สัญญาแห่งรัก..ใต้ร่มเงาบาป ตอนที่ 7 (Incest) (จบ)

  







      


 

 


เริ่มเรื่อง....


          ผมตื่นขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ ในห้องนอนใหญ่ เขากลับมานอนกอดครูแป้ง ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ความเหนื่อยล้าที่สมบูรณ์แบบ จากการปลดปล่อยกับแม่เดือน ทำให้เขาหลับสนิทกว่าที่เคย แทนหันไปมองข้างกาย แป้งยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียงอย่างสงบ ใบหน้าของเธอดูอ่อนโยนและไร้เดียงสา

        ครูแป้ง ตื่นขึ้นมา เธอมองเห็นสามีนอนหลับอยู่ข้าง ๆ รอยยิ้มที่บริสุทธิ์ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เธอพยายามจับมือของแทน ไว้แน่น

แทน รู้สึกตัว และ ตอบสนองต่อการสัมผัส เขาลืมตาขึ้น แล้วจูบที่หน้าผากของครูแป้ง อย่างอ่อนโยน มันเป็นจูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความรับผิดชอบ

ครูแป้ง ลุกขึ้นมาแต่งตัว เธอมองแทนด้วยความรัก และ ความภาคภูมิใจ เธอไม่รู้เลยว่าสามีเพิ่งกลับมาจากอาณาจักรลับ

แม่เดือน อยู่ที่ห้องครัวแล้ว เธอสวมชุดผ้ากันเปื้อน และ ทำหน้าที่แม่สามีที่สมบูรณ์แบบ เธอยิ้มกว้าง และ ทักทายครูแป้ง ด้วยความอ่อนโยน

"ตายจริง! หนูแป้งลงมาแล้ว... มานั่งพักเถอะลูก... ให้พี่แทนเค้าช่วยแม่ดีกว่า"

แทน เข้าไปช่วยแม่เดือน ทำอาหารเช้า การเคลื่อนไหว และ การสื่อสารทางสายตา ระหว่าง แม่เดือน กับ แทน เป็นไปอย่างราบรื่น มันเป็นรหัสลับ ที่คนนอกไม่สามารถเข้าใจได้ แม่เดือนยื่นจานชามให้แทนโดยไม่มอง และแทนก็รับได้อย่างแม่นยำ ราวกับพวกเขาเต้นรำในพิธีกรรมที่ซ่อนเร้นมานานกว่าสิบปี

ครูแป้ง นั่งมองฉากที่อบอุ่น นี้ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป เธอรู้สึก ขอบคุณแม่เดือน ที่ต้อนรับเธออย่างดี แต่เธอรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน ใน ภาษาลับ ระหว่างแม่กับลูกคู่นี้ เธอรู้สึกเหมือนเป็นแขก ที่กำลังมองดู เจ้าของบ้าน และ ผู้ดูแล กำลังเตรียมอาหารร่วมกัน

"พี่แทน... วันนี้รีบหน่อยนะคะ เราต้องไปเตรียมงานวันเด็กแต่เช้า" ครูแป้งพูดด้วยรอยยิ้ม

"ครับแป้ง" แทนตอบ เขาหันมาหาแป้งด้วยรอยยิ้มที่สุภาพและจริงใจที่สุด

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ แทน และ ครูแป้ง เตรียมตัวไปทำงาน แม่เดือน ทำหน้าที่แม่บ้านที่เปี่ยมสุข โดยยื่น กล่องข้าวกลางวัน ให้กับ แทน และ ครูแป้ง

เขาเดินเข้ามากอดแม่เดือน เป็นการกอดลาแบบลูกชาย ที่ทำต่อหน้า ครูแป้ง

"ไปแล้วนะครับแม่... เย็นนี้อยากให้ผมซื้ออะไรมาให้ที่ร้านไหมครับ" แทนถาม

"ไม่ต้องหรอกลูก... ไปทำงานให้ดี... ดูแล เมีย ของลูกให้ดีนะจ๊ะ" แม่เดือนตอบด้วยน้ำเสียงที่เน้นความสัมพันธ์ที่ถูกต้อง

สองเดือนหลังจากการแต่งงานและพิธีเปิดตัว ห้องแห่งบาป ชีวิตของทั้งสามคนก็เข้าสู่สมดุลที่ลงตัวที่สุด ครูแทน และ ครูแป้ง เป็นคู่รักที่น่ารักและเป็นที่ชื่นชมของชาวบ้านในเวลากลางวัน ส่วน แม่เดือน ยังคงเป็นแม่สามีที่ใจดีและผู้ดูแลอาณาจักรอย่างสมบูรณ์

ในช่วงกลางดึก หลังครูแป้งหลับสนิทด้วยความบริสุทธิ์ใจ แทนกับแม่เดือนก็กลับมาทำตามพิธีกรรมลับของตนเองอย่างสม่ำเสมอ สัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง ที่ ห้องแห่งบาป หลังร้านชำ คือการปลดปล่อยความใคร่ที่รุนแรงและการยืนยันความรักที่บิดเบี้ยวของทั้งคู่

แทนได้เรียนรู้ที่จะแยกแยะความรู้สึกได้อย่างเด็ดขาด: ความอ่อนโยนและความรับผิดชอบเป็นของครูแป้ง ส่วนความรุนแรงและความจริงแท้เป็นของแม่เดือน

ในเช้าวันหนึ่ง ข่าวดีที่แม่เดือนเฝ้ารอคอยมาตลอดก็มาถึง ครูแป้ง ยืนยิ้มอย่างเขินอายแต่เปี่ยมสุขในห้องครัว พร้อมกับถือที่ตรวจครรภ์ไว้ในมือ

"แม่เดือนคะ... พี่แทนคะ..." แป้งกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แป้ง... เรา... แป้งท้องแล้วค่ะ"

แม่เดือนกอดครูแป้งด้วยความปิติยินดีที่สุดในชีวิต น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความโล่งใจที่แผนการทั้งหมดของเธอประสบความสำเร็จแล้ว

"แม่ดีใจที่สุดเลยลูก! ดีใจที่สุด!" แม่เดือนกล่าวอย่างจริงใจ

แทนกอดภรรยาไว้แน่น เขายิ้มอย่างมีความสุขกับข่าวดีนี้ ความรู้สึกรับผิดชอบต่อชีวิตใหม่ ทำให้ความรักที่เขามีต่อแป้งยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ว่าภาระทางอารมณ์ของเขาจะหนักหน่วงขึ้นเช่นกัน

การตั้งครรภ์ของครูแป้งหมายถึง การจำกัดการร่วมรักในห้องหอ ทันทีตามคำสั่งของแม่เดือนเพื่อความปลอดภัยของหลาน

"ลูกต้องงดกิจกรรมที่รุนแรงนะแทน" แม่เดือนสั่งด้วยรอยยิ้มที่ซ่อนความรู้ไว้ "แม่จะดูแลแป้งอย่างดี... ส่วนลูก... ถ้าลูกทนไม่ไหว... ลูกก็รู้ว่าจะไปที่ไหน"

คำพูดนั้นของแม่เดือนคือการ มอบใบอนุญาตให้เขาทำบาป อย่างเต็มที่เพื่อรักษาสมดุลของชีวิตคู่ที่ถูกต้อง

ในคืนนั้นเอง... หลังครูแป้งหลับไปพร้อมกับทายาทในท้อง... เสียงเคาะสามครั้ง ก็ดังขึ้นที่มุมโต๊ะอาหารอีกครั้ง รหัสลับแห่งความจริงแท้ ได้ถูกเปิดใช้งานเพื่อรักษาสมดุลที่บิดเบี้ยวของครอบครัวนี้ไว้
ผิด


บ้านสวนหลังนี้ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ห้องนอนใหญ่ กลายเป็นอาณาเขตของ แทนและครูแป้ง อย่างสมบูรณ์แบบ แม่เดือนย้ายไปอยู่ห้องเล็กติดติดห้องของแทนกับแป้ง


เมื่อครูแป้งหลับสนิท...

แทนจะเดินออกจากห้องนอนของตัวเองไปที่หน้าประตูห้องของแม่เดือน เขาเคาะประตู ส่งสัญญาน เรียก... แม่เดือน จะรู้ดี เธอจะเปิดประตูออกมารับลูกชายผู้ภักดี ที่มาขอ การปลดปล่อย จากความตึงเครียดของชีวิต

เพียงครู่เดียว ประตูไม้ก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบที่สุด แม่เดือนยืนอยู่ตรงนั้น สวมเพียง ชุดคลุมอาบน้ำ ที่เผยให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วย ความเข้าใจ, ความปรารถนา, และชัยชนะ

ไม่มีคำพูดใด ๆ ถูกเอ่ยขึ้น ภาษากายคือสัญญาน

พันธสัญญาแห่งรัก... ใต้ร่มเงาบาป... ยังคงดำรงอยู่ เพียงแต่เปลี่ยน สถานที่ และ เวลา ไปสู่ความมืดมิดที่ลึกกว่าเดิม ตราบเท่าที่ครูแป้งหลับ... แทนก็จะเป็นของแม่เดือน... ตลอดไป

..............

หลังจากนั้นไม่นาน ครูแป้งให้กำเนิดลูกชายคนแรก แม่เดือนสวมบทบาทคุณย่าที่เปี่ยมสุขที่สุดในโลก เธอทุ่มเทดูแลหลานชายอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทายาท ผู้มาเยือนคือสัญลักษณ์สุดท้ายที่ยืนยันว่า แผนการทั้งหมดของเธอประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์

แม่เดือน คือผู้ที่เปี่ยมสุขที่สุดในโลก เธอไม่ได้เพียงแค่ยิ้ม แต่ น้ำตาแห่งความปิติยินดีได้ไหลอาบแก้มของเธอ เธอใช้มือที่อ่อนโยนอุ้มหลานชายตัวน้อยไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม นี่คือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ

"ทายาทของเรา... หนูแป้ง" แม่เดือนกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แม่ขอบใจหนูนะลูก... ขอบใจที่มอบของขวัญล้ำค่าที่สุดนี้ให้กับครอบครัวของเรา"

ครูแป้ง เองก็รู้สึกซาบซึ้งในความเมตตาของแม่สามีอย่างสุดซึ้ง เธอรู้สึกว่าตนเองได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้อย่างสมบูรณ์แล้ว

ครูแทน มองลูกชายตัวน้อยด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความรัก ความรับผิดชอบ และความโล่งใจที่ภารกิจลุล่วง ชีวิตสามเส้าดำเนินต่อไปอย่างมั่นคง ห้องนอนใหญ่ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กและพ่อแม่ แม่เดือน ยังคงเป็นผู้กำกับชีวิตที่อยู่เบื้องหลังความสุขทั้งหมด

แต่การมาถึงของทายาทก็มาพร้อมกับ ความเป็นจริงที่ขัดแย้ง ครูแป้งต้องใช้เวลาพักฟื้นร่างกายหลังการคลอดบุตร ทำให้การร่วมหลับนอนในห้องหอถูกงดเว้นไปโดยปริยาย แป้งหลับสนิทด้วยความอ่อนล้าจากการดูแลลูกน้อย

ความต้องการทางกายของแทน ที่ถูกกดไว้ตลอดช่วงเวลาที่แป้งตั้งครรภ์ ได้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ประกอบกับความเครียดจากการเป็นพ่อคนและความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้น เขาโหยหาการปลดปล่อยที่แท้จริงและรุนแรง ซึ่งมีเพียงแม่เดือนเท่านั้นที่ให้ได้

ในช่วงที่แป้งพักฟื้นร่างกายและหลับไปพร้อมกับลูกน้อย แทนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

แทนเคาะส่งสัญญาณบอกแม่เดือน ต๊อก... ต๊อก... ต๊อก...

แม่เดือน ผู้ที่เพิ่งผ่านช่วงเวลาแห่งความสุขที่สุดในชีวิตจากการได้อุ้มหลาน ก็เข้าใจและไปรอเขาอยู่แล้วในห้องแห่งบาป

"ลูกต้องไม่รบกวนแป้งนะ" แม่เดือนกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ "มาให้แม่ดูแล... เก็บความสุภาพไว้ข้างนอก... แล้วเอาความต้องการทั้งหมดมาลงที่แม่..."

ผมตอบรับด้วยการ โอบกอดแม่เดือนไว้แน่น แล้วจูบอย่างดุดันที่สุด การร่วมรักในคืนนี้เต็มไปด้วย ความเร่งรีบที่บีบคั้น อันเกิดจากการอดกลั้นมานาน ความตื่นตระหนกที่ต้องกลับไปหาลูก คือเชื้อเพลิงที่เร่งเร้า

ในที่สุด ลำควยของผมก็มุดเข้าสู่ความอบอุ่นและความคับแน่นของแม่เดือนได้อย่างสมบูรณ์ ผมไม่ได้ดันแรงอย่างครั้งก่อน แต่เป็นการ ฝังตัวอย่างนุ่มนวล เข้าสู่ร่างกายที่รอคอย

"อ๊าาาา... เข้ามาแล้ว... ลูก..." แม่เดือนครางยาวเหยียด เธอใช้ขาเปลือยเปล่า โอบรัดเอว ของผมไว้แน่นกว่าครั้งไหน ๆ

"แม่ครับ... คราวนี้แม่จะไม่สอนผมแล้วหรอครับ" ผมกระซิบถาม

แม่เดือนยิ้มในความมืด เธอสลัดบทบาทครูสอนเซ็กส์ทิ้งไปชั่วคราว เพื่อสวมบทบาทคู่รักที่ยอมจำนนต่อความปรารถนา

"ไม่ต้องสอนแล้วลูก... คืนนี้... ลูกทำตามที่ใจลูกต้องการได้เลย" แม่เดือนสั่ง "แม่จะทำทุกอย่างที่ลูกอยากให้แม่ทำ... แม่เป็นของลูกแล้วนะ แทน"

คำพูดนั้นปลดปล่อยพันธนาการทั้งหมดในใจผม ผมเริ่ม กระแทกเอวเข้าออกอย่างมีจังหวะและรุนแรง ตามสัญชาตญาณที่สั่งการไป

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องในความมืดที่เต็มไปด้วยไอน้ำรัก

"โอวววววววว! แทน! แรงอีกสิลูก! แรงอีก! อ๊าส์! อื้ออออ!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างไม่อับอาย เธอจิกเล็บไปที่แผ่นหลังของผมอย่างรุนแรงเพื่อรับแรงกระแทก

ผมโน้มตัวลงไป จูบปากแม่ อย่างดุดัน ลิ้นของเราต่อสู้กันอย่างหิวกระหาย ขณะที่ส่วนล่างของเรายังคงเชื่อมต่อกันอย่างบ้าคลั่ง

การร่วมรักดำเนินไปอย่างยาวนานและเร่าร้อนกว่าครั้งก่อนมาก ผมเริ่มใช้ท่าทางที่ พลิกแพลง ตามที่ใจคิดโดยไม่มีใครห้าม ผมพลิกให้แม่เดือนนอนคว่ำ แล้ว เย็ดจากด้านหลัง อย่างรวดเร็วและลึกซึ้ง

ปึ้ก! ปึ้ก!

"โอ๊ย! อ๊า! ตรงนั้น! ลึกมาก... ซี้ดดดด! ลูก... ทำไมลูกเก่งขนาดนี้..." เสียงครางของแม่เดือนแหบพร่า แต่เต็มไปด้วยความปิติยินดี

ในคืนนั้น เราบรรลุความสุขสูงสุดด้วยกันหลายต่อหลายครั้ง แม่เดือนเป็นฝ่ายขอให้ผม ปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของเธอ ทุกครั้ง


ส่วนหัวของลำควยของผมค่อย ๆ มุดเข้าสู่ช่องทางรักของแม่เดือนอย่างช้า ๆ ผมใช้มืออีกข้างจับที่สะโพกของแม่เดือนไว้แน่น แล้วออกแรง กดลำตัวเข้าไปอย่างมั่นคง

ครืดดดด...

ความรู้สึกคับแน่นและร้อนรุ่มท่วมท้นไปทั่วร่างของเรา แม่เดือนกัดริมฝีปากแน่น เธอกรีดร้องอย่างแผ่วเบาในลำคอ แต่แววตาของเธอส่องประกายด้วยความต้องการ

เมื่อลำควยของผมสอดใส่เข้าไปในร่างกายของแม่เดือนจน มิดด้าม แล้ว เราทั้งคู่ก็หยุดนิ่งไปชั่วขณะ แม่เดือนใช้มือ โอบกอดแผ่นหลัง ของผมไว้แน่นราวกับเป็นการยืนยันถึงความสำเร็จที่อันตรายนี้

"แทน... ลูกทำได้ดีมาก... แม่มีความสุขที่สุด..." แม่เดือนกระซิบเสียงแหบพร่า น้ำตาแห่งความสุขสมและความผิดบาปไหลอาบแก้มของเธอ


ผมไม่ปล่อยให้ความเร่าร้อนจางหายไป ผมเริ่ม กระแทกเอวเข้าออกอย่างช้า ๆ และสม่ำเสมอ ทันทีในท่านี้ แม่เดือนใช้ขาโอบรอบตัวผมไว้แน่น ร่างกายของเราเชื่อมต่อกันอย่างลึกซึ้ง

แทน ไม่สนใจความอ่อนโยนใด ๆ เขาใช้ร่างกายของแม่เดือนเป็นจุดถ่ายโอนความเครียดทั้งหมด ความกังวลในการเลี้ยงดูบุตรและความรับผิดชอบที่ถาโถม ถูกเปลี่ยนเป็น การกระแทกกระทั้นที่ดุดันและหิวกระหาย

แม่เดือน เองก็ตอบรับด้วยความยินดีที่ถูกครอบครอง เธอรับความรุนแรงทั้งหมดไว้ เพื่อให้ลูกชายของเธอได้ปลดปล่อยพันธนาการทางอารมณ์ และกลับไปทำหน้าที่พ่อที่ดีได้อย่างสมบูรณ์

เสียงเนื้อกระทบกันดัง ปึ้ก! ปั่ก! ตับ! ดังรุนแรงและสั้นห้วนในห้องที่ถูกบุเก็บเสียงไว้ การปลดปล่อยในห้องแห่งบาป คือ ยาโด๊ป ที่ทำให้ ครูแทน สามารถกลับไปสวมบทบาท สามีที่สมบูรณ์แบบ ในห้องหอได้อย่างราบรื่น

แม่เดือนตอบรับทุกจังหวะด้วย ความชำนาญและความยืดหยุ่น ที่ครูแป้งไม่มี เสียงครางของเธอไม่ได้ถูกกลั้นอีกต่อไป แต่ถูกปล่อยออกมาอย่าง ระบายความทุกข์ระทม ที่ต้องแสร้งทำเป็น 'แม่สามีผู้มีเมตตา' ตลอดทั้งวัน

"อ๊าส์! ผมต้องการแม่แบบนี้!"

ความต้องการที่ถูกกดขี่ไว้ตลอดทั้งวันได้กลายเป็น คลื่นยักษ์แห่งความโหยหา ที่ซัดใส่ร่างกายของแม่เดือนอย่างไม่หยุดยั้ง แทนกระแทกกระทั้นอย่างรวดเร็วและป่าเถื่อนที่สุด เขาไม่ได้มองเห็นแค่ร่างกายของแม่ แทนเอากับแม่ ด้วยความกระหายในร่างกายของเธอ แทนต้องการปลดปล่อยตัวเองให้เข้าสู่ร่างกายของแม่ให้ลึกที่สุด

แม่เดือนรับรู้ถึงความบ้าคลั่งนั้น ช่องทางรักของเธอโอบรัดลำควยของแทนด้วยแรงดูดที่คลั่งไคล้ เธอรู้ว่าแรงรุนแรงนี้เกิดจากความรักที่ท่วมท้น เธอใช้มือ จิกแผ่นหลัง ของแทนอย่างหนักแน่น เพื่อรับความรุนแรงนั้นไว้ทั้งหมด

"แม่ครับ... ผมคิดถึงร่างกายของแม่จนจะบ้าอยู่แล้ว!... ผมโคตรเงี่ยนเลย...มีแต่แม่ที่เข้าใจความต้องการของผม...ผมต้องเข้ามาอยู่ตรงนี้... ตรงนี้ถึงจะหาย!" แทนคำรามด้วยความเจ็บปวด


วินาทีสุดท้ายมาถึง

"อ๊าส์! แม่! ไม่ไหวแล้วครับ! ซีดส์.... อ๊าส์"

 ร่างกายของแม่เดือนเริ่ม บีบรัดลำควยของแทนอย่างต่อเนื่องและถี่รัว เป็นสัญญาณแห่งการปลดปล่อยครั้งใหญ่ แทนรวบรวมความใคร่ ความผิดบาป และความรักทั้งหมด พุ่งชนเข้าสู่ช่องทางรักของแม่เดือนด้วยแรงระเบิดครั้งสุดท้าย

"แม่... อ๊าส์! ผมจะ... จะแตกแล้วครับ!"

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!
ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

ปรี๊ดดดด! ปรี๊ดดดด!

สายธารแห่งความใคร่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างท่วมท้น แม่เดือนครางร้องออกมาเป็นเสียงที่แหบพร่าและยาวนาน ร่างของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ยืนยันว่าเธอได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ และพร้อมแล้วที่จะแบกรับความลับนี้ต่อไป

แทนกลับเข้าไปในห้องหออย่างเงียบเชียบ ความเหนื่อยล้าทางกาย จากการทำรักกับแม่เดือนถูกบดบังด้วย ความสงบทางจิตใจ จากการได้รับการยืนยันตัวตน

เขานอนกอดครูแป้งที่หลับสนิท กลิ่นหอมสะอาด ของเธอคือ เกราะป้องกัน ที่ช่วยให้เขาเผชิญหน้ากับโลกภายนอก

แทนรู้ดีว่า เขาได้ถูกผูกมัดกับชีวิตรักแล้ว ชีวิตหนึ่งในแสงสว่าง และ อีกชีวิตหนึ่งในความมืดมิด ความผูกพันกับแป้งคือภาระที่รัก แต่ความผูกพันกับแม่เดือนคือความจริงที่ต้องห้าม

การแอบนัดพบกันในช่วงพักฟื้นหลังคลอด กลายเป็น กิจวัตรใหม่ที่จำเป็น แทนต้องมั่นใจว่าแม่เดือนจะรับความเครียดของเขาไว้ได้ทั้งหมด เพื่อที่เขาจะได้มีพลังในการดูแลลูกน้อยและภรรยาอย่างเต็มที่ในตอนเช้า

ทุก ๆ วัน... ครูแทน คือคุณพ่อที่อ่อนโยนและอดทน ครูแป้ง คือภรรยาที่รักและภูมิใจในตัวสามี ส่วน แม่เดือน คือคุณย่าที่เปี่ยมสุขและ เมียลับ ที่ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ชีวิตสามเส้าภายใต้ร่มเงาของ ทายาท ดำเนินต่อไปอย่างตึงเครียดแต่สมบูรณ์ ความสุขถูกสร้างขึ้นด้วยความบาปที่ถูกซ่อนไว้



เช้าตรู่วันหนึ่ง ครูแป้ง ภรรยาของครูแทน ได้เดินทางไปประชุมที่ตัวจังหวัดเพียงลำพัง โดยทิ้งลูกชายวัย สองขวบ ไว้ให้อยู่ในการดูแลของครูแทนและแม่เดือน

ครูแป้งกำชับกำชาให้ครูแทนดูแลกิจการร้านชำโดยแบ่งเบางานจากแม่เดือนและดูแลลูกชายให้ดี

"พี่แทนคะ... แป้งไปแค่สองคืนนะคะ ดูแลลูกแล้วก็ดูแลแม่เดือนด้วยนะคะ" ครูแป้งกล่าวด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะสวมกอดแม่เดือนอย่างอ่อนโยน "แม่เดือนพักผ่อนเยอะๆ นะคะ ไม่ต้องห่วงงานที่ร้านค่ะ"

แม่เดือนยิ้มรับอย่างใจดี "ไม่ต้องห่วงหรอกหนูแป้ง แม่สบายดี... เดินทางดีๆ นะลูก"

ค่ำคืนนั้น...

ความเงียบสงบอันหนักอึ้งเข้าปกคลุมบ้าน ครูแทนนั่งเฝ้าลูกชายวัย สองขวบ ที่เพิ่งหลับสนิทบนเตียงอย่างเงียบ ๆ ความสงบของชีวิตที่ถูกต้อง กำลังรอการถูกทำลาย

เขาเดินเข้าไปหาแม่เดือนที่กำลังนั่งพักอยู่ข้างเปล ความหิวกระหายที่ถูกสะสมมาตลอดหลายเดือนได้ปะทุขึ้น

ครูแทนไม่ได้พูดอะไร เขาเดินไปด้านหลังเก้าอี้ที่แม่เดือนนั่งอยู่ แล้ว สวมกอดเธอจากทางด้านหลังอย่างแน่นหนา จมูกของเขาซบลงที่ซอกคอที่คุ้นเคย นี่คือการโอบกอดที่เขารอคอยมานานแสนนาน

"แม่ครับ..." แทนกระซิบเสียงแผ่ว "ลูกคิดถึงเมียคนนี้ของลูกจนสุดหัวใจเลยครับ"

แม่เดือนรับรู้ถึงการสัมผัสที่ร้อนรนของลูกชาย เธอใช้มือลูบแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของแทนที่โอบรอบเอวเธอไว้เบา ๆ

แม่เดือนหันหน้ามามองแทน พร้อมกับยิ้ม รอยยิ้มนั้นมีทั้งความรัก ความเข้าใจ และความเย้ยหยันในบาปที่พวกเขากำลังจะทำ

"ลูกชายของแม่คนนี้ขี้เงี่ยนจริง ๆ" แม่เดือนแซวแทนค่อนข้างแรง

ครูแทนกอดแม่แน่นขึ้นอีก "ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับแม่... ผมก็มีแป้งอยู่แล้ว... แต่ทำไมผมถึงยังคงมีอารมณ์กับแม่ได้สูงเหมือนเดิม"

แม่เดือนวางมือลงบนมือของแทนที่โอบเอวเธอไว้ "ไม่ต้องเข้าใจหรอกลูกรัก... แม่รู้ว่าลูกต้องการอะไร... และแม่ก็ต้องการลูกเช่นกัน"

ครูแทนรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและ ลำควยที่แข็งตระหง่านพร้อมที่จะปะทะกับร่องหีของแม่เดือนได้ทุกเวลา แม่เดือนเองก็มองส่วนนั้นของลูกชายอย่างหิวกระหาย เธอต้องกลืนน้ำลายลงคอเช่นกัน

แม่เดือนเอนตัวลงนอนคว่ำบนเตียง ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งคู่สัมผัสกันและเต็มไปด้วยความคาดหวัง

แทนค่อย ๆ เลื่อนตัวขึ้นไปอยู่บนตัวของแม่เดือนอย่างช้า ๆ พร้อมกับเอาลำควยที่แข็ง พาดถูวางไว้ที่ร่องก้นของแม่เดือนอย่างตั้งใจ

แม่เดือนรับรู้ถึงความจงใจนั้น เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างยั่วยวน "เงี่ยนขนาดนี้เลยหรอลูก... นวดให้แม่สบายตัวก่อนนะแล้วเราค่อยเย็ดกัน"**

ผมรับคำสั่งนั้นอย่างเชื่อฟัง เขาเทน้ำมันนวดลงบนมือแล้วถูมือไปมาเพื่อวอร์มน้ำมันให้อุ่นขึ้น ก่อนจะเริ่มสัมผัสแผ่นหลังของแม่เดือน เขากลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง เพื่อสะกดความใคร่ไว้

ในระหว่างที่แทนกำลังบรรจงนวดแผ่นหลังให้ แม่เดือนก็เริ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ลูกยังจำครั้งแรกที่ลูกทำกับแม่ได้ไหม...
คืนที่แทนนวดให้แม่ครั้งแรก...
แล้วมีอารมณ์จนลูกต้องชักว่าว...
น้ำของลูกเปื้อนเต็มตัวแม่
แล้วลูกรีบเช็ดทำความสะอาด..."

แม่เดือนกล่าวอย่างช้า ๆ

"จริงๆ วันนั้นแม่ไม่ได้หลับนะ"

ครูแทนชะงักมือไปเล็กน้อย หัวใจเต้นรัว เขาไม่คิดว่าแม่จะพูดถึงความลับที่ถูกเก็บงำมานานถึง 19 ปี

"แม่... ผมขอโทษ... ผมคิดว่าแม่หลับไปแล้ว..."

แม่เดือนหัวเราะเบา ๆ "แม่แกล้งหลับนะลูก" คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ "แม่รู้ตัวทุกอย่างที่ลูกทำเมื่อวันนั้น... แม่แค่อยากรู้ว่าลูกชายแม่จะทำอะไรกับแม่"

"แม่เห็นทุกอย่าง... เห็นว่าลูกชายของแม่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว กำลังทุกข์ทรมานกับความต้องการที่ไม่มีใครตอบสนองได้" แม่เดือนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ "แม่รู้สึกว่าแม่รักลูกมากที่สุดในคืนนั้น... และตัดสินใจว่าลูกจะไม่ต้องทนทรมานอยู่คนเดียวอีกต่อไป"

ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำให้แทนรู้สึกว่า กำแพงสุดท้ายของความสัมพันธ์ได้พังทลายลงแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้เริ่มต้นจากความผิดพลาดของเขา แต่เริ่มต้นจาก การตัดสินใจที่รักและเสียสละของแม่เดือน

แม่เดือนเอนตัวรับการนวดจากลูกชาย "ความจริงแม่เองก็อยากถูกลูกเย็ดตั้งแต่ครั้งแรกนั้นแหละ" แม่เดือนยอมรับเสียงแผ่วเบา "แต่แม่ก็กลัวเหลือเกิน... กลัวว่าลูกจะรังเกียจแม่ถ้าแม่ทำแบบนั้นกับลูก"

"มันเหมือนวันนี้เลยนะแทน... ควยของลูกที่แข็ง... ที่มันยังอยู่ตรงร่องก้นของแม่ตอนนี้"

ครูแทนรู้สึกถึงความหิวกระหายที่ควบคุมไม่ได้ เขากดลำตัวลงแนบกับแม่เดือนมากขึ้น น้ำมันนวดที่อุ่น ๆ บนแผ่นหลังของแม่เดือนกลับร้อนรุ่มขึ้นมาทันที

"วันนั้น ถ้าผมทำเป็น... ผมคงจับแม่เย็ดตั้งแต่ตอนนั้นเหมือนกัน..." แทนคำรามด้วยความเจ็บปวด "ผมเองก็กลัวในความสัมพันธ์ของผมกับแม่... แต่ถ้าวันนั้นผมรู้ว่าแม่รู้สึกยังไง... ผมคงกดควยเข้าไปโดยไม่ต้องรอให้แม่สอนหรอกครับ"


ผม พลิกร่างกายของแม่เดือนให้นอนหงาย อย่างช้า ๆ และอ่อนโยน ผมมองที่เต้านมที่อ่อนย้อยไปตามวัยของแม่เดือน พร้อมกับบอกแม่เดือนว่า "นมของแม่ยังน่าหลงใหลเหมือนเดิมเลย... นมที่ผมรักที่สุด"

แม่เดือนหัวเราะเบา ๆ อย่างยินยอม "ตามใจผัวสิ... คืนนี้แม่เป็นของลูกคนเดียว"

แทนโน้มตัวลง ดูดปากแม่เดือนอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย การจูบครั้งนี้รุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะมันเต็มไปด้วยความผิดบาปที่ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว

แทนเริ่มใช้ลิ้นไล้เลียตามลำคอ แล้วดูดนมที่อ่อนย้อยไปตามวัยของแม่เดือนอย่างกระหาย

"แม่ครับ... นมที่ผมรักที่สุด..." แทนพึมพำ

แม่เดือนครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน "ลูกดูดนมแม่แรง ๆ เลยนะแทน... แม่เงี่ยนจนจะบ้าอยู่แล้ว"

จากนั้น แทนก็ก้มตัวลงไปดูดเต้านมของแม่เดือน อย่างหิวกระหาย ลิ้นของเขาสัมผัสดูดดึงยอดอกที่ตั้งแข็งตามวัยอย่างเมามัน เสียงดูดดึงดัง จ๊วบจ๊าบ! แข่งกับเสียงหอบหายใจของแม่เดือนที่ถี่กระชั้น การกระทำนี้คือการบูชาและยืนยันว่าเขาคือผู้เดียวที่ได้รับสิทธิ์นี้

ในขณะเดียวกันแทนก็ใช้ฝ่ามือบดคลึงเพิ่มความเสียวซ่านให้กับแม่เดือนอย่างรุนแรง

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหิวกระหายที่แท้จริง เขาเคลื่อนตัวโน้มลงไปที่ส่วนล่างของแม่เดือนอย่างช้า ๆ การก้มลงนี้คือการบูชาความเสียสละของแม่

ผมแหวกขาของแม่เดือนออก เผยให้เห็นร่องรักที่ชุ่มฉ่ำและบวมเป่งของเธอ แม่เดือนรับรู้ถึงความตั้งใจนั้น เธอแอ่นสะโพกขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ใจ เธอกำลังเชื้อเชิญเขาเข้าสู่อาณาจักรของเธอ

ผมใช้ลิ้นที่ร้อนผ่าว ตวัดเลียลงไปที่ติ่งเนื้อที่อ่อนไหวที่สุด ของแม่เดือนอย่างรุนแรงและแม่นยำ ลิ้นของผมกวาดต้อนน้ำรักที่หลั่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง รสชาติที่คุ้นเคย หอมหวาน และเปี่ยมด้วยความผิดบาป นั้นคือเครื่องกระตุ้นที่รุนแรงที่สุดของผม

"อูยยยยยยยยยย! แทน! ลูกแม่!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างไม่อาจกลั้นได้ เธอจิกเล็บเข้าที่ศีรษะของผมเพื่อกดผมลงไปให้ลึกและหนักหน่วงกว่าเดิม ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

ผมสลับการดูดดึงเป็นจังหวะ ดูดเน้น ๆ สลับกับการตวัดลิ้นถี่ ๆ สร้างความทรมานที่แสนหวาน ผมกลืนกินน้ำรักทั้งหมดของแม่เดือนลงไปอย่างไม่รังเกียจ ราวกับกำลังยืนยันว่า ความลับทั้งหมดของเธอเป็นส่วนหนึ่งของผมแล้ว

"อ๊าส์! ซี้ดดดด! ลึก... ลึกอีกสิลูก! อื้ออออ! แม่... แม่จะแตกแล้ว!... อ๊าส์!"

แรงกระตุกที่รุนแรงและถี่รัวเริ่มถาโถมเข้าใส่ร่างกายของแม่เดือน ช่องทางรักของเธอขมิบตอดลิ้นของผมอย่างบ้าคลั่ง น้ำรักพรั่งพรูออกมาท่วมใบหน้าของผมอย่างต่อเนื่อง แม่เดือนถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงและยาวนานที่สุด การถึงจุดสุดยอดนี้เป็นการยอมรับความจริงที่ว่า ความรักของแทนนั้นทรงพลังและทำลายล้าง

แทนผละปากออกจากส่วนนั้นของแม่เดือนอย่างช้า ๆ ใบหน้าของเขาเปียกชื้นไปด้วยน้ำรักของแม่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการหลอมรวมที่สมบูรณ์แบบ เขาเงยหน้าขึ้นมองแม่เดือน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปิติยินดี

ผมยกสะโพกขึ้น แล้ว จ่อลำควยที่แข็งขืน อยู่ที่ปากช่องทางรักของแม่เดือน

"แม่ครับ..." ผมกระซิบเสียงแหบพร่า "ตอนนี้... ผมขออนุญาตเย็ดเมียคนนี้ของผมนะครับ?"

แม่เดือนกุมศีรษะของผมไว้แน่น แล้วดึงผมลงมาจูบ จูบนั้นเปียกชื้นด้วยน้ำรักและคำมั่นสัญญา "ไม่ต้องพูดแล้วลูก...เย็ดแม่.เลย...ผัวของแม่" แม่เดือนสั่งเสียงพร่า "วันนี้ลูกต้องทำในสิ่งที่ลูกพลาดไปในคืนนั้น!"

เมื่อได้ยินคำว่า "ผัวของแม่" ที่เน้นย้ำออกมาจากปากของผู้ให้กำเนิด ครูแทนก็มีอารมณ์กับแม่ผู้ให้กำเนิดอย่างรุนแรงมากกว่าเดิม


แทนมองใบหน้าของแม่เดือนที่เต็มไปด้วยความใคร่และความเย้ายวนใจ การได้ยินคำว่า 'ผัวของแม่' ที่เน้นย้ำออกมาจากปากของผู้ให้กำเนิด ทำให้ครูแทนมีอารมณ์รุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า

...ผมไม่รอช้า แทรกตัวอยู่ระหว่างขาของแม่เดือน  "มะ..แม่เป็นของลูก... เข้ามาเลย"

แทนกดลำควยที่แข็งเกร็งเข้าสู่ช่องทางรักที่คุ้นเคยอย่างบ้าคลั่ง ปึ้ก!


"อ๊าส์! ลูก!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาด้วยความปิติยินดีที่รุนแรง การกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง คือการปลดปล่อยความจริงที่ถูกเก็บซ่อนมาตลอดชีวิต


เสียงการสอดใส่ที่รุนแรงดังขึ้นทันที ความรู้สึกตึงแน่นและร้อนรุ่ม ที่โอบล้อมลำควยของผมยืนยันว่า นี่คือความจริงแท้ที่ไม่มีวันหลอกลวง

"อ๊าส์! ลูก! ลึกที่สุดเลย!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาด้วยความปิติยินดีที่รุนแรง น้ำตาแห่งความรักและความจริงไหลอาบแก้มของเธอ

ผมไม่เสียเวลาในการสร้างจังหวะที่เนิบนาบ ผมเริ่มกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งและหิวกระหายที่สุด เพื่อชดเชยช่วงเวลา 19 ปีที่ความสัมพันธ์ต้องอยู่ภายใต้ความกลัว

ปั่ก! ปึ้ก! ตับ! ปั่ก! เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงกลองที่เร่งเร้า แต่ละจังหวะคือการยืนยันคำสารภาพสุดท้ายของแม่เดือน

ผมโน้มตัวลงไปจูบปากแม่เดือนอย่างดุดัน จูบนั้นคือการ กลืนกินความลับที่ถูกเปิดเผย ผมกระซิบคำสั่งที่รุนแรงและป่าเถื่อนที่ไม่มีวันพูดกับใครอื่นได้

"แม่... ผมจะลงโทษแม่ที่ปิดบังผมมานาน!... ผมจะตอกยอกความรักของแม่ให้ลึกที่สุด!... อื้ออออ!"

จังหวะที่ผมกำลังกระหน่ำกระแทกอย่างบ้าคลั่ง จู่ ๆ แม่เดือนก็ กุมสะโพกของผมไว้แน่น

"พอก่อนลูก! หยุดก่อน!" แม่เดือนสั่งเสียงเฉียบขาด แววตาของเธอสลับจากความปรารถนาเป็นอำนาจที่เหนือกว่า

ผมชะงักการกระแทกในทันที แม้ในยามคับขัน... คำสั่งของแม่เดือนก็ยังทรงพลังเสมอ

แม่เดือนใช้มือทั้งสองข้าง กดไหล่ของผมลงบนที่นอน แล้ว พลิกตัวกลับมาคร่อมร่างของลูกชาย เธอสวมบทบาทผู้ควบคุมอีกครั้ง

แม่เดือนเลื่อนตัวเองลงมาจนถึง ลำควยที่แข็งตระหง่าน ของผม เธอใช้มือที่อ่อนโยนจับลำควยไว้ แทนการสวมใส่ทันที... แม่เดือนโน้มตัวลง จูบลำควยของลูกชายอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน ก่อนจะอ้าปากรับลำควยของผมเข้าไปในโพรงปากอย่างเชื่องช้า
แม่เดือนเริ่ม อมลำควยของผมด้วยความชำนาญที่สั่งสมมานานปี ลิ้นที่ร้อนผ่าวของเธอตวัดดูดดึงปลายหัวบานอย่างเร่งเร้าและแม่นยำ เธอรู้ดีว่าต้องกระตุ้นจุดไหนเพื่อให้ความสุขนั้นพุ่งขึ้นสูงสุด เธอไม่ได้อมเพียงแค่ส่วนหัว แต่ดูดกลืนลำควยของผมเข้าไปลึกที่สุดเท่าที่คอของเธอจะรับได้

เสียงดูดดึงดัง จ๊วบจ๊าบ! และเสียงครางต่ำ ๆ ของผมดังประสานกันไป

แม่เดือนใช้ลิ้น ตวัดวาดไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปน บนลำควยของผมอย่างช้า ๆ สลับกับการใช้มือ กำและรูดลำควย ที่โคนอย่างแข็งขัน ความรู้สึกตึงเครียดและอบอุ่นในโพรงปากของเธอทำให้ผมแทบจะขาดใจ


ลิ้นของแม่เดือนไล่เลียปลายควยอย่างดูดดื่ม พร้อมกับใช้ปากอมเข้าไปในลำควยอย่างล้ำลึก ทำให้ครูแทนเสียวซ่านจนต้องเกร็งท้อง

"อื้อออ... แม่... แม่ครับ... สุดยอด..." ผมครางออกมาอย่างทรมาน ความสุขที่ได้รับจากปากของแม่รุนแรงกว่าทุกๆครั้ง

ครูแทนเอามือจับที่ศีรษะของแม่เดือน แล้วกดลงเพื่อเพิ่มความลึกในการอมควย

"อ่าส์... แม่ครับ... แม่โคตรเก่งเลย... แม่อมควยผมได้ดีที่สุดแล้ว" ครูแทนครางออกมาด้วยความสุขสม

แม่เดือนผละปากออกมา ริมฝีปากของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและน้ำเมือกจากลำควยของลูกชาย


แม่เดือนมองตา แทนอย่างจริงจัง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา

"แทน... แม่ขออย่างหนึ่งนะ" แม่เดือนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "เวลาที่ลูกอยู่กับแป้ง... ลูกต้องทำแบบนี้กับแป้งให้ได้นะลูก"

"ลูกต้องสอนแป้งให้ทำแบบนี้... ให้ลูกมีความสุขกับเมียที่ถูกต้องของลูกให้ได้ที่สุด... ลูกต้องทำตามสัญญานะ... แม่ให้ความสุขกับลูกได้... แป้งก็ต้องให้ความสุขกับผัวของแม่ได้เช่นกัน"

ผมใช้มือลูบใบหน้าของแม่เดือนอย่างอ่อนโยน "ผมสัญญาครับแม่... ผมจะทำให้แป้งเป็นแบบที่แม่เป็นให้ผมให้ได้เลย"

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยไฟปรารถนา เธออมยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะก้มลงไป  ดูดกลืนความโหยหาของผมเข้าไปอีกครั้ง แรงดูดที่แม่เดือนใช้ในคราวนี้นั้นรุนแรงและเอาแต่ใจ ราวกับต้องการชดเชยทุกคืนที่ต้องนอนหลับโดยไม่มีผม

หลังจากความเร่าร้อนจากการใช้ปากปรนเปรอถึงขีดสุด แม่เดือนรู้ดีถึงจังหวะเวลา เธอดึงปากออกอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ส่วนที่แข็งขืนของผมได้หายใจเฮือกสุดท้าย ลำควยที่แข็งขืนออกมาจากปากของแม่เดือนอย่างช้า ๆ ความใคร่ที่คุกรุ่นได้พุ่งขึ้นสู่ระดับสูงสุดและพร้อมสำหรับการสอดใส่


"ทีนี้... ลูกชายของแม่คนนี้... จะยอมให้แม่เย็ดได้หรือยัง...?"

ผมพยักหน้ารับอย่างบ้าคลั่ง อำนาจสูงสุดในเกมนี้ยังคงเป็นของแม่เดือนเสมอ

"ลูกรัก... ร่างกายของแม่พร้อมที่จะรับควยของลูกแล้วนะ"

แม่เดือนมองลำควยที่พุ่งชี้โด่อยู่ตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย เธอใช้มือที่ชื้นเหงื่อจากการปรนเปรอจับมันไว้เบา ๆ แล้วยิ้มเย้ยหยัน "โคตรแข็งเลยลูกเอ๊ย!" แม่เดือนกล่าวด้วยความชื่นชมอย่างเปิดเผยในส่วนที่หิวกระหายที่สุดของลูกชาย เธอไม่ได้รอให้ลูกชายเริ่ม แต่กลับเป็นฝ่ายควบคุมเกมรักต่อทันที

แม่เดือน พลิกตัวกลับมาคร่อมร่างของผมอีกครั้ง อย่างรวดเร็วและคล่องแคล่วราวกับวัยสาว ผมมองบั้นท้ายที่อวบอิ่มและช่องทางรักที่ฉ่ำเยิ้มของเธออยู่เบื้องหน้า นี่คือราชินีที่กำลังจะขึ้นครองบัลลังก์ของตัวเอง


แม่เดือนไม่รอช้า เธอ ใช้มือจับลำควยของผมให้ตั้งตรง แล้ว ค่อย ๆ กดร่างกายของตัวเองลงมา เพื่อรับการสอดใส่จากด้านบน ความรู้สึกตึงแน่นและร้อนรุ่ม ที่โอบล้อมลำควยของผมเริ่มตั้งแต่ส่วนปลายจนกระทั่ง มิดลำควย แม่เดือนเริ่มโยกสะโพกขึ้นลงอย่างเร่าร้อน จังหวะของเธอเต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญและความหิวกระหายที่ไม่แพ้ลูกชาย


อ๊าส์! เสียงของผมดังออกมาด้วยความสุขที่ถูกครอบงำ การสอดใส่ที่เกิดจากการควบคุมของผู้หญิงคนนี้คือความสุขที่ผมไม่สามารถหาได้จากที่ไหน

แม่เดือนหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมด เธอเงยหน้าขึ้นมองผม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ได้รับการเติมเต็ม "แม่... แม่กลับมาเป็นเมียของลูกแล้วนะ"

จากนั้น แม่เดือนก็เริ่มขย่มร่างกายของตัวเอง อย่างช้า ๆ และมั่นคง จังหวะของเธอเต็มไปด้วยอำนาจและความชำนาญ เธอรู้ดีว่าต้องกระแทกกระทั้นในจังหวะไหนเพื่อปลุกเร้าความเร่าร้อนที่ถูกเก็บซ่อนของผม

ครืด... ปั้ก... ครืด... ปั้ก...

ขณะที่แม่เดือนกำลังขย่มสะโพกอย่างเร่าร้อน เธอก้มหน้าลงกระซิบถามคำถามที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและเย้ยหยัน "ลูกยังชอบหีแก่ ๆ อย่างแม่อยู่เหรอ... หรือว่าชอบหีสาวๆ ของแป้งมากกว่า?" "ลูกเย็ดกับแป้งเป็นยังไงบ้าง... บอกแม่มาสิ... เขาก็โอเคใช่ไหม"**

"ผม..ชอมหีของแม่...หีของแม่เย็ดโคตรดีเลยครับ
เมียคนนี้ของแทนเร่าร้อนกว่าแป้งเยอะเลยครับ"

"แน่นอนสิ... ไม่มีใครเร่าร้อนเท่าแม่ได้หรอก... เพราะแม่ก็เย็ดมันเหมือนกัน"** แม่เดือนกล่าวอย่างย่ามใจ เธอขย่มอย่างเนิ่นนาน ราวกับต้องการให้ครูแทนจดจำสัมผัสของความเร่าร้อนที่แท้จริง

ผมไม่ได้เป็นผู้ควบคุมจังหวะ ผมเป็นเพียงสมบัติที่ถูกครอบครอง ผมตอบรับด้วยการ แอ่นสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกจากด้านบน อย่างบ้าคลั่ง

"แม่... แรงอีกสิครับ... อื้อออ!" ผมคำรามด้วยความสุขที่ได้รับจากอำนาจของเธอ

แม่เดือนเร่งจังหวะให้เร็วและหนักหน่วงขึ้น เธอควบคุมจังหวะการหายใจและเสียงครางของผมได้อย่างสมบูรณ์ แรงบีบรัดที่คลั่งไคล้ จากภายในของเธอทำลายการควบคุมตนเองของผมจนหมดสิ้น

ผมรู้สึกถึง ความร้อนรุ่มและคลื่นความสุข ที่พุ่งพล่านจากปลายเท้าขึ้นสู่ศีรษะ

"อ๊าส์! แทน! แม่จะเสร็จแล้ว! แม่ไม่ไหวแล้วลูก!" แม่เดือนกรีดร้องอย่างรุนแรง ร่างกายของเธอเกร็งตัวและกระตุกถี่รัว ช่องทางรักบีบรัดลำควยของครูแทนอย่างคลั่งไคล้ เธอถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็วในขณะที่ขย่ม แล้วทรุดตัวลงซบกับอกของลูกชายด้วยความอ่อนเพลียแต่เปี่ยมสุข

ผมพลิกร่างแม่เดือนอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนมาเป็นท่า Doggy Style ผมจับสะโพกผายของแม่เดือนไว้มั่นคง แล้วเริ่มสอดใส่ลำควยเจ้าสู่จุดกำเนิดของตัวเองในอดีตอีกครั้ง ผมกระแทกกระทั้นจากด้านหลังอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง ผมต้องการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์ที่สุด

ตับ! ปั้ก! ตับ!

เสียงเนื้อกระทบกันดังชัดเจนและรุนแรงขึ้นตามจังหวะที่ครูแทนเร่งเร้า

"ผมรู้สึกมีความสุขมากที่ได้เย็ดกับแม่ครับ!"** แทนคำรามอย่างหิวกระหาย เขากดสะโพกแม่เดือนให้รับแรงกระแทกจากด้านหลังอย่างเต็มที่ "หีแม่ยังแน่นและให้ความรู้สึกที่ดีเหมือนเดิมเลยครับ!"

แม่เดือนตอบรับด้วยเสียงกรีดร้องที่สูงขึ้น เธอใช้สองมือยันกับเตียงไว้แน่น รับแรงกระแทกจากลูกชายอย่างเต็มใจและเร่าร้อน

"แม่โชคดีเหลือเกิน... ที่มีลูกเป็นลูกชาย... แม้ว่ามันจะเป็นบาป... แต่แม่ก็ยอมบาปเพื่อความเร่าร้อนนี้...ร่างกายของแทนที่แม่สร้างขึ้นมา...แทนได้ตอบแทนแม่แล้วลูก" แม่เดือนกระซิบด้วยความยินยอม

แต่แทนยังไม่ยอมจบ เขาควบคุมความเร่าร้อนให้คงอยู่ที่ระดับสูง เพื่อยืดเวลาแห่งความสุขสมบูรณ์แบบนี้ออกไปให้ยาวนานที่สุด ก่อนจะก้าวเข้าสู่จังหวะสุดท้าย

ครูแทนรู้ว่าถึงเวลาแล้วที่จะก้าวข้ามสู่ขีดสุดแห่งความเร่าร้อน เขาต้องการให้แม่เดือนรู้สึกถึงความรักและการตอบแทนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในฐานะคนรัก

ครูแทนชะลอจังหวะลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอุ้มร่างของแม่เดือนขึ้นจากเตียงอย่างนุ่มนวล โดยที่ลำควยยังคงสอดใส่อยู่ในช่องทางรักของเธอ เขานั่งยอง ๆ โดยเอาขาของแม่เดือนขึ้นพาดไว้บนบ่า ท่าทางนี้ทำให้ช่องทางรักเปิดกว้างที่สุดและเข้าถึงความลึกได้สูงสุด

ปั้ก! ปึ้ก!

ครูแทนเริ่มกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งด้วยจังหวะที่เร็วและหนักหน่วงที่สุดในคืนนั้น เขากระหน่ำเย็ดแม่เดือนอย่างไม่ยั้ง ราวกับต้องการให้ร่างกายของเธอจดจำทุกสัมผัส เสียงครางของแม่เดือนดังลั่นบ้าน เป็นเสียงที่ผสมผสานระหว่างความสุขสมและความรักที่ล้นปรี่

ขณะที่เหงื่อเริ่มไหลอาบใบหน้า แทนก้มลงกระซิบข้างหูแม่เดือนด้วยความสำนึกในบุญคุณและบาปที่เขาก่อ

"แม่คือคนที่ให้แทนได้ทุกเรื่อง... แม่คือผู้ให้อย่างแท้จริง... แม้กระทั่งยอมผิดบาป... เพื่อให้แทนได้เย็ด!" ครูแทนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ผมเองโชคดีมากที่เกิดมาเป็นลูกชายของแม่ครับ!"

ผมไม่รอช้าอีกต่อไป ผมใช้มือจับขาของแม่เดือนให้กางออก ผมค่อย ๆ โน้มตัวลงไป จ่อส่วนหัวของผมไปที่ปากช่องคลอดที่ฉ่ำเยิ้ม ของแม่เดือน

ผมกดลำควยลงไปอย่างช้า ๆ แต่หนักแน่น

สวบ! ลำควยของผมทะลวงเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างลึกซึ้ง ช่องแคบของแม่เดือนบีบรัดแน่นราวกับไม่เคยมีอะไรเข้าไปก่อนหน้านี้

"อ๊าาาา! อูยยยยยย! แม่... แม่รักลูก... เย็ดแม่แรง ๆ เลยลูก!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง

ผมเริ่มขยับเอวตามสัญชาตญาณที่สั่งการไปแล้ว ผมเย็ดแม่เดือนอย่างบ้าคลั่งด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความรัก ความผิดบาป และความสุขที่รุนแรงที่สุดในชีวิต


แม่เดือนใช้ปลายนิ้วที่อ่อนนุ่มและชุ่มฉ่ำของเธอ โอบล้อมรอบปลายหัวควย ของผมไว้ แล้วออกแรงกดมันลงไปที่ปากทางเข้าที่ฉ่ำเยิ้มและอ่อนนุ่มอย่างแม่นยำที่สุด ผมรับรู้ได้ถึงความอุ่นและความต้อนรับที่เกินกว่าจะบรรยาย

"รูนี้แหละลูก... รูนี้เลย... ค่อยๆ กดมันเข้าไปนะ แทน..." แม่เดือนกระซิบด้วยเสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความปวดร้าวที่ไม่อาจย้อนคืน "รูนี้มันเป็นรูของลูก... อื้ออ... "

ผมไม่รีบร้อนอีกต่อไป ผมสูดหายใจลึก แล้วใช้มือโอบรัดเอวแม่เดือนไว้ ผมตอบรับคำเชิญชวนนั้นด้วยการ กดลำควยลงไปอย่างช้า ๆ ราวกับต้องการให้แม่เดือนได้ซึมซับทุกเสี้ยววินาทีของการทำลายกฎเหล็กนี้

สวบ... เสียงเนื้อที่ฉ่ำแฉะและอุ่นร้อนนั้นโอบรัดลำควยผมไว้ทีละน้อย มันแน่นและลึกกว่าที่ผมเคยจินตนาการไว้มาก ผมสัมผัสได้ถึงการ กระตุกต้อนรับ ของกล้ามเนื้อภายในตัวแม่เดือน

"อ๊าาาาา..." แม่เดือนครางด้วยความสุขปนความเจ็บเล็กน้อย เธอใช้มือจิกไปที่แขนผมแน่น


ครูแทนจับดึงมือทั้งสองข้างของแม่เดือนเข้าหาตัวเองอย่างแรง เพื่อให้ร่างกายของแม่ถูกเย็ดในท่า คุกเข่าลำตัวตั้งตรง การกระทำนี้ทำให้ลำควยของเขาเข้าถึงปากมดลูกของแม่เดือนได้อย่างล้ำลึกที่สุด การดึงรั้งของแทนเป็นไปอย่างเร่าร้อนและบ้าคลั่ง

"อ๊าส์! ลูก! แทน! แรงอีก! แม่รักลูก!" แม่เดือนกรีดร้องอย่างสุดเสียง เธอโอบกอดคอครูแทนไว้แน่น รับการกระแทกกระทั้นอย่างเต็มที่โดยไม่มีการหวงกั้น หน้าอกที่เหี่ยวย่นไปตามกาลเวลาของเธอแนบชิดกับแผงอกของลูกชาย เขาซบใบหน้าลงกับความนุ่มนิ่มนั้น สูดดมกลิ่นกายของแม่ด้วยความรัก

แทนเร่งจังหวะให้เร็วและลึกขึ้น ความรู้สึกผิดบาปถูกแปรเปลี่ยนเป็นความใคร่ที่คุกรุ่น

"ผมรักหีของแม่... ผมรักหีของแม่ ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้... หีของแม่ก็ให้ความสุขกับผมไม่เปลี่ยนแปลง!" ครูแทนคำรามอย่างหิวกระหาย "หีแม่ยังแน่นและให้ความรู้สึกที่ดีเหมือนเดิมเลยครับ!"

แม่เดือนรับรู้ถึงความรักที่ท่วมท้นนั้น เธอโอบกอดลูกชายไว้แน่น ในขณะที่ความสุขสมเข้าจู่โจมอย่างต่อเนื่อง

"แม่ยอมให้ลูกทุกอย่าง... ทุกอย่างที่ลูกต้องการ... ลูกตอบแทนแม่ได้ดีมากๆ แล้วนะ" แม่เดือนคำรามด้วยความยินยอม เธอจมดิ่งลงสู่ความสุขที่เกิดจากการ "ให้" ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ผมกระหน่ำเย็ดอย่างสุดกำลัง จนร่างกายของทั้งคู่สั่นสะท้านพร้อมกัน ช่องทางรักของแม่เดือนบีบรัดลำควยของครูแทนอย่างคลั่งไคล้ สองร่างถึงจุดสุดยอดพร้อมกันด้วยแรงระเบิดของความใคร่ที่หิวกระหายและเติมเต็มกันอย่างที่สุด สายธารอุ่นร้อนถูกปลดปล่อยเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างท่วมท้น

ครูแทนล้มตัวลงทับร่างของแม่เดือนบนเตียงนอนอย่างหมดเรี่ยวแรง ลำควยที่ยังคงสอดใส่มิดลำอยู่ในร่างกายของเธอ "ผมจะอยู่ดูแลแม่จนผมจะหมดลมหายใจ! ผมรักแม่ที่สุดครับ!" เขาจบประโยคสุดท้ายด้วยเสียงที่สั่นเครือ เป็นการยืนยันถึงความสมบูรณ์แบบของความสัมพันธ์นี้

สองร่างล้มตัวลงนอนกอดกันแน่นบนเตียงนอน ลำควยของครูแทนถูกถอนออกจากร่างกายของแม่เดือนอย่างช้าๆ ความเร่าร้อนได้จางหายไปแทนที่ด้วยความอ่อนโยน ลมหายใจของทั้งคู่โรยรินและหอบถี่จากความสุขสมที่เพิ่งผ่านไป

แทนดึงผ้าห่มผืนหนามาคลุมกายของพวกเขาไว้ เขากอดแม่เดือนไว้แน่นที่สุด ราวกับต้องการผนึกความรู้สึกของคืนนี้ไว้ชั่วนิรันดร์

ครูแทนจูบที่หน้าผากของแม่เดือนอย่างอ่อนโยนที่สุด "แม่ครับ... ผมสัญญาว่าจะดูแลแม่แบบนี้ไปอีกนานแสนนาน..."

แม่เดือนใช้มือที่อ่อนแรงลูบแผ่นหลังของลูกชายอย่างรักใคร่ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรักที่ไม่มีเงื่อนไขและไม่มีความเสียดายใด ๆ

"ลูกดูแลแม่ได้ดีที่สุดแล้วนะแทน... ดีมาตลอด 19 ปีนี้"

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ความสุขที่เพิ่งได้รับไม่อาจกลบเกลื่อนความจริงที่ต้องเผชิญได้อีกต่อไป

แม่เดือนมองตาครูแทนอย่างจริงจัง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรักและความเศร้าที่ถูกปกปิดมานาน

"แทน..." แม่เดือนเรียกชื่อลูกชายเสียงแผ่วเบา "แม่รู้สึกได้ว่า... ร่างกายของแม่มันไม่ไหวแล้วลูก... เรา... เราต้องให้มันเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ"

คำพูดนั้นทำลายความสงบที่เพิ่งได้รับจากจุดสุดยอด แทนกอดแม่เดือนแน่นขึ้นทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองแม่ด้วยความตื่นตระหนก

"แทน... แม่ต้องบอกลูกเรื่องหนึ่ง" แม่เดือนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ตลอดเวลาที่ผ่านมา... แม่มีโรคร้ายนะลูก"

คำสารภาพนั้นทำลายความสุขสมที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างสิ้นเชิง ครูแทนผุดลุกขึ้นนั่งอย่างตกตะลึง

"แม่พูดว่าอะไรนะครับ! เป็นไปได้ยังไง! ทำไมไม่บอกผม!" เสียงของครูแทนสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกและความรู้สึกผิดที่ท่วมท้น

แม่เดือนพยายามยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอเอื้อมมือมาจับมือของลูกชายที่เย็นเฉียบ

"ลูกรัก... แม่เกิดมาคุ้มแล้วนะ" แม่เดือนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวแต่เปี่ยมด้วยความยินดี "ตั้งแต่เล็กจนลูกอายุ 36 ปี... แม่โชคดีที่สุด... ที่มีลูกเป็นลูกชายของแม่... และลูกได้ให้ความสุขกับแม่ได้มากถึงขนาดนี้"

แม่เดือนมองผ่านน้ำตาของลูกชายไปอย่างอ่อนโยน "แม่ยินดีกับลูกนะแทน... ที่ลูกได้มีครูแป้ง... ลูกได้มีคู่ชีวิตที่ดีและถูกต้องแล้ว... ได้มีลูกที่น่ารักแล้ว"

"ตอนนี้... ลูกต้องสัญญาว่าลูกจะดูแลชีวิตที่ถูกต้องของลูกให้ดีที่สุด... ส่วนความหิวกระหาย... เราต้องให้มันหยุดอยู่แค่นี้... แม่คงไม่สามารถอยู่รับความเร่าร้อนของลูกได้อีกต่อไปแล้ว"

ครูแทนทรุดตัวลงซบกับอกของแม่เดือน ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัวและความสำนึกผิดที่รุนแรงที่สุด เขาตระหนักว่า ความรักที่สมบูรณ์แบบและเร่าร้อนที่สุดในชีวิต... ได้จบลงแล้วอย่างถาวร

"แม่ครับ... ทำไม... ทำไมไม่บอกผมเลยสักคำ! ทำไมไม่ให้ผมดูแลแม่!" ครูแทนร้องไห้ด้วยเสียงสะอื้นที่ถูกกดไว้ เขาจิกผ้าห่มแน่น ความรู้สึกผิดบาปที่เขาใช้ร่างกายของเธอเพื่อความสุขถูกทวีคูณเป็นหลายเท่า

แม่เดือนกอดลูกชายไว้แน่น กอดที่เต็มไปด้วยการให้อภัยและการสั่งลา เธอจูบที่ผมของเขาอย่างอ่อนโยน

"ฟังแม่นะลูกรัก" แม่เดือนพูดด้วยความหนักแน่นที่แฝงด้วยความอ่อนล้า "แม่รักลูกมาก... มากเกินกว่าจะเห็นลูกทำร้ายตัวเองด้วยการฝืนความรู้สึกนี้ต่อไป แม่ดีใจที่ลูกมีความสุขกับเมียที่ถูกต้องแล้ว ลูกยังมีแป้ง... และมีลูกชาย... แม่ทำหน้าที่เสร็จสมบูรณ์แล้วนะ"

แทนรู้ว่าคำสั่งนี้คือ คำสั่งสุดท้ายที่เขาต้องทำตาม เขาจำนนต่อความจริงที่ว่าสังขารของแม่เดือนไม่สามารถรับความเร่าร้อนที่รุนแรงของเขาได้อีกต่อไป

"ผม... ผมเข้าใจแล้วครับแม่..." แทนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผม... ผมจะรักษาความรักครั้งสุดท้ายนี้ไว้ในใจผมตลอดไปครับ"

"ลูกรัก... แม่ไม่ได้ต้องการการดูแล... แม่ต้องการความสุข... และลูกมอบมันให้แม่ได้ดีที่สุดแล้ว" แม่เดือนกระซิบ "ความสุขที่ลูกให้แม่... มันคุ้มค่ากับทุกนาทีที่แม่อยู่บนโลกนี้... แม่อยากให้ความทรงจำสุดท้ายของลูกที่มีต่อแม่... คือความเร่าร้อนและความรักนี้"


แทนยังคงซบหน้าอยู่ที่หน้าอกของแม่เดือน ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัวและความเสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ส่วนแม่เดือนนอนนิ่งอยู่บนเตียง เธอรับรู้ถึงความโศกเศร้าที่ท่วมท้นของลูกชาย แต่ในใจของเธอกลับเข้าสู่ ห้วงแห่งอดีตที่สมบูรณ์แบบ

เธอไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากโรคร้าย แต่รู้สึกถึงความอบอุ่นของการเป็น ผู้ให้ชีวิต และ ผู้ให้ความสุข ตลอดมา




แม่เดือนหวนนึกถึงภาพในอดีต ตั้งแต่วันที่ แทนออกมาจากร่างกายของเธอ ด้วยความช่วยเหลือของหมอและพยาบาล เธอเห็นภาพลูกชายที่ตัวแดงก่ำและบอบบาง

เธอเห็นภาพ การเลี้ยงดูที่ทุ่มเท คืนแล้วคืนเล่าที่เธอนอนกอดลูกชายไว้แนบอก สอนให้เขายืนและเดินด้วยขาเล็ก ๆ ของเขาเอง เธอคือโลกทั้งใบของเขาในช่วงที่เขากำลังหัดพูดและก้าวเดินอย่างเชื่องช้า


จากนั้น ภาพก็ตัดมาที่ วันที่พ่อของแทนเสียชีวิตไปอย่างไม่มีวันกลับ แม่เดือนจำได้ถึงแววตาที่สับสนของเด็กชายวัยสี่ขวบที่ถามหาพ่อ แม่เดือนคือคนเดียวที่เหลืออยู่เพื่อ เติมเต็มช่องว่างที่ขาดหายไปนั้น เธอต้องเข้มแข็งและกลายเป็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน

ภาพในความทรงจำฉายชัดถึง วันที่แทนร้องไห้เมื่อต้องเข้าโรงเรียนอนุบาลครั้งแรก แม่เดือนคือคนเดียวที่เช็ดน้ำตาและปลอบโยนเขาในช่วงเวลาที่เขาหวาดกลัวการเผชิญหน้ากับโลกภายนอก

เธอเห็นภาพลูกชายเข้าสู่วัยประถม ที่ตัวโตและแข็งแรง เรียนหนังสือเก่ง เป็นที่รักของทุกคน ร่างกายของแทนเติบโตขึ้นตามกาลเวลา ทุกกล้ามเนื้อ ทุกความสูง ทุกการเปลี่ยนแปลงของเสียง ล้วนอยู่ภายใต้การดูแลและการรับรู้ของแม่เดือนอย่างใกล้ชิด

แม่เดือนหวนนึกถึง คืนแห่งความใคร่ครั้งแรก ในวันนั้น แทนได้นวดร่างกายให้เธอ... แม่เดือนจำได้ถึงลำควยที่แข็งขืนและสั่นเทาของแทนในครั้งแรก ๆ เธอคือผู้สอนและเป็นผู้ควบคุมจังหวะการร่วมรักครั้งนั้นอย่างสมบูรณ์ แม่เดือนได้ใช้ปลายนิ้วที่อ่อนนุ่มและชุ่มฉ่ำ โอบล้อมรอบปลายหัวควยของเขาอย่างเบามือ ปลายนิ้วลูบไล้ส่วนปลายควยที่แข็งขืน แล้ว ชี้นำเข้าสู่จุดกำเนิดของแทน

ทั้งหมดนี้คือ ความรักที่สมบูรณ์แบบ ที่เธอได้มอบให้

แม่เดือนกลับมาสู่ปัจจุบันอีกครั้ง เธอรู้สึกถึงน้ำตาของแทนที่เปียกชื้นบนหน้าอกของเธอ ความหิวกระหายที่เคยเร่าร้อนในคืนนั้นได้แปรเปลี่ยนเป็น ความกลัวการสูญเสีย ในยามนี้


นับตั้งแต่วินาทีที่แม่เดือนสารภาพเรื่องโรคร้าย ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างครูแทนและแม่เดือนก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ร่างกายของแม่แก่ขึ้นเป็นอย่างมาก ตลอด 7 ปีเต็ม ความใคร่ที่หิวกระหายของครูแทนถูกควบคุมด้วย พันธะแห่งความกลัวการสูญเสีย


ในฤดูฝนปีนั้น แม่เดือนอายุ 65 ปี ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในตัวจังหวัด แทน (อายุ 44 ปี) เฝ้าดูแม่อย่างใกล้ชิด

วินาทีสุดท้าย แทนได้มีโอกาสอยู่กับแม่เดือนตามลำพัง แม่เดือนจับมือเขาไว้แน่น มือของเธอผอมแห้งและเย็นเฉียบ

"แทน... ลูกรัก..." แม่เดือนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "แม่เชื่อว่าเราเป็นคู่แท้ของกันและกัน... ทั้งร่างกายที่ต้องการกันและกัน... รวมถึงจิตใจที่เป็นหนึ่งเดียว"

"แต่ฐานะทางสังคมของเรามันผิดจารีตเรื่องการสมสู่กับคนในครอบครัว... สังคมมันไม่สามารถยอมรับตรงนี้ได้"

แม่เดือนส่งมอบ สร้อยทองคำเส้นเล็ก และ กุญแจเก่า ๆ ดอกหนึ่ง ให้ครูแทนเป็นมรดกที่บรรจุคำสัญญาไว้

"หากชาติหน้ามีจริง... ขอให้เราได้เป็นของกันและกัน... อยู่ด้วยกันจนตายไปพร้อม ๆ กันนะลูก"

"ตอนนี้แม่คงต้องขอไปก่อน..." แม่เดือนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขแต่ก็เป็นการสั่งลา "ลูกทำถูกแล้วนะ... ลูกดูแลแป้งให้ดี... แม่ไม่เสียใจเลย... ลูกคือความสุขที่สมบูรณ์แบบที่สุดของแม่..."

แม่เดือนหลับตาลงอย่างสงบ พร้อมกับนำความลับทั้งหมดไปสู่ความตาย แทนยืนมองเปลวไฟที่เผาผลาญร่างของแม่เดือนจนมอดไหม้ ตราบาปที่สะสมมาตลอด 26 ปีได้จบลงแล้ว


ครูแทนกลับมาที่บ้านสวนอันเงียบสงบในยามค่ำคืน เขาถือ สร้อยทองคำเส้นเล็ก และ กุญแจเก่า ๆ ดอกหนึ่ง ไว้ในมือ

เขาเดินเข้าไปในห้องรับรองเล็ก ๆ (ห้องใหม่ของแม่เดือน) แทนค้นพบ กล่องไม้เล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นตู้เสื้อผ้าเก่า ๆ กุญแจดอกนั้น... มันถูกสร้างมาเพื่อกล่องนี้โดยเฉพาะ

แทนเปิดกล่องออกอย่างช้า ๆ ภายในกล่องไม่มีทรัพย์สมบัติใด ๆ มีเพียง เอกสารทางการแพทย์ ที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

เอกสารใบแรก: เป็นใบรับรองการยุติการตั้งครรภ์ ที่มีชื่อและลายเซ็นของแม่เดือน วันที่ในเอกสารนั้น... คือช่วงที่แทนเริ่มเรียนมหาวิทยาลัย

เอกสารใบที่สอง: เป็นรายงานการผ่าตัดทำหมันถาวร โดยมีวันที่กำกับไว้ไม่นานหลังจากเอกสารใบแรก

โลกทั้งใบของครูแทนพังทลายลงในทันที เขาเพิ่งรู้ว่าเขาเคยมีน้อง—น้องที่เกิดจากความรักต้องห้ามของเขาเอง!


น้ำตาของแทนไหลทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ใช่ด้วยความโกรธ แต่ด้วยความเข้าใจในความรักที่โหดร้ายที่สุด

"นี่แหละคือเหตุผล... นี่คือเหตุผลที่แม่ไม่เคยท้องอีกเลยที่ผ่านมา... แม่ตัดสินใจปิดทางแห่งความถูกต้องตามครรลองคลองธรรมของตัวเองอย่างถาวร เพื่อปกป้องฉันจากความผิดบาปที่จะเกิดขึ้นจากลูกของเราเอง"แม่... ต้องฆ่าอีกชีวิตเพื่อปกป้องความใคร่ของผม!"**

แทนทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นไม้ที่เย็นเฉียบ เขากำสร้อยทองคำและเอกสารไว้แน่น ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความสำนึกผิดและความเจ็บปวดที่มิอาจจะเยียวยา


"แม่... แม่เป็นผู้ให้อย่างแท้จริง... แม่ให้ชีวิตที่บริสุทธิ์... และให้ความตายที่คุ้มค่า... แม่ทำทุกอย่างเพื่อผม..."


ครูแป้งเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบ ๆ เห็นสามีกำลังร้องไห้อย่างหนัก เธอโอบกอดสามีไว้แน่น ความรักที่บริสุทธิ์ของเธอเลือกที่จะไม่ตั้งคำถาม แต่เลือกที่จะอยู่เคียงข้างและเป็นกำลังใจอย่างไม่มีเงื่อนไข

แทนสัมผัสที่หน้าท้องที่นูนออกมาของครูแป้ง ความว่างเปล่าถาวรจากการสูญเสีย "ความรักต้องห้ามที่สมบูรณ์แบบ" นั้น ถูกเติมเต็มด้วยความรักอันอบอุ่นที่สมบูรณ์ของครอบครัวที่ถูกกฎหมาย

ในคืนถัดมา เมื่อทุกคนหลับหมดแล้ว ครูแทนเดินไปที่ ห้องแห่งบาป เป็นครั้งสุดท้าย เขาถอด สร้อยทองคำเส้นเล็ก (มรดกแห่งความใคร่) ออกจากคอ เขา จุดไฟเผากล่องไม้และเอกสารทางการแพทย์ทั้งหมด ที่มุมเตาหลังบ้านอย่างเงียบเชียบ ความรักต้องห้ามถูกเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่านอย่างถาวร

เขาเดินกลับมาที่ ห้องแห่งบาป อีกครั้ง เขาถอดกลอนประตูออก แล้ว ใช้ตะปูตอกประตูห้องแห่งบาปให้เปิดทิ้งไว้ อย่างถาวร เพื่อให้แสงสว่างและความบริสุทธิ์ของบ้านส่องเข้าไปในห้องนั้น

ครูแทนกอดภรรยาไว้แน่น เขารู้ดีว่าความลับได้ถูกผนึกไว้ชั่วนิรันดร์แล้ว และตอนนี้เขาต้องทำตามเจตนารมณ์ของแม่เดือน— ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในการตอบแทนความรักของครูแป้ง

ครูแทน ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับ ครูแป้ง และลูกชายและลูกอีกคนที่กำลังจะกำเนิดขึ้นมาในอนาคต อย่างมีความสุขตามที่แม่เดือนต้องการ ความรักที่ถูกสาปแช่งและเป็นนิรันดร์ที่สุดของเขา ถูกเก็บไว้เป็นความจริงแท้เพียงหนึ่งเดียวในหัวใจ...


............

ครูแทนในวัยที่เริ่มมีผมสีเทาบางส่วน กำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่างมองดู ครูแป้ง ลูกชาย และลูกสาวตัวน้อย ที่กำลังเล่นสนุกกันอยู่ในสวน ภาพของความสุขที่ถูกต้องและสมบูรณ์แบบนี้คือสิ่งเดียวที่แม่เดือนต้องการให้เขาได้เห็น
ครูแทนยื่นมือออกไปสัมผัสสร้อยทองคำเส้นเล็กที่เขาเก็บไว้อย่างดีที่สุดในลิ้นชักข้างเตียง สร้อยเส้นนี้คือสัญลักษณ์แห่งคำสาบาน ที่แม่เดือนได้ให้ไว้ในวินาทีสุดท้าย
    เขาหลับตาลงช้า ๆ แล้วกระซิบออกมาอย่างแผ่วเบา โดยไม่มีใครได้ยิน:
    "แม่ครับ... ชาตินี้เราอาจเกิดมาในฐานะที่ไม่ถูกต้อง ถูกจองจำด้วยคำว่า 'แม่-ลูก'... แต่ผมทำตามสัญญาแล้วนะ... ผมขอไปก่อน..."
"หากชาติหน้ามีจริง... ขอให้เราได้เป็นของกันและกัน... ไม่ต้องมีบาปใด ๆ มาขวางกั้นอีก... ผมจะรอคอยเมียที่รักที่สุดคนนี้ของผม... ตลอดไป"
ครูแทนลืมตาขึ้น เขายิ้มให้กับภรรยาและลูก ๆ แล้วเดินออกไปร่วมเล่นกับครอบครัว ความรักที่ถูกสาปแช่งได้ถูกเปลี่ยนเป็นความหวังในชาติภพใหม่ และชีวิตที่เหลืออยู่ของเขา คือการใช้ชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อเป็นเกียรติแก่ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ แม่เดือน

"สัญญาแห่งรักใต้ร่มเงาบาป"
ได้ถูกผนึกไว้ในความทรงจำ...
ตลอดไป