วันพุธที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2569

รางวัลที่แม่มอบให้

 

 

ใช่มีอยู่จริง ผมเองก็เคยมีประสบการณ์ ผมเป็นช่างลูกจ้างรถมอเตอร์ไซค์ ค่าแรงวันละ 400 บาท พี่สาวกับพ่อโทรมาบอกว่าแม่ผมรถจักรยานยนต์ล้ม แขนหัก ข้อเท้าหลุด แม่ผมใส่เผือกที่แขนและขา ข้างด้านขวา ด้านที่มีแม่ถนัด นิ้วทางด้านซ้าย ก็หักไป 4 นิ้ว ต้องใส่เข็มยึดนิ้วไว้ พ่อผมกับพี่สาวเนี่ย ให้ความเห็นว่า ผมมีรายได้น้อยกว่าคนในครอบครัว ให้ผมลาออกจากงาน มาดูแลแม่ พี่สาว มีเงินเดือนเกือบ สามหมื่น บาท กับพ่อเงินเดือนสองหมื่นต้นๆเกิน ผมเป็นคนเงินเดือนน้อย ต้องลาออกจากงานมาดูแลแม่ ผมขัดแย้งกับพี่สาวว่า ผมเป็นผู้ชายแต่ดูแลแม่ได้ยังไง มันต้องอาบน้ำให้แม่เช็ดตัวแม่ มันจะดีหรือผมอ้างใส่พ่อกับพี่สาว พ่อก็บอกว่า เป็นแม่ลูกกันไม่เป็นไรหรอก พี่สาวก็เห็นด้วย ในที่สุดผมได้ลาออกงานจริงๆมาดูแลแม่ พอๆกับพี่สาวไปทำงาน ก็เป็นหน้าที่ผมต้องดูแลแม่ วันแรกที่เช็ดตัวให้แม่ทำความสะอาดตัวแม่ ต้องถอดเสื้อ ผู้ป่วย ออกจากตัวแม่ ภาพตรงหน้าของผม ทำให้ผมใจสั่นเลย หน้าอกแม่ยังเต่งตึง ช่วงล่างแม่ ยังดูดี แม่ก็นอนนิ่งๆให้ผมเช็ดตัว ผมเช็ดตัวทุกจุดให้แม่ แม้แต่ตรงจุดสำคัญ และสระผมให้แม่ ป้อนข้าวให้แม่ ชีวิตผมวนอยู่แบบนี้ ดูแลแม่แบบนี้ทุกวัน และพาแม่ไปหาหมอตามนัด ทุกๆวันจันทร์ การที่จะให้แม่ปกติ แขนขามือแม่เหมือนเดิม ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 6-9 เดือน เพราะอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้กระดูกแม่ ทั้งฮักทั้งข้อหลุด ทั้งเอ็นขาด ผมยอมรับว่า ควบคุมอารมณ์สั่นไหว ไม่ได้ ภาพตรงหน้าผมสัดส่วนของแม่มันสวยงามเหลือเกิน มีครั้งหนึ่ง แม่ใช้ผม ให้โกนขนหมอยออกให้หน่อย เพื่อป้องกันโล้นกิน มันจะเกิดอาการคัน นี่แหละข้อสำคัญของผู้ป่วยแข้งขา เวลาคันหลังผมต้องช่วยเกาให้แม่ เวลาแม่ปลดทุกข์เบาปลดทุกข์หนักก็ต้องพาแม่เข้าห้องน้ำ ผมทำได้ถ้าดูแลแม่ แต่ผมดูแลจิตใจตัวเองไม่ได้ ทุกครั้งเห็นภาพ สัดส่วนของแม่ อวัยวะเพศผมจะแข็งตัว ตุงกางเกงขาสั้นกีฬาของผม หลายครั้งแม่สังเกต เป้ากางเกงของผม แต่แกก็ไม่ได้พูดอะไร อารมณ์ทางเพศแบบนี้มันขึ้นได้กับทุกคน ต่อให้ตรงหน้าเป็นอวัยวะเพศของแม่ ลูกชายอย่างผมก็เกิดอารมณ์ได้ การแข่งตัวอวัยวะเพศต่อหน้าแม่ อยู่แบบนี้เป็นเดือนๆแม่ก็เคยชิน ผมก็เคยชิน ความเคยชิน ใช่ว่ามันจะไม่แข็งตัว มันก็แข็งตัวทุกครั้งเวลาเช็ดตัวให้แม่ สระผมให้แม่ ทำความสะอาดกรีบแคมให้แม่ ดูแลแบบนี้บนลูบหลายๆวัน จนแม่ได้ถอด เผือกออกจากมือและเท้า เหลือแต่เข็มยังทิ้มมือเอาไว้ แม่ยังต้องนั่งวินแชร์ ยังไม่สามารถเดินได้ แค่ถอดเผือกเพื่อให้ร่างกาย แขนขา ปรับตัว พี่สาวก็มาเยี่ยมทุกๆ วันหยุด เดือนละครั้ง ลาได้ไม่เกิน 2 วัน ถึงเวลาก็กลับ พ่อจะมาเดือนละครั้ง อยู่ไม่เกิน 1 วันก็กลับ พ่อขับรถขนส่ง ไม่ค่อยมีเวลาพัก 1 พฤศจิกายน ปีที่แล้ว แม่เริ่มหัดเดิน เริ่มบำบัดแข้งขา เพื่อให้กลับมาปกติ ที่ผมต้องพยุงตัว ป้องกันแม่ล้ม ชีวิตกังวลลูกดูแลแม่ ถึงแม่จะ ฝึกหัดเดิน แต่ผมยังต้องอาบน้ำให้แม่ จับแม่แก้ผ้า ทำความสะอาดเหมือนเด็กทารก ทุกที่ทุกซอก เพื่อให้เกิดความสะอาดทั้งร่างกาย มันก็มีความคิดในสมองตลอดเวลานั่นแหละ คืออยากลองกับแม่ ควายตรงดู่ทุกครั้ง จนมีบางครั้ง ผมไม่ยอมนุ่งกางเกงใน เพื่อให้เป้ากางเกงมันตุง โด่งชัดเจน อยากให้แม่มองด้วยสายตา เป้ากางเกงขาสั้นของผม มันเกิดอะไรขึ้น แม่ก็มองทุกครั้ง แต่ไม่ได้พูดอะไร อาบน้ำให้แม่เสร็จ ก็พาแม่มาเช็ดตัวใส่กางเกงใส่ผ้า อยากป้อนข้าวป้อนน้ำให้แม่เหมือนเดิม หลังปีใหม่ 68 พี่สาวกับพ่อได้หยุด หลายวัน พ่อแม่ลูกได้พูดคุยกัน บางวันผมได้ปลีกตัวไปพูดคุยกับเพื่อนฝูง จิบเหล้าจิบเบียร์ได้บ้าง เพราะว่าพ่อกับพี่สาวมาช่วยดูแลแม่ช่วงวันปีใหม่ ถึงเวลาเขาก็กลับไปทำงาน ผมก็ทำหน้าที่ดูแลแม่เหมือนเดิม หลายๆครั้งผมไม่นุ่งกางเกงใน เพื่อให้แม่เห็นอะไรบางอย่างในตัวของผม ทุกๆวัน การสัมผัสหน้าอกแม่ การสัมผัสล้างจุดนั้นให้แม่ เป้ากางเกงของผมมันสะดุ้งขึ้น ตรงเป้ากางเกงชัดเจน ตอนบ่ายๆ วันที่ 17 มกราคม อาบน้ำให้แม่ปกติ ผมก็เหมือนเดิม ไม่นุ่งกางเกงใน ขณะอาบน้ำให้แม่ สระผมให้แม่ ไม่กล้าพูดในสิ่งที่แม่ ไม่เคยพูดมาก่อน@ ทำไมเป้ากางเกงลูกตุงทุกวันเลย ทุกครั้งเวลาอาบน้ำให้แม่ แม่ตัวเองทุกครั้งเลย ผมก็ตอบไปตามๆตรง ก็คนมันอยากนะแม่ ของสวยๆงามๆอยู่ตรงหน้า ได้ตับไตต้องได้บาย ทุกวัน ใครจะอดใจไหว อารมณ์ผมก็มีนะแม่ ผมไม่ใช่ตุ๊ดไม่ใช่แต๋ว แม่ก็อมยิ้มๆ รอยยิ้มของแม่ ทำให้ผมอ่านใจแม่ได้ วันต่อมา ผมเตรียมพร้อมทางด้านจิตใจ จะเกิดอะไรขึ้น เราต้องมีสติ บ่ายๆวันนั้น อาบน้ำให้แม่ ทำความสะอาดให้แม่ทุกซอกทุกมุม เน้นจุดลับๆของแม่ วนไปวนมา เมื่อก่อนจะล้างแป๊บเดียว ล้างหน้าอกเต้านมให้แม่ วนไปวนมา แปรงฟันให้แม่ โถขี้ไคลหลังให้ ผมก็บ่นๆเปยๆไปว่า ใจกระเจิงทุกวัน เจอของสวยๆงามๆ แม่ก็กล้าพูดสวนมาว่า.. ถ้าลูกกล้าทำก็จัดเลยสิถือว่าเป็นรางวัลดูแลแม่ ผมดีใจมากที่แม่พูดแบบนี้ ผมพยุง แม่ออกจากห้องน้ำมาที่ เตียงนอน ค่อยๆเรา ตัวแม่ ให้แม่เกิดอารมณ์บ้าง กล้าใช้ลิ้นกับอวัยวะเพศของแม่ กล้าดูดนมหัวนมของแม่ จนถึงเวลาสอดใส่ ผมทำเบาๆ เพื่อไม่ให้แขนขาแม่ที่ได้รับบาดเจ็บ เพิ่มเติม อารมณ์ผมสุขใจสุดๆ ใช้ปากไปแลกลิ้นกับแม่ แม่ก็แลกลิ้นกลับมา นี่แหละเขาเรียกว่าการสุ่มยอมกัน ผมไม่ได้ข่มขืนแม่ตัวเอง แต่แม่เปิดประตูหน้าต่างให้ ทุกบาท ลานทางเข้าผมก็เอาเข้าไปแล้ว หน้าต่างผมก็เอาลิ้นแลก กับแม่ ไปแล้ว และผมก็ได้ปล่อยน้ำล้างช่องคลอดให้แม่ คือการสิ้นสุด การทำความสะอาดให้แม่ และหลายๆครั้งวันต่อมา ผมจะมาจบที่เตียง กับแม่ พ่อกับพี่สาวคิดผิด ที่ให้ผมมาดูแลแม่จากเกิดอุบัติเหตุ รางวัลที่แม่ให้ ต่อให้แม่หายปกติ ผมคงได้รับรางวัลชดเชย ทุกวันทุกวันแน่นอน ผมวางแผนจะไม่กลับไปทำงานเป็นช่างแล้ว จะเปิดร้านซ่อมอยู่ที่บ้านเกิด ซ่อมรถจักรยานยนต์รถมอเตอร์ไซค์ ได้ๆเท่าไหร่ก็เท่านั้น ดีกว่าไปเป็นลูกจ้าง อยู่กับแม่ดีกว่า มันมีอะไรน่าค้นหาเยอะในตัวแม่ ที่ผมยังสำรวจค้นหายังไม่เจอก็หลายอย่าง ถ้าแม่หายดี หวังว่าผมจะได้เห็นลีลาของแม่บนตัวผม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น