นิ่ม Ntr 20

 



 

 
เสียงรถกระบะของพ่อติดเครื่องเตรียมออกไปทำสวนแต่เช้า ทิ้งให้บ้านไม้เงียบสงัด นิ่มยืนมองกระจกหน้าต่างในห้องนอน เห็นพี่เนาว์กำลังช่วยพ่อเก็บของใส่ท้ายรถก่อนกลับปราจีน วันนี้ถึงเวลาที่เธอต้องกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ...แต่หัวใจกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ระหว่างเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า นิ่มยังกังวลว่า การเดินทางกลับ จะเหมือนเดิมไหม หรือจะยิ่ง "มากกว่าเดิม" เธอจำได้ดีว่าระหว่างทางขามาลำปาง พี่เนาว์ใช้โอกาสลูบต้นขา แหย่ยั่ว จนเธอเกือบเผลอใจกลางรถ... ความรู้สึกนั้นยังคุกรุ่นอยู่ในอก


---

พอถึงเวลาออกเดินทาง พ่อแม่ออกมาส่งถึงหน้าบ้าน นิ่มไหว้ลาอย่างเรียบร้อย พี่เนาว์ช่วยยกกระเป๋าใส่รถ แล้วเปิดประตูให้เธอนั่งฝั่งข้างคนขับ

พ้นประตูรั้วบ้านออกมา ถนนสายเล็กทอดยาวสองข้างเต็มไปด้วยทุ่งนาและต้นมะพร้าวลู่ลม แสงแดดบ่ายส่องลงมาอบอุ่น เสียงเครื่องยนต์ดังครืดคราดกลบความเงียบที่ปกคลุมอยู่

"น้องนิ่ม..." เสียงเนาว์ทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นหลังเงียบอยู่นาน "พี่มีเรื่องอยากลอง"

นิ่มหันมามองอย่างงง ๆ "เรื่องอะไรคะพี่เนาว์"

เขายิ้มเจ้าเล่ห์หันมาสบตาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนเอ่ยต่อ "ลองไม่ใส่บรา ไม่ใส่กางเกงในตลอดทาง...ได้ไหม"

หัวใจนิ่มเต้นกระตุก เธอเบิกตากว้าง "พี่บ้าเหรอ! ขับรถกลางวันแบบนี้นะ คนอื่นมาเห็นเข้าจะทำยังไง"

"ไม่มีใครเห็นหรอกน้องนิ่ม กระจกรถก็ทึบ พี่อยากเห็นนิ่มตื่นเต้น...มันทำให้พี่ไม่ง่วงเวลาขับ"

นิ่มกัดริมฝีปากแน่น ความรู้สึกขัดแย้งตีตลบอยู่ในอก ครึ่งหนึ่งอายและหวาดกลัว อีกครึ่งหนึ่งกลับสั่นไหวด้วยความตื่นเต้นห้ามไม่อยู่ สุดท้ายเธอค่อย ๆ เอื้อมมือปลดตะขอบราใต้เสื้อยืดออก แล้วรูดกางเกงในออกช้า ๆ แอบซ่อนไว้ในกระเป๋าข้างที่นั่ง

หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก เธอหันมาพูดเสียงเบา "พี่เนาว์... นิ่มทำแล้วนะ แต่ห้ามเกินเลยไปกว่านี้นะคะ"

เนาว์เหลือบมองแวบเดียว ริมฝีปากยกยิ้ม "เก่งมากน้องนิ่ม...แค่นี้พี่ก็ขับรถมีแรงแล้ว"


---

หลังขับออกมาได้ราวชั่วโมง รถเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมันใหญ่เพื่อเติมน้ำมันและให้เธอเข้าห้องน้ำ นิ่มลังเลแต่ก็ต้องลงไปเพราะอยากซื้อน้ำติดรถ เธอสวมเพียงเสื้อยืดหลวม ๆ กับกางเกงเลกกิ้งบาง ๆ โดยข้างในไร้อะไรปกปิด

พอเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ แอร์เย็นวาบทำให้ยอดอกแข็งดันผ้าบางจนเห็นเป็นเม็ดชัด เธอก้มหน้าหลบแต่กลับรู้สึกเหมือนมีสายตาหลายคู่มองตาม แผ่นหลังร้อนวาบเหมือนถูกจับผิด

มือรีบคว้าขวดน้ำ ขนมเล็กน้อย มายืนจ่ายเงิน หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ได้ยินเสียงพนักงานชายแอบกระซิบกับเพื่อน "เฮ้ย ดูสิ..."

นิ่มแทบอยากวิ่งออกไปให้พ้น แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ รีบถือถุงเดินกลับมาที่รถแทบจะทันที

พอขึ้นมานั่ง เนาว์หันมามอง แววตาคมกร้าวเต็มไปด้วยความพอใจ "เห็นมั้ย...น้องนิ่มตื่นเต้นจนหน้าแดงหมดเลย"

"บ้า... นิ่มอายแทบตาย" เธอพูดเสียงสั่น

เขายกมือมาจับต้นขาเธอเบา ๆ บีบกระชับ "พี่อยากเห็นนิ่มสวยแบบนี้ต่อไปตลอดทาง...ทำไมไม่ถอดเสื้อออกล่ะ ไหน ๆ ก็ไม่มีใครเห็นแล้ว

นิ่มชะงัก ใจเต้นแรง พอเงยหน้ามองออกไป เห็นท้องฟ้าสดใสในตอนกลางวัน เธอเม้มปาก พยายามต่อสู้กับความอาย แต่สุดท้ายก็ค่อย ๆ ดึงเสื้อยืดออกช้า ๆ เผยเรือนร่างขาวนวลกลางรถ

แสงอาทิตย์ผ่านกระจกกระทบผิวเนียนสว่างวาบทีละจังหวะ ยอดอกตั้งชูแข็งเพราะอากาศเย็นและความตื่นเต้น ร่างกายเธอสั่นไหวแต่สายตากลับหยุดอยู่ที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเนาว์

"สวยที่สุดเลยน้องนิ่ม..." เขากระซิบ ก่อนก้มลงดูดเม้มยอดอกอย่างห้ามใจไม่อยู่

"อ๊ะ...อื้อ...พี่เนาว์ อย่าทำสิ เดี๋ยวรถเสียหลัก" นิ่มครางเบา แต่เสียงหวานกลับยั่วเร้าอารมณ์ยิ่งกว่าเดิม

เนาว์หัวเราะในลำคอ "ไม่เป็นไรหรอก พี่บังคับรถได้อยู่แล้ว แค่ขอชิมหน่อย"


---

ตลอดทางมุ่งหน้าสู่ปราจีน นิ่มนั่งเปลือยกายข้างเขา ความร้อนในรถผสมกับความเย็นของลมแอร์ทำให้ผิวกายเธอสั่นสะท้านเป็นระยะ มือหนาของเนาว์คอยลูบต้นขา บีบสะโพก บางครั้งก็สอดปลายนิ้วเข้ามาเล่นกับร่องเสียวที่ฉ่ำแฉะตลอดเวลา
เสียงเครื่องยนต์ดังต่อเนื่อง รถแล่นผ่านถนนเงียบสองข้างทาง นิ่มนั่งตัวเกร็งอยู่เบาะข้างคนขับ ทั้งที่เนื้อตัวเปลือยเปล่าไม่มีแม้แต่ชั้นในปกปิด ความเย็นจากแอร์และลมอ่อนๆทำให้ผิวกายสั่นสะท้าน ยอดอกแข็งเป็นไตจนเห็นชัดในตอนกลางวัน

"น้องนิ่มสวยจริง ๆ..." เนาว์กระซิบเสียงต่ำ มือข้างหนึ่งยังบังคับพวงมาลัย อีกข้างเลื่อนไปลูบต้นขาเธอเบา ๆ

"อื้อ...พี่เนาว์ อย่าลูบสิคะ เดี๋ยวใครผ่านมาเห็น..." นิ่มเอ่ยเสียงสั่น แต่สายตากลับเต็มไปด้วยประกายหวั่นไหว

เขาหัวเราะในลำคอ "รถวิ่งเร็วขนาดนี้ ใครจะเห็นได้ล่ะ มีแต่พี่เท่านั้นที่ได้เห็นน้องนิ่มทั้งตัว"

นิ่มหลบตา หน้าแดงจัด ความรู้สึกทั้งอายทั้งตื่นเต้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ยิ่งเขาใช้นิ้วลากผ่านเนินเนื้อนุ่มใต้ท้องน้อย เธอก็ยิ่งครางแผ่วไม่อาจห้ามเสียงตัวเองได้

"อ๊ะ...อื้อ...พี่เนาว์..."

ริมฝีปากเนาว์ยกยิ้มพอใจ เขาแกล้งก้มจูบไหล่นิ่ม

ที่ปลายทาง "เทพ" เปิดโทรศัพท์เห็นภาพภรรยาของตัวเองในสภาพเปลือยกายอยู่ข้างเนาว์ หัวใจเขาเต้นแรงด้วยความเร่าร้อนที่ปะทุขึ้น เขารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่ นิ่มกลับไม่รู้เลยสักนิด


---

"อีกกิโลเดียวก็ถึงบ้านแล้วน้องนิ่ม ใส่เสื้อผ้าซะ  เนาว์เอ่ยเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นิ่มรีบหยิบเสื้อสวมทับ รู้สึกทั้งอายทั้งโล่งใจที่การเล่นเสี่ยงอันตรายกำลังจะจบลง เธอไม่รู้เลยว่าเพียงไม่กี่นาทีก่อน ภาพของเธอได้ถูกส่งถึงสายตาสามีเรียบร้อยแล้ว

รถเลี้ยวเข้าซอยบ้าน ไฟหน้ารถสาดส่องกำแพงคุ้นตา ความเงียบกลับเข้ามาแทนที่ แต่ในใจนิ่มยังเต้นแรงไม่หยุด

เธอก้าวลงจากรถ กลับเข้าสู่บ้านในฐานะ ภรรยาของพี่เทพเพียงคนเดียว โดยไม่เคยล่วงรู้เลยว่ามีสายตาอีกคู่หนึ่งกำลังเฝ้าดูเธอจากไกล ๆ และทุกย่างก้าวของเธอ...ถูกเก็บไว้ในแผนลับที่ใหญ่กว่าที่เธอคิด