( MILF/INCEST )
ในเย็นวันนี้ หลังจากที่ออก โรงเรียน นนท์ได้ขับรถผ้านบ้านของน้าดา เขานึกถึงภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับน้าดา ได้ก้าวข้ามทุกเส้นแบ่งไปแล้ว มันเป็นมากกว่าคำว่า นายจ้างกับลูกจ้าง หรือ น้ากับหลานชาย เสียอีก มันคือ พันธะแห่งผลประโยชน์ ที่แลกด้วย ความเร่าร้อน และ การผ่อนคลาย
เหตุการณ์ที่ฟาร์มของน้าดาเมื่อวานมันคือ พลังงานใหม่ ที่เขาได้มาจากการปลดปล่อยความเครียดให้กับผู้ใหญ่เหล่านี้ไม่ใช่แค่ความสุขทางกาย แต่มันคือ อำนาจ ที่ใช้แลกเปลี่ยนเพื่อความอยู่รอดต่างหาก
"...นนท์คิด:การลดหนี้สินอย่างเดียวไม่พอ เขาต้องการเงินสดก้อนใหญ่เพื่อใช้ชีวิตและตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อ และมีเพียง โลกมืด เท่านั้นที่ให้สิ่งนั้นได้..."
เมื่อค่ำลง นนท์ มุ่งหน้าไปยังร้านพิซซ่าเจ้มาลี เขาตัดสินใจสานต่อ งานที่ เจ้มาลีได้เปิดเผยไว้
ทันทีที่เขาเปิดประตูเข้าไปในร้าน เฮียตง ซึ่งยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ก็ทักขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงกึ่งเย้าแหย่กึ่งจริงจัง:
เฮียตงกอดอกมองนนท์ด้วยสายตาจับผิด
"อ้าว... นนท์...
หายไปหลายวันเลยนะ
ไม่มาทำงานเลย นึกว่าจะ
กลัวเรื่องคืนนั้น จนไม่กล้ากลับมาอีกแล้วซะอีก"
นนท์ปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด
"สวัสดีครับ เฮียตง...
ขอโทษด้วยครับ พอดีช่วงนี้ผม
มีปัญหาหลายอย่างเกี่ยวกับที่บ้าน
ต้องจัดการเรื่องด่วนนิดหน่อย"
เฮียตง:ทำเสียง "หึ" ในลำคอ
"ปัญหาที่บ้านนี่มันทำให้เธอ
หน้าตาสดชื่น ขึ้นผิดหูผิดตาเลยนะ...
แต่เอาเถอะ เจ้มาลี รอเธออยู่ข้างหลัง
ไปคุยกับเจ้แกซะ"
นนท์ พยักหน้าให้เฮียตง และเดินผ่านโซนครัวเข้าไปหลังร้าน เขาเห็น เจ้มาลี กำลังทำความสะอาดเคาน์เตอร์อยู่ตามลำพัง เมื่อเห็นนนท์เดินเข้ามา เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
"มาแล้วเหรอ 'คนใหม่' ของฉัน...
ฉันรู้สึกถึง พลังงานที่ร้อนแรง
จากตัวเธอเลยนะ ดูเหมือนว่า
เธอจะใช้ชีวิตได้อย่างคุ้มค่ากับ
'โอกาส' ที่ผู้ใหญ่ให้มาเลยนี่"
นนท์ และ เจ้มาลี ยืนอยู่ที่มุมอับหลังเคาน์เตอร์ เจ้มาลี กำลังจัดกล่องพิซซ่าที่บรรจุ "ของสำคัญ" ไว้ข้างในอย่างเร่งรีบ
เจ้มาลีพูดเสียงเบาแต่มั่นคง
"พิซซ่ากล่องนี้ไม่เหมือนกล่องอื่น... ของสำคัญ อยู่ข้างในและ ต้องถึงมือ 'ลูกค้าคนนั้น' เท่านั้น ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด"
"เธอจะได้ค่าเหนื่อย เยอะมาก! เฮียตง จะไปกับเธอในระยะห่าง ๆ เพื่อดูต้นทาง"
เฮียตงใบหน้าตึงเครียดขึ้นกว่าเดิม
"นนท์... ฟังนะ พิซซ่ากล่องนี้คือชีวิต
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ทิ้งรถ ทิ้งพิซซ่า และวิ่งหนี
ฉันจะตามไปจัดการเอง แต่ห้าม
ให้ใครจับตัวเธอได้เด็ดขาด!
อย่าทำตัวเป็นจุดเด่น
ทำเหมือนไปส่งพิซซ่าธรรมดา ๆ"
เจ้มาลี มอบ กล่องพิซซ่า ที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาให้นนท์ พร้อม ที่อยู่ลับ ที่ไม่ใช่บ้านลูกค้าทั่วไป นนท์ สวมเสื้อแจ็คเก็ตและขับมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่าออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมี เฮียตง ขับรถเก๋งตามไปห่าง ๆ เพื่อเฝ้าระวัง บรรยากาศซอยเปลี่ยว ในยามค่ำคืน ไฟถนนสลัว ๆ และมีสุนัขเห่าหอนตามทาง นนท์รู้สึกถึง ความตื่นเต้นผสมความกลัว ที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน เฮียตงพูดผ่านวิทยุสื่อสารเล็ก ๆ "นนท์... เลี้ยวเข้าซอยถัดไป จุดหมายคือโกดังเก่า ท้ายซอย... ระวังให้ดี พวกมันชอบเล่นสกปรก" นนท์ ไปถึงโกดังร้างท้ายซอย เขาวางขาตั้งรถและเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง เขาถูกต้อนรับด้วย ชายฉกรรจ์ตัวใหญ่สองคน ที่มีรอยสักและจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา นนท์ ถูกบังคับให้วางพิซซ่าไว้บนโต๊ะเหล็กสกปรก
ชายร่างใหญ่ 1: "ใครเป็นคนสั่ง พิซซ่าหน้าพิเศษ นี้มา?"
นนท์กล่าวรหัสลับที่เจ้มาลีสอน "จาก มาลี ครับ... พิซซ่าถาดนี้ ต้องถึงมือ 'บอสใหญ่' เท่านั้น"
ชายร่างใหญ่ 2: หัวเราะเยาะ "แกทำได้ดี... เด็กส่งพิซซ่า"
ชายร่างใหญ่คนแรกเปิดกล่องพิซซ่าออกเพื่อตรวจสอบ เขาไม่ได้สนใจพิซซ่าที่อยู่ด้านบนเลย แต่เขาสนใจ พัสดุลับ ที่ซ่อนอยู่ใต้ถาดรอง นนท์สัมผัสได้ว่าเขาเพิ่งขนส่ง สิ่งผิดกฎหมายร้ายแรง
หลังจากตรวจสอบเสร็จ ชายร่างใหญ่คนที่สองยื่นซองจดหมายหนา ๆ ให้นนท์
ชายร่างใหญ่ 2: (ทำเสียงขู่) "เก็บเงินให้ดี อย่าปากโป้ง ถ้าแกทำได้... เงินก้อนต่อไป จะใหญ่กว่านี้มาก"
นนท์ รีบควบมอเตอร์ไซค์กลับไปที่ร้านพิซซ่าอย่างเร็วที่สุด เขารู้สึกโล่งอกเมื่อเห็นไฟร้านยังเปิดอยู่ นนท์ ส่งมอบเงินที่เหลือให้กับ เจ้มาลี และเก็บส่วนแบ่งไว้กับตัว
ตบไหล่นนท์อย่างแรง "เธอเก่งมาก นนท์! นี่ไง... เงินสด ที่เธอจะหาไม่ได้จากการส่งพิซซ่าธรรมดา"
เฮียตง เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลายขึ้น แต่สายตาที่เขามองนนท์นั้นเต็มไปด้วย ความหวังบางอย่าง ที่นนท์ไม่เข้าใจ
"ตอนนี้เธอได้ก้าวเข้ามาใน
โลกของเรา อย่างเต็มตัวแล้ว...
แต่เรื่องที่ใหญ่กว่าเงิน
มันไม่ใช่แค่เรื่องของหนี้พ่อเธอ..."
เจ้มาลี เดินมาโอบแขน เฮียตง และมองนนท์ด้วยแววตาอ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "นนท์... พรุ่งนี้เราจะคุยกันเรื่องงานใหม่ของพวกเรา มันคือการร่วมมือครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตเธอ และมันจะช่วยแก้ปัญหาหนี้สินทั้งหมดได้... ไม่ใช่แค่ลดมันลง" นนท์ ยืนนิ่งอยู่กับที่ กล่องพิซซ่าในมือดูหนักอึ้งขึ้นมาทันที นี่ไม่ใช่แค่การทำงานเพื่อใช้หนี้ แต่เป็นการถูกชักชวนเข้าสู่ การเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวโลกมืด ที่มีเดิมพันสูงยิ่งกว่าชีวิต นนท์ กลับมาถึงบ้านด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและกังวลใจจากการเริ่มต้นภารกิจโลกมืด เขาเห็นแสงไฟสว่างที่ห้องรับแขก น้าเดือน นั่งอยู่บนโซฟาเพียงลำพัง โดยมีผ้าห่มคลุมขา และกำลังจดจ่ออยู่กับ จอโทรทัศน์
นนท์ได้เดินเข้าไปอย่างเงียบ ๆ
"น้าเดือน... ยังไม่นอนอีกเหรอครับ?"
น้าเดือนสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันมามองนนท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แฝงด้วยความโล่งใจ "อ้าว นนท์... น้าก็รอเธออยู่นี่แหละ น้าโทรไปก็ไม่รับสาย น้าเป็นห่วง... หนี้ มันยังค้างคาอยู่นะ"
"ผมจัดการเรื่องงานมาครับ น้า... ได้เงินมานิดหน่อยด้วย"
เขากล่าวอย่างมั่นใจและส่งเงินส่วนหนึ่งให้น้าเดือน
น้าเดือนดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นปึกเงินในมือ
"โอ้... นนท์! เงินนี่มัน...
มันเยอะจัง เธอไปทำอะไรมา?
น้าไม่อยากให้เธอไปทำเรื่องที่ไม่ดีนะ..."
นนท์จับมือน้าเดือนเบา ๆ แล้วสบตาเธออย่างจริงจัง
"ผมรับจ้างทำหลายอย่างครับน้า... ช่วงนี้โลกมันอยู่ยาก ผมต้องทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด น้าไม่ต้องกังวล... ผมจะอยู่ข้างน้า และ ช่วยดูแลน้า แทนพ่อของผม ตลอดไป"
คำพูดสุดท้ายของนนท์สร้าง อิมแพ็ค อย่างรุนแรง น้าเดือนมองเขาด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความซึ้งใจ ความผิดบาป และความหวาดหวั่นที่เขาเริ่มก้าวเข้าสู่โลกที่มืดมิดกว่าเดิม
น้าเดือน รับเงินและสีหน้าก็ดูผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย เธอหยิบรีโมตแล้วหันกลับไปจ้องมองที่ทีวี เธอเปลี่ยนท่าทางการนั่งให้สบายขึ้น ขาข้างหนึ่งถูกเหยียดออกพ้นผ้าห่ม นนท์ สังเกตเห็นว่าเธอใช้มือลูบไล้ตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ในขณะที่จ้องมองรายการที่กำลังฉายอยู่บนช่องเคเบิลลับ รายการที่มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่แฝงอยู่
นนท์ รับรู้ได้ทันทีว่า ความเหงา และ ความต้องการทางกาย ที่เขาเคยสัมผัสในคืนนั้น กำลังกลับมาเข้าครอบงำเธออีกครั้ง
นนท์ถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย
"น้าดูอะไรอยู่เหรอครับ... ดึกแล้วนะ"
น้าเดือนใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย เธอพยายามบังคับตัวเองให้เป็นปกติ
"ไม่มีอะไรหรอก... แค่
หนังเก่า ๆ น่ะ... เธอไปพักผ่อนซะนะ"
แต่ นนท์ ไม่ถอยหนี เขารู้ดีว่าคำพูดและการกระทำเมื่อคืนนั้นได้ ก้าวข้ามเส้นแบ่ง ทุกอย่างไปแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขามันเกินเลยไปกว่าการเป็นน้ากับหลาน หรือแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยง มันคือ พันธะทางอารมณ์และร่างกาย ที่เติมเต็มความว่างเปล่าของกันและกัน
"น้าเดือน... ผมรู้ว่าน้า...
เครียดเรื่องหนี้สินมาก... บางที...
การผ่อนคลาย ที่น้าต้องการ...
ผมช่วยน้าได้อีกครั้งนะครับ"
น้าเดือน หันมามองนนท์ด้วยความตกใจอย่างชัดเจน แววตาของเธอบ่งบอกถึง ความขัดแย้ง และ ความต้องการ ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะเธอรู้ดีว่า นนท์ คือ แสงสว่างเดียว ที่ทำให้เธอหลุดพ้นจากความเหงาและความเครียดได้จริง ๆ
"นนท์... เธอ...
เธอหมายถึง...
เหมือน คืนนั้น ใช่ไหม..."
นนท์ ไม่ตอบด้วยคำพูด เขาเดินเข้าไปหาเธออย่างช้า ๆ และ คุกเข่าลงข้าง ๆ โซฟา เขาวางมือลงบนตักของเธออย่างอ่อนโยน แต่สายตาของเขามั่นคง
"ผมจะช่วยทำให้น้า ลืมทุกเรื่อง
ได้อีกครั้งครับ... เหมือนที่ผม
ได้เคยสัญญาไว้ ว่าจะดูแลน้า ตลอดไป..."
น้าเดือนยอมแพ้ต่อความปรารถนาของตัวเอง เธอปล่อยให้ผ้าห่มตกลงจากตัว และจ้องมองนนท์ด้วยสายตาที่ยอมจำนนต่อสถานการณ์อย่างเงียบงัน
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความต้องการที่ไม่อาจระงับได้
"น้า... น้าขอโทษ...
ที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย...
นนท์... ช่วยน้าหน่อยนะ..."
...เสียงภาพยนตร์เคเบิลยังคงดังหึ่งๆ อยู่ในห้องรับแขก แต่สำหรับ นนท์ และ น้าเดือน แล้ว เสียงนั้นเป็นเพียงม่านที่ช่วยซ่อนความลับที่กำลังจะปะทุขึ้น นนท์ คุกเข่าอยู่ข้างโซฟา สายตาของเขามั่นคงและเต็มไปด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้งต่อความเหงาและความต้องการที่น้าเดือนเผชิญ
น้าเดือน มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ก่อนที่ความปรารถนาที่ท่วมท้นจะเข้าครอบงำเธออย่างสิ้นเชิง
"นนท์... เธอ... เธอพูดถูก"
น้าเดือน กระซิบ ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความอับอายและตื่นเต้น
"น้าควบคุมมันไม่ได้เลยจริง ๆ...
เอาเลย... ทำให้น้าลืมทุกอย่างไปซะ!"
คำพูดของเธอคือ การอนุญาตขั้นสุดท้าย ที่พังทลายกำแพงที่เหลืออยู่ทั้งหมด
นนท์ ไม่รอช้า เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ น้าเดือน บนโซฟา ใช้มือจับไปที่ใบหน้าของเธอแล้วก้มลงจูบอย่างลึกซึ้งและเร่าร้อน น้าเดือน ตอบสนองอย่างรุนแรง เธอใช้แขนโอบรอบคอของนนท์ไว้แน่น ร่างกายของเธอเริ่มสั่นสะท้านด้วยความกระหาย
"นนท์... เร็วเข้า...
ก่อนที่ เจน จะตื่นมาเห็น..."
น้าเดือน กระซิบข้างหูอย่างหอบถี่
น้าเดือน ไม่ปล่อยให้ นนท์ ต้องรอนาน เธอฉีกทึ้งเสื้อผ้าของ นนท์ ออกอย่างรีบร้อน ไม่สนใจว่ามันจะขาดหรือไม่ เธอต้องการเพียงแค่ ผิวหนังที่สัมผัสกัน เท่านั้น นนท์ เองก็ตอบรับความบ้าคลั่งนั้นด้วยความกระหายที่รุนแรงพอกัน
มือที่สั่นเทาของ น้าเดือน เลื่อนลงไปปลดกางเกงของ นนท์ ออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็น ความแข็งแกร่ง ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้า ทันทีที่ ลำควย ของ นนท์ ถูกปลดปล่อยออกมา น้าเดือน ก็ใช้มือ รวบมันไว้ ด้วยความเร่าร้อนและ ความต้องการทางกาย ที่เธอไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็นมาก่อน
"ดีมาก นนท์... มันใหญ่มากๆ"
เธอใช้ปากค่อยๆ อมส่วนปลายของส่วนลำนั้นเอาไว้ และค่อยๆ กลืนกิน เข้าไปในโพรงปากของเธอ น้าเดือน อมส่วนนั้นอย่างช่ำชองและเปิดเผย เพื่อ ปลดปล่อย ความกดดันให้กับ นนท์
...ในเวลานี้น้าเดือน เลื่อนตัวขึ้นมาโดยสายตาของทั้งสองมองกันและกัน ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าต้องการอะไร น้าเดือน ใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดคอ นนท์ ไว้แน่น เธอผลัก นนท์ ให้เอนหลังพิงกับพนักพิงโซฟา ก่อนจะปลดชุดคลุมของเธอเองออกอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยความต้องการของเธอ น้าเดือน ทิ้งตัวลงนั่งคร่อมร่างของ นนท์ บนโซฟาอย่างรวดเร็ว เธอใช้มือ จับลำควยของนนท์ และ ชี้นำมันเข้าสู่ตัวเธออย่างไม่ลังเล การสอดใส่ที่เกิดขึ้นใน ความมืดสลัว ของห้องรับแขก โดยมีเพียง แสงสีฟ้า ที่เต้นระริกจากจอทีวี เป็นพยานลับเพียงหนึ่งเดียว ที่สะท้อนฉายภาพร่างกายที่กำลังเคลื่อนไหวของทั้งคู่
"อื้อออ... นนท์... อึ้ก..."
น้าเดือน ครางเสียงต่ำทันทีด้วยความสุขสมที่รุนแรงและเร่งรีบ เธอซบหน้าลงกับไหล่ของ นนท์ เพื่อกลั้นเสียงเอาไว้ แต่ลมหายใจที่ หอบถี่และร้อนผ่าว ของเธอก็บ่งบอกถึงความต้องการที่ถูกปลดปล่อยออกมา
นนท์ ได้ใช้ความแข็งแกร่งที่เขามีกับประสบการณ์ที่เค้าได้รับมา ตอนนี้เค้าพร้อมแล้วที่จะตอบสนองความต้องการที่ท่วมท้นของ น้าเดือน ทันที น้าเดือน เป็นฝ่ายนำอย่างบ้าคลั่ง ใน พันธะต้องห้าม ของพวกเขา
นนท์ เริ่ม กระแทกเอว เข้าหาเธอด้วยจังหวะที่ ช้าและหนักแน่น ในตอนแรก เพื่อให้น้าเดือนได้รับรู้ถึง อำนาจ ที่เปลี่ยนมือมาอยู่ที่เขาแล้ว ทุกครั้งที่เขา สอดใส่ลึก ก็เป็นการตอกย้ำ คำมั่นสัญญา ที่เขาจะดูแลเธอ
น้าเดือน เกร็งตัว ตอบรับความรู้สึกนั้นด้วยเสียงครางที่ ไม่ขาดสาย เธอใช้มือจิกเข้าที่ไหล่ของ นนท์ เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว ทุกการกระแทกของ นนท์ ทำให้ ร่างกายของน้าเดือนสั่นไหวอย่างรุนแรง โดยเฉพาะ หน้าอกอิ่มเต็มของสาวใหญ่ ที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง
"โอ๊ย... นนท์!... อื๊ออออ!...
ตรงนี้ มันแน่น ไปหมด! ซี๊ดดด!
เธอทำให้น้ารู้สึกดีสุด ๆ!
น้าต้องการเธอ... ผู้ชายคนเดียวของน้า!"
นนท์ โน้มตัวลงไป ดูดซับ ความร้อนรุ่มจากซอกคอและทรวงอกของเธอ ในขณะที่ สะโพกยังคงกระแทกกระทั้น อย่างหนักหน่วงและรุนแรงตามจังหวะที่ น้าเดือน ร้องขอ
น้าเดือน ผู้ที่ได้ปลดปล่อยความเครียดและความเหงาทั้งหมดออกมาในคืนนี้ เธอใช้ร่างกายของนนท์เป็น จุดยึดเหนี่ยว และ ทางออก เดียวจากโลกแห่งหนี้สินและปัญหา เธอรู้ดีว่าเวลาของพวกเขามีจำกัด ความเสี่ยงที่จะถูก เจน จับได้ทำให้ความเร่าร้อนยิ่งทวีคูณ
"นนท์... น้าไม่ไหวแล้ว...
เร็วเข้า!... น้าต้องการเธอ...
อึ๊ก!... ตรงนี้... อ๊า!"
น้าเดือน ใช้มือทั้งสองข้าง จับศีรษะของนนท์ และ กดลง บนทรวงอกของเธอเพื่อส่งมอบการอนุญาตอย่างสมบูรณ์ แต่ก่อนที่นนท์จะเริ่มปรนเปรอ
น้าเดือนกระซิบด้วยน้ำเสียง
ที่อ้อนวอนที่แผ่วเบาและ
เต็มไปด้วยความปรารถนา
"นนท์... น้าขอ... ช่วยดูดมันให้น้าที...
น้าต้องการเธอ... ช่วยน้าหน่อยนะ!"
นนท์ รับคำขออย่างเร่าร้อน เขาใช้ปากและลิ้นปรนเปรอ ส่วนที่อ่อนไหวที่สุด ของเธออย่างดุดัน ในขณะที่ กระแทกเอว อย่างหนักหน่วงและรุนแรงยิ่งกว่าเดิม การกระทำที่ดำเนินไปพร้อมกันนี้ทำให้น้าเดือนคลั่งไคล้
"อ๊าาาา! นนท์!... อื๊ออออ!...
สุดยอดเลย! เธอ... เธอเก่งที่สุด!...
อึก! ดูดแรงอีก!... แรงกว่านี้!...
น้าจะขาดใจอยู่แล้ว!"
น้าเดือน เกร็งตัวสั่นเทาอย่างรุนแรง เธอไปถึงจุดสูงสุดด้วยความสุขสมที่ท่วมท้น ร่องหีของน้าเดือนได้ขมิบตอดรัดลำควยของนนท์อย่างรุนแรง และร่างกายที่กระตุกอย่างไม่หยุด...
...
.
นนท์ เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของ น้าเดือน ที่เต็มไปด้วยเหงื่อและร่องรอยแห่งความต้องการ เขาใช้มือของตนเอง ประคองทรวงอก ของเธอที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะของการร่วมรัก
.
.
.
นนท์ ได้พลิกร่างของ น้าเดือน
ให้นอนราบไปกับโซฟาอย่างรวดเร็ว
นนท์ เริ่มขยับจังหวะอย่างช้า ๆ ในตอนแรกเพื่อให้น้าเดือนปรับตัวอีกครั้ง ก่อนจะ เพิ่มความเร็วและความลึก ขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกการกระแทกที่หนักหน่วงและสม่ำเสมอของนนท์ ทำให้ ร่างกายของน้าเดือนสั่นไหวอย่างรุนแรง
"โอ้... นนท์... มัน แน่น ไปหมด... อึ๊ก!..."
น้าเดือน ครางเสียงต่ำทันทีด้วยความสุขสมที่รุนแรง เธอซบหน้าลงกับไหล่ของ นนท์ เพื่อกลั้นเสียงเอาไว้ แต่ลมหายใจที่ หอบถี่และร้อนผ่าว ของเธอก็บ่งบอกถึงความต้องการที่ควบคุมไม่ได้
นนท์ ไม่ได้ให้แค่จังหวะที่รวดเร็ว แต่เขา ควบคุมเอวของตนเองอย่างเชี่ยวชาญ เขาเริ่ม กระแทกเอว เข้าหาเธอด้วยจังหวะที่ ช้าและหนักแน่น ในตอนแรก เพื่อให้น้าเดือนได้รับรู้ถึง อำนาจ ที่เปลี่ยนมือมาอยู่ที่เขาแล้ว ทุกครั้งที่เขา สอดใส่ลึก ก็เป็นการตอกย้ำ คำมั่นสัญญา ที่เขาจะดูแลเธอ
"ใช่....นนท์.....แบบนี้เลย....
เธอทำให้น้า ลืมทุกอย่าง ได้จริง ๆ...
ตรงนั้นแหละ! แรงอีก... ซี๊ดดด!"
น้าเดือน เกร็งตัว ตอบรับความรู้สึกนั้นด้วยเสียงครางที่ ไม่ขาดสาย เธอใช้มือจิกเข้าที่ไหล่ของ นนท์ เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว ทุกการกระแทกของ นนท์ ทำให้ ร่างกายของน้าเดือนสั่นไหวอย่างรุนแรง โดยเฉพาะ หน้าอกอิ่มเต็ม ของเธอที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง
"โอ๊ย... นนท์!... อื๊ออออ!...
แรงอีก... ตรงนี้ มันแน่น ไปหมด!
ซี๊ดดด! เธอทำให้ฉัน
รู้สึกดีสุด ๆ! น้าต้องการเธอ...
ผู้ชายคนเดียวของน้า!"
เสียงครางของ น้าเดือน สูงขึ้นและขาดห้วง นนท์ โน้มตัวลงไป ดูดซับ ความร้อนรุ่มจากซอกคอและทรวงอกของเธอ ในขณะที่ สะโพกยังคงกระแทกกระทั้น อย่างหนักหน่วงและรุนแรงตามจังหวะที่ น้าเดือน ร้องขอ
น้าเดือน ใช้มือทั้งสองข้าง จับศีรษะของนนท์ เธอเกร็งตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
"อ๊าาาา! นนท์!...
อื๊ออออ!... สุดยอดเลย!"
"ซี๊ดดด!...."
"อ๊าาาา!..."
"อื๊ออออ!..."
หลังจากที่ทั้งคู่พุ่งถึงจุดสูงสุดอย่างรุนแรง นนท์ ก็ทรุดตัวลงซบกับไหล่ของ น้าเดือน ด้วยความอ่อนแรง เธอหอบหายใจอย่างหนัก
"ขอบใจนะ นนท์...
เธอช่วยน้าไว้จริง ๆ...
เธอคือ ความลับ ที่ดีที่สุดของน้า"
นนท์ พลิกตัวกลับมานั่งข้าง ๆ เธอ เขาใช้ผ้าห่มคลุมร่างของเธอไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"จำไว้นะครับ น้าเดือน... ผมจะดูแลน้า..."
"ได้สิ นนท์...
น้าสัญญา... น้าจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ..."
วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569
หนี้รักพันธนาการ บทที่ 7
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น