพชรกล้าก็หมดซึ่งเหตุผลที่จะชักพามาพูดให้เธอคล้อยตาม
“พี่ว่าเราให้มันจบแค่นี้เถอะเพชร” หญิงสาวก้มหน้าน้ำตาไหลหยดลงพื้น
“ครับ... พี่ป่าน... ผมขอโทษ...” เด็กหนุ่มรับคำ

เพชรกล้าก้มลงหยิบกางเกงบ๊อกเซอร์แล้วเดินไปสวมที่บริเวณประตูห้อง  เขาหันไปมองพี่สาวอีกครั้ง ซึ่งเธอก็ยังนั่งก้มหน้าอยู่อย่างนั้น  เด็กหนุ่มเริ่มรู้สึกผิดกับสิ่งที่ได้กระทำลงไป สมองของเขาในตอนนี้สับสนไม่ต่างจากสายป่าน  แต่ถึงกระนั้นเรื่องราวมันก็เกิดขึ้นแล้ว น้ำที่สาดออกไปไม่สามารถนำกลับคืนมาได้อีก  เพชรกล้าค่อย ๆ บิดลูกบิดประตูอย่างเบามือก่อนจะเดินออกจากห้องไป