สัญญาปีศาจ - บทที่ 2 ... สิ่งเร้า

 



 

 

มือเรียวงามแทรกผ่านผ้าห่มนวมออกมาควานหานาฬิกาปลุกซึ่งดังอยู่บนโต๊ะข้างเตียง หญิงสาวตบ ๆ มันอยู่สองสามครั้งจนเสียงดังติ๊ด ๆ เงียบหายไป

‘เลิกกันแล้วยังจะตามมาหลอนอีกเหรอวะ’ แพรไหมคิดแล้วเปิดผ้าห่มที่คลุมโปงออก

นาฬิกาดิจิตอลถูกอดีตสามีซึ่งต้องไปทำงานตั้งให้ปลุกเวลาเก้านาฬิกาตรงในทุก ๆ เช้าไม่เว้นแม้แต่วันเสาร์  หญิงสาวขยับลุกขึ้นนั่งพลางนึกถึงเรื่องเมื่อคืน

‘หรือว่าฝัน’ แพรไหมยกมือทั้งสองข้างขึ้นมามอง ภาพที่เห็นนั้นชัดเจนไม่ได้เลือนลางอย่างในฝัน เธอจึงลองหยิกแก้มตัวเองเบา ๆ

“โอ้ย... เจ็บนิหว่า” หญิงสาวร้องพร้อมกับใช้มือถูแก้มให้คลายความเจ็บ

‘ไม่ได้ฝัน... เมื่อคืนเรากับเพชร...’ ขณะที่แพรไหมกำลังระลึกถึงเหตุการณ์เสียงเตือนจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

----- Line -----

เพชรกล้า : ยังไม่ตื่นอีกเหรอพี่ไหม
เพชรกล้า : สายแล้วนะ
เพชรกล้า : ลงมากินข้าวได้แล้ว
เพชรกล้า : น้องชายคิดถึง

----- Line -----

“บ้า...” แพรไหมอ่านข้อความแล้วยิ้มกับหน้าจอโทรศัพท์อย่างอาย ๆ ก่อนจะขยับลงจากที่นอน

ไม่นานหญิงสาวก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูสีชมพูอ่อน ลิ้นชักในตู้เสื้อผ้าถูกดึงออกก่อนที่ผ้าอนามัยชิ้นสุดท้ายจะถูกหยิบขึ้นมาใช้งาน  แพรไหมเป็นผู้หญิงที่รอบเดือนมาตรงเวลาโดยตลอด ดังนั้น การที่ให้น้องชายหลั่งในจึงไม่มีผลอะไรกับการตั้งครรภ์  หญิงสาวคว้าหยิบกระเป๋าด้วยหมายจะออกไปซื้อข้าวของรวมถึงผ้าอนามัยเมื่อรับประทานอาหารเสร็จ แต่ก่อนที่จะเปิดประตู เธอก็หันกลับไปมองกรอบรูปแต่งงานซึ่งวางพิงอยู่ที่พื้น  มันไม่มีความจำเป็นต้องเก็บอะไรของผู้ชายคนนั้นไว้อีกแล้วคือสิ่งที่เธอคิด

< ------------- >

“จะเอาไปซ่อมเหรอลูก” บุษกรซึ่งนั่งทานผลไม้อยู่ที่โต๊ะอาหารเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกสาวสะพายกระเป๋าพร้อมถือกรอบรูปในมือ
“ป่าวค่ะ... ไหมจะเอาไปทิ้ง...” หญิงสาววางกระเป๋าถือลงบนเก้าอี้ก่อนจะหอบหิ้วกรอบรูปแต่งงานออกไปทิ้งยังถังขยะนอกบ้าน

แพรไหมในชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวคอกว้างจนเห็นร่องนมกับกางเกงยีนส์ขาสั้นเว้าสูงเดินกลับมายังโต๊ะอาหาร  เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเพชรกล้า

“ไม่เอาไปซ่อมเหรอไหม” บุษกรซึ่งยังคาใจอยู่กับรูปแต่งงานเอ่ยถาม เพราะสองครั้งที่ผ่านมาแม้จะมีเรื่องทะเลาะกันอย่างไรก็ไม่ถึงขั้นเอารูปแต่งงานไปทิ้ง
“ก็เลิกกันไปแล้ว ไม่เห็นต้องเก็บอะไรไว้หนิคะแม่” แพรไหมบอกกับผู้เป็นแม่ก่อนจะทิ้งท้ายสายตาไปมองน้องชาย
“เอ่อ... แม่ครับ... วันนี้ยังไม่เห็นพี่ป่านเลย” เพชรกล้าหันไปถามบุษกรเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง
“เห็นว่า... อ่อ... นั่นไง กลับมาพอดี” บุษกรมองไปที่ประตูทางเข้าโดยมือยังคงปอกเปลือกส้มอยู่

หญิงสาวผมบ๊อบวัยยี่สิบปีในชุดเสื้อช็อปกางเกงยีนส์  เธอชื่อสายป่าน เป็นลูกคนที่สองของณวัฒน์  เธอเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่สาม แต่ทุกคนก็ต้องแปลกใจกับด้านหลังของสายป่าน เมื่อมีหญิงสาวอีกคนก้าวเข้ามาในบ้านก่อนจะเลื่อนประตูปิดแล้วเดินตามสายป่านมายังโต๊ะอาหาร

“นี่น้ำขิงเพื่อนป่านค่ะแม่ ขิงเค้าจะมาค้างกับป่านคืนนึง” สายป่านแนะนำเพื่อนสาวให้ผู้เป็นแม่รู้จัก
“สวัสดีค่ะคุณแม่” หญิงสาวผมยาวสไลด์ปลายเบา ๆ สีน้ำตาลอ่อนวางเป้ลงกับพื้นก่อนจะยกมือขึ้นพนมไหว้อย่างนอบน้อม

น้ำขิงอายุเท่ากับสายป่าน เธอแต่งตัวแบบเรียบง่ายด้วยเสื้อยืดคอกลมแขนสั้นสีขาวทับในด้วยกางเกงผ้าขากว้างยาวครึ่งน่อง  น้ำขิงเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับสายป่านแต่อยู่กันคนละคณะ เธอเรียนมนุษยศาสตร์ สาขาภาษาญี่ปุ่น โดยทั้งคู่ได้มีโอกาสไปค่ายอาสาและคุยกันถูกคอจนกลายเป็นเพื่อนสนิท และนี่เป็นครั้งแรกที่น้ำขิงได้มาบ้านของสายป่าน
 
“นี่พี่ไหม พี่สาวเราเอง... ส่วนนั่นเพชร น้องชายเรา” สายป่านแนะนำบรรดาญาติพี่น้องซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารให้เพื่อนสาวได้รู้จัก
“สวัสดีค่ะพี่ไหม... เอ่อ...”
“ไม่ต้องไหว้ผมนะ ผมเป็นน้อง” เพชรกล้าพูดแทรกขึ้นมาอย่างเป็นกันเอง
“หวัดดี...” น้ำขิงยกมือขวาขึ้นพลางยิ้มทักทายเด็กหนุ่ม

รอยยิ้มของสาวเซอร์ผิวขาว ตาโต จมูกโด่งเรียวสวย ริมฝีปากล่างบางริมฝีปากบนเป็นกระจับ ตรึงให้เพชรกล้ามองค้างไปเล็กน้อยก่อนจะหลบสายตากลับมาโฟกัสที่โต๊ะอาหาร  แต่ช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเด็กหนุ่มก็พอจะกะเกณฑ์สัดส่วนของเพื่อนพี่สาวได้อย่างคร่าว ๆ ความสูงประมาณหนึ่งร้อยหกสิบสองเซนติเมตรของน้ำขิงซึ่งไล่เลี่ยกับสายป่าน เอวเล็กคอดขนาดยี่สิบสามนิ้วมองได้จากกางเกงที่สวมใส่ ส่วนสะโพกผายสามสิบห้านิ้วนั้นใกล้เคียงกับแพรไหม  แต่สิ่งที่มองแล้วสะดุดตาที่สุดคือ ทรวงอกขนาดสามสิบห้านิ้วซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืดสีขาว

“อันนี้ไม่เรียกกลับดึกแล้วนะป่าน นี่มันกลับเช้า” แพรไหมตำหนิสายป่านในฐานะพี่สาว
“พอดีเมื่อคืนคิดโปรเจคเรื่องค่ายอาสาเพลินไปหน่อย ป่านเลยค้างบ้านขิง พี่ไหมอย่าโกรธน้า” สายป่านลากเสียงยาวพร้อมกับเดินเข้ามาก้มกอดพี่สาวจากด้านหลัง
“ดีนะที่พ่อไม่อยู่ ถ้ารู้ว่าลูกสาวไม่กลับบ้านมีหวัง...” บุษกรพูดเสริมเข้าข้างลูกสาวคนโต
“ก็กลับมาแล้วนี่ไงคะแม่” สายป่านละจากแพรไหมหันไปสวมกอดอ้อนผู้เป็นแม่
“ไป... ไปอาบน้ำ ชุดตั้งแต่เมื่อวาน เป็นสาวเป็นนางทำตัวซกมก” แพรไหมบ่นพลางขมวดคิ้ว
“ไปก็ได้... ว่าแต่กินข้าวก่อนได้ปะ หิวอะ...” สายป่านพูดหยอกพี่สาวพร้อมยิ้มตาหยี
“ยังจะมาทะเล้นอีกแน่ะ...”
“ไปแล้วค่ะ ไปแล้ว” สายป่านรีบวิ่งอ้อมหลังบุษกรก่อนจะกวักมือเรียกน้ำขิงให้ตามเธอไป
“ยัยน้องคนนี้หนิ... กระโดกกระเดกเหมือนผู้ชาย”
“ก็พ่อเค้าอยากได้ลูกผู้ชาย ก็เลยเลี้ยงป่านแบบผู้ชาย” บุษกรอธิบายเพราะเข้าใจในความเป็นสายป่านที่ณวัฒน์บ่มเพาะให้เธอเป็น

ด้วยตั้งแต่เป็นเด็ก สายป่านมีผิวสีธรรมชาติไม่ขาวนวลอย่างพี่สาว  ณวัฒน์ซึ่งอยากมีลูกชายจึงสอนให้เธอเล่นกีฬาเกือบทุกชนิดที่เด็กจะสามารถเล่นได้โดยไม่ต้องกลัวผิวพรรณจะเสีย ของเล่นที่ซื้อให้ก็เป็นของเล่นสำหรับเด็กผู้ชาย ทั้งรถบังคับวิทยุ ทั้งหุ่นยนต์ จวบจนเติบใหญ่ สายป่านจึงเป็นหญิงสาวผิวสีแทนที่มีนิสัยห้าว ๆ ทะเล้นไม่ต่างจากผู้ชาย  แต่หากไม่นับเรื่องโทนสี ผิวพรรณของสายป่านนั้นเนียนละเอียดไม่แพ้แพรไหมเลยแม้แต่น้อย ใบหน้ารูปไข่รับกับผมบ๊อบอย่างลงตัว ดวงตากลมโตเป็นประกาย จมูกสวยได้รูป ปากเรียวเล็กยิ้มมีเสน่ห์ชวนมอง สายป่านแม้ไม่สวยคมเหมือนพี่สาวแต่เธอก็สวยในแบบฉบับของตัวเธอเอง   

< ------------- >

“เพชรนั่นน้องชายแท้ ๆ ป่านเลยปะ” น้ำขิงเอ่ยถามขณะที่สายป่านกำลังกดลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้นสาม
“อื่ม... น้องเราเอง... ไมเหรอ” สายป่านหันไปพยักหน้าตอบ
“เห็นแล้วใจสั่นเลยว่ะ เราขอได้ป่าว”
“เฮ่ย... บ้าน่า... เพิ่งเจอกันครั้งเดียว”
“ก็ครั้งเดียวนี่แหละ มันอาจจะเป็นบุพเพก็ได้นะเว้ย... หล่อว่ะ...” น้ำขิงยกสองมือขึ้นกุมหน้าอกทำท่าทางเคลิ้มชวนฝัน
“เว่อร์ไปแก... เว่อร์ไป” สายป่านผลักศีรษะเพื่อนสาวเบา ๆ พลางส่ายหน้า

ไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออก ห้องนอนของสายป่านอยู่ทางซีกซ้ายของตัวบ้านติดกับห้องของแพรไหม นอกจากนี้บริเวณชั้นสามยังมีห้องนอนสำหรับรับแขกที่มาพักแต่ไม่มีห้องน้ำในตัวเหมือนห้องอื่น ๆ  ถึงกระนั้นชั้นนี้ก็ยังมีห้องน้ำรวมซึ่งอยู่ด้านนอกเผื่อไว้สำหรับห้องน้ำส่วนตัวของคนในบ้านเกิดชำรุดใช้งานไม่ได้

“บ้านป่านนี่ใหญ่โตดีเนอะ” น้ำขิงทิ้งตัวแผ่หลาลงบนที่นอนนุ่ม ๆ ของเพื่อนสาว
“ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้มรดกจากคุณปู่น่ะ แต่เอาจริง ๆ ถ้าไม่มีคุณพ่อ พวกเราก็คงไม่มีความเป็นอยู่ที่สุขสบายกันขนาดนี้” สายป่านหย่อนเสื้อช็อปลงตะกร้าก่อนจะถอดเสื้อยืดออกทางศีรษะ
“อื่ม... แล้วพ่อป่านไปไหนล่ะ ไม่เห็นเลย” น้ำขิงขยับนอนตะแคงมือท้าวศีรษะหันมาทางเพื่อนสาว
“พ่อไปดูงานต่างประเทศ... แต่ดีแล้วล่ะ ถ้าพ่อรู้ว่าเราค้างบ้านขิงนะ เราโดนฟาดยับแน่เลย”
“พ่อป่านดุเนอะ... อ้าว... แล้วเวลาไปออกค่ายพ่อป่านไม่ว่าเหรอ” น้ำขิงถามอย่างงง ๆ
“เรื่องทำความดีพ่อไม่ว่าหรอก เวลาไปค่ายเราก็ส่งรูปส่งไลน์ให้พ่อดูตลอด แต่ถ้าเรื่องเหลวไหลนะ ลูก ๆ โดนกันมานักต่อนักแล้ว” หญิงสาวสาธยายพลางปลดกระดุมกางเกงตามด้วยซิปที่ถูกรูดลง

สายป่านค่อย ๆ ขยับถอดกางเกงยีนส์จนทั้งร่างเหลือเพียงเสื้อชั้นในแบบสปอร์ตบรากับกางเกงในบิกินีเข้าชุดสีเทาขลิบขาวยี่ห้อ Calvin Klein

“จะอาบรึป่าว หรืออาบเย็นเลยทีเดียว” หญิงสาวเปิดตู้แล้วเอื้อมหยิบผ้าขนหนูบนชั้นวางพลางเอ่ยถามเพื่อน
“ว่าไปก็เหนียว ๆ ตัวเหมือนกันนะ อาบน้ำล้างตัวหน่อยก็ดี”
“อะ... เดี๋ยวเราอาบก่อน” สายป่านหันมายื่นผ้าขนหนูส่งให้น้ำขิง
“หุ่นดีนะเนี่ย...” หญิงสาวรับผ้าแล้วพูดหยอก เพราะเธอรู้ว่าสายป่านไม่มั่นใจในสัดส่วนของตัวเองโดยเฉพาะหน้าอกที่ใหญ่เกินไป
“หุ่นดีกะผีอะไรล่ะ... แต่ก็ยังดี ถ้าเรานมใหญ่คัพจีอย่างขิงเราบ้าตายแน่”
“โถ่... คนอื่นเค้าต้องขวนขวายหาเงินไปอัพนม นี่แม่ให้มาขนาดสามสิบห้า คัพเอฟ ยังไม่ดีใจอีก”
“ไม่ได้อยากใหญ่ซักหน่อย...” สายป่านหันมาทำหน้างอใส่เพื่อนก่อนจะหันหลังเดินอวดก้นงอนเข้าห้องน้ำไป  สะโพกขนาดสามสิบสามนิ้วของสายป่านซึ่งเล็กกว่าน้ำขิงแต่บั้นท้ายนั้นงอนสวยจนผู้หญิงด้วยกันแทบจะละสายตามองไม่ได้

ประมาณสิบห้านาทีสายป่านก็ออกจากห้องน้ำ ชุดชั้นในถูกหย่อนลงในตะกร้าที่จัดแยกไว้ต่างหาก  เธอหันไปมองยังเตียงก็พบกับหญิงสาวที่นอนหลับใหลในท่าสองแขนชูขึ้นประสานกันเหนือศีรษะโดยมีเสื้อผ้าและชุดชั้นในวางอยู่ที่ปลายเตียง  ด้วยเวลาที่ต้องรอประกอบกับความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ น้ำขิงซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูสีชมพูพันกายจึงผล็อยหลับไป  สายป่านได้เห็นก็นึกสนุก เธอย่องเข้าไปหาร่างที่เกือบเปลือยแล้วค่อย ๆ แกะปมผ้าขนหนูของเพื่อนสาวอย่างเบามือที่สุด

‘ไม่ตื่นด้วยเว้ย...’ สายป่านกระหยิ่มในใจ

ผ้าขนหนูค่อย ๆ ถูกคลี่เปิดทีละข้างจนเผยให้เห็นเต้าอวบใหญ่ ลานนมของเพื่อนสาวสีน้ำตาลอ่อนส่วนยอดใหญ่ประมาณปลายนิ้วนาง  สายป่านค่อย ๆ เลื่อนมือลงมาคลี่ผ้าที่ยังคงปิดอยู่บริเวณหน้าท้องออกช้า ๆ พร้อมสังเกตจังหวะการหายใจของน้ำขิงว่ายังเป็นปกติดีหรือไม่  แล้วเนินนูนของเพื่อนสาวก็ประจักษ์แก่สายตา มันเนียนเรียบไม่มีขนขึ้นเลยแม้แต่เส้นเดียว  และด้วยความเย็นที่ปะทะเข้ากับร่างเปลือย น้ำขิงจึงตื่นลืมตาขึ้นก่อนจะก้มมองตัวเองอย่างตกใจ

“แกล้งเราเหรอ” ไวเท่าความคิด น้ำขิงยื่นมือคว้าตัวสายป่านจนถลาลงมาทับบนตัวเธอก่อนจะพลิกขึ้นเป็นฝ่ายคร่อมร่างของเพื่อนสาวแทน
“พอแล้ว ๆ ไม่แกล้งแล้ว” สายป่านห้ามไปหัวเราะไป
“ไหนขอดูบ้าง” น้ำขิงไม่ฟังคำขอ เธอจับผ้าขนหนูบริเวณหน้าท้องของสาวป่านแล้วกระตุกมันลง  โดยพลันปมผ้าที่คลายตัวจากการพลิกหงายก็หลุดออกจนเต้าอวบกระเพื่อมท้าทายสายตาของน้ำขิง
“ยอมแล้ว ๆ ไม่เล่นแล้ว” สายป่านยังคงโบกมือพลางหัวเราะ

‘แกล้งกันใช่มั้ย’ ไม่มีคำพูดสวนตอบ แต่น้ำขิงแกล้งคืนด้วยการกระทำ เธอก้มลงดูดเม้มปลายยอดสีน้ำตาลโดยไม่ทันให้เพื่อนสาวได้ตั้งตัว

“อู้ยยย์...” สายป่านซึ่งไม่ประสาเรื่องบนเตียงเมื่อถูกกระตุ้นก็สยิวร้องคราง

ร่างของหญิงสาวที่ถูกจู่โจมอ่อนระทวยทันที มือของสายป่านไม่มีแม้แรงจะผลักเพื่อนสาวออก มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอมาก่อน ความรู้สึกเหมือนขนลุกไปทั่วทั้งตัว

“ขิง... เราไม่แกล้งแล้ว...” สายป่านพยายามดันน้ำขิงออกด้วยน้ำเสียงกระเส่า ซึ่งก็ได้ผลเมื่อน้ำขิงยอมหยุดและยันตัวลุกขึ้นนั่งคร่อมร่างของเธอ
“เป็นไงล่ะ... ชอบแกล้งดีนัก” น้ำขิงก้มมองหน้าสายป่านแล้วยิ้มเยาะ
“ยอมแล้ว ๆ ต่อไปไม่แกล้งแล้ว” สายป่านยกมือทั้งสองข้างขึ้นโบกขอยอมแพ้  น้ำขิงจึงค่อย ๆ ขยับตัวลงนอนด้านขวาของเธอ โดยที่ทั้งคู่นั้นต่างเปลือยเปล่า
“ยังไม่เคยเหรอ” น้ำขิงซึ่งเคยผ่านประสบการณ์ทางเพศมาบ้างหันไปมองเพื่อนพลางเอ่ยถาม
“อื่ม...” สายป่านได้แต่รับคำพยักหน้าเบา ๆ สายตาเหม่อมองฝ้าเพดาน
“หน้าตาก็สวย หุ่นก็ดี ฐานะทางบ้านก็ร่ำรวย... แต่ดันไม่เคยมีแฟน... บ้าป่าววะ” น้ำขิงขยับนอนตะแคง
“ก็...”
“หรือว่าแกเป็นทอมวะ...” สายป่านยังไม่ทันได้พูดน้ำขิงก็เดาส่งมาก่อน
“บ้า... เราชอบผู้ชาย”
“เดี๋ยวนะ... ชักเข้าเค้า...” น้ำขิงขยับลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ
“อะไรเหรอ” สายป่านหันมองเพื่อนสาวคิ้วขมวด
“หรือว่าที่ยังซิงเพราะป่านแอบชอบเพชร” น้ำขิงมองสายป่านด้วยสายตาจับพิรุธ
“จะบ้าเหรอ เพชรมันน้องชาย”
“ก็น้องชายนี่แหละ... อย่าลืมสิ เราเรียนมนุษย์ญี่ปุ่น การ์ตูนโป๊เอย หนังโป๊ญี่ปุ่นเอย เราผ่านตามาหมดแล้ว เรื่องแนวพี่น้องเอากันมีเยอะแยะไป”
“เราว่า... แกหมกมุ่นเกินไปละ” สายป่านขยับลงจากที่นอนแล้วหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาห่ม
“งั้น... ถ้าป่านไม่เอา... เราเอานะ...”
“บ้า... ไม่คุยแล้ว หิวข้าว ไป ๆ ไปอาบน้ำจะได้ลงไปกินข้าว”

< ------------- >

บนโต๊ะอาหาร แพรไหมซึ่งรับประทานอาหารเสร็จ เธอดื่มน้ำพลางหยิบทิชชูซับที่ริมฝีปากก่อนจะลุกขึ้นสะพายกระเป๋า อาการก้มลงเพื่อใช้ข้อพับหลังหัวเข่าดันเก้าอี้ส่งให้เพชรกล้าซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามได้เห็นร่องนมอันขาวเนียน  แพรไหมขยับเก้าอี้เก็บเข้าที่ก่อนจะเดินไปยังประตูบ้าน สะโพกผายกับเรียวขาขาว ๆ ประกอบกับท่วงท่าการเดินที่ไม่ต่างจากนางแบบพาให้เด็กหนุ่มมองเคลิ้ม

‘ไปไหนวะ... แต่งตัวแบบนี้...’ เพชรกล้าฉุกคิดเมื่อพี่สาวเปิดประตูจนเขาต้องรีบลุกเดินไปหา

“พี่ไหมไปไหน...”
“ว่าจะไปซื้อของใช้สักหน่อย” หญิงสาวตอบพลางค้นหากุญแจรถในกระเป๋า
“แต่งตัวงี้เนี่ยนะ ไปซื้อของ” เพชรกล้าคิ้วขมวดใส่พี่สาว
“อ้าว... ก็พี่แต่งแบบนี้ประจำ”
“มันโป๊ไปพี่...” ทั้งคำพูดและน้ำเสียงของเด็กหนุ่มทำให้แพรไหมยิ้ม
“หึงเหรอ...” หญิงสาวเขย่งเท้ากระซิบข้างหูน้องชาย
“ก็... เออ ๆ หึงด้วย หวงด้วย” เพชรกล้าตอบไปตามที่ใจคิดแต่ก็รู้สึกเขิน ๆ ตัวเอง
“ก็ได้ ๆ เปลี่ยนก็ได้” แพรไหมหย่อนกุญแจรถกลับลงไปในกระเป๋าแล้วเดินอมยิ้มเข้าบ้าน

ความรู้สึกที่มีคนคอยหึงหวง ดูแลเอาใจใส่ซึ่งหายไปนานกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง ถึงแม้จะเป็นน้องชายที่คลานตามกันมา แต่มันก็ทำให้แพรไหมรู้สึกได้ถึงความมีคุณค่าในตัวตนของเธอ

< ------------- >

ราวสิบโมงสี่สิบห้านาที สองสาวก็เดินมาที่โต๊ะอาหาร น้ำขิงยังคงใส่ชุดเดิม ส่วนสายป่านอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ กับกางเกงเลผ้ามัดย้อมสีขาวลายฟ้าใส่สบาย  แต่แล้วสายป่านก็ต้องพบกับความผิดหวัง เมื่อบนโต๊ะมีแต่ความว่างเปล่า ทุกอย่างถูกจัดเก็บจนสะอาดไม่เหลือแม้แต่ผ้ารองจาน  หญิงสาวหันมองซ้ายขวาก็เห็นเพียงเพชรกล้าซึ่งนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟาเท่านั้น

“เพชร... เก็บโต๊ะแล้วเหรอ” หญิงสาวเอ่ยถามน้องชาย
“โห่พี่... จะสิบเอ็ดโมงแล้ว รอกินเที่ยงเลยดีกว่ามั้ย” เด็กหนุ่มหันมาตอบพลางชี้ไปที่นาฬิกาแขวนผนัง
“ไม่ไหวหรอก พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า ให้รอเที่ยงมีหวังไส้ขาดแน่”
“แม่อยู่ในครัวแหน่ะ กับข้าวเช้ามีเหลืออยู่” เพชรกล้าขยับลุกขึ้นยืนพร้อมแนะวิธีให้พี่สาว

เพียงเด็กหนุ่มเดินผ่านสองสาวเพื่อไปเข้าห้องน้ำ เสียงกระซิบกระซาบก็ลอยตามลมมาเข้าหูให้ได้ยิน

“ตัวโคตรสูงเลยว่ะ มีซิกแพคป่าววะแก” น้ำขิงเอียงหน้าถามสายป่านเบา ๆ
“หยุดเพ้อได้แล้ว... เราหิวข้าว”
“ก็เราชอบนิหว่า” น้ำขิงใช้ไหล่กระแซะเพื่อนสาวก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปยังห้องครัว

ภายในห้องครัวขนาดสิบหกตารางเมตร บุษกรซึ่งใส่ผ้ากันเปื้อนบรรจงซอยต้นหอมแล้วหยิบโรยลงบนจานสปาเก็ตตี้ซอสไข่เค็มออนท็อปด้วยกุ้งแชบ๊วยสามตัว

“อ้าว... ลงมากันแล้วเหรอ” บุษกรหันไปพูดกับสายป่านเมื่อหางตาเหลือบเห็นลูกสาวเดินเข้ามาในครัว
“แม่... ป่านหิว” หญิงสาวเอื้อนเอ่ยทำเสียงออดอ้อนพลางใช้มือประคองหน้าท้องให้ผู้เป็นแม่เห็นใจ
“นี่ไง กลางวันแม่ว่าจะทำสปาเก็ตตี้ เลยทำให้ป่านกับขิงก่อน” บุษกรหยิบจานทั้งสองยื่นให้สายป่านและเพื่อน
“ขอบคุณค่ะแม่” เสียงขอบคุณดังประสานพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
“รักแม่ที่สุดเลย” สายป่านมองบุษกรยิ้มแก้มปริก่อนจะก้มดูอาหารซึ่งอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย

สองสาวเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร น้ำขิงหันมองไปยังโซฟาบริเวณโซนนั่งเล่น บัดนี้มีเพียงทีวีที่เปิดอยู่แต่ไม่มีแม้เงาของเพชรกล้า ทันทีที่นั่งลงสายป่านก็เริ่มจัดการกับสปาเก็ตตี้อย่างเอร็ดอร่อย

“เออ... ป่าน... ตอนเดินเข้ามาเราเห็นบ้านป่านมีสระว่ายน้ำด้วยเหรอ”
“อื่ม...” สายป่านพยักหน้ารับทั้ง ๆ ที่เส้นสปาเก็ตตี้ยังคาอยู่ที่ริมฝีปาก
“ว้า... ถ้ารู้ก่อนเราจะได้เอาชุดว่ายน้ำมาด้วย”
“ใส่ของเราก็ได้” สายป่านกระเดือกสปาเก็ตตี้ลงคอก่อนจะตอบเพื่อนสาว
“อ้าว... แล้วป่านล่ะ”
“เรามีหลายตัว อีกอย่าง... เราไม่ชอบว่ายน้ำด้วยแหละ ถ้าขิงจะลงขิงใส่ชุดเราก็ได้ เดี๋ยวเรานั่งเล่นรอข้างสระ แต่ต้องรอบ่าย ๆ หน่อยนะ ตอนนี้แดดร้อน”

คำตอบที่ว่าไม่ชอบว่ายน้ำทำให้น้ำขิงคิดตาม สายป่านไม่น่าจะไม่ชอบว่ายน้ำ หากแต่ไม่ชอบอวดเรือนร่างและอกอวบใหญ่ให้ใครได้เห็นมากกว่า

< ------------- >

----- Line -----

เพชรกล้า : วันนี้มึงกลับกี่โมง
ภาคภูมิ : มีไรวะ
เพชรกล้า : พี่ป่านพาเพื่อนมาบ้าน สัส... นมใหญ่โคตร ๆ
ภาคภูมิ : เอาอีกแล้วนะมึง
เพชรกล้า : เหี้ย... สวยด้วยนะเว้ย
ภาคภูมิ : เออ ๆ แค่นี้ก่อน น่าจะกลับบ่าย ๆ

----- Line -----

“ขยันนักวะพี่กู... สงสัยจะเอาเกียรตินิยม” เพชรกล้าซึ่งอยู่ภายในห้องส่วนตัวมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวเพื่อปกปิดของสงวนนั่งบ่นพลางกดปิดแชทไลน์บนหน้าจอโน้ตบุ๊ค

เด็กหนุ่มเลื่อนเมาส์กดเปิด Google ทันทีเมื่อคุยธุระเสร็จ คีย์เวิร์ดคำว่า Incest ยังคงเป็นสิ่งที่เขาค้นหา  เพชรกล้าทำไปโดยไม่รู้ตัวว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาตนเองหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเสียวภายในครอบครัวมากเพียงใด  จากเรื่องแต่งที่หาอ่านค่อนข้างยากกลายมาเป็นภาพการ์ตูนโดจิน กลายมาเป็นหนัง AV ที่หาดูได้อย่างดาษดื่นในโลกอินเตอร์เน็ต  แต่ถึงอย่างไร เพชรกล้าก็ยังมีความชอบในจินตนาการตามตัวอักษรที่ได้อ่านมากกว่า ยิ่งเขาเสพงาน Incest มากเพียงแค่ไหน เขาก็ยิ่งถลำลึกจมดิ่งลงไปในห้วงแห่งราคะของความต้องการมีอะไรกับคนในครอบครัวมากขึ้นเท่านั้น

“บ่ายโมงกว่าแล้วไม่กินข้าวเหรอ” เสียงเคาะประตูพร้อมกับเอ่ยถามส่งให้เพชรกล้ามองนาฬิกา
“แป๊บเดียวบ่ายโมงสิบห้าแล้วเหรอวะ” เด็กหนุ่มขยับลุกจากเก้าอี้เพื่อไปเปิดประตูให้แพรไหมซึ่งเขาจำเสียงได้

เพียงเพชรกล้าประตูเปิด ภาพเบื้องหน้าก็สะกดให้เด็กหนุ่มมองอย่างไม่สามารถละสายตาได้ พี่สาวที่เคยไว้ผมยาวตรงสลวยปลายผมทิ้งตัวถึงบั้นท้าย เธอตัดมันเหลือความยาวเพียงกลางหลัง แล้วมัดรวบแบบหางม้าเบี่ยงไว้ข้างซ้าย ด้านหน้าแสกกลางปล่อยปลายผมลงมาเคล้าเคลียบริเวณลำคอขาว  ในสายตาของเพชรกล้าแพรไหมช่างเป็นหญิงสาวที่ดูเย้ายวนและน่าหลงใหลเป็นที่สุด

“จ้องทำไม...” แพรไหมมองตาน้องชายพลางขมวดคิ้ว
“โคตรเอ๊กซ์เลยพี่”
“บ้า...” หญิงสาวผลักเด็กหนุ่มเบา ๆ อย่างเขิน ๆ แล้วแทรกตัวเข้าไปภายในห้อง
“พี่ไม่เสียดายผมเหรอ” เพชรกล้าซึ่งปิดประตูหันมามองด้านหลังของพี่สาวที่มีปลายผมทอดยาวเรียงตัวอยู่บริเวณกลางหลัง
“ไม่หรอก พี่อยากเปลี่ยน อยากทิ้งสิ่งที่เป็นอดีต... ว่าแต่... เพชรชอบรึป่าวล่ะ” แพรไหมวางถุงในมือลงบนที่นอนแล้วหันกลับมาตอบน้องชาย
“ชอบสิ... ผมชอบทุกอย่างที่เป็นพี่ไหม” เด็กหนุ่มก้าวเท้าเข้าหาพี่สาวแล้วใช้สองมือสอดเข้าโอบเอวพลางก้มลงสบสายตา ก่อนจะประกบจูบที่ริมฝีปากเธอเบา ๆ
“กล้าใหญ่แล้วนะ” แพรไหมเอ่ยขึ้นเมื่อเพชรกล้าละใบหน้าออกแต่มือทั้งสองยังคงประคองที่สะโพกผายของเธอ
“ก็ผมรักพี่ไหมหนิครับ...”
“พอเลย ๆ อะนี่... พี่ซื้อมาฝาก” หญิงสาวเอื้อมหยิบถุงส่งให้น้องชาย
“นูเทลล่า” เด็กหนุ่มงุนงงเล็กน้อยเมื่อคลี่ถุงออกดูแล้วพบกับกระปุกเฮเซลนัทบดผสมโกโก้ยี่ห้อนูเทลล่า
“ใช่... ตอนเด็ก ๆ เพชรชอบกินนูเทลล่ามาก มีอยู่ครั้งนึง เพชรแย่งนูเทลล่ากับภาค ตอนนั้นพี่รำคาญเลยเอาไปโยนทิ้งถังขยะ... พี่อยากซื้อมาขอโทษ” เหมือนแพรไหมจะพยายามปลดเปลื้องปมในใจที่สามารถนึกขึ้นได้ในอดีตออกให้หมด แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม
“โถ่พี่... ผมจำไม่ได้หรอก แล้วตอนนี้ผมก็ไม่ได้ชอบกินแล้วด้วย” เพชรกล้าพูดแบบไม่ได้คิดอะไร แต่คำตอบนั้นกลับทำเอาหญิงสาวยืนก้มหน้านิ่ง
“วันนึง... ถ้าเพชรมีผู้หญิงคนอื่น... เพชรก็คงบอกกับพี่ว่าเพชรไม่ได้ชอบพี่แล้วเหมือนกัน” แพรไหมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมองพร้อมหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนปลายเท้าของเด็กหนุ่มจนเขารู้สึกได้

เพชรกล้ารู้สึกตกใจไม่น้อยเมื่อพี่สาวคนโตที่เคยเข้มแข็งในสายตาน้อง ๆ พี่สาวที่เจ้าระเบียบ คอยพร่ำสอนเรื่องต่าง ๆ ราวกับเป็นพ่ออีกคนกลับแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็นอย่างไม่ทันตั้งตัว

“พี่ไหม ผมขอโทษ... กิน... ผมกิน... ผมขอโทษ...” เพชรกล้าเปิดกระปุกแล้วใช้สองนิ้วควักนูเทลล่าเข้าปากอย่างทุลักทุเลพร้อมกับเอ่ยขอโทษพี่สาวอยู่ตลอดเวลา
“พอแล้วเพชร พอแล้ว” หญิงสาวร้องขอพลางใช้มืออันอ่อนโยนของเธอจับมือน้องชายไว้
“ถ้าผมพูดอะไรไม่ดีให้พี่ไหมเสียใจ ผมขอโทษ” แพรไหมมองเข้าไปแววตาของเพชรกล้า ซึ่งเธอก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอยากขอโทษอย่างจริงใจ
“เลอะหมดแล้ว... ไปล้างไป” หญิงสาวยกมือขึ้นแล้วใช้นิ้วโป้งปาดเช็ดครีมโกโก้ที่เลอะขอบปากน้องชายออกอย่างเอ็นดู

แพรไหมหยิบกระปุกนูเทลล่าออกจากมือเพชรกล้าแล้ววางไว้บนที่นอนก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ  อ่างล้างหน้าเหนือขึ้นไปประดับด้วยกระจกเงาบานใหญ่ หญิงสาวยืนเปิดน้ำชำระล้างครีมโกโก้ที่ติดนิ้วออก โดยพลันความรู้สึกที่มีสองมือสอดเข้าข้างลำตัวส่งให้เธอเงยหน้าขึ้นมอง ภาพสะท้อนบนกระจกเงาเป็นเด็กหนุ่มยืนซ้อนอยู่ด้านหลังมือซ้ายโอบเอวเธอไว้ ส่วนมือขวายื่นมารองน้ำจากก๊อก

“พี่ไหมล้างให้ผมหน่อยนะ” เพชรกล้าก้มลงกระซิบข้างใบหูพร้อมสูดดมความหอมจากปอยผมหญิงสาว
“ขี้อ้อนนะเรา” แพรไหมยิ้มผ่านกระจกให้น้องชาย เธอกดโฟมล้างมือแล้วบรรจงถูไปบนนิ้วของเด็กหนุ่ม

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังล้างมือให้น้องชายอยู่นั้น เธอก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างดุนเข้าที่บริเวณเหนือก้นกบ  แพรไหมเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยพลางมองเพชรกล้าผ่านกระจกเงา

“วันนี้พี่ไหมสวยจัง” เด็กหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหูพี่สาวอีกครั้ง
“แล้วทุกวันพี่ไม่สวยเหรอ”
“พี่ไหมสวยทุกวันแหละ แต่วันนี้ดูสวยเป็นพิเศษ... คืนนี้ผมขอนะ...” เพชรกล้าพูดแผ่ว ๆ พลางใช้ปลายจมูกคลอเคลียที่ใบหูพร้อมยกมือซ้ายขึ้นประคองบีบเต้าอวบของพี่สาวเบา ๆ
“ไม่ได้หรอกเพชร... เมนส์พี่มา” การรุกเร้าของเด็กหนุ่มพาให้แพรไหมสยิวกาย เธอขนลุกบิดร่างปฏิเสธน้องชายเสียงกระเส่าทั้งที่ในใจนั้นอยากเล่นเกมสวาทไม่ต่างจากเพชรกล้า

คำตอบของพี่สาวทำเอาเด็กหนุ่มผิดหวัง ใบหน้าที่แพรไหมเห็นผ่านกระจกเงาดูหม่นลงทันที  เมื่อเธอล้างมือให้น้องชายเสร็จก็ขยับหมุนกลับหลังแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบปากเพชรกล้าเพื่อปลอบใจ

“พี่ไปก่อนนะ” แพรไหมเอ่ยปากก่อนจะเดินออกไป

เพชรกล้ายืนซึมอยู่พักใหญ่จึงออกจากห้องน้ำ ทุกก้าวที่ย่างไปนั้นเหมือนคนกำลังหมดหวัง เขาคว้ากระปุกนูเทลล่าบนที่นอนมาวางที่โต๊ะคอมพิวเตอร์แล้วนั่งลง เมาส์ถูกขยับจนภาพหน้าจอเปิดขึ้น

“ว่าวไปสิมึง...” เสียงบ่นกับตัวเองพร้อมหน้าเพจที่เลื่อนขึ้นลงเพื่อหาเรื่องเสียวสำหรับปลดปล่อยน้ำแห่งความกำหนัด

แต่ยังไม่ทันได้เรื่องที่จะอ่าน เด็กหนุ่มก็ต้องสะดุ้งเมื่อประตูห้องถูกแง้มเปิดพร้อมกับใบหน้าของหญิงสาวคนเดิมแทรกเข้ามา

“ให้พี่ทำให้มั้ย” เพียงประโยคสั้น ๆ ของแพรไหม แต่มันกลับเป็นยิ่งกว่าน้ำทิพย์ที่รดชโลมลงบนจิตใจที่เหี่ยวเฉาของเพชรกล้า
“จริงนะ...” เด็กหนุ่มขยับหมุนเก้าอี้หันมาทางประตูตอบเสียงใสยิ้มหน้าบาน

หญิงสาวกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งแล้วค่อย ๆ คุกเข่าลงตรงหน้าน้องชาย  เพชรกล้าซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวปกปิดแก่นกายแยกขาออกโดยไม่ต้องรอคำสั่ง  ถึงแม้แพรไหมจะตั้งใจมาช่วยปลดปล่อยความเงี่ยนให้เด็กหนุ่ม แต่ในใจเธอก็ยังรู้สึกประหม่า เธอตั้งสติหายใจยาวก่อนจะยื่นมือไปปลดปมผ้าขนหนูแล้วคลี่มันออก แล้วดุ้นเนื้อที่เคยสร้างความซ่านเสียวให้กับเธอก็เผยอยู่เบื้องหน้า น้ำลายเหนียว ๆ ถูกกระเดือกกลืนลงคอเมื่อแพรไหมได้เห็นมัน  แม้สองพี่น้องจะเคยเสพสมกันมาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวได้เห็นควยของน้องชายแบบใกล้ชิดเต็ม ๆ ตา 

‘ใหญ่จัง’ แพรไหมจ้องมองเครื่องเพศของน้องชายที่ยังไม่แข็งตัวแต่กลับดูอวบใหญ่ด้วยใจหวิว 

หญิงสาวบรรจงสอดนิ้วหัวแม่มือขวาเข้าใต้ท่อนเอ็นแล้วประคองจับมันให้ตั้งขึ้น เธอกำดุ้นเนื้อไว้หลวม ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ถอกมันขึ้นลงเบา ๆ อย่างนุ่มนวล

“อูยยยย์...” เพชรกล้าเผลอครางอย่างลืมตัวพร้อมกับลำควยที่กระตุกรับสัมผัสนุ่ม ๆ ของอุ้งมือพี่สาว

แก่นกายเด็กหนุ่มค่อย ๆ ขยายตัวทีละน้อยจนแพรไหมรู้สึกได้  เธอค่อย ๆ รั้งหนังควยลงจนส่วนหัวสีแดงปลิ้นโผล่พ้นหนังหุ้มปลาย  เพชรกล้านั่งรับความเสียวพลางมองพี่สาวที่แสนเย้ายวนนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าอย่างพึงใจ  แล้วแพรไหมก็ค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้ามาพร้อมกับความรู้สึกของเรียวลิ้นที่เลียเข้ากับพวงสวรรค์ ลิ้นอันฉ่ำนุ่มค่อย ๆ โลมเลียลูกอัณฑะไล้ขึ้นมายังลำลึงค์ก่อนจะตวัดไปถึงคอหยัก

“อู้ยยยย์...” ภาพพี่สาวกำลังโลมเลียควยน้องชายกระตุ้นความเงี่ยนในใจ  เพชรกล้ารู้สึกได้ทันทีว่าดุ้นเนื้อกำลังพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

แพรไหมยังคงดูดเลียไปรอบ ๆ ลำควยอย่างไม่เร่งร้อน ความแข็งของมันส่งให้ปลายลิ้นสัมผัสได้ถึงเส้นเลือดที่ปูดโปน ความเขื่องใหญ่จนล้นมือทำเอาแพรไหมหวนนึกถึงคราวที่มันสอดใส่เข้ามาในตัวเธอ  คิดไปพลางหญิงสาวก็ค่อย ๆ รูดชักหนังควยไปพลาง

“ซี๊ดดดส์... พี่ไหม...” ทั้งปลายลิ้นและควยที่ถูกถอกโดยพี่สาวสร้างความเสียวให้เพชรกล้าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ลิ้นนุ่ม ๆ กระดกเลียเข้ากับเส้นสองสลึงจนเด็กหนุ่มสั่นสะท้าน เลือดในกายสูบฉีดไปยังแก่นกลางลำตัวจนส่วนหัวบานแดงก่ำ  หญิงสาวซึ่งรู้สึกได้ถึงสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือก็ยิ่งตื่นเต้นจนหายใจไม่ทั่วท้อง

‘นี่เรา... จะต้องอมควยให้น้องชายจริง ๆ เหรอ’ แพรไหมที่กำลังดุนเลียใต้คอหยักคิดพลางเหลือบตาขึ้นมองเพชรกล้า

“อู้ยยยย์... เสียว...” เด็กหนุ่มร้องครางทันทีเมื่อความอุ่นที่ถูกส่งผ่านมาจากส่วนกลางนำพาให้ความซ่านเสียวกระจายไปทั่วร่าง

บัดนี้พี่สาวแสนสวยก้มหน้ารับเอาหัวควยให้แทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น ๆ หัวใจของเธอเต้นรัวเมื่อได้อมควยใหญ่ ๆ ของน้องชายเข้าไปจริง ๆ เธอพยายามกดศีรษะลงเพื่อให้ท่อนเนื้อนั้นลึกเข้าไปในปากมากที่สุด  แต่ด้วยความยาวกว่าครึ่งฟุต เธอจึงไม่สามารถอมมันได้จนสุดโคน  แพรไหมเริ่มโม้กควยเขื่องของเด็กหนุ่มขึ้นลงช้า ๆ พร้อมกับรูดชักหนังควยเพิ่มความกระสันเสียว

“พี่ไหม... พี่ชอบกินนูเทลล่ารึป่าว...” เพชรกล้าเอ่ยถามพลางลูบปอยผมพี่สาว

หญิงสาวซึ่งมีดุ้นควยคาอยู่ในปากไม่ตอบได้แต่พยักหน้ารับ เด็กหนุ่มจึงเอี้ยวตัวหยิบกระปุกนูเทลล่าบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ด้วยมือซ้าย ก่อนจะใช้มือขวาเชยคางพี่สาวขึ้นจนปากเธอละออกจากท่อนเนื้อ  แพรไหมมองน้องชายด้วยความสงสัยเล็กน้อยแต่ก็พอคาดเดาได้  เพชรกล้าใช้นิ้วชี้ควักลงไปในกระปุกนูเทลล่าแล้วป้ายมันไปทั่วทั้งลำลึงค์ไม่เว้นแม้แต่ส่วนหัว

เมื่อครีมโกโก้ถูกชโลมจนได้ที่ เด็กหนุ่มก็เอื้อมวางกระปุกไว้ที่เดิมก่อนจะยื่นนิ้วมือที่เปื้อนให้กับพี่สาว โดยไม่ต้องมีคำกล่าวใด ๆ หญิงสาวจับมือน้องชายแล้วค่อย ๆ ดูดเลียจนมันสะอาด จากนั้นแพรไหมก็ยื่นใบหน้าอันงดงามเข้ามาใกล้ลำควยซึ่งตั้งแข็ง เธอเงยหน้าขึ้นมองเพชรกล้าพลางแลบลิ้นเลียครีมโกโก้ที่เคลือบอยู่บนท่อนเอ็นอย่างเย้ายวน

“ซี๊ดดดส์... พี่ไหม...” เพชรกล้าเริ่มจะสำลักความสุขที่พี่สาวมอบให้

จากที่เคยนั่งพิงพนักหลังตรง เด็กหนุ่มค่อย ๆ ขยับไถลตัวลงกลายเป็นกึ่งนั่งกึ่งนอนซึ่งมันก็ทำให้หญิงสาวปฏิบัติกิจได้ง่ายขึ้น แพรไหมดูดเลียดุ้นเนื้ออย่างเอร็ดอร่อยราวกับเด็กกินขนม และเพียงไม่นานแก่นกายของเด็กหนุ่มก็กลับมาสะอาดดังเดิม  เพชรกล้าจ้องมองทุกการอิริยาบถของแพรไหม เด็กหนุ่มไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่าพี่สาวแสนสวยจะใช้ปากเรียวงามดูดโม้กควยให้กับน้องชายอย่างเขา 

แพรไหมเริ่มดูดสลับโลมเลียไปรอบ ๆ ท่อนเนื้ออย่างชำนาญ บางครั้งเธอไล้เลียพวงสวรรค์จนดุ้นเอ็นทาบเข้าที่ใบหน้า บางคราวเธอทั้งจูบทั้งหอมพลางใช้ใบหน้าเคล้าเคลียกับลำควยอย่างไม่รังเกียจ ทุกการกระทำของพี่สาวช่างกระตุ้นให้เพชรกล้าจมลงสู่ความใคร่กามกับคนในครอบครัว ซึ่งมันก็ไม่ต่างจากหญิงสาวที่หลงใหลในควยเขื่องของน้องชายเช่นกัน

“พี่ไหม... ซี๊ดดดส์...” เพชรกล้ายื่นมือขวาลงไปประคองจับศีรษะแพรไหมพลางขยับให้เธอโม้กควยเร็วขึ้น

ลำลึงค์ในปากอุ่น ๆ แข็งชันส่วนปลายบานใหญ่ทำให้หญิงสาวรู้ทันทีว่าน้องชายใกล้จะถึงจะสุดยอด  เธอโยกศีรษะดูดท่อนเนื้อตามจังหวะที่เพชรกล้าส่งให้พร้อมกับเร่งชักหนังควย

“ไม่ไหวแล้ว... พี่ไหม... อูยยยย์...” เพชรกล้าเกร็งมือจับศีรษะหญิงสาวไว้แน่น

เด็กหนุ่มแอ่นสะโพกยันแก่นกายพร้อมกระตุกฉีดน้ำควยเข้าไปในโพรงปากของพี่สาว ความแรงของน้ำที่กระทบเข้ากับคอหอยทำเอาแพรไหมเกือบสำลัก แต่เธอก็ยังฝืนขย้อนกลืนมันลงไป  หญิงสาวทั้งดูดทั้งเลียที่หัวควยจนเพชรกล้าเสียวสะท้านปล่อยน้ำเงี่ยนออกมาระลอก ซึ่งเธอก็ดูดกลืนพร้อมใช้ปลายนิ้วรีดให้น้ำควยไหลออกมาจนหยดสุดท้าย 

ดุ้นเอ็นที่เคยแข็งราวกับท่อนไม้ค่อย ๆ อ่อนตัวลง หญิงสาวละมันออกจากปากพลางดึงหนังหุ้มปลายลงแล้วเลียไล้ทำความสะอาดไปรอบ ๆ หัวควยอย่างทะนุถนอม

“พี่ไปแล้วนะ” เมื่อเสร็จกิจแพรไหมก็ลุกขึ้นเอ่ยปากลาน้องชายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข
“ขอบคุณครับพี่ไหม...” เพชรกล้าซึ่งได้แต่นั่งแผ่หลาอย่างอ่อนแรงมองดูหญิงสาวเดินออกจากห้องไป

< ------------- >

ภาคภูมิซึ่งกลับจากทำรายงานยืนมองตัวเลขในลิฟต์ที่ค่อย ๆ ขยับไปทีละชั้น ๆ  เมื่อมาถึงชั้นสี่ประตูก็เปิดออก เด็กหนุ่มก้าวเท้าออกจากลิฟต์แต่หางตาเหลือบไปทางบันใดซึ่งอยู่ด้านขวาก็พบว่าพี่สาวคนโตเพิ่งเดินลงไป ภาคภูมิขมวดคิ้วในความสงสัยเล็กน้อยเพราะโดยปกติแพรไหมจะไม่ค่อยขึ้นมาชั้นบนนอกจากในช่วงค่ำ ๆ ที่อาจจะมาใช้ห้องบาร์

‘กูว่ากูอยากเอาพี่ไหมวะ’ โดยพลันสมองของเด็กหนุ่มก็นึกได้ถึงคำพูดน้องชาย เขาจึงรีบเดินไปเปิดประตูห้องแฝดผู้น้องโดยไม่ได้เคาะ

“เอ้า !!! ไอ้เหี้ย... ไม่เคาะอีกแล้วนะมึง” เพชรกล้าที่นั่งเปลือยหมดเรี่ยวแรงเมื่อเห็นภาคภูมิเปิดประตูเข้ามาก็ตกใจ  เขารีบลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูมาพันเอว
“เมื่อกี้กูเห็นพี่ไหมเดินลงไป” ภาคภูมิเอ่ยถามพร้อมชี้ไปที่บันใด
“เออ... แล้วไง”
“แล้วมึงก็มานั่งแก้ผ้าอยู่เนี่ย...”
“ก็เออ... จะคุยเหี้ยไรก็ปิดประตูก่อน” เพชรกล้าปิดประตูแล้วกลับมานั่งบนที่นอน
“หรือว่ามึงกับพี่ไหม...”
“เออ...”
“เหี้ย !!! จริงดิ...” แฝดผู้พี่วางหอบเอกสารรายงานลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์แล้วนั่งลงที่เก้าอี้
“กูเคยโกหกมึงรึป่าวล่ะ”
“ก็มึงเพิ่งบอกกูเมื่อคืนเองไม่ใช่เหรอวะ ว่าอยากเอาพี่ไหม”
“ก็เอาเมื่อคืนนั่นแหละ”
“เหี้ย... แล้วพี่ไหมเค้าไม่ว่าเอาเหรอวะ”
“ว่าเหี้ยไรล่ะ เมื่อกี้ยังนั่งดูดควยกูอยู่เลย”
“พี่ไหมเนี่ยนะ... มันยังไงวะ ไหนเล่าให้ฟังหน่อย” ภาคภูมิขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้เตียงนอนด้วยอาการอยากรู้อยากเห็น
“แหนะ... อยากเอามั่งอะเดะ”
“ควยเหอะ... แค่อยากรู้ เล่ามา ๆ”

เพชรกล้าเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พี่ชายฝาแฝดฟังโดยละเอียด ภาคภูมิรู้สึกตื่นเต้นกับทุกถ้อยคำที่ได้ยิน ทุกประโยคที่น้องชายบรรยายภาคภูมิคิดตามจนบังเกิดเป็นภาพขึ้นในสมอง ความเงี่ยนในใจปลุกเร้าให้ดุ้นเนื้อภายใต้กางเกงค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นจนแฝดพี่ต้องแกล้งยกขาขึ้นไขว้ห้างเพื่อกลบเกลื่อน 

จากที่ไม่เคยนิยมชมชอบเรื่อง Incest แต่ความสวยที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของแพรไหมประกอบกับสิ่งที่ได้ฟังมาทั้งหมด บัดนี้ภาคภูมิกลับมีความรู้สึกอยากลองเสพสมกับพี่สาวตัวเองขึ้นมาลึก ๆ ในจิตใจ   

“พี่ไหมโคตรเซ็กส์อะ... มึงคิดดูตอนกูสอดควยเข้าไปนะ เหี้ย... แม่งโคตรฟิน... ตื่นเต้นชิบหาย”
“ดีแล้วที่พี่ไหมเค้าเล่นด้วย ไม่งั้นมึงซวยแน่”
“มึงเอาป่าวล่ะ... มึงกับกูมันคน ๆ เดียวกัน กูแบ่งได้”

ตั้งแต่เป็นเด็กเพชรกล้าระลึกเสมอว่าตัวเขาเองและพี่ชายเกิดมาจากต้นกำเนิดเดียวกัน เป็นเสมือนคน ๆ เดียวกัน ทุกอย่างจึงสามารถแบ่งกันได้ ซึ่งภาคภูมิเองก็คิดไม่ต่างจากน้องชาย

“ไม่เอาหรอก” ภาคภูมิปฏิเสธโดยพยายามเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ไม่ให้ตัวเองถลำลึกถึงแม้ในใจจะอยากลองก็ตาม
“เออ ๆ มึงเจอพี่ขิงรึยัง”
“ขิงไหนวะ” ภาคภูมิทำหน้างง
“น้ำขิง... เพื่อนพี่ป่าน ที่กูบอกว่าสวย ๆ นมใหญ่ ๆ อะ”
“กูเข้าบ้านมาไม่เห็นเจอใคร มีแต่แม่นั่งดูทีวีอยู่”
“สงสัยเข้าห้องพี่ป่านไปแล้ว... มึงเอาคนนี้ดิ ได้แน่”
“ไอ้นี่ก็จะให้กูเอาอย่างเดียว เป็นน้องที่ดีจริง ๆ น้ำขิง น้ำแข็ง หน้ากูยังไม่เห็นเลย”
“เอาน่า ๆ สวยจริง ๆ”
“เออ ๆ ไว้ค่อยคุย กูไปอาบน้ำก่อน” สิ้นคำภาคภูมิก็ลุกขึ้นหยิบเอกสาร แต่แล้วจู่ ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ เด็กหนุ่มรีบใช้มือตบไปที่กระเป๋ากางเกง
“อะไรวะ...”
“เหี้ย... กูน่าจะลืมโทรศัพท์ไว้ในแท็กซี่”
“อ้าว... มึงลองไปดูข้างล่างก่อน ทำตกไว้ตรงไหนรึป่าว”
“เออ ๆ” ภาคภูมิรีบหอบเอากองเอกสารรายงานไปวางยังห้องของตัวเอง

< ------------- >

ภายในห้องของสายป่าน น้ำขิงนั่งอยู่บนที่นอนนุ่ม ๆ มองเพื่อนสาวยืนบนเก้าอี้เพื่อเอื้อมหยิบชุดว่ายน้ำซึ่งอยู่ชั้นบนของตู้เสื้อผ้า ไม่นานชุดว่ายน้ำก็ถูกเหวี่ยงลงมาบนที่นอนสองตัวก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ย่อตัวลงมานั่ง

“โห... เชยเป็นบ้า... ป่าน... นี่มันชุดว่ายน้ำเด็กประถมรึป่าววะแก” น้ำขิงอดประชดประชันไม่ได้เมื่อเธอหยิบชุดว่ายน้ำแบบวันพีชมีกระโปรงสีน้ำเงินไร้ซึ่งลวดลายขึ้นมาดู มันเรียบง่ายราวกับเป็นชุดว่ายน้ำพละของเด็กประถม
“นั่นไง มีอีกตัว” สายป่านชี้ไปยังชุดว่ายน้ำสีเทา ซึ่งน้ำขิงก็หยิบมันคลี่กางออกแล้วชูขึ้นมอง
“นี่ป่านจะให้เราไปเล่นเซิร์ฟบอร์ดเหรอ...” หญิงสาวเอียงหน้าออกทางด้านข้างของชุดว่ายน้ำแบบวันพีชแขนยาว ขาสั้น พลางพูดเหน็บสายป่าน
“แล้วแกจะใส่แบบไหนวะ” สายป่านขมวดคิ้วทำหน้าเซ็งเล็กน้อย
“ปกติแกใส่สองชุดนี้ว่ายน้ำเหรอ...” น้ำขิงพูดทั้ง ๆ ที่ก้มหน้าก้มตาพับชุดว่ายน้ำเพื่อส่งคืนให้เพื่อนสาว
“เอาจริง ๆ มันก็มีอีกแหละ แต่เราไม่เคยใส่... เราว่ามันโป๊ไป” สายป่านเมื่อเห็นเพื่อนซึ่งมีความตั้งใจจะลงเล่นน้ำแต่กลับต้องผิดหวังจึงพูดออกไป ทั้ง ๆ ที่เธอก็ไม่อยากจะเอ่ยถึงมัน
“จริงเหรอ ไหนขอเราดูหน่อย” น้ำขิงตาลุกวาว เธอยื่นชุดว่ายน้ำสองชุดคืนให้สายป่าน ในใจก็คิด ที่เพื่อนว่าโป๊มันจะสักแค่ไหนกัน

สายป่านเก็บชุดว่ายน้ำเข้าที่เดิมก่อนจะเดินไปเปิดลิ้นชักของโต๊ะเครื่องแป้ง  น้ำขิงเห็นสายป่านค้นหาของก็พาให้ฉงน แต่เธอยังคงเก็บความสงสัยไว้และนั่งรอ  ไม่นานนักหญิงสาวก็หยิบกุญแจออกจากลิ้นชักแล้วเดินกลับไปที่ประตูบานเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ทางด้านซ้ายสุดของตู้เสื้อผ้า

“ต้องลึกลับขนาดนั้นเลยเหรอป่าน กะอีแค่ชุดว่ายน้ำ” น้ำขิงชะเง้อมองตามอย่างใจจดจ่อ
“.............” ไม่มีคำตอบใด ๆ จากเพื่อนสาว สายป่านค่อย ๆ เสียบลูกกุญแจแล้วบิดหมุนมัน
“โห !!!” เมื่อประตูเปิดออกไฟสีส้มก็ส่องสว่าง เพียงน้ำขิงได้เห็นสิ่งของภายในเธอถึงกับร้องอุทานออกมาดัง ๆ

ชุดว่ายน้ำทรงวาบหวิวทั้งวันพีช ทูพีชถูกแขวนอยู่อย่างละสองชุด ข้าง ๆ กันมีชุดชั้นในเซ็กซี่แบบต่าง ๆ ทั้งซีทรู และจีสตริงแขวนไว้อีกหลายตัว นอกจากนั้นบนพื้นตู้ยังวางไปด้วยอวัยวะเพศเทียมของผู้ชายหลากหลายแบบ รวมไปถึงเข็มขัดทอมและเครื่องสั่นไวเบรเตอร์ ซึ่งทุกอย่างในตู้ล้วนแล้วแต่เป็นของใหม่ ชุดว่ายน้ำและชั้นในยังคงมีป้ายราคาติดอยู่ ส่วนสิ่งของต่าง ๆ อยู่ในกล่องโดยไม่มีร่องรอยของการแกะพลาสติกออกแม้แต่น้อย

“ป่าน... นี่แกเปิดเซ็กส์ช็อปเหรอวะ” น้ำขิงซึ่งลุกขึ้นไปดูสิ่งที่อยู่ในตู้บอกกับสายป่านพลางหยิบสิ่งของต่าง ๆ ขึ้นมองอย่างตื่นตา
“บ้า... จริง ๆ เราไม่ได้อยากเปิดเลยนะตู้นี้เนี่ย” สายป่านพูดหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะถอยหลังทิ้งตัวลงนั่งบนที่นอน
“อ้าว... แล้วแกจะซื้อมาทำไม”
“เราไม่ได้ซื้อ... ก็ไอ้พวกเพื่อน ๆ บางทีมันไปเที่ยวต่างประเทศมันก็ซื้อมาแกล้งบ้าง บางคนคิดว่าเราเป็นทอมมันก็ซื้อให้วันเกิดบ้าง บางอย่างเพื่อนมันเห็นว่าสวย มันก็ซื้อมาให้บ้าง เฮ่อ... สวยของคนอื่นกับสวยของเรามันไม่เหมือนกัน” สายป่านบ่นพลางยกขาขึ้นขัดสมาธิแล้วถอนหายใจ
“ไม่ชอบแล้วแกจะเก็บไว้ทำไมล่ะ... ก็ทิ้ง ๆ ไปก็ได้”
“โห่แก... ดูดิ... อันนึงไม่ใช่บาทสองบาท แพง ๆ ทั้งนั้น... เสียดายเงิน...” ทั้งด้วยความเสียดายเงิน รวมถึงรู้สึกว่าเป็นของที่เพื่อนให้มา สายป่านจึงไม่อยากทิ้งและจำใจต้องเก็บมันไว้
“มีเข็มขัดทอมด้วยแก... ใหญ่เบิ้มเลย...” น้ำขิงหยิบกล่องซึ่งด้านหน้าเป็นรูปเข็มขัดทรงกางเกงโดยมีอวัยวะเพศชายติดอยู่หันให้เพื่อนดู
“เราว่าจะถามตั้งแต่ตอนแต่งตัวละ แต่ไม่กล้าถาม”
“ถามไรเหรอ...” น้ำขิงเลิกคิ้วมองสายป่านแววตาบ้องแบ๊ว
“ขิง... แก... แกชอบผู้หญิงรึป่าววะ”
“โถ่... นึกว่าเรื่องอะไร เราชอบผู้ชาย”
“ก็ตอนเช้าแกยัง... เอ่อ...” สายป่านรู้สึกกระดากปากที่จะพูดบางอย่างออกไป
“ดูดนมอะเหรอ”
“อื่ม ๆ” สายป่านได้แต่พยักหน้ารับเบา ๆ เธอไม่นึกว่าเพื่อนสาวจะพูดสิ่งนั้นออกมาได้เหมือนเป็นเรื่องปกติ
“เอางี้... ไหน ๆ ป่านก็เปิดคลังแสงให้เราชมละ เราจะเล่าให้ฟัง” น้ำขิงวางของในมือแล้วเดินมาทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ สายป่าน
“อื่ม...” หญิงสาวพยักหน้ารับแล้วขยับหันมาทางเพื่อนสาวรอฟังอย่างตั้งใจ
“ป่านจำตาลได้ปะ”
“น้ำตาลน้องขิงที่เป็นทอมอะเหรอ”
“ใช่ ๆ เมื่อก่อนมันไม่ได้เป็นทอมหรอก ตอนนั้นประมาณ ม.5 ได้มั้งถ้าจำไม่ผิด ตาลมันน่าจะอยู่ ม.3 จำได้ว่าคุยเรื่องเซ็กส์อะไรกันซักอย่างนี่แหละ แล้วจู่ ๆ ตาลมันก็บอกว่าลองจูบกันดูมั้ย เราก็เห็นว่าเป็นพี่น้องกันแถมเป็นผู้หญิงด้วยไม่น่าจะเสียหายอะไร”
“แล้วขิงก็จูบกับตาลเนี่ยนะ” สายป่านถามแทรกอย่างสนใจ
“ใช่... แรก ๆ ก็แค่จูบแหละ แต่เมื่อก่อนเรากับตาลนอนห้องเดียวกัน หลัง ๆ ก็เลยลองทำอย่างอื่น...” 
“ทำไร...” สายป่านรีบเอ่ยถาม เธอรู้สึกได้ถึงหัวใจตัวเองที่เต้นแรงขึ้น
“ก็ลองนอนกอดกัน แล้วก็ผลัดกันดูดนม แล้วก็... เลียตรงนั้น”
“ขิง...” สายป่านฟังด้วยความตื่นเต้นแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเพื่อนสาวเป็นพวกหญิงรักหญิง
“ก็บอกแล้ว เราไม่ได้ชอบผู้หญิง เรายอมรับว่าตอนนั้นมันก็เสียว ๆ ดี แต่ถ้าให้เทียบกับการมีอะไรกับผู้ชายนะ กับผู้ชายสุดกว่าเยอะ ส่วนตาลมันคงชอบของมันแบบนั้น มันเลยเลือกที่จะเป็นทอม อ่อ... แล้วที่เราดูดนมป่านน่ะ เราแค่หยอกเล่น ผู้หญิงด้วยกันไม่เป็นไรหรอก”
“อื่ม... เข้าใจละ... ว่าแต่จะเอามั้ยชุดว่ายน้ำ เราจะปิดตู้แล้ว” สายป่านซึ่งคลายกังวลเรื่องเพื่อนสาวจะเป็นพวกชอบเพศเดียวกันถามพร้อมมองไปที่ตู้ซึ่งเปิดอวดสิ่งของภายในด้วยหางตา
“เอาสิ เอา ๆ เฮ่อ... ก็ป่านแหละชวนเราคุย” น้ำขิงยันตัวขึ้นนั่งแล้วถอนหายใจ

เพื่อเป็นการฆ่าเวลา สายป่านจึงคว้าโทรศัพท์มานั่งกดเล่นสลับกับมองเพื่อนสาวเลือกชุดว่ายน้ำ ในที่สุดน้ำขิงก็หยิบชุดว่ายน้ำวันพีชเว้าสูงเปิดสะโพก เนื้อผ้าโปร่งใสสีดำยี่ห้อ Bitysie ออกมา

“ขิง... โป๊นะแก... เปียกน้ำนี่เห็นหมดเลยนะ” สายป่านเอ่ยปากทัดทานทันทีเมื่อเพื่อนสาวเลือกชุดว่ายน้ำที่ทั้งบาง ทั้งเว้าขอบขาสูง
“เล่นน้ำอยู่คนเดียว ใครจะมาเห็น เดี๋ยวขอลองก่อนนะ”

น้ำขิงจัดแจงถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าโดยไม่สนใจสายตาเพื่อน กลับเป็นสายป่านเองที่รู้สึกอายที่น้ำขิงยืนแก้ผ้าต่อหน้าจนต้องก้มลงกดโทรศัพท์เลื่อนไปมา  แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็แอบชำเลืองมองเรือนร่างของน้ำขิงอยู่เป็นระยะ

“เราว่าเซ็กซี่ดีนะ” น้ำขิงซึ่งสวมชุดว่ายน้ำเรียบร้อย ยืนหันซ้ายหันขวามองรูปร่างตัวเองในกระจก ทรวงอกอวบใหญ่ปลายยอดดันเนื้อผ้าโปร่งบางและแนบเนื้อออกมาเป็นเม็ด ขอบขาซึ่งเว้าสูงไม่เป็นอุปสรรคกับเนินนูนที่ไร้ขนของเธอ
“ไม่นึกว่าปกติแต่งตัวเซอร์ ๆ จะชอบแบบนี้ด้วย” สายป่านลงจากที่นอนไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้าอีกบาน
“มันก็มีเป็นบางโมเมนต์” น้ำขิงตอบโดยยังมองไปที่กระจกด้วยความภูมิใจในเรือนร่างของตัวเอง
“อะนี่... ชุดคลุม” หญิงสาวยื่นชุดคลุมให้เพื่อนพลางทำทีจะปิดล็อคตู้แห่งความลับของเธอ
“เดี๋ยว ๆ เราชอบอันนี้ว่ะ... ป่านใส่ให้เราดูหน่อยดิ” น้ำขิงรีบหยิบชุดชั้นในออกมาก่อนที่สายป่านจะปิดมัน
“อ้าว.. ก็แล้วทำไมไม่ใส่เองเล่า”
“เอาน่า... ลองให้เพื่อนดูหน่อย เราใส่ชุดว่ายน้ำแล้วไม่อยากถอด” น้ำขิงอ้อนคะยั้นคะยอเพื่อน
“เฮ่อ... เออ ๆ” สายป่านรับชุดชั้นในจากน้ำขิงพลางหันหลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ
“ไปไหน... เปลี่ยนตรงนี้แหละ” โดยพลันน้ำขิงก็คว้าข้อมือสายป่านไว้ เธอรู้ว่าสายป่านยังคงอาย แต่เธออยากทลายกำแพงให้เกิดความสนิทสนมกันมากขึ้น
“ก็เราอายนิหว่า” สายป่านหันกลับมาทำหน้างอ
“เรายังไม่เห็นอายป่านเลย ผู้หญิงเหมือนกัน ป่านออกจะหุ่นดี อายทำไม”
“อือ... อื่ม ๆ” คำชมของน้ำขิงมีส่วนช่วยได้มาก สายป่านคิดเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับอย่างจำยอม

หญิงสาววางชุดชั้นในลงบนที่นอน เธอค่อย ๆ ถอดเสื้อยืดออกทางศีรษะ กางเกงเลถูกคลายปมมัดออกจนมันทิ้งตัวลงไปกองอยู่ที่เท้า  น้ำขิงซึ่งสวมชุดคลุมเรียบร้อยนั่งลงบนที่นอนแล้วมองเพื่อนสาว ความรู้สึกเขินอายที่ถูกจับจ้องพาให้สายป่านขยับหันหลังให้น้ำขิงแล้วค่อย ๆ ถอดเสื้อชั้นในแบบสปอร์ตบราออกด้วยความประหม่า แขนซ้ายถูกยกขึ้นปิดบังปลายยอดของเต้าอวบทั้งสองข้างไว้ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือขวาสอดเข้ากับขอบกางเกงชั้นในแล้วรั้งมันลง 

บั้นท้ายของสายป่านนั้นช่างเกลี้ยงเกลาและงอนงาม เธอไม่รู้หรอกว่าจังหวะที่ก้มลงเพื่อรูดชั้นในให้ออกไปจากข้อเท้านั้น พูเนื้อของเธอได้เผยออกทางด้านหลังให้เพื่อนสาวได้ยลอย่างเต็มตา  สายป่านหันกลับมาเพื่อจะหยิบชุดชั้นในโดยที่ท่อนแขนซ้ายยังคงปิดบังยอดปทุมถัน ส่วนมือขวาถูกส่งลงไปปกปิดของสงวนไว้อย่างอาย ๆ

“อายอะไรผู้หญิงเหมือนกัน นมเราใหญ่กว่าป่านอีก”
“ก็มันยังไม่ชินหนิหว่า ตั้งแต่โตมาก็ไม่เคยแก้ผ้าให้ใครเห็น”
“เอาน่า... ทำตัวสบาย ๆ เราแค่อยากให้ป่านกับเราสนิทกันยิ่งขึ้น ต่อไปจะได้คุยกันได้ทุกเรื่องแบบไม่มีปิดบัง”
“อื่ม...” สายป่านสูดหายใจยาว แล้วค่อย ๆ คลายมือทั้งสองออก

เสื้อชั้นในซีทรูสีดำแบบไม่มีโครงถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ ตามด้วยกางเกงในเนื้อผ้าเดียวกันแบบบิกินี่ครึ่งก้นเว้าให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึง  น้ำขิงพินิจเรือนร่างเพื่อนสาวตั้งแต่บนจรดล่าง ชุดชั้นในนั้นบางเบาจนเห็นหัวนมราง ๆ ไม่ต่างจากส่วนกลางที่มองทะลุจนเห็นเส้นไหมประดับเนินนูนไว้เพียงเล็กน้อย  แม้ผิวของสายป่านจะไม่ขาวดั่งหยวกแต่ก็นวลเนียนไร้ที่ติ เต้าอวบใหญ่ได้รูปไม่หย่อนคล้อยทั้ง ๆ ที่เสื้อชั้นในไม่มีโครงดันทรง เอวของหญิงสาวนั้นคอดเล็ก สะโพกไม่ใหญ่มากแต่ดูสวย แก้มก้นงอนงามเนียนเรียบน่าสัมผัส

“ถ้าเราใส่เองจะสวยแบบนี้รึป่าว”
“หุ่นขิงดีกว่าเราอีก สะโพกเราเล็ก ขิงใส่น่าจะสวยกว่า”
“ป่านใส่น่ะสวยแล้ว เอาจริง ๆ นี่ถ้าเราเป็นผู้ชายแล้วเห็นแบบนี้นะ... เราจับป่านทำเมียไปแล้ว”
“บ้า...” สายป่านหันมองไปที่กระจก เธอเริ่มรู้สึกมีความมั่นใจในทรวดทรงของตัวเองมากขึ้น ซึ่งน้ำขิงเองก็รู้สึกได้ถึงความผ่อนคลายของเพื่อนสาว
“ไปเล่นน้ำดีกว่า”
“โอเค เปลี่ยนเสื้อแป๊บ”
“ไม่ต้องปงต้องเปลี่ยนแล้ว ใส่แล้วก็ต้องซักอยู่ดี”
“เออ ๆ ... ก็ได้”
“ป่าน... เราขอกรรไกรมาตัดป้ายราคาออกด้วยนะ เดี๋ยวใครเห็นจะหาว่าบ้าเห่อ”

< ------------- >

บริเวณตู้รองเท้า พื้นที่สุดท้ายตามทางย้อนกลับตั้งแต่ภาคภูมิเดินเข้าตัวบ้านไปยังห้องนอนของเพชรกล้า เด็กหนุ่มก้มหาโทรศัพท์มือถือโดยหวังใจว่าจะเจอมัน เพราะไม่เช่นนั้นเขาคงหมดปัญญาที่จะไปตามเอาจากแท็กซี่

“คุณภาคหานี่อยู่รึป่าวคะ” เสียงใส ๆ เอ่ยถามเด็กหนุ่มซึ่งนั่งสอดส่ายสายตาอยู่บริเวณซอกตู้  เพียงภาคภูมิหันไปหาก็พบกับเด็กสาวผมยาวค่อย ๆ คุกเข่าลงพลางยื่นโทรศัพท์มือถือให้
“ใช่ ๆ” เด็กหนุ่มยิ้มออกรีบรับโทรศัพท์ไว้ทันที เขาเงยหน้าขึ้นหมายจะเอ่ยคำขอบคุณ สายตาก็พลันประสานเข้ากับเด็กสาว ดวงตาของเธอกลมโต ใบหน้าขาวนวลสวยแบบไทย ๆ กับเส้นผมที่ดำเงายาวสลวย
“พอดีบัวเพิ่งเก็บได้ กำลังจะเอาไปให้คุณผู้หญิงอยู่พอดี”
“ขอบใจนะบัว...”
“ค่ะคุณภาค บัวไปทำงานก่อน” สาวใช้ชาวไทใหญ่ยิ้มอย่างสดใสก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปทำหน้าที่ของตน

ภาพเบื้องหลังของเด็กสาวใส่เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวนุ่งผ้าซิ่นยาวส่งให้เอวที่ถูกรัดไว้คอดกิ่วรับกับสะโพกผึ่งผายและกลมกลึง  ภาคภูมินั่งเหม่ออยู่ชั่วครู่ก่อนจะดึงสติที่หลุดลอยตามเด็กสาวให้กลับมา  แม้บัวหอมจะเข้ามาเป็นสาวใช้ประจำบ้านนานมากแล้ว แต่ภาคภูมิก็ไม่เคยมองหรือคิดอกุศลกับเธอเลยแม้แต่น้อย  หากแต่วันนี้เขากลับเห็นถึงความงามแบบไทย ๆ ที่ไม่ต้องปรุงแต่งใด ๆ ในตัวของเด็กสาว

‘นั่นบัวไง เป็นอะไรวะกู’ เด็กหนุ่มส่ายศีรษะใช้ส้นมือกระแทกหน้าผากตัวเองเบา ๆ

ภาคภูมิเดินกลับไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องนอน เด็กหนุ่มก้มมองโทรศัพท์มือถือพลางเขี่ยเลื่อนหน้าจอไปมาเพื่อดูถึงความเสียหายโดยใช้มืออีกข้างกดสัมผัสปุ่มลิฟต์ด้วยความเคยชิน เพียงไม่นานประตูก็เปิดออก ภาคภูมิที่ยังคงก้มหน้าสืบเท้าเพื่อเข้าไปภายในลิฟต์ ซึ่งมันเป็นจังหวะเดียวกันกับน้ำขิงที่ก้าวเดินออกจากลิฟต์โดยยังหันหน้าไปคุยกับสายป่าน

“โอ้ย !!! ประตูยังไม่เปิดเหรอ” น้ำขิงซึ่งชนเข้ากับภาคภูมิหงายล้มเค้เก้ มือขวายกขึ้นจับที่หน้าผากตัวเองร้องเสียงหลง
“ขอโทษครับ เป็นอะไรรึป่าว” เด็กหนุ่มตกใจรีบก้มลงประคองหญิงสาวในชุดคลุมว่ายน้ำให้ลุกขึ้น
“ไม่เป็นไร พี่ไม่ระวังเอง”
“เอ่อ... คุณ...” เพียงแรกเห็นภาคภูมิก็รู้สึกชอบหญิงสาวตรงหน้าอย่างแปลกประหลาด
“ขิงไง... เมื่อเช้ายังคุยกันอยู่เลย” น้ำขิงเอามือคลึงบั้นท้ายเบา ๆ เพื่อคลายความเจ็บพร้อมพูดหมายเตือนความจำเด็กหนุ่ม
“ขิง... คนนี้ชื่อภาค ไม่ใช่เพชร...”
“ห๊ะ !!! อะไรนะ ภาค... แฝดเหรอ” น้ำขิงหันไปทางสายป่านถามด้วยสีหน้าตกใจ
“อื่ม นี่น้องเราชื่อภาคภูมิ เป็นพี่ของเพชรกล้าคนเมื่อเช้า”
“อ่อ... อ๋อ...”
“พี่ชื่อขิงนะ... ชื่อเต็ม ๆ น้ำขิง... เป็นเพื่อนพี่ป่าน” น้ำขิงยิ้มทักทายน้องชายเพื่อนอย่างเป็นทางการ
“ครับ” เด็กหนุ่มพยักหน้ารับอย่างสุภาพ สิ้นคำสนทนาสายป่านก็เดินออกจากลิฟต์พร้อมกับเพื่อนสาว

< ------------- >

‘วันนี้เป็นอะไรวะ มองใครสวยน่ารักไปหมด’ ภาคภูมิซึ่งเดินมาถึงหน้าห้องเพชรกล้าคิดไปพลางเคาะประตูห้องน้องชายแล้วเปิดเข้าไปทันทีโดยไม่รอคำตอบ
“มึงแม่ง... เคาะอย่างนี้ไม่ต้องเคาะดีกว่า”
“เออ ๆ โทษที... เจอแล้วนะโทรศัพท์” ภาคภูมิยกโทรศัพท์มือถือให้น้องชายซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ดูแล้วเดินไปนั่งบนที่นอน
“ดีแล้วที่ไม่หาย” เพชรกล้ามองจอโน้ตบุ๊คตอบกลับโดยไม่หันมามองภาคภูมิ
“กูเจอพี่ขิงแล้วนะ”
“เออ เป็นไง เด็ดปะ” พอแฝดน้องได้ยินว่าเป็นเรื่องผู้หญิงก็รีบหมุนเก้าอี้มาคุยกับพี่ชายทันที
“เอาจริง ๆ นะ กูว่ากูชอบว่ะ”
“ก็เอาเลยดิ รอไรวะ” เพชรกล้ายุส่งทันทีเมื่อรู้ว่าแฝดผู้พี่ชอบเพื่อนพี่สาวที่มาบ้าน
“เอาบ้าไรมึง รุ่นพี่นะเว้ย” ภาคภูมิถอนหายใจแล้วเอนหลังลงนอนพร้อมยกแขนซ้ายขึ้นก่ายหน้าผาก
“โถ่ ตอนเราอยู่ ม.4 ยังเอาพี่ ม.6 เลย”
“นั่นมันเด็ก ๆ นี่พี่ขิงเค้าโตแล้ว”
“แต่กูว่าไม่น่ายาก เหมือนกูจะได้ยินแว่ว ๆ ว่าพี่เค้าจะชอบกูว่ะ” เพชรกล้าระลึกถึงข้อความที่ได้ยินน้ำขิงกับสายป่านคุยกันเมื่อช่วงก่อนเที่ยง
“ก็นั่นมันมึง”
“มึงกับกูมันก็คน ๆ เดียวกันแหละ”
“จริงเหรอวะ” ภาคภูมิหันไปถามน้องชายเสียงอ่อย ๆ
“ก็เออสิวะ... ว่าแต่มึงเจอพี่ขิงที่ไหน”
“เจอในลิฟต์ แต่ดูเหมือน... พี่เค้าจะไปว่ายน้ำว่ะ”
“เด็ด !!!”

เพชรกล้ารีบลุกขึ้นเปิดผ้าม่านหน้าต่างทันที ภาพที่เห็นคือหญิงสาวในชุดเสื้อคลุมเดินหายเข้าไปภายใต้ร่มคันใหญ่ ในขณะนั้นภาคภูมิก็ลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อจะไปดูที่หน้าต่างเช่นกัน

“ไม่เห็นหรอก ร่มแม่งบัง แต่น่าจะว่ายน้ำแหละ เอางี้... เบื้องต้นมึงทำแบบกูเลย โชว์ของไปก่อน” เพชรกล้าแนะแผนที่เคยพิชิตแพรไหมมาแล้วให้แฝดพี่พิจารณา
“จะดีเหรอวะ พี่ป่านอยู่ด้วยนะเว้ย”
“ด้านได้ อายอด มึงเลือกเอา โชว์ของไปก่อน คืนนี้ค่อยว่ากัน”
“เอ่อ... เออ เอาก็เอาวะ” ภาคภูมิทบทวนไปมาก่อนจะตัดสินใจทำตามแผนของน้องชาย

< ------------- >

“ชาติก่อนเพื่อนทำบุญด้วยอะไรน้อ... ชาตินี้ถึงได้หน้าตาดี หุ่นก็ดี บ้านก็รวย ที่สำคัญมีน้องชายหล่อล่ำทีเดียวสองคน”
“หน้าตาดี หุ่นดี บ้านรวยยังพอเข้าใจได้ แต่น้องชายหล่อนี่มันเกี่ยวกันตรงไหน”
“เป็นเรามีน้องชายแบบนี้หน่อยไม่ได้”

สองสาวซึ่งนั่งอยู่บนเตียงหวายภายใต้ร่มริมสระคุยกันตามประสาเพื่อน น้ำขิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าชุดคลุมแล้ววางมันลงบนโต๊ะตัวเล็ก ๆ ข้างเตียง เชือกรัดเอวถูกดึงออกก่อนเธอจะลุกขึ้นเปลื้องมันแล้ววางไว้บนเตียงหวาย บัดนี้หญิงสาวผิวขาวนวลในชุดว่ายน้ำสีดำผ้าบางจนมองทะลุเกือบเห็นเนื้อหนังยืนอวดเรือนร่างพร้อมที่จะลงเล่นน้ำ

“ขิง... เอาจริงเหรอ ตัวนี้เราไม่เคยใส่นะ โดนน้ำแล้วมันจะโป๊รึป่าวแก” ด้วยเนื้อผ้าที่โปร่งบาง สายป่านจึงรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะปล่อยให้เพื่อนสาวใส่มันลงเล่นน้ำถึงแม้จะไม่มีใครเห็นก็ตาม
“เอาน่า อยู่กันแค่สองคน”

น้ำขิงเดินไปยังทางลงสระ เธอค่อย ๆ หย่อนปลายเท้าผ่านผิวน้ำลงไปเพื่อสัมผัสกับอุณหภูมิ แล้วหญิงสาวก็หันหลังจับราวสเตนเลสพลางก้าวลงบันใดทีละขั้น ๆ อย่างช้า ๆ  เมื่อร่างของเธอจมลงจนถึงครึ่งสะโพก หญิงสาวก็วักน้ำขึ้นลูบบริเวณหน้าท้องอันแบนราบพลางก้มมอง เพียงแค่เนื้อผ้าซับกับของเหลวมันก็แนบสนิทกับผิวหนังจนมองเห็นสะดือได้อย่างชัดเจน

‘เห็นขนาดนี้เลยเหรอ’ น้ำขิงนึกพลางก้าวลงบันใดจนเกือบถึงพื้นสระซึ่งมีความลึก 1.2 เมตร

เมื่อปลายเท้าสัมผัสกับพื้น หญิงสาวก็ค่อย ๆ ย่อเข่าจนมวลน้ำโอบหุ้มร่างขึ้นมาถึงลำคอก่อนจะยืดตัวขึ้นยืน และสิ่งที่เห็นก็เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด เต้านมอวบใหญ่แม้มีชุดว่ายน้ำสีดำปกปิด แต่เมื่อโดนน้ำมันกลับแนบเนื้อและโปร่งบางจนมองเห็นหัวนมราวกับเธอเปลือยกายก็ไม่ปาน

“เห็นหมดเลยว่ะป่าน”
“เออดิ... เราว่าขึ้นดีกว่าแก” สายป่านซึ่งนั่งมองอยู่ตอบด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
“ว่ายเล่นแค่ครึ่งชั่วโมง ไม่เป็นไรหรอกมั้ง” น้ำขิงหันมองซ้ายขวาเมื่อเห็นว่าไม่น่าจะมีใครเธอจึงตัดสินใจที่จะเล่นน้ำต่อ

หญิงสาวแหวกว่ายราวกับเป็นเงือกน้อย สระว่ายน้ำถึงจะไม่ใหญ่ขนาดสระมาตรฐานแต่ก็มีความเป็นส่วนตัวทำให้น้ำขิงรู้สึกผ่อนคลาย เธอดำผุดดำว่ายอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ว่าภัยร้ายกำลังคืบคลานเข้ามา  ด้วยความที่ไม่ได้อบอุ่นร่างกาย จู่ ๆ กล้ามเนื้อบริเวณน่องขาขวาก็หดเกร็งเป็นลูก  หญิงสาวซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของขอบสระพยายามพยุงตัวด้วยขาอีกข้างพลางแหวกสายน้ำเพื่อว่ายไปยังฝั่งที่สายป่านนอนเอนกายเล่นโทรศัพท์อยู่  แม้น้ำในสระจะสูงแค่เพียงเนินอกแต่มันกลับกำลังจะกลืนร่างของเธอเมื่อขาซ้ายที่เขย่งเพื่อพาตัวให้เดินไปข้างหน้าพลันเกิดตะคริวขึ้นเช่นกัน

“ป่าน !!! ช่วยเราด้วย...” หญิงสาวตะโกนร้องเรียกเพื่อนให้ช่วย ก่อนที่ความเจ็บปวดจากการบีบรัดของกล้ามเนื้อจะทำให้เธอสูญเสียการควบคุมขาทั้งสองจนไม่สามารถเหยียบยืนได้
“เฮ่ย... ขิง !!! เป็นอะไร...” สายป่านรีบวางโทรศัพท์ลุกขึ้นยืน

ภาพที่เห็นคือเพื่อนสาวกำลังพยายามใช้มือตะเกียกตะกายเพื่อเอาชีวิตรอด สายป่านไม่ลังเลว่าจะเป็นกลอุบายของน้ำขิงเพื่อแกล้งเธอหรือไม่ เธอรีบกระโดดลงสระว่ายน้ำไปช่วยเพื่อนทันที  แต่ด้วยความตกใจของคนกำลังจะจมน้ำ เมื่อมีหลักให้เกาะยึดเธอจึงกอดรัดจนสายป่านเสียหลักสำลักน้ำไปอีกคน และทันใดนั้นเอง ภาคภูมิซึ่งหมายจะทำตามแผนที่น้องชายบอกก็เดินเข้ามาบริเวณสระว่ายน้ำ

“ภาค !!! ช่วยด้วย ขิงเป็นตะคริว” เมื่อเห็นน้องชายสายป่านก็รีบตะโกนเรียก

แม้ไม่เข้าใจในเหตุการณ์นัก แต่เด็กหนุ่มก็รีบดึงผ้าขนหนูที่นุ่งอยู่ออกแล้วกระโจนลงน้ำทันที ด้วยความสูงและขนาดร่างกายที่แตกต่างจากน้ำขิงมาก มันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่ภาคภูมิจะช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นมาอุ้มไว้

เมื่อรู้สึกว่าตัวเองลอยพ้นน้ำ น้ำขิงก็คลายความตกใจลงแต่กล้ามเนื้อน่องยังคงหดเกร็ง  เด็กหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนตัวเดินไปยังบันใดทางขึ้นสระว่ายน้ำโดยมีร่างของหญิงสาวอยู่ในอ้อมแขนอันกำยำ

‘อะไรวะเนี่ย’ ภาคภูมิบรรจงวางน้ำขิงให้นอนราบลงบนเตียงหวาย แต่เมื่อเขาได้เห็นเรือนร่างที่แทบจะเปลือยเปล่าก็อุทานออกมาในใจ

“พี่ขิงเป็นตะคริวตรงไหน น่องรึป่าว” เด็กหนุ่มสลัดความหื่นออกไปเพราะสิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือช่วยเพื่อนของพี่สาวก่อน
“ใช่” เสียงตอบของหญิงสาวยังแฝงไปด้วยความเจ็บปวด
“พี่ขิงอย่าเกร็งนะ” ภาคภูมิซึ่งอยู่ทางด้านขวาของน้ำขิงใช้มือซ้ายจับไปที่หน้าแข้ง ส่วนอุ้งมือขวาจับที่ส้นเท้าแล้วใช้ท้องแขนโน้มดันปลายเท้าให้เข้าหาตัวหญิงสาวเพื่อยืดกล้ามเนื้อที่หดเกร็งให้คลายตัว

แต่ขณะที่ก้มหน้าช่วยคลายกล้ามเนื้ออยู่นั้น สายตาเด็กหนุ่มก็พลันประสานเข้ากับเนินนูนที่มีเพียงผ้าเปียกบางแนบกระชับจนเห็นเป็นรอยแยก เหนือเนินนั้นเนียนเรียบไร้ซึ่งเส้นขนราวกับเป็นเด็กประถมก็ไม่ปาน  ถึงภาคภูมิจะรู้สึกพึงใจในหญิงสาวซึ่งอยู่ตรงหน้า แต่ถึงกระนั้นก็ต้องเก็บอาการ เขาจึงหันหน้าหลบเพื่อไม่ให้สายตาจับจดกับเนินสวรรค์  แต่เหมือนหนีเสือปะจระเข้ดวงตาทั้งคู่กลับหันไปพบกับเต้าอวบใหญ่ปลายยอดสวยงาม สิ่งที่ได้เห็นกระตุ้นความเป็นชายในตัวเด็กหนุ่มจนแก่นกายค่อย ๆ พองขยาย

น้ำขิงซึ่งกำลังได้รับความช่วยเหลือด้วยมือของน้องชายเพื่อนที่เธอรู้สึกชื่นชอบ มันจึงไม่แปลกที่หญิงสาวจะลอบมองไปที่เป้ากางเกงของเด็กหนุ่ม  เธอสังเกตได้ถึงดุ้นเนื้อที่กำลังขยายตัวขึ้นจนแข็งเป็นลำ แม้พิษของตะคริวจะยังคงสร้างความเจ็บปวดให้กับร่างกาย แต่ในใจนั้นกลับบังเกิดความวาบหวิวอย่างเป็นสุข  ถึงน้ำขิงจะเคยผ่านมือชายมาแล้วถึงสองคน แต่สำหรับเครื่องเพศขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า เธอยังไม่เคยมีโอกาสได้ลิ้มลองมันเลยสักครั้ง

น้ำขิงดึงสายตาขึ้นมายังใบหน้าของภาคภูมิ หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าเด็กหนุ่มกำลังจ้องมองเนินนมของเธออยู่ และเหมือนภาคภูมิจะรู้สึกตัว เขาขยับสายตาเพียงเล็กน้อยก็ประสานเข้ากับดวงตาของหญิงสาว

‘ชิบหายแล้ว’ เมื่อภาคภูมิรู้ว่าเพื่อนของพี่สาวจับได้ที่ตัวเองกำลังแอบมองเต้าอวบ เขาก็รีบเบือนหน้าออกไปยังสระว่ายน้ำ

“เป็นไงบ้างขิง” สายป่านซึ่งขึ้นมาจากสระรีบวิ่งมาถามไถ่อาการเพื่อน

แต่เมื่อมองไปที่ร่างของน้ำขิงซึ่งไม่ต่างกับนอนเปลือยกาย เธอจึงรีบหันขึ้นไปมองภาคภูมิทันทีว่าแอบดูอยู่หรือไม่ สายป่านคว้าหยิบเอาเสื้อคลุมมาปิดให้น้ำขิงอย่างรวดเร็ว  และในขณะที่เธอกำลังก้มลงเพื่อจัดแจงเสื้อคลุมให้เพื่อนอยู่นั้น เพชรกล้าซึ่งลงมาเพื่อติดตามแผนการของพี่ชายก็เดินเข้ามาในบริเวณสระว่ายน้ำพอดี

‘เหี้ย... ตูดโคตรสวย’ กางเกงเลผ้ามัดย้อมสีขาวบาง ๆ เปียกน้ำจนแนบเนื้อประกอบกับกางเกงในแบบครึ่งก้นในท่ายืนโก้งโค้ง ส่งให้บั้นท้ายของสายป่านสวยเด่นกลมกลึงจนเพชรกล้าหัวใจเต้นแรง

“ทำไรกันเหรอ” แฝดผู้น้องเมื่อเห็นทุกคนมุงอยู่ที่เตียงหวายจึงเอ่ยถาม
“เพชร มาช่วยหน่อย ขิงเป็นตะคริว” สายป่านยืดตัวขึ้นแล้วหันมาเรียกขอความช่วยเหลือ

สายป่านคงลืมไปว่าตัวเองกำลังเปียกปอนและได้เปลี่ยนชุดชั้นใน เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวนั้นแนบกับลำตัวจนปลายยอดถันดันออกมาให้เห็นเป็นเม็ดมณีรับกับเต้าอวบใหญ่ได้ทรงสวย เพชรกล้าไม่เคยเห็นสายป่านในสภาพนี้มาก่อน ถึงเด็กหนุ่มจะหลงใหลในการเสพกามแบบ Incest  แต่สำหรับสายป่านนั้น ด้วยนิสัยห้าว ๆ คล้ายผู้ชายและการแต่งตัวที่ไม่หวือหวาทำให้เพชรกล้าไม่เคยมีความคิดในเชิงชู้สาวกับเธอมาก่อน  แต่ภาพที่เห็นกำลังจะเปลี่ยนความคิดของเด็กหนุ่ม ทั้งก้นงามงอน และหัวนมที่น่าดูดเลีย ทุกสัดส่วนของพี่สาวคนรองกำลังกระตุ้นเร้าความกระสันอยากในก้นบึ้งของจิตใจ