หญิง

 
 

 
เสียงรถจักรยานยนต์จอดหน้าร้านดังขึ้นอีกครั้ง เย็นวันนั้นแสงแดดสาดผ่านหลังคาสังกะสีเก่า ๆ ลงมากระทบผิวขาวอวบของ "หญิง" จนชายวัยสี่สิบที่ยืนอยู่ข้างชั้นน้ำดื่มต้องกลืนน้ำลายเบา ๆ เขาชื่อ "เอก" ทำงานในโรงงานในนิคม 304 ปราจีน มาซื้อของร้านนี้แทบทุกเย็น บางครั้งก็ซื้อแค่ขนมซองเดียว บางวันแค่น้ำเปล่าขวดเล็ก แต่สิ่งที่เขาต้องการจริง ๆ ไม่ใช่ของในมือ...มันคือเจ้าของร่างขาวอวบที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

หญิงรู้ดีว่าเขามอง เธอเห็นสายตานั้นเสมอ—ร้อนแรงแต่เก็บงำ เหมือนผู้ชายที่เก็บความหิวไว้ใต้หน้ากากสุภาพ เธอไม่เคยคิดว่าผู้ชายแก่กว่ามากจะทำให้ใจสั่น แต่เอกกลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างแปลกประหลาด ราวกับร่างนั้นจะโอบเธอจากทุกความเปลี่ยวเหงาได้

หญิงอยู่กับย่า พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก เธอโตมากับความว่างเปล่าที่ไม่มีผู้ชายในบ้านมานาน การเป็นสาวสะโพกผายหน้าอกใหญ่ไม่ได้ทำให้เธอมั่นใจ แต่กลับทำให้เธอรู้สึกเปลือยเปล่าในสายตาคนรอบตัว ยกเว้นเอก—ที่ไม่เคยพูดอะไรล่วงเกินเลยสักคำ แต่กลับทำให้เธออยากโดนสัมผัสเหลือเกิน

แอปในโทรศัพท์ถูกเปิดขึ้นในคืนที่ฝนพรำ หญิงปาดผ่านรูปผู้ชายวัยเดียวกับเธอหลายคนอย่างไร้ความรู้สึก จนกระทั่งเจอชื่อ "เอก-304" พร้อมรูปครึ่งใบหน้าที่ยิ้มจาง ๆ แค่เห็นชื่อ เธอก็รู้ทันทีว่าใช่...

ใจเธอสั่นวาบ ปลายนิ้วแตะปุ่ม "แมตช์" อย่างไม่ลังเล และไม่กี่นาทีต่อมา ข้อความจากเขาก็ปรากฏขึ้น

> "ใช่เราจริง ๆ เหรอ หญิง?"



เธอยิ้ม...ก่อนจะพิมพ์กลับไปว่า

> "ใช่ค่ะพี่เอก หญิงดีใจนะคะที่เจอกันในนี้"



ในอกของเอกเต้นแรงกว่าครั้งไหน เขาไม่คิดว่าเด็กสาวคนนั้นจะตอบรับเขา ด้วยวัย ด้วยสถานะของเขา มันไม่ควรเป็นไปได้ แต่ในความมืดของห้องเช่า ความเหงาเหมือนจะกลืนทุกสิ่ง เธอกับเขาต่างกำลังไขว่คว้าหาไออุ่นที่ไม่ได้มาจากคำพูด แต่จากสัมผัสของกันและกัน

ในร้านขายของชำเงียบ ๆ นั้น พรุ่งนี้...ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป



 
> "หญิง...พี่ดีใจนะที่เราเจอกันในแอป"
เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นในคืนวันศุกร์ หญิงอ่านข้อความนั้นพลางกัดริมฝีปากเบา ๆ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ



> "หญิงก็เหมือนกันค่ะ พี่เอกเป็นผู้ใหญ่ ใจดี หญิงรู้สึกสบายใจเวลาคุยด้วย"
"เวลาพี่เห็นหญิงยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ พี่อยากมองนานกว่านี้...แต่ก็กลัวจะเสียมารยาท"
"แล้วถ้าหญิงไม่ว่า พี่จะกล้ามองไหมคะ?"
"พี่จะไม่ใช่แค่มอง พี่จะ...จับด้วย"



หญิงอ่านข้อความนั้นแล้วมือสั่น ความวาบหวามแล่นไปทั่วร่าง เธอพิมพ์ตอบช้า ๆ

> "แล้วถ้าหญิงยอมให้พี่จับล่ะคะ...แค่จับอย่างเดียวหรือเปล่า"



> "พี่อยากกอด หอม และจูบหญิงทั้งตัว...ให้หญิงจำสัมผัสพี่ไปทั้งคืน"
"หญิงพร้อมเมื่อไหร่ พี่อยากให้เป็นครั้งแรกที่หญิงไม่มีวันลืม"



หญิงใจเต้นไม่หยุด...ปลายนิ้วพิมพ์ตอบกลับโดยไม่ลังเล

> "พรุ่งนี้ หญิงว่างช่วงบ่าย...ถ้าพี่เอกอยากเจอ หญิงพร้อมค่ะ"



> "โรงแรมเอสสดใส ห้อง 203 พี่จะรอหญิงนะ"




---

บ่ายวันรุ่งขึ้น หญิงยืนอยู่หน้าห้องไม้สีอ่อน เลข 203 สั่นไหวในสายตา มือเธอสั่นเล็กน้อยก่อนจะเคาะประตู เสียงเปิดล็อกดังเบา ๆ ก่อนประตูถูกแง้มออก

เอกยืนอยู่ในชุดเสื้อยืดตัวบาง กางเกงวอร์มสีเข้ม ใบหน้าเขายิ้มแผ่ว ราวกับไม่อยากทำให้เธอกลัว
"เข้ามาสิหญิง ไม่ต้องเกร็ง พี่แค่อยากอยู่ใกล้ ๆ"

เธอก้าวเข้าไป ห้องเรียบง่ายแต่มีกลิ่นสบู่อ่อน ๆ ที่เขาเพิ่งอาบ เสียงประตูปิดดัง คลิก ก่อนที่เอกจะเอื้อมมาจับมือเธอไว้เบา ๆ
"หญิงตัวหอมจัง" เขากระซิบ
"พี่เอกก็...นุ่มกว่าที่หญิงคิดนะคะ" หญิงยิ้ม เขินจนแก้มแดง

เขาดึงเธอเข้ามากอด กลิ่นกายของผู้ชายวัยกลางคนที่อบอุ่นและมั่นคงแทรกซึมเข้าในใจเธอทันที ริมฝีปากของเขาแตะที่หน้าผาก ค่อย ๆ เลื่อนลงมาที่แก้ม แล้วจบลงที่ริมฝีปาก

จูบแรกของหญิง—ไม่ใช่แบบเด็กวัยเดียวกัน ไม่ใช่แบบรีบร้อนหรือเล่น ๆ แต่มันลึก ละเมียด และเต็มไปด้วยความต้องการ

"อื้อ..." เสียงหลุดจากลำคอหญิงเมื่อเขาเริ่มจูบซ้ำ พร้อมมือที่ไล้ไปตามแนวเอวอวบ

"หญิงตัวนิ่มไปหมดเลย..." เขากระซิบที่ซอกคอ
"พี่เอก...หญิงกลัวจะติดใจ..."
"งั้นพี่จะทำให้หญิงลืมไม่ลงเลย..."

เสื้อยืดหลุดจากตัวเธอ หน้าอกกลมแน่นโผล่พ้นชุดชั้นในลูกไม้สีอ่อน เอกก้มลงแนบปากทันที
"อาาา...พี่เอก...ตรงนั้น...หญิงเสียวค่ะ..." เสียงเธอสั่นไหวเมื่อปลายลิ้นเขาวนซ้ำช้า ๆ

มือเขาเลื่อนลง...ผ่านหน้าท้องที่สั่นไหว จนถึงจุดที่หญิงไม่เคยให้ใครแตะต้องมาก่อน
"ตรงนี้ของหญิง...สวยมากเลย" เขาพูดเบา ๆ ขณะจูบซ้ำลงบนต้นขา

เสียงครางของหญิงเริ่มดังขึ้น ยามที่ปลายนิ้วเขาแหวกเนื้ออ่อนนั้นแล้วสัมผัสอย่างทะนุถนอม
"อื้มม...อ๊ะ...พี่เอก...อย่าหยุดนะคะ..."

จนกระทั่งเขาแทรกร่างลงมาช้า ๆ แนบแน่นและแน่นหนา
หญิงครางออกมาพร้อมกับความรู้สึกจุกวูบ เสียวซ่าน และอบอุ่นไปพร้อมกัน
"พี่เอก...ลึกมาก...หญิง...เสียว...อื้ออออ..."

เสียงเนื้อกระทบกันดัง พั่บๆๆ ช้า ๆ แล้วเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ เขาก้มลงจูบเธออีกครั้งในจังหวะที่กายเขากระแทกสุดทาง
"หญิงสวยมาก...แน่นมาก...พี่จะจำวันแรกของหญิงตลอดไป..."
"อาาา...หญิงก็เหมือนกัน...พี่เอกทำให้หญิงรู้สึกเป็นผู้หญิงจริง ๆ"

ในค่ำคืนนั้น...หญิงได้รู้ว่า "การเป็นของใครสักคน" ไม่ได้หมายถึงความเป็นเจ้าของ แต่หมายถึงการได้รับความอบอุ่นจากสัมผัส...ที่ปลุกความเป็นหญิงในตัวเธอให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่