สัญญาแห่งรักใต้ร่มเงาบาป

 


 
 
ตอนที่ 3



.....เสียงไก่ขันแว่วมาไกลๆ อีกครั้ง เป็นสัญญาณเริ่มต้นของวันใหม่ที่ไร้เมฆหมอก แม่เดือนตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกบดขยี้ แต่ในความระบมนั้นก็มีความรู้สึกสุขสมที่ยังคงค้างอยู่ เธอพยายามขยับตัว แต่ก็ถูกแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของแทนโอบรัดไว้แน่น

แทนยังหลับสนิท ใบหน้าของเขาดูอ่อนเยาว์และไร้เดียงสาเมื่อยามหลับ แตกต่างจาก 'ผัว' ที่บ้าคลั่งเมื่อคืนนี้อย่างสิ้นเชิง

แม่เดือนยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอก้มลงจูบที่หน้าผากของแทนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลุกออกจากเตียงอย่างเงียบเชียบ สวมชุดคลุมอาบน้ำแล้วเดินออกจากห้องนอน เพื่อกลับไปสวมบทบาท "แม่เดือน" เจ้าของร้านชำผู้สุขุม ที่ต้องเผชิญหน้ากับโลกภายนอก

ร่องรอยของการต่อสู้ทางอารมณ์เมื่อคืนนี้จะถูกเก็บซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มและการแต่งกายที่มิดชิด เธอลงไปเปิดร้านชำ จัดเรียงสินค้า และชงกาแฟร้อนรอ... เพื่อรอคอย "ครูแทน" ข้าราชการหนุ่มวัย 31 ปี ที่จะตื่นขึ้นมาสวมเครื่องแบบสีกากี และก้าวออกจากรั้วบ้านหลังเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้านนี้ เพื่อทำหน้าที่ของตนต่อไป

ผมลงมาที่โต๊ะอาหารเช้าหลังจากอาบน้ำเสร็จ แม่เดือนกำลังจัดข้าวต้มหมูร้อนๆ ใส่ไข่ลวกตามที่เธอสัญญาไว้บนโต๊ะ เธอสวมเสื้อคอตั้งแขนยาวลายดอกไม้สีอ่อน ปิดบังร่องรอยช้ำและผิวที่หมองคล้ำจากคืนที่ผ่านมาได้เป็นอย่างดี แต่ดวงตาของเธอยังคงแสดงความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด

"มาทานสิลูก... เดี๋ยวจะไปโรงเรียนสายนะ" แม่เดือนพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืน

ผมทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามกับแม่ แต่ในหัวใจของผมเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ผมจ้องมองข้าวต้มในชาม แต่กลับไม่รู้สึกหิวเลย

"แม่ทานเยอะๆ นะครับ... ผมทำแม่เหนื่อยไปมาก" ผมพึมพำ

แม่เดือนวางตะเกียบลงช้าๆ เธอใช้มือที่นุ่มนวลจับมือของผมที่วางอยู่บนโต๊ะไว้เบาๆ

"แม่ไม่ได้โกรธลูกหรอกแทน... แม่ชอบนะที่ลูกแสดงความรักกับแม่แบบนั้น มันทำให้แม่รู้ว่าลูกยังหนุ่ม ยังแข็งแรง และยังรักแม่คนนี้อยู่" เธอกล่าวอย่างเปิดใจ

"ร่างกายของแม่ไม่ไหวแล้วจริงๆ นะลูก ลูกยังมีพละกำลังเหลือเฟือ... ลูกยังหนุ่มยังแน่น แต่แม่... สังขารแม่มันร่วงโรยไปแล้วนะ"

ผมบีบมือแม่กลับแน่น ความจริงนี้เจ็บปวดราวกับมีดกรีด

"ความต้องการของลูกมันมากมายเหลือเกิน... มากจนแม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกที่ลูกต้องการ" แม่เดือนพูดต่อ "แต่แม่ก็เป็นแค่ผู้หญิงอายุห้าสิบกว่า ที่ร่างกายไม่ได้ยืดหยุ่นหรือแข็งแรงเหมือนผู้หญิงวัยลูกอีกแล้ว ถ้าลูกยังรุนแรงและบ่อยแบบเมื่อคืน... แม่กลัวว่าลูกจะทำลายแม่จนตายไปในอ้อมกอดลูกจริงๆ"

แม่เดือนใช้น้ำเสียงที่มั่นคงและเด็ดขาด "ลูกเข้าใจไหมแทน... แม่ไม่ได้ปฏิเสธความรักของลูก... แม่รักความใคร่ของลูก... แต่แม่ปฏิเสธสังขารที่แก่ชราของตัวเอง ลูกต้องมีทางออก... ลูกต้องมีที่ระบายพลังงานและความต้องการเหล่านั้นอย่างเหมาะสม"

ผมรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของแม่เดือน นี่คือการยอมรับความจริงที่เลวร้ายที่สุดสำหรับเราทั้งคู่ ว่าความรักของเราได้เกินขีดจำกัดทางกายภาพไปแล้ว

"ผมเข้าใจครับแม่..." ผมตอบรับเสียงแผ่วเบา "ผมจะระมัดระวังให้มากขึ้น... และผมจะคิดเรื่องแผนการของแม่..."

บทสนทนาสิ้นสุดลง เรานั่งทานอาหารเช้ากันอย่างเงียบๆ ท่ามกลางความตึงเครียดที่แขวนอยู่เต็มบรรยากาศ ราวกับทุกคำที่แม่เดือนพูดได้กลายเป็น คำสั่งประหารชีวิต ความสัมพันธ์อันเร่าร้อนของผมไปแล้ว


หลังเลิกงาน...

ตลอดทั้งวันในโรงเรียน ผมแทบไม่เป็นอันสอนหนังสือ ภาพของแม่เดือนที่อ่อนระโหยโรยแรง เสียงครางที่สั่นเครือด้วยความเจ็บปวดระคนสุขสม และคำพูดที่ว่า "ความต้องการของลูกมันมากมายเหลือเกิน" วนเวียนอยู่ในหัว

สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือ การพิสูจน์ ให้แม่เดือนเห็นว่าสังขารของเธอไม่ได้ร่วงโรยขนาดนั้น และความรักของผมจะไม่อันตรายต่อเธออีก

ทันทีที่เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น ผมไม่รอให้ใครมาทักทาย ผมกระโดดขึ้นรถคู่ใจแล้วเหยียบคันเร่งมุ่งหน้ากลับบ้านสวนอย่างไม่คิดชีวิต ความปรารถนาที่ถูกกดไว้ตลอดวันได้ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

ผมเปิดประตูบ้านเข้าไปด้วยใจที่เต้นรัว ผมไม่ได้กลับมาเพื่อดูแลแม่... ผมกลับมาเพื่อครอบครองเธอ ผมต้องการพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า... ไม่ว่าเธอจะแก่ลงแค่ไหน เธอก็ยังเป็น เมีย ที่ผมต้องการ เย็ด อย่างรุนแรงที่สุด และร่างกายของเธอต้องยอมจำนนต่อความต้องการของผมอีกครั้ง

ผมเดินหาแม่เดือนไปทั่วบ้าน จนพบเธออยู่ที่ร้านชำกำลังนั่งเช็คสต็อกสินค้าอยู่หลังเคาน์เตอร์ ผมเปิดประตูเข้าไปที่หลังเคาน์เตอร์ทันที กลิ่นอับของสินค้าผสมกับกลิ่นสบู่มะลิของแม่เดือนเป็นเครื่องกระตุ้นอย่างดี ผมโอบรัดร่างของแม่เดือนจากด้านหลังด้วยแขนที่แข็งแกร่ง

"แม่ครับ..." ผมกระซิบเสียงพร่า ลมหายใจของผมร้อนรนราวกับไฟ "ผมทนไม่ไหวแล้วครับ..."

แม่เดือนสะดุ้งเล็กน้อย เธอพยายามจะหันมาเผชิญหน้ากับผม แต่ผมไม่ปล่อยให้เธอทำอย่างนั้น ผมใช้มือที่สั่นเทาปลดกระดุมเสื้อของเธออย่างรวดเร็ว

"แทน... ไม่นะลูก... ที่นี่มันร้านนะ... เดี๋ยวใครเข้ามาเห็นเข้าจะทำยังไง" แม่เดือนร้องห้ามเสียงแผ่วเบา แต่การห้ามนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นกับความเสี่ยง ที่กำลังจะเกิดขึ้น

"ไม่มีใครมาตอนนี้หรอกครับ! ผมจัดการล็อกประตูเรียบร้อยแล้ว" ผมตอบด้วยน้ำเสียงที่บ้าคลั่ง ผมล็อกประตูไม้ด้านหน้าอย่างรวดเร็วเป็นการตอกย้ำถึงความตั้งใจ ผมต้องการพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้แก่จนเกินกว่าจะตอบสนองความต้องการของผมได้

ผมดันร่างของแม่เดือนให้แนบชิดกับ ชั้นวางของที่เต็มไปด้วยซองกาแฟและขนมขบเคี้ยว ผมกดจูบลงบนซอกคอที่หอมกรุ่นของแม่เดือนอย่างรุนแรง ความร้อนแรงของผมทำให้ความอ่อนแอของเธอถูกปัดเป่าไปชั่วขณะ ผมรื้อเสื้อของเธอออกจนเห็นแผ่นหลังที่ยังคงขาวเนียน และเลื่อนมือไปบีบคลึงเต้านมของเธอจากด้านหลังอย่างแรง

แม่เดือนรู้ว่าเธอหนีไม่พ้นอีกต่อไปแล้ว และลึกๆ แล้ว เธอก็ต้องการให้ลูกชายเอาเธออย่างรวดเร็วเพื่อจบความทรมานที่ถูกยืดเยื้อมาทั้งวัน

"ก็ได้ลูก... ก็ได้... แต่ให้มันจบแค่ตรงนี้เท่านั้นนะ!" แม่เดือนสั่งเสียงสั่นเครือ เป็นการยอมจำนนต่อความใคร่ที่รุนแรงของผม


    ผมปลดปล่อยลำควยที่แข็งขืนออกมาจากกางเกงสีกากีอย่างรวดเร็ว ผมจับสะโพกของแม่เดือนไว้แน่นแล้ว ยกตัวเธอขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ร่างกายของเธอรับการสอดใส่จากด้านหลังได้อย่างสมบูรณ์ แม่เดือนร้องครางเสียงหลงเมื่อลำควยของผมพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างรวดเร็วและลึกที่สุด

    ปั่ก! ปึ้ก! เสียงเนื้อกระทบกันในพื้นที่แคบๆ ดังอื้ออึง ราวกับเป็นการตอกย้ำถึงความลับที่ถูกผนึกไว้ในร้านชำเล็กๆ แห่งนี้

...ผมไม่สนใจจังหวะที่เนิบนาบอ่อนโยนอีกแล้ว ผมกระแทกกระทั้นใส่แม่เดือนอย่างรวดเร็วและรุนแรงที่สุดเท่าที่ความโหยหาตลอดทั้งวันของผมจะทำได้

ลำควยที่แข็งขืน ของผมปะทะเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างดุดัน ทุกครั้งที่ผมรุกเข้าไป กลิ่นหอมของสบู่และกาแฟ ก็ตีขึ้นมารวมกับ กลิ่นไอระเหยของความใคร่ เสียงครางของแม่เดือนถูกกลบด้วยเสียงเพลงลูกทุ่งจากวิทยุในร้าน

ครืด! ตับ! พลั่ก! ปั่ก!

    "ซี้ดดดด! ลึก... ลึกเกินไปแล้วลูก! อ๊า!...อืม...!" แม่เดือนครางขาดห้วง แรงรัดจากภายในของเธอบีบลำควยของผมจนปวดร้าวอย่างบ้าคลั่ง ผมซบหน้าลงบนไหล่ของแม่ จมูกสูดดมกลิ่นของเธอขณะที่กระหน่ำกระแทกอย่างไม่ยั้ง

ผมซบหน้าลงบนไหล่ของแม่ จมูกสูดดมกลิ่นของเธอขณะที่กระหน่ำกระแทกอย่างไม่ยั้ง ผมกัดฟันกรอดด้วยความป่าเถื่อน

"ผม... ผมจะให้แม่รู้ว่าแม่เป็นของผม!" ผมคำรามต่ำๆ

แม่เดือนตอบรับด้วยเสียงกรีดร้องที่ยาวนานและต่อเนื่อง เธอแอ่นสะโพกตอบรับอย่างรุนแรง แสดงให้เห็นถึงความสุขทางเพศที่ได้รับจากแทน

"โอววววววววววววววว! อื้อออ! แทน...!..มะ..เมียไม่ไหวแล้ว...เสียวจนจะตายแล้ว! ซี้ดดดด!" ผมพุ่งชนจุดสุดยอดอย่างรวดเร็วและป่าเถื่อน ปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนด้วยแรงระเบิดของความต้องการที่ถูกกักเก็บไว้ ผมซบหน้าลงกับไหล่ของแม่ หายใจหอบถี่ด้วยความพ่ายแพ้ต่อความต้องการของตัวเอง

    ทันทีที่ความสุขสมครั้งสุดท้ายจบลง ความเงียบก็เข้าครอบงำร้านชำ แทนยังคงยืนพิงแผ่นหลังของแม่เดือนไว้ ร่างกายของเราทั้งคู่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ไหลผสมกับกลิ่นกาแฟและกลิ่นสบู่มะลิ กลิ่นแห่งความผิดบาปที่หอมหวาน

"แทน... ลูก... " แม่เดือนเรียกชื่อลูกชายเสียงแผ่วเบา ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกจนแทบจะยืนไม่ไหว เธอไม่ได้โกรธ แต่เธอรู้สึกพ่ายแพ้ต่อความต้องการของแทน และพ่ายแพ้ต่อความต้องการของตัวเองที่ตอบสนองต่อความรุนแรงนั้น

ผมค่อยๆ ถอนตัวตนที่อ่อนแรงลงออกมาอย่างช้าๆ ช่องทางรักของแม่เดือนบีบรัดตัวผมไว้เป็นครั้งสุดท้ายด้วยความอ่อนโยน มันเป็นการบอกลาของความสุขที่โหดร้าย

ผมหันร่างของแม่เดือนกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเอง แม่เดือนมีใบหน้าที่แดงก่ำ ดวงตาของเธอฉ่ำน้ำ แต่มีร่องรอยของรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวอยู่บนใบหน้า

ผมใช้มือที่สั่นเทาลูบแก้มของแม่ ความบ้าคลั่งก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกผิดและตระหนักถึงความจริงที่แม่เดือนได้พูดไว้เมื่อเช้า

"เห็นไหมครับแม่..." ผมกระซิบเสียงแผ่วเบา "ร่างกายของแม่... มันยัง... ยังแข็งแรงอยู่เลย"

แม่เดือนส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง เธอจัดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ของตัวเองให้เข้าที่ แต่ดวงตาของเธอจับจ้องที่หน้าอกของผมที่เต็มไปด้วยรอยเล็บจิก

"แต่มันจะอีกนานแค่ไหนล่ะลูก?" แม่เดือนถามด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดแต่เศร้าสร้อย

ทันทีที่ความสุขสมครั้งสุดท้ายจบลง ความเงียบที่อันตรายก็เข้าครอบงำร้านชำ แทนยังคงฝังตัวอยู่กับแม่เดือนอย่างอ่อนแรง แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีได้กลับมาทวงคืนสติของเขาอย่างรุนแรง

"พอแล้ว... ลูก... รีบออกไป เราต้องทำความสะอาด" เสียงของแม่เดือนแหบพร่าและสั่นเทา แต่เต็มไปด้วยอำนาจสั่งการ

ผมค่อยๆ ถอนตัวตนที่อ่อนแรงลงมาอย่างช้าๆ แม่เดือนแทบจะยืนไม่ไหว เธอรีบดึงเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ของตัวเองขึ้นมาปิดบังร่างกายทันที ความตื่นตระหนกถูกส่งผ่านถึงแทนอย่างรวดเร็ว

เราทั้งคู่ช่วยกันทำความสะอาดอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีคำพูดใด ๆ มีเพียง เสียงถุงกาแฟที่ดังกระทบกัน และ เสียงเช็ดคราบน้ำรัก ออกจากพื้นเคาน์เตอร์ แทนหยิบเสื้อสีกากีของตัวเองขึ้นมาสวม ร่างกายของเขายังคงสั่นเทาจากการร่วมรักที่รุนแรง

แทนมองไปที่แม่เดือน ใบหน้าของเธอซีดเผือด มี ร่องรอยช้ำจาง ๆ ที่ต้นแขนจากการที่ผมบีบไว้แน่น ความบ้าคลั่งก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความกลัวสูญเสียอย่างแท้จริง

"แม่ไม่เคยโกหกลูกเลยนะแทน... ความรักของลูกมันมากมายเหลือเกิน แต่ถ้าลูกไม่หาทางออก... เราสองคนจะถูกทำลายทั้งทางกายและทางสังคม" น้ำตาของแม่เดือนไหลซึมออกมาอีกครั้ง

ประโยคนั้นแทงทะลุหัวใจของผมทันที ผมตระหนักว่าผมได้ข้ามเส้นไปแล้ว ความรักของผมกลายเป็นภัยคุกคามต่อคนที่ผมรักที่สุด ผมกุมมือแม่ไว้แน่น การต่อต้านทั้งหมดได้สิ้นสุดลงแล้ว

"ผมเข้าใจแล้วครับแม่... ผมจะทำตามที่แม่สั่ง..."

ผมก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด ผมรู้ดีว่าผมพ่ายแพ้แล้ว พ่ายแพ้ต่อความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ พ่ายแพ้ต่อสังขารที่ร่วงโรย พ่ายแพ้ต่อแผนการที่แม่เดือนได้วางไว้

"ผมขอโทษครับแม่... ผมควบคุมตัวเองไม่ได้เลย"

"แม่รู้... แม่ไม่เคยโทษลูกเลย" แม่เดือนพูดอย่างยอมรับ "แม่เองก็ชอบ... แม่ชอบที่ลูกรุนแรงและต้องการแม่มากขนาดนี้... แต่ร่างกายของแม่มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปนะลูก"

แม่เดือนมองตาผมอย่างจริงจัง "แม่ยอมให้ลูกมาเอากับแม่ได้ตลอดเวลา... เพราะแม่ก็ต้องการลูกเหมือนกัน... แต่ลูกต้องสัญญานะ ว่าจะต้องลดความรุนแรงลงบ้าง"

"และ... ลูกต้องเปิดใจหาใครสักคนเข้ามาในชีวิตได้แล้วนะลูก" แม่เดือนย้ำคำสั่งสุดท้าย "แม่รู้ว่ามันยาก... แต่ลูกต้องหาคนที่จะมาเป็นฉากหน้าและเป็นผู้รับหน้าที่ต่อจากแม่... ลูกต้องลดกิจกรรมทางเพศกับแม่ลงบ้าง เพื่อเก็บแรงไว้ไปสร้างครอบครัวข้างนอก"

ผมกอดแม่เดือนไว้แน่นอย่างยอมจำนนต่อกฎเหล็กข้อใหม่นี้ ผมรู้ว่านี่คือการแลกเปลี่ยนที่เจ็บปวดที่สุด แม่เดือนยอมเป็นเมียลับของผมตลอดไป แต่ผมต้องจำกัดความใคร่ที่รุนแรงของตัวเองลง เพื่อเตรียมตัวไปเป็นสามีของคนอื่นในอนาคต

"ผมเข้าใจแล้วครับแม่... ผมจะพยายามทำตามที่แม่สั่ง..." ผมตอบรับเสียงสั่นเครือ "แต่แม่ต้องสัญญานะ... ว่าประตูห้องนอนของแม่จะไม่มีวันปิดใส่ผมเด็ดขาด"

"ไม่มีวันลูก..." แม่เดือนตอบอย่างหนักแน่น "แม่คือที่พักพิงของลูกเสมอ... ทั้งทางกายและทางใจ"

ผมตอบรับเสียงทุ้มต่ำอย่างยอมจำนน "ผมจะทำตามที่แม่บอก... ผมจะเริ่มหาคนที่เหมาะสม"

แม่เดือนยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากการเสียสละครั้งใหญ่ เธอเอื้อมมือมาโอบกอดผมไว้แน่น เป็นการกอดที่ไม่ได้หวังความใคร่ แต่หวังให้ผมอยู่รอด

ในค่ำคืนนั้น หลังจากการเผชิญหน้าในร้านชำ... ครูแทนก็ได้ตัดสินใจที่จะเดินตามแผนการของแม่เดือนอย่างจริงจัง การหาภรรยาที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เพื่อรักษาความลับและเพื่อรักษาชีวิตของผู้เป็นที่รัก

[Time Skip 1 ปี ]

หนึ่งปีเต็มๆ นับตั้งแต่คืนที่แม่เดือนบอกว่า "ร่างกายรับไม่ไหว" และสั่งให้ผมลดความรุนแรงลง ความถี่ในการร่วมรักของเราไม่ได้ลดลงมากนัก แต่ความรุนแรงถูกควบคุมไว้ตามสัญญา ผมยังคงเป็นผู้ชายที่กระหาย แต่ก็เป็นลูกชายที่รักและห่วงใยสุขภาพของแม่ ความรักของเรามั่นคงขึ้นภายใต้ข้อจำกัด

จนกระทั่ง...

เดือนมิถุนายน ของปีถัดมา โรงเรียนที่ผมสอนอยู่บนดอยก็ได้ต้อนรับครูบรรจุใหม่หลายคน และหนึ่งในนั้นคือ ครูแป้ง

เธอเป็นครูสาวจบใหม่จากกรุงเทพฯ ที่สมัครมาบรรจุในพื้นที่ห่างไกลด้วยความตั้งใจอันแรงกล้า เธอไม่ได้เข้ามาเพื่อรอเวลากลับเมือง แต่เข้ามาเพราะความสงสารและอยากพัฒนาการศึกษาของเด็กๆ ในพื้นที่สูงที่ยังขาดโอกาส เธอเป็นคนสดใส ยิ้มง่าย และมีความมุ่งมั่น

ผมจำขอร้องของแม่เดือนได้แม่นยำ "ผู้หญิงที่จะมารับหน้าที่ต่อจากแม่... ต้องสมบูรณ์แบบ"

ครูแป้งคือภาพสะท้อนของความสมบูรณ์แบบที่แม่เดือนต้องการอย่างแท้จริง เธอเป็นคนที่มีเป้าหมายในชีวิต (อยากพัฒนาโรงเรียนชนบทให้เทียบเท่าโรงเรียนในเมือง) มีความมั่นคงในอาชีพ (ข้าราชการครู) และที่สำคัญที่สุด... เธอใสซื่อและไม่มีพิษภัย

ผมเฝ้าสังเกตครูแป้งอยู่ห่างๆ ตามที่แม่เดือนกำชับ แต่แม่เดือนต่างหากที่เป็นฝ่ายลงมือปฏิบัติการก่อน

แม่เดือนเป็นฝ่ายเริ่มสร้างความสนิทสนมกับครูแป้งอย่างเป็นธรรมชาติ โดยอาศัย "ร้านขายของชำ" ที่เป็นธุรกิจใหม่ของเรา ร้านชำของแม่เดือนกลายเป็นศูนย์กลางของหมู่บ้าน ครูแป้งต้องแวะมาซื้อขนม อุปกรณ์ หรือแม้แต่มาปรึกษาเรื่องการสอนอยู่บ่อยครั้ง แม่เดือนมองเห็นความใสซื่อและความมุ่งมั่นในแววตาของครูแป้ง ซึ่งตรงกับคุณสมบัติของ "ฉากหน้า" ที่เธอต้องการ

แม่เดือนจะชมเชยครูแป้งอยู่เสมอ ทั้งเรื่องความตั้งใจทำงานและความเอ็นดูเด็กๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่แม่เดือนชื่นชมจากใจจริง เธอใช้ความอ่อนโยนและความเป็นผู้ใหญ่เข้าปกป้องครูสาวจากความลำบากบนดอย สร้างภาพลักษณ์ของ "แม่ผู้มีเมตตา" ได้อย่างแนบเนียน

วันหนึ่ง แม่เดือนได้เอ่ยปากชวนครูแป้งมาทานมื้อเย็นที่บ้าน โดยให้เหตุผลว่า "อยากให้ครูแป้งมาลองชิมแกงฮังเลสูตรของแม่" ซึ่งเป็นคำเชิญที่บริสุทธิ์ใจจนครูแป้งไม่อาจปฏิเสธได้ ครูแป้งรับคำด้วยรอยยิ้มที่ใสซื่อและจริงใจ

นั่นคือครั้งแรกที่ครูแป้งได้เข้ามาใน บ้านของเรา อย่างเป็นทางการ บรรยากาศในบ้านตึงเครียดภายใต้การควบคุมของแม่เดือน ทุกรายละเอียดถูกจัดวางให้สมบูรณ์แบบที่สุด

ผมเองก็ทำหน้าที่ลูกชายที่ดี พูดคุยอย่างสุภาพตามมารยาท และคอยเทคแคร์แขกของแม่ แต่ผมสังเกตเห็นแม่เดือนกำลังมองเราทั้งคู่ด้วยสายตาที่วิเคราะห์และประเมินผลอยู่ตลอดเวลา สายตาของเธอไม่ใช่แม่ที่มองลูกชาย แต่เป็นผู้ควบคุมที่กำลังประเมินคุณภาพของ 'ฉากหน้า' ที่เธอเลือก

"แกงฮังเลของแม่เดือนอร่อยมากเลยค่ะครูแทน... พี่แทนช่างโชคดีจริงๆ ที่มีคุณแม่เก่งแบบนี้" ครูแป้งเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ แววตาของเธอแสดงความชื่นชมอย่างเปิดเผยต่อแม่เดือน ราวกับมองแม่เดือนเป็นแบบอย่างของผู้หญิงที่เข้มแข็งและอ่อนโยน

"ขอบคุณจ้ะครูแป้ง... แต่อีกไม่นานลูกชายแม่คงไม่เหงาแล้วล่ะ" แม่เดือนตอบรับด้วยรอยยิ้มที่อ่อนหวาน แต่สายตาของเธอจับจ้องไปที่ผม ราวกับกำลังออกคำสั่ง


หลังมื้อเย็นวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับครูแป้งก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ

เราเริ่มทานอาหารกลางวันด้วยกันที่โรงเรียนบ่อยขึ้น เสียงหัวเราะใสๆ ของครูแป้งแตกต่างจากเสียงครางแหบพร่าในยามค่ำคืนของแม่เดือนอย่างสิ้นเชิง

เราเริ่มพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องหลักสูตรการสอน (ซึ่งเป็นความสนใจร่วมกันของแป้ง) ครูแป้งเต็มไปด้วยความหวังและความฝันที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีๆ

ผมเริ่มขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งครูแป้งที่บ้านพักครูหลังเลิกงาน ระยะห่างทางกายระหว่างเราถูกควบคุมอย่างเหมาะสมตามครรลองคลองธรรม

ผมรู้ว่าผมกำลังทำตามบทละครที่แม่เดือนเขียนไว้... ผมกำลังสร้างฉากหน้าที่สมบูรณ์แบบ แต่สิ่งที่ผมไม่คาดคิดคือ... ครูแป้งเป็นคนจิตใจดีและมีความมุ่งมั่นอย่างแท้จริง การเข้าหาเธอตามหน้าที่ ทำให้ผมเริ่มรู้สึกถึง "ความผูกพัน" ในรูปแบบที่ถูกต้องตามครรลองคลองธรรม

แต่ไม่ว่าผมจะคุยกับใครนานแค่ไหน... คืนนี้... ผมก็ต้องกลับไปให้ความอบอุ่นแก่ "เมีย" ของผมที่รออยู่ที่บ้านเสมอ


ในคืนนี้ ผมไม่ได้รีรอให้แม่เดือนต้องเชื้อเชิญอีกต่อไป ทันทีที่ประตูห้องนอนถูกปิดลง ความมืดก็โอบล้อมกายและปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงของเรา ผมทาบทับร่างเปลือยเปล่าของแม่เดือนลงบนที่นอนอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายของเราผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ที่เป็นพยานรักตลอด 14 ปีที่ผ่านมา

ผมโน้มตัวลง ดูดดึงริมฝีปากของแม่เดือนอย่างหนักหน่วงและหิวกระหาย ลิ้นของผมกวาดต้อนและดูดดึงลิ้นของแม่เดือนอย่างบ้าคลั่ง เสียงจ๊วบจ๊าบในความมืดดังชัดเจน บอกถึงความต้องการที่รุนแรงของทั้งคู่

แม่เดือนเองก็โอบแขนกอดคอผมแน่น ตอบรับการจูบอย่างดูดดื่ม เรียวขาของเธอเกี่ยวรัดเอวผมไว้เป็นพันธนาการ ราวกับกลัวว่าผมจะหายไปจากอ้อมกอดนี้

ผมผละปากออกจากแม่เดือนอย่างเสียดาย แล้วเลื่อนริมฝีปากลงต่ำอย่างเชื่องช้า พรมจูบไปตามลำคอที่ขาวผ่อง ซอกคอที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อและอารมณ์ ก่อนจะหยุดที่หน้าอกที่ยังคงอวบอิ่มของแม่เดือน

ผมใช้ริมฝีปากและฟัน ขบเม้มยอดอกที่ตั้งแข็งของแม่เดือนอย่างบรรจง ลิ้นของผมตวัดเลียรอบฐานและส่วนยอด ราวกับต้องการครอบครองความเป็นผู้หญิงของแม่ไว้ทั้งหมด เสียงดูดดึง "จ๊วบ... จ๊าบ..." ดังแข่งกับเสียงหอบหายใจของแม่เดือนที่ถี่กระชั้น

"อูยยย... ซี้ดดด... อ๊า... ลูกแม่... อื้อออออ!" แม่เดือนครางออกมาอย่างต่อเนื่องและหนักหน่วง แอ่นตัวรับการดูดดึงของผมอย่างสุดกำลัง มือของเธอขยำเส้นผมของผมอย่างจิกเกร็ง นำทางให้ผมลงไปยังจุดที่ต่ำกว่า



ผมรับรู้ถึงสัญญาณนั้น ผมจึงเคลื่อนตัวลงไปที่ส่วนล่างของแม่เดือนอย่างช้าๆ ผมชื่นชมเนินสวาทที่ดกดำและชุ่มฉ่ำของแม่เดือนที่อยู่ตรงหน้าในความมืดสลัว แล้วโน้มตัวลงไปใช้ริมฝีปากและลิ้นสัมผัสกับส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของเธอ

ผมใช้ลิ้นที่ร้อนผ่าว ตวัดเลียร่องรักที่บวมเป่งและฉ่ำเยิ้ม ของแม่เดือนอย่างบ้าคลั่ง ผมดูดดึงติ่งเนื้อที่ยื่นออกมา ด้วยแรงดูดที่รุนแรงและเนิบนาบสลับกันไป ผมรู้สึกถึงขนอ่อนๆ ที่เปียกชื้นบดเบียดกับใบหน้า กลิ่นหอมอุ่นๆ ผสมกับรสชาติหวานอมเค็มปะแล่มของน้ำรักที่ไหลเยิ้มออกมานั้น ท่วมท้นความรู้สึกของผม ผมกลืนกินน้ำรักที่พรั่งพรูนั้นลงไปอย่างไม่รังเกียจ ราวกับกำลังกลืนกินความลับและบาปของเราทั้งคู่ ซึ่งทำให้ผมยิ่งรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้ถูกผนึกไว้ด้วยปากของผมแล้ว

"ผมรักรสชาติของแม่ครับ... โดยเฉพาะตอนนี้... หลังจากที่ผมต้องทนเห็นคนอื่นมาทั้งวัน" ผมกระซิบคำสารภาพที่เต็มไปด้วยความผิดบาปและความใคร่


แทนใช้ลิ้นตวัดลงไปอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง เสียงดูดดึงดังแข่งกับเสียงหายใจที่หอบถี่ของแม่เดือน ลิ้นของผมกวาดเลียและดูดดึงความฉ่ำเยิ้มจากช่องทางรักของแม่เดือนอย่างบ้าคลั่ง แรงดูดดึงและแรงดันของลิ้นผมทำให้แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างไม่อาจกลั้นได้

"อ๊าส์! แทน! ไม่! อย่า... อื้อออ! ลูก! ซี้ดดดด! แม่... แม่จะขาดใจแล้ว!" แม่เดือนจิกเล็บลงบนไหล่ของผมด้วยความสุขที่ท่วมท้น ร่างกายของเธอแอ่นโค้งเหมือนคันธนูที่ตึงสุดขีด เธอไม่เคยรู้สึกว่าความสุขสมครั้งไหนจะเข้มข้นเท่ากับการถูกปรนเปรอด้วยความโหยหาที่ถูกกดไว้ตลอดทั้งวัน แม่เดือนกรีดร้องออกมาเป็นเสียงที่ถูกกดไว้ ร่างกายของแม่กระตุกเกร็งไปทั้งร่างอย่างรุนแรง สะโพกของเธอยกขึ้นจากเตียงอย่างบ้าคลั่ง มือของเธอจิกเข้าที่ศีรษะของผม กดลงมาเพื่อให้ลิ้นของผมเข้าถึงจุดที่อ่อนไหวที่สุด


    ผมรับรู้ถึงแรงกระตุกที่รุนแรงที่กระดูกก้นกบของแม่ ขณะที่เธอกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง น้ำรักของแม่เดือนพรั่งพรูออกมาท่วมใบหน้าของผม เธอถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงจนร่างกายอ่อนระทวยลง ความรู้สึกทั้งหมดสงบลงอย่างรวดเร็ว แม่เดือนถึงจุดสุดยอดจากการกระตุ้นด้วยลิ้นแล้ว แต่ความต้องการทางกายของผมยังคงพุ่งพล่าน

ผมเงยหน้าขึ้นมามองแม่เดือน ใบหน้าของผมเปียกชื้นไปด้วยน้ำรักของเธอ ผมชักลำควยที่แข็งขืนและไม่ได้รับการปลดปล่อยใด ๆ ให้ชี้โด่อยู่เบื้องหน้า แม่เดือนใช้มือที่สั่นเทาแต่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นจับส่วนนั้นของผมไว้ เธอกำและรูดขึ้นลงอย่างแผ่วเบา

เขาจับขาของแม่เดือนทั้งสองข้างแล้ว ยกขึ้นพาดไว้บนบ่าของเขา ท่าทางนี้ทำให้ช่องทางรักของแม่เดือนเปิดกว้างและเข้าถึงความลึกได้สูงสุด


"มองผมแม่!" แทน สั่งเสียงต่ำ เขาต้องการให้แม่เดือนมองดูการกระทำของลูกชายอย่างชัดเจน



 ผมใช้ลำควยที่แข็งขืน แทงเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างรวดเร็วและแรงที่สุด โดยไม่รอการปรับตัว

ปึ้ก! แป๊ะ!

"อ๊าส์!! แทน! มันลึก! โอวววววว!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง ร่างกายของเธอแอ่นโค้งตามแรงกระแทกของผม เธอรู้สึกได้ถึงความรุนแรงที่ทำลายความอ่อนโยนทั้งหมด

แทน เริ่ม กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความเร็วและแรงที่รุนแรงที่สุด เขากระหน่ำซ้ำๆ เพื่อให้แม่เดือนจดจำว่าความสุขที่แท้จริงคืออะไร การกระทำของเขาราวกับว่าแม่เดือนเป็นของใหม่และสดอยู่เสมอ

"แม่... อ๊าส์! ผมไม่สนคนอื่น! ผมทำตามแผนแม่... แต่ผมจะไม่มีวันรักใคร... เท่ากับรักแม่!" ผมคำรามใส่หูของแม่เดือน

"ซี้ดดดด! อื้อออ! ลูก... ลูกของแม่! ใช่สิ... ทำอย่างนี้แหละ! แม่ยังเป็นของลูก!" แม่เดือนตอบรับจังหวะที่รุนแรงแต่ถูกควบคุมของผม

เสียงเนื้อกระทบกันในความมืดดังสนั่น มันเป็นการตอกย้ำว่าแม้จะมีครูแป้ง... แต่ความจริงก็อยู่ที่นี่

แต่ในจังหวะที่แรงกระแทกถึงขีดสุดนั้นเอง... แทนตัดสินใจโน้มตัวลงไปที่หน้าอกของเธอทันที แทนใช้ปาก งับและดูดดึงหัวนมที่ตั้งแข็งชูชันของแม่เดือนอย่างรุนแรงและหิวกระหาย เสียงดูดดึงดัง จ๊วบจ๊าบ! แข่งกับเสียงเนื้อกระทบกันที่ด้านล่าง เสียงเนื้อกระทบกัน
แทนใช้ทุกส่วนของร่างกายเพื่อสลักความเป็นเจ้าของไว้บนเรือนร่างนี้

กระหน่ำกระแทกเข้าสู่ช่องทางรักของ แม่เดือน อย่างรุนแรงและสม่ำเสมอ เหงื่อของเราไหลผสมกันจนเตียงนอนชุ่มฉ่ำไปหมด จังหวะรักในคืนนี้ดุดันและยาวนานกว่าปกติ ราวกับเป็นการตอกย้ำว่าแม้จะผ่านมา 14 ปี ความกระหายของเราก็ไม่เคยลดลง ผมรู้สึกว่าผมคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก

"อ๊าส์! ลูก! แรงอีกสิลูก! ตรงนั้นแหละ! อูยยย!" แม่เดือนกรีดร้องออกมาอย่างไม่อาจอั้นได้ ร่างกายของเธอแอ่นโค้งขึ้นรับแรงกระแทกของผม มือที่กุมผ้าปูที่นอนไว้แน่นจิกจนเนื้อผ้าเป็นรอยยับยู่ยี่

ขณะที่ผมกำลังเร่งจังหวะให้เร็วและป่าเถื่อนถึงขีดสุด แม่เดือนก็กระซิบประโยคที่ทำลายสมาธิของผมจนหมดสิ้น

"แทน... ลูกคิดถึงครูแป้งอยู่ใช่ไหม?"

ผมชะงักไปครู่หนึ่ง แรงกระแทกหยุดลงกะทันหัน ความตกใจและอับอายแล่นวาบเข้ามาแทนที่ความใคร่

"แม่พูดอะไรครับ! ไม่ใช่! ผมคิดถึงแต่แม่! ผมเย็ดแม่แรงขนาดนี้ผมจะไปคิดถึงใครได้!" ผมโต้กลับด้วยความโกรธที่ถูกล่วงล้ำความคิด

แม่เดือนกลับหัวเราะเบาๆ ด้วยเสียงที่แหบพร่า เธอดึงหน้าผมลงมาจูบ จูบที่เปียกชื้นด้วยน้ำลายและความปรารถนา

"โกหกไม่เนียนนะลูก" แม่เดือนกระซิบชิดริมฝีปากผม "แม่รู้ว่าลูกจะต้องแต่งงานกับเขา... แล้วเขาก็สวยน่ารัก... แม่ไม่ว่าหรอกลูก ลองจินตนาการว่าคนที่อยู่ใต้ร่างลูกตอนนี้คือครูแป้งสิ... แล้วเย็ดแม่ให้แรงกว่าเดิมอีก!"

คำพูดของแม่เดือนทำลายกำแพงศีลธรรมที่บอบบางในใจผมจนหมดสิ้น ความต้องการที่จะรุนแรงกับร่างกายผู้หญิงคนอื่นถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งผ่านช่องทางรักของผู้เป็นแม่

ผมเงยหน้าขึ้นมองแม่เดือน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งปนความเศร้าสร้อย เธอต้องการให้ผมทำลายเธอด้วยความปรารถนาต้องห้ามนี้


ผมบดขยี้ริมฝีปากแม่เดือนด้วยจูบที่ดุดัน ความโกรธ ความคลั่งไคล้ และความปรารถนาที่ถูกชี้นำจากแม่เดือนทำให้ผมบ้าคลั่ง

ผมเริ่ม กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการทำให้ร่างกายของแม่เดือนสลบไปด้วยความสุขสม ผมจินตนาการถึงครูแป้งในฐานะภรรยาในอนาคต แต่ร่างกายที่โอบรัดผมไว้คือแม่เดือน... ความรู้สึกนั้นทำให้ความสุขสูงสุดของผมกลายเป็นบาปที่ไม่มีวันไถ่ถอน

"อ๊าส์! แม่! ผมจะ! ผมจะทำตามที่แม่สั่ง! ผมจะแต่งงานกับเธอ! แต่แม่... แม่ต้องเป็นของผมคนเดียว!" ผมคำรามออกมาด้วยความโหยหา

แม่เดือนกรีดร้องอย่างสุดเสียงรับการกระแทกสุดท้ายที่รุนแรงและป่าเถื่อนที่สุดจากผม

"อ๊าส์!! ซี้ดดดด! อูยยยย! จะเป็น! แม่จะเป็นของลูก! อ๊าส์!"

แม่เดือน ร้องออกมาอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกที่ถูกโจมตีพร้อมกันจากสองจุดที่อ่อนไหวที่สุด—ปากที่ดูดดึงหัวนมอย่างป่าเถื่อน และลำควยที่กระแทกถึงปากมดลูก—ทำให้เธอแทบสิ้นสติ

ผมสัมผัสได้ถึง แรงรัดที่คลั่งไคล้ของกล้ามเนื้อภายในตัวแม่ มันคือสัญญาณที่รุนแรงที่สุด! ร่องรักของแม่เดือนเริ่ม ขมิบตอดรัดลำควยของผมอย่างรุนแรงและถี่รัว ราวกับต้องการดูดกลืนตัวตนของผมให้จมดิ่งลงไป

ผมไม่สามารถต้านทานการโอบรัดที่บ้าคลั่งและรุนแรงเช่นนี้ได้อีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกสุดยอดถาโถมเข้าใส่ผมอย่างรุนแรงจนน่ากลัว แรงบีบจากภายในร่างกายแม่เดือนคือจุดที่ผมโหยหาที่สุดในโลกนี้!

"แม่... ผมจะ... ผมจะแตกแล้วครับ!" ผมคำรามสุดเสียง ผมกระหน่ำกระแทกอย่างบ้าคลั่งเป็นจังหวะสุดท้าย

"ซี้ดดดด! อื้อออ!" แม่เดือนครางตอบรับจังหวะที่รุนแรง

ปึ้ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้องตามจังหวะสุดท้ายที่บ้าคลั่งของผม

แรงบีบรัดจากภายในร่างกายของแม่เดือนนั้นรุนแรงจนน่ากลัว เธอถึงกับเกร็งและกระตุกไปทั้งร่างอย่างรุนแรง

ผมปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ช่องทางที่บีบรัดของแม่เดือนอย่างบ้าคลั่ง ผมรู้สึกถึงความร้อนผ่าวของน้ำอุ่นๆ ที่พุ่งเข้าไปสัมผัสกับความอ่อนนุ่มและร้อนรุ่มของมดลูกแม่โดยตรง

ความรู้สึก เต็มตื้นและสมบูรณ์แบบ ท่วมท้นไปทั้งร่างกายของแม่เดือน เธอรับรู้ถึงแรงดันและความร้อนที่พุ่งเข้าสู่ภายในของเธออย่างชัดเจนเป็นการปลดปล่อยที่เต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน

แม่เดือนกรีดร้องออกมาเป็นเสียงยาวและขาดห้วง "อูยยยยยยยยยยย! ลูกรัก! อ๊าส์!!!" เธอกระตุกเกร็งหลายต่อหลายครั้ง ช่องทางรักของเธอบีบรัดลำควยผมจนมันนุ่มนิ่มลงช้าๆ เป็นการยืนยันสุดท้ายว่าเธอดูแลการปลดปล่อยของผมได้อย่างสมบูรณ์


ผมล้มตัวลงนอนทับร่างของแม่เดือนอย่างหมดเรี่ยวแรง ลำควยที่ยังคงสอดใส่มิดลำอยู่ในร่างกายของแม่เดือน แม่ใช้มือที่อ่อนแรงลูบแผ่นหลังที่เปียกชื้นของผมอย่างอ่อนโยน

"แม่รักที่ลูกเป็นแบบนี้... แต่แม่ต้องพูดเรื่องนี้" แม่เดือนกระซิบด้วยเสียงที่แหบพร่า ก่อนที่เธอจะเริ่มแผนการ "แฟนของแทน" ตามที่เราตกลงกันไว้

"แม่ครับ... ผมยอมทำตามแผนของแม่แล้วนะ... ผมจะจีบครูแป้ง" ผมกระซิบเสียงแผ่ว

แม่เดือนใช้มือลูบแผ่นหลังที่เปียกชื้นของผมอย่างอ่อนโยน "ดีมาก... ลูกรัก"

"แต่แม่ต้องสัญญานะ... ว่าผมจะยังทำแบบนี้กับแม่ได้อีกนานแสนนาน... ตราบที่ผมต้องการ" ผมถามเพื่อความมั่นใจครั้งสุดท้าย

แม่เดือนเงยหน้าขึ้นมาจูบผมอย่างอ่อนโยน จูบนี้คือการยืนยันถึงชะตากรรมที่เธอได้เลือก

"แม่สัญญา... ลูกจะเป็นสามีที่ถูกกฎหมายของแป้ง... แต่ลูกจะเป็นผู้ชายของแม่ตลอดไป แม่จะเป็นที่พักพิงให้ลูกเสมอ ไม่ว่าจะในฐานะเมียลับ... หรือแม่ที่รักลูก และจำไว้ แทน... ความปรารถนาทั้งหมดนี้... ลูกต้องเก็บไว้ใช้กับแม่คนเดียวในความมืด!"

ในค่ำคืนนั้น... แผนการของแม่เดือนได้ถูกลงนามด้วยความปรารถนาต้องห้ามของลูกชายอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว