วันเสาร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2569

นิ่ม Ntr 11

 


 
 
ในบ้านหรูย่านโครงการจัดสรรค์ เทพนั่งอยู่ตรงหน้าจอโน้ตบุ๊กอีกครั้ง ภาพจากกล้องไร้สายในห้องพักโทรมของเนาว์ปรากฏชัดทุกรายละเอียด

เขาเห็นนิ่ม...ภรรยาที่เขารักที่สุด ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อผ้าบางกับกระโปรงเข้ารูปสีกรมท่า กำลังนั่งอยู่ปลายเตียงในห้องเล็ก ๆ ที่มีพัดลมเพดานหมุนเอื่อย เสียงรถมอเตอร์ไซค์จากลานด้านล่างดังแว่วมาเป็นระยะ

เทพพึมพำกับตัวเอง "คืนนี้...ฉันจะได้เห็นมากกว่าที่เคยแล้วแน่"


---

🌆 ที่หอพักโทรม

เนาว์นั่งลงข้างนิ่ม มือหนาแตะต้นขาเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงขึ้นมาเล็กน้อย

"คุณนิ่ม วันนี้คุณดูสวยกว่าทุกครั้งเลย" เนาว์พูดเสียงแหบพร่า

นิ่มหน้าแดงจัด แอบก้มลงมองชายกระโปรงตัวเองที่ร่นขึ้นมาเล็กน้อย "คุณก็พูดเรื่อย..." เธอเอ่ยเบา ๆ แต่ไม่ได้ขยับหนี

เนาว์หัวเราะเบา ๆ แล้วโน้มตัวเข้าใกล้ กลิ่นกายของเขาอบอวลในอากาศ มันไม่ใช่น้ำหอมราคาแพงที่สามีเธอใช้ แต่เป็นกลิ่นเหงื่อ กลิ่นผู้ชายแท้ ๆ ที่กลับทำให้หัวใจเธอเต้นแรง

> "ทำไม...ฉันถึงไม่รังเกียจเลยนะ" นิ่มคิดในใจ




---

✋ การสัมผัสที่ลึกขึ้น

เนาว์เลื่อนมือจากต้นขาไปตามแนวโค้งสะโพก กดเบา ๆ ราวกับจะทดสอบว่านิ่มจะผลักออกหรือไม่ แต่เธอกลับนั่งนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่นด้วยความตื่นเต้น

"ผมอยากดูแลคุณมากกว่านี้นะครับ" เนาว์กระซิบ แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าของเธอ

นิ่มสะดุ้ง "คุณเนาว์...ทำอะไรคะ?"

"ขอผมดูแลคุณ...ในแบบที่คุณไม่เคยได้มาก่อน" เขาตอบ ดวงตาจ้องลึก


---

👅 รสสัมผัสใหม่

เนาว์แย้มยิ้ม ก่อนจะจับปลายกระโปรงของนิ่มค่อย ๆ เลื่อนสูงขึ้นทีละน้อย เผยให้เห็นเนินขาขาวเนียนตึงที่ส่องสะท้อนแสงไฟห้องเล็ก ๆ

นิ่มหายใจถี่ขึ้น "อย่า...อย่าเลยค่ะ เดี๋ยว..." แต่เสียงแผ่วลงเรื่อย ๆ

แล้วเพียงอึดใจ เนาว์ก็กดหน้าแนบลงไปที่หว่างขาของเธอ ใช้ปากกับ ร่องรัก อย่างชำนาญ ลิ้นสากลากช้า ๆ สอดสัมผัสอย่างแนบแน่น

นิ่มเผลอร้องครางสั้น ๆ ร่างกายสะท้านเกร็ง เธอเอามือจิกผ้าปูที่นอนเก่า ๆ แน่น ดวงตาปิดสนิท น้ำเสียงสั่นพร่าออกมาไม่เป็นคำ

"อ๊ะ...คุณเนาว์...ไม่...มันรู้สึก..."

ความร้อนวูบแล่นขึ้นทั่วร่าง เธอไม่เคยได้รับการปรนเปรอแบบนี้จากเทพ สามีเธอรักเธอจริง แต่ไม่เคยใช้ปากกับเรือนร่างเธอเลยสักครั้ง


---

📲 ภาพที่ส่งถึงเทพ

บนหน้าจอโน้ตบุ๊ก เทพแทบหยุดหายใจ ภาพสดชัดเจนทุกอิริยาบถ เสียงครางหวานของนิ่มลอดลำโพงออกมา แทรกกับเสียงลิ้นและจังหวะหอบหายใจ

มือของเทพกำแน่นบนโต๊ะ ดวงตาแดงก่ำ เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

"นิ่ม...เธอมีความสุขขนาดนั้นจริง ๆ ใช่ไหม"

หัวใจเขาเจ็บปวดปนเร้าใจ เขารู้ว่าเมียกำลังถูกชายอีกคนทำให้เคลิบเคลิ้ม แต่เขากลับหลงใหลภาพนั้นยิ่งกว่าสิ่งใด


---

💫 ความยอมรับในใจนิ่ม

ในห้องเล็ก ๆ นิ่มปล่อยให้ร่างกายไหวสะท้านไปตามจังหวะของเนาว์ น้ำเสียงเธอสั่นพร่า ร่องรักที่ไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้กำลังแฉะชุ่มจนแทบหยุดไม่อยู่

> "นี่หรือ...คือสิ่งที่ฉันโหยหามาตลอด ทั้งที่ไม่เคยรู้ตัว"



ดวงตาเธอพร่ามัว แต่หัวใจกลับชัดเจนว่าเธอกำลังยอมให้กับสิ่งต้องห้ามไปทีละก้าว...




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น