หนี้รักพันธนาการ บทที่ 6

 
 
( MILF/INCEST )

เช้าวันต่อมา

นนท์ ไปถึงโรงเรียนในช่วงเช้า เขารู้ดีว่าการพูดคุยกับ จูน ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เขาพบเธออยู่ที่โต๊ะประจำในห้องโถง สวมแว่นตาใหญ่และจดจ่ออยู่กับเครื่องเกมพกพาของเธอ นนท์ นั่งลงตรงข้ามเธอ จูน วางเครื่องเกมลงอย่างเชื่องช้า สบตานนท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวาดระแวง

"ฉันมีเรื่องอยากให้เธอช่วยหน่อย จูน... มันเกี่ยวกับเพื่อนสนิทของฉัน อาร์ม... เขาเป็นคนเก่งมากนะ โดยเฉพาะเรื่องเกม... แต่เขาค่อนข้าง เก็บตัว และไม่กล้าเข้าสังคมเลย"

จูน มองหน้านนท์อย่างพิจารณา ก่อนจะตัดสินใจเข้าสู่ประเด็นที่ค้างคาไว้จากเหตุการณ์ในห้องน้ำ จูนได้พูดเสียงเบาและสั่นเล็กน้อยกับนนท์

"นนท์... ก่อนที่
เราจะเริ่มเรื่อง อาร์ม...
ฉันอยากถามอะไรนายหน่อย...
เรื่องในห้องน้ำ วันนั้น...
นายคิดยังไงกับความสัมพันธ์ของเรา?...
มันจะไปทางไหนต่อ?"

คำถามของเธอนั้นตรงไปตรงมาและเปราะบาง นนท์ มองเห็นความจริงใจและความต้องการที่ถูกกดซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีของเด็กเนิร์ด ความรู้สึกผิด ผุดขึ้นมา แต่เขาก็ต้องจำกัดขอบเขตของความสัมพันธ์นี้เพื่อรักษาแผนการใหญ่ไว้

นนท์ถอนหายใจยาว

"มันเป็นความสัมพันธ์
ที่ฉัน ชอบ นะ จูน...
มันสุดยอดมาก... "

นนท์ มองจูนด้วยสายตาที่เจือความรู้สึกผิด เขานึกย้อนถึงความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นในห้องลับวันนั้น แต่เขาก็ต้องรักษาเป้าหมายหลักไว้

"จูน... เธอรู้ว่าฉันอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก... พ่อฉันทิ้งหนี้ไว้ให้... ฉันต้องทำงานหนักเพื่อสร้างรายได้และ ปลดหนี้ ให้กับคนที่บ้าน... เจน เธอเป็นคนที่ดีมากและฉันก็รักเธอ... ความรับผิดชอบตรงนั้น มันใหญ่กว่าความรู้สึกส่วนตัวของฉันในตอนนี้"

เขาเอียงตัวเข้าไปใกล้ ลดระดับเสียงลงให้เป็นเพียงเสียงกระซิบที่ได้ยินกันแค่สองคน จูน เม้มริมฝีปากแน่น แววตาของเธอแสดงถึงความเจ็บปวดจากการถูกปฏิเสธในฐานะคนรัก แต่ก่อนที่เธอจะตอบโต้ นนท์ก็รุกต่อด้วยข้อเสนอที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้

"แต่สำหรับเธอ จูน...
เราคือเพื่อนเราคือพันธมิตร...
ฉันรู้ว่าเธอก็มีความเครียด
มีอารมณ์ที่ต้องปลดปล่อย...
โดยเฉพาะหลังจากที่เรา...
เข้าถึงกัน ในวันนั้น"

เขาค่อย ๆ ยื่นมือไป สัมผัสหลังมือ ของเธออย่างอ่อนโยน ความอบอุ่นที่นนท์ส่งผ่านไปนั้นทำให้ จูน ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"ถ้าเธอ มีความต้องการทางอารมณ์
 หรือ ต้องการระบาย
ในเรื่องแบบนั้น...
ฉันจะช่วยเหลือเธอเสมอ...
ฉันจะอยู่ตรงนั้นเพื่อเธอ...
โดยที่เราไม่ต้องผูกมัดด้วยคำว่ารัก...
 นี่คือสัญญา...
เธอคือคนสำคัญที่ช่วยให้ฉันเดินหน้าต่อไปได้"

จูน กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาของเธอสั่นไหว เธอยอมรับความจริงที่ว่านนท์จะไม่เป็นแฟนของเธอ แต่ข้อเสนอที่เขาให้นั้นคือ การปลดปล่อยอารมณ์ ที่เธอไม่สามารถหาได้จากที่อื่น และเป็นการยอมรับในตัวตนที่อ่อนไหวของเธอ

"ตกลง... ฉันเข้าใจ...
พันธมิตรทางอารมณ์...
ถ้าอย่างนั้นก็กลับมาที่เรื่อง อาร์ม...
นายต้องการให้ฉันช่วยอะไรเขา?"

นนท์ ยิ้มด้วยความโล่งอกที่ได้ควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ เขาดึงมือกลับมาและเริ่มภารกิจหลัก

"ฉันอยากให้เธอช่วย
ทำความรู้จัก กับเขาหน่อย...
จูน เธอเป็นผู้หญิงที่ น่ารักและฉลาด
โดยเฉพาะเรื่องคอมพิวเตอร์และเกม
เธอเป็นคนประเภทเดียวกับอาร์ม...
ฉันอยากให้อาร์มได้มีเพื่อนสาว
ที่น่ารักอย่างเธอมาช่วยเปิดโลกให้เขา"

จูน พยักหน้าเบา ๆ ขณะที่เธอกำลังประมวลผลความรู้สึกที่ซับซ้อนทั้งหมด เธอเห็นด้วยว่านี่เป็นภารกิจที่เธอทำได้ง่าย ๆ โดยมี ความสัมพันธ์ลับทางกาย กับ นนท์ เป็นรางวัลและพันธะที่มองไม่เห็น เช้าวันนี้ นนท์ เดินเข้าห้องเรียนภาษาฝรั่งเศสของ ครูบี ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขานึกถึงคำท้าที่มอบให้ โรส

เมื่อก้าวเข้าสู่ห้องเรียน ความประหลาดใจครั้งใหญ่ นนท์เห็นโรส นั่งอยู่ด้านหลังห้อง โรส เงยหน้าขึ้นมามอง นนท์ เล็กน้อย แววตาของเธอแสดงถึงความไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร การกลับมาของเธอเป็นการพิสูจน์ถึง อำนาจ ที่นนท์มีเหนือคู่ปรับอย่าง เด่น ผ่านการท้าทายนี้

และวันนี้ ครูบี แนะนำนักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามา

"วันนี้เรามีเพื่อนใหม่นะคะ "อีฟ" เชิญแนะนำตัวเองได้เลยค่ะ"

อีฟ ก้าวออกมา เธอเป็นนักเรียนที่มีสไตล์การแต่งตัวที่โดดเด่น เธอมีท่าทีที่เฉยเมย แต่แฝงไว้ด้วยความมั่นใจ

อีฟพูดแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ชื่อ อีฟ ค่ะ...
ฉันสนใจในเรื่องของ เพลง
และ ศิลปะหวังว่าคงจะเข้ากันได้นะคะ"

เมื่อจบการแนะนำ นนท์ มองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อหลีกเลี่ยงการสบตา แต่ก็ถูก อีฟ จับตามองอยู่ แววตาของเธอแสดงความสนใจ ในตัวนนท์ทันที โดยเฉพาะบุคลิกที่ซ่อนความลับไว้ของเขา เมื่อจบคาบเรียน นนท์ ตัดสินใจที่จะสานสัมพันธ์ตามสัญชาตญาณของการหาพันธมิตรใหม่

นนท์ เดินเข้าไปหา อีฟ ขณะที่เธอกำลังเก็บของ

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ อีฟ... ฉัน นนท์... เรื่องเพลงเหรอ? ฉันอาจจะช่วยเธอในเรื่องนั้นได้นะ"

"ฉันไม่ชอบคนที่มาขายตัวเองนะ นนท์... แต่ถ้าเธออยากพิสูจน์... มาเจอฉันที่สวนสาธารณะหลังเลิกเรียน... เรามาดูกันว่าทักษะของเธอจะเจ๋งจริงไหม"

เมื่อนักเรียนเริ่มทยอยออกจากห้องเรียน

ครูบี ส่งสัญญาณให้ นนท์ อยู่ต่อ

"นนท์... อย่าเพิ่งไปนะคะ...
ครูมีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วยค่ะ"

เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน รวบรวมเอกสารต่างๆ ขณะที่นักเรียนคนสุดท้ายเดินออกไป

"ครูอยากคุยกับหนู เป็นการส่วนตัว...
ในช่วงเย็น ๆ ที่ทุกคนกลับไปหมดแล้ว...
ครูอยากจะ สอนพิเศษ และบอก
แนวทางข้อสอบ ที่กำลังจะมาถึงให้หนูเป็นพิเศษ"

เธอเลิกคิ้วเล็กน้อยเพื่อเน้นย้ำคำว่า "พิเศษ"

"กลับมาที่ห้องเรียนนี้
ตอนหกโมงเย็น นะคะ นนท์...
นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้หนู
ทำคะแนนได้ดีที่สุด...
อย่าให้ใครเห็น นะคะ"

นนท์ รับรู้ถึง โอกาสที่ซ่อนอยู่ และ ความลับที่เพิ่มขึ้น ของความสัมพันธ์ระหว่างเขากับครูสาว การสอนพิเศษนี้อาจนำไปสู่รางวัลเดียวกับที่เขาได้รับจากน้าจันทร์

"ผมเข้าใจครับ ครูบี...
หกโมงเย็น...
ผมจะไม่ทำให้ครูผิดหวังครับ"


หลังจากเลิกเรียน นนท์ มุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะตามที่นัดกับ อีฟ ไว้ เขาเห็นเธอสวมหูฟังขนาดใหญ่ นั่งอยู่บนม้านั่งพร้อมกับสมุดร่างภาพ เล่มหนา

"มาตามนัดแล้ว อีฟ... ฉัน นนท์...
ไหนล่ะความสามารถในการแร็ปที่เธอว่ามา?"

อีฟ เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เร่งรีบ เธอถอดหูฟังออกข้างหนึ่งและยิ้มเล็กน้อย

"ก่อนอื่น... ฉันไม่ชอบ
คนที่มาขายตัวเอง... ถ้าเธอ
อยากเป็นเพื่อนฉัน... เธอ
ต้องพิสูจน์ว่าเธอเข้าใจโลก
ไม่ใช่แค่เรื่องในตำรา"

นนท์ มองออกไปรอบ ๆ สวนสาธารณะที่เริ่มเงียบสงบ เขาเข้าใจว่านี่คือการทดสอบ ความเข้าใจในสตรีทอาร์ต และ ชีวิตจริง ตามแนวทางของ อีฟ


"ฉันจะบอกหัวข้อให้... 'ความไม่เป็นธรรมในเมืองนี้' ลองแร็ปให้ฉันฟัง 4 บาร์... แล้วฉันจะตัดสินว่าเธอ 'เจ๋งจริง' หรือแค่ 'ปากเก่ง' "


นนท์ ถอนหายใจ การแร็ปไม่ใช่เรื่องถนัด แต่เขาคือ นนท์ ผู้ไม่เคยถอยหนี เขาคิดอย่างรวดเร็วถึงหนี้สิน ความลับของคนรอบข้าง และความซับซ้อนของเมืองที่เขาต้องรับผิดชอบ

นนท์ เริ่มแร็ปด้วยจังหวะที่เด็ดขาด

"แสงไฟเมืองใหญ่ส่องถึงแค่คนรวย /
พวกชนชั้นล่างต้องก้มหัวทำตามไปทุกช่วงตัว /
ความจริงถูกซ่อนด้วยเงินหนาที่ใครครอบครอง /
นี่คือโลกของฉัน ที่ฉันจะครองอำนาจด้วยสมอง"

อีฟ หยุดชะงัก เธอพับสมุดร่างภาพลงและมองนนท์ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป ความสนใจของเธอเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

อีฟหัวเราะเบาๆ

"ว้าว... นายไม่ได้แย่อย่างที่ฉันคิดนะ นนท์... นายมีความกดดันในตัว... ฉันชอบ... โอเค เราเป็นพันธมิตรกัน ได้... นายอาจจะมีประโยชน์มากกว่าแค่เรื่องเรียน"

อีฟ ลุกขึ้นยืนและยื่นมือมาจับมือกับนนท์

"มาคุยเรื่อง แร็ปแบทเทิล และ
โปรเจกต์งานศิลปะ กันวันหลังนะ...
ตอนนี้ฉันมีงานต้องทำต่อ...
นายก็กลับไปได้แล้ว...
ไว้เจอกันที่ โรงเรียน"

เมื่อเวลาใกล้ หกโมงเย็น นนท์ กลับมาถึงโรงเรียน โรงเรียนเงียบสงบ ไม่มีนักเรียนเหลืออยู่แล้ว เขาตรงไปที่ห้องเรียนภาษาฝรั่งเศสของ ครูบี อย่างระมัดระวัง

ครูบี รอเขาอยู่ในห้อง เธอไม่ได้เปิดไฟหลัก แต่ใช้เพียงแสงสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะทำงาน บรรยากาศในห้องดูเป็นกันเองและเป็นความลับอย่างยิ่ง

ครูบียิ้มอ่อนโยนให้กับนนท์

"มาตรงเวลาเลยนะคะ นนท์...
ไม่มีใครอยู่แล้ว... เรามาเริ่ม
การสอนพิเศษ กันเลยดีกว่าค่ะ"



"ผมพร้อมแล้วครับ ครูบี... ไหนล่ะครับ
แนวทางข้อสอบ ที่ครูจะให้ผมเป็นพิเศษ?"

ครูบี เดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหาเขา เธอไม่ได้หยิบหนังสือเรียน แต่กลับใช้มือแตะที่คางของนนท์เบา ๆ เพื่อให้เขาสบตา

ครูบีกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ข้อสอบที่สำคัญที่สุดของฉัน...
คือการทดสอบ ความเชื่อใจ
และ ความสามารถในการรักษาความลับ
ของหนูค่ะ นนท์"

เธอเริ่มสอนบทเรียนอย่างกระตือรือร้น แต่เป็นบทเรียนที่ไม่ได้มีอยู่ในหลักสูตรภาษาฝรั่งเศสทั่วไป มือของเธอเริ่มเคลื่อนไหว อย่างช้า ๆ เพื่อ 'ปรับท่าทาง' ให้กับนนท์ โดยอ้างว่านี่คือเทคนิคการเรียนรู้ที่ต้องอาศัยการสัมผัสเพื่อจดจำ

"หนูต้องผ่อนคลายนะคะ นนท์...
ถ้าหนูเครียด... ความรู้จะเข้าไม่ถึง..."

เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่ง ใบหน้าของเธออยู่ห่างจากใบหน้าของนนท์เพียงคืบเดียว แสงสลัวในห้องและกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวครูบีทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นอย่างรวดเร็ว

"นี่คือ แนวทางข้อสอบ ที่แท้จริงค่ะ
นนท์... ครูเชื่อว่าหนูจะ ผ่าน ได้อย่างง่ายดาย"

ห้องเรียนภาษาฝรั่งเศสเงียบสงบ มีเพียงแสงสลัวจาก โคมไฟดวงเดียว บนโต๊ะของ ครูบี นนท์ ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างตื่นตัว ความระแวดระวังของเขาถูกบดบังด้วยความตึงเครียดจากความใกล้ชิดกับครูสาว

ครูบี ยืนอยู่ใกล้ นนท์ มาก การสัมผัสของเธอหนักแน่นและควบคุมได้ นนท์รับรู้ได้ถึง อำนาจ ที่แตกต่างจากความสัมพันธ์อื่น ๆ ของเขา

"หนูต้องเข้าใจนะคะ นนท์...
การเรียนรู้ภาษาฝรั่งเศส...
มันไม่ใช่แค่การท่องจำคำศัพท์...
มันคือการเข้าถึง วัฒนธรรม และ
ความรู้สึก... และครูเชื่อว่า
วิธีการเรียนรู้ที่ดีที่สุด คือการใช้
ประสาทสัมผัสทั้งหมด ค่ะ"

เธอเลื่อนมือจากคางของนนท์ลงมาที่ ลำคอ ของเขาอย่างช้า ๆ

"ผม... ผมไม่เข้าใจครับ
ครูบี... ครูหมายถึงอะไรกันแน่?"

ครูบีรอยยิ้มแฝงความรู้ทัน
"หนูโกหกไม่เก่งนะคะ นนท์...
ครูเห็นความตึงเครียดทั้งหมดที่หนูแบกรับ...
เรื่องหนี้... เรื่องผู้หญิง...
แต่ที่นี่... ในห้องนี้...
หนูไม่ต้องสวมหน้ากาก"

เธอใช้ปลายนิ้ววาดตามแนวกระดูกไหปลาร้าของเขาอย่างช้า ๆ การกระทำที่เหมือนไม่ได้ตั้งใจแต่ก็เจตนาอย่างชัดเจน ครูบี ก้าวถอยออกมาเล็กน้อย แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่นนท์ เธอเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วย อำนาจ ในฐานะครู

"แนวทางข้อสอบ ที่แท้จริงของฉัน... คือการทดสอบ ความเชื่อใจ ของหนูที่มีต่อครูค่ะ นนท์... และ ความสามารถในการรักษาความลับ นี้... ครูเชื่อว่าหนูจะสามารถเป็น นักเรียนคนพิเศษ ที่เข้าใจในสิ่งที่ครูต้องการจะสื่อได้อย่างลึกซึ้ง"

เธอเดินไปที่โต๊ะทำงานและหยิบ แผ่นกระดาษเล็ก ๆ ที่พับไว้

"ครูรู้ว่าหนูต้องการ เงิน...
และครูต้องการ ความช่วยเหลือ
ในเรื่องส่วนตัว... วันเสาร์นี้
ห้องเรียนของเราจะถูกใช้ในการ
ตรวจข้อสอบ และ ทำความสะอาดใหญ่...
ครูต้องการให้หนูมาช่วยครู
จัดการเรื่องนี้ เป็นการส่วนตัว... สิบโมงเช้า"

เธอเหลือบมองนนท์อย่างท้าทาย

"ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมจะว่างนะครับ
ครูบี... ผมมีงานด่วนต้องทำในวันเสาร์..."


ครูบี ไม่ปล่อยให้นนท์ปฏิเสธ เธอเดินกลับมาหาเขาอย่างรวดเร็ว และใช้มือทั้งสองข้าง ประคองใบหน้า ของนนท์ไว้ แววตาของเธอแสดงถึงความเด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าขัดขวาง

"หนูจะ ว่าง ค่ะ นนท์...
เพราะถ้าหนูไม่มา...
ครูจะไม่สามารถ
รับรองเกรด วิชาของครูได้...
และเกรดที่ดีเป็นสิ่งจำเป็น
สำหรับการขอทุนปลดหนี้ของหนูนะคะ...
หนูเข้าใจ เดิมพัน นี้ไหม?"

เธอโน้มตัวลงมาและ จูบ เขาอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ซึ่งเป็นการ ละเมิดกฎ อย่างชัดเจนเพื่อปิดการเจรจา

"มาหาครู วันเสาร์ เวลาสิบโมงเช้า
ที่ห้องเรียนนี้... เราจะอยู่กันแค่สองคน...
และครูจะมอบ แนวทางข้อสอบที่แท้จริง
ให้กับหนู... อย่าทำให้ครูผิดหวังนะคะ นนท์"

นนท์ ถูก อำนาจของครู และ แรงจูงใจทางการเงิน บีบให้ยอมรับคำสั่ง เขารับรู้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ต้องทำให้ภารกิจซ้อนทับกันทั้งหมดสำเร็จ


"ครับ ครูบี... ผมจะมาตามเวลานัดหมายครับ"