เสียงไก่ขันยามเช้าปลุกให้นิ่มตื่นขึ้นมาในห้องนอนบ้านไม้ชั้นสอง กลิ่นกาแฟหอมลอยขึ้นมาจากชั้นล่าง พ่อกับแม่กำลังจัดเตรียมอาหารเช้าอย่างเรียบง่ายตามแบบบ้านต่างจังหวัด นิ่มแต่งตัวสบาย ๆ ด้วยเสื้อยืดสีขาวบางและกางเกงวอร์มพอดีตัว ส่วนพี่เนาว์นั่งอยู่ตรงชานบ้านจิบกาแฟดำ พลางทอดสายตามองไปยังสวนผลไม้ด้านหลังบ้าน
"น้องนิ่ม วันนี้พ่อบอกว่ามะม่วงหลังบ้านออกลูกเยอะนะ ไปเก็บด้วยกันไหม" เนาว์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเหมือนธรรมดาแต่แฝงอะไรบางอย่างที่นิ่มสัมผัสได้
เธอยิ้มบาง ๆ พยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบตะกร้าเดินนำเขาออกไป สวนหลังบ้านเต็มไปด้วยกลิ่นดินชื้นและหญ้าที่เพิ่งโดนแดดอุ่น ๆ ส่องลงมา แสงเช้าเฉียงลอดผ่านใบมะม่วง กลีบดอกไม้หล่นกระจายอยู่ตามพื้นดิน ความเงียบสงบของต่างจังหวัดตัดกับหัวใจของนิ่มที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
พี่เนาว์เดินเข้ามาใกล้ ยื่นมือช่วยยกตะกร้า "ให้พี่ถือเองดีกว่า มือเล็ก ๆ แบบน้องนิ่มเดี๋ยวหนัก"
นิ่มหัวเราะเบา ๆ แต่กลับรู้สึกว่ามือเขาแตะหลังมือเธออย่างตั้งใจ ความอุ่นวาบไหลผ่านปลายนิ้วจนเธอต้องรีบดึงมือกลับ "พี่เนาว์... เดี๋ยวแม่เห็น" เธอพูดเสียงเบา แต่แววตากลับหลบหนีไม่พ้น
เดินลึกเข้าไปในสวนไม่ไกล มี กระท่อมไม้ไผ่เล็ก ๆ ตั้งอยู่ใต้ต้นมะม่วงใหญ่ หลังคามุงจากเก่า ๆ ข้างในมีเพียงแคร่ไม้และเงาแดดที่ลอดเข้ามาเป็นลายเส้น พี่เนาว์ยกยิ้มมุมปาก "น้องนิ่ม รู้ไหม พี่เห็นที่นี่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว มันน่านอนเล่นดีนะ..."
เสียงเขาทุ้มต่ำ แววตาคมกริบมองตรงเข้ามาเหมือนจะสื่อว่าไม่ใช่แค่ "นอนเล่น"
หัวใจนิ่มเต้นรัว เธอเม้มปากแน่นแต่ก็ยืนอยู่นิ่ง ๆ ปล่อยให้เขาเดินเข้ามาประชิดตัว แขนแกร่งของเนาว์สอดรัดเอวเธอเข้ามาใกล้ กลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ผสมกลิ่นหญ้าทำให้สติพร่ามัว
"พี่... นี่มันตอนกลางวันนะ" เสียงเธอสั่นเครือ
"ยิ่งกลางวันยิ่งตื่นเต้นสิ... ลองดูสักครั้งเถอะน้องนิ่ม" เนาว์กระซิบข้างหู เสียงทุ้มต่ำราวกับมนต์สะกด
ปลายนิ้วหยาบเริ่มลูบไปตามท่อนแขน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาที่เอวแล้วสอดเข้าใต้ชายเสื้อยืดสัมผัสผิวเนียน นิ่มสะดุ้งแต่กลับไม่ถอยหนี ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อสัมผัสหยาบกร้านลากผ่านหน้าท้องเรียบเนียน
"อื้อ... พี่เนาว์..." เสียงครางหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ
ไม่กี่อึดใจเสื้อยืดสีขาวถูกดึงขึ้นเหนือศีรษะเผยให้เห็นทรวงอกเต่งตึงไร้บรา กลีบอกนิ่มชูชันเพราะอากาศยามเช้าและความตื่นเต้น เนาว์ก้มลงขบเม้มทันที ริมฝีปากร้อนจัดครอบครองยอดอกที่แข็งสู้ลิ้น
"อ๊าา... อย่า... เดี๋ยวใครมาเห็น" นิ่มครางเสียงสั่น แต่สองมือกลับโอบกอดต้นคอเขาแน่น
เนาว์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ "ไม่มีใครหรอกน้องนิ่ม มีแต่พี่ ที่อยากกินน้องเต็มที่ตรงนี้"
กางเกงวอร์มถูกดึงลงอย่างง่ายดาย ปลายนิ้วหยาบแหวกเข้าไปกลางร่องเสียวที่ฉ่ำชื้นอยู่แล้ว น้ำรักเอ่อหลั่งจนเปียกชุ่มปลายนิ้ว
"ซี้ดด... พี่... นิ่มไม่ไหวแล้ว..." เสียงครางเธอสั่นไหวราวกับวิงวอน
กลีบแคมบอบบางถูกแหวกออก มังกรร้อนผ่าวของเนาว์จ่อคับตรงปากร่อง ก่อนจะดันลึกเข้าไปทีเดียว ร่างนิ่มสะท้านเฮือก เธอกัดริมฝีปากกลั้นเสียงแต่ไม่อาจห้ามได้
"อ๊าาา... ลึก... พี่เนาว์... ลึกเกินไปแล้ว..."
เสียงครางประสานกับเสียงจังหวะกระแทกที่ก้องสะท้อนในกระท่อมไม้ไผ่ แต่ละแรงดันทำให้ร่างนิ่มไหวสะท้าน น้ำรักหลั่งทะลักไหลอาบลงตามต้นขา เปียกชื้นไปทั่วพื้นไม้
เธอไม่เคยคิดว่าการทำรักกลางวันแสก ๆ จะปลุกความเสียวซ่านได้ถึงเพียงนี้ ภาพแสงแดดลอดผ่านช่องไม้ มองเห็นต้นมะม่วงไหวตามลม แสงสว่างภายนอกยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกโลกภายนอกมองเห็นทุกการเคลื่อนไหว
"ดีไหมน้องนิ่ม... ชอบแบบนี้หรือเปล่า" เสียงเนาว์กระซิบกระชั้น พลางเร่งแรงกระแทกจนเสียงกระท่อมเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะ
นิ่มหอบหายใจแรง หลับตาแน่น น้ำเสียงแหบพร่า "อื้อออ... ชอบ... นิ่มชอบ... อย่าหยุดนะพี่เนาว์"
เสียงครางดังระงม แข่งกับเสียงจิ้งหรีดกลางวันและเสียงลมพัดใบมะม่วง พี่เนาว์กดจังหวะหนักหน่วงจนร่างเธอแทบลอยตามแรงกระแทก ทุกสัมผัสทำให้นิ่มหลงลืมทุกสิ่ง ปล่อยร่างและหัวใจให้โถมสู่ความสุขเสียวกลางแสงแดด
เมื่อถึงจุดสุดท้าย ร่างนิ่มกระตุกเกร็ง หลั่งเสียงครางแผ่วแหบยาว น้ำรักทะลักออกมาจนเปียกแคร่ไม้ผสมกับแรงสาดของมังกรที่ปล่อยทะลักลึกเข้าไป
ร่างเธออ่อนแรงซบอยู่บนอกเขา เหงื่อกายผสมกับกลิ่นดินและกลิ่นไม้ไผ่ ความอบอุ่นยังคงกักเก็บอยู่ในอ้อมกอด พี่เนาว์ก้มลงจูบหน้าผากแผ่วเบา ก่อนกระซิบว่า
"กลางวันก็ไม่แพ้กลางคืนนะน้องนิ่ม... พี่อยากได้แบบนี้อีก"
นิ่มหลับตาซบอกเขา ใบหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงไม่หยุด เธอรู้แล้วว่าตัวเองกำลังถลำลึกไปไกลเกินกว่าจะย้อนกลับได้...
ในบ้านจัดสรรที่ปราจีน เทพไม่ได้ไปทำงานอย่างที่ได้บอกกับนิ่ม แต่เฝ้าอยู่หน้าจอโทรศัพ >คุณเทพ ถ้าผมบอกไปคุณคงไม่เชื่อ แต่กล้องในรถคุณก็คงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ที่กล้องถ่ายไม่ได้ ผมจะส่งให้ทีหลัง
*แล้วคลิบวีดีโอ ก็ถูกส่งมา 3คลิบ เป็นคลิปที่เทพเองก็นึกไม่ถึงว่าเมียรักจะกล้าลงมาให้เนาว์เย็ดตั้งแค่คืนแรกที่ไปถึงบ้าน และแคร์ใต้ต้นมะขามที่ดูจะโล่งขนาดนั้น และ กระท่อมกลางสวนในตอนกลางวัน ที่นิ่มเองถึงกับหลุดเสียงครางอย่างดังท่ามกลางต้นมะม่วง
อันนี้แค่ตัวอย่างครับกลับไปผมจะเอาที่แอบถ่ายไว้ให้อีกที
วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2569
นิ่ม Ntr 19
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น