ในบ้านหรูย่านโครงการจัดสรรค์ เทพนั่งอยู่ตรงหน้าจอโน้ตบุ๊กอีกครั้ง ภาพจากกล้องไร้สายในห้องพักโทรมของเนาว์ปรากฏชัดทุกรายละเอียด
เขาเห็นนิ่ม...ภรรยาที่เขารักที่สุด ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อผ้าบางกับกระโปรงเข้ารูปสีกรมท่า กำลังนั่งอยู่ปลายเตียงในห้องเล็ก ๆ ที่มีพัดลมเพดานหมุนเอื่อย เสียงรถมอเตอร์ไซค์จากลานด้านล่างดังแว่วมาเป็นระยะ
เทพพึมพำกับตัวเอง "คืนนี้...ฉันจะได้เห็นมากกว่าที่เคยแล้วแน่"
---
🌆 ที่หอพักโทรม
เนาว์นั่งลงข้างนิ่ม มือหนาแตะต้นขาเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงขึ้นมาเล็กน้อย
"คุณนิ่ม วันนี้คุณดูสวยกว่าทุกครั้งเลย" เนาว์พูดเสียงแหบพร่า
นิ่มหน้าแดงจัด แอบก้มลงมองชายกระโปรงตัวเองที่ร่นขึ้นมาเล็กน้อย "คุณก็พูดเรื่อย..." เธอเอ่ยเบา ๆ แต่ไม่ได้ขยับหนี
เนาว์หัวเราะเบา ๆ แล้วโน้มตัวเข้าใกล้ กลิ่นกายของเขาอบอวลในอากาศ มันไม่ใช่น้ำหอมราคาแพงที่สามีเธอใช้ แต่เป็นกลิ่นเหงื่อ กลิ่นผู้ชายแท้ ๆ ที่กลับทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
> "ทำไม...ฉันถึงไม่รังเกียจเลยนะ" นิ่มคิดในใจ
---
✋ การสัมผัสที่ลึกขึ้น
เนาว์เลื่อนมือจากต้นขาไปตามแนวโค้งสะโพก กดเบา ๆ ราวกับจะทดสอบว่านิ่มจะผลักออกหรือไม่ แต่เธอกลับนั่งนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่นด้วยความตื่นเต้น
"ผมอยากดูแลคุณมากกว่านี้นะครับ" เนาว์กระซิบ แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าของเธอ
นิ่มสะดุ้ง "คุณเนาว์...ทำอะไรคะ?"
"ขอผมดูแลคุณ...ในแบบที่คุณไม่เคยได้มาก่อน" เขาตอบ ดวงตาจ้องลึก
---
👅 รสสัมผัสใหม่
เนาว์แย้มยิ้ม ก่อนจะจับปลายกระโปรงของนิ่มค่อย ๆ เลื่อนสูงขึ้นทีละน้อย เผยให้เห็นเนินขาขาวเนียนตึงที่ส่องสะท้อนแสงไฟห้องเล็ก ๆ
นิ่มหายใจถี่ขึ้น "อย่า...อย่าเลยค่ะ เดี๋ยว..." แต่เสียงแผ่วลงเรื่อย ๆ
แล้วเพียงอึดใจ เนาว์ก็กดหน้าแนบลงไปที่หว่างขาของเธอ ใช้ปากกับ ร่องรัก อย่างชำนาญ ลิ้นสากลากช้า ๆ สอดสัมผัสอย่างแนบแน่น
นิ่มเผลอร้องครางสั้น ๆ ร่างกายสะท้านเกร็ง เธอเอามือจิกผ้าปูที่นอนเก่า ๆ แน่น ดวงตาปิดสนิท น้ำเสียงสั่นพร่าออกมาไม่เป็นคำ
"อ๊ะ...คุณเนาว์...ไม่...มันรู้สึก..."
ความร้อนวูบแล่นขึ้นทั่วร่าง เธอไม่เคยได้รับการปรนเปรอแบบนี้จากเทพ สามีเธอรักเธอจริง แต่ไม่เคยใช้ปากกับเรือนร่างเธอเลยสักครั้ง
---
📲 ภาพที่ส่งถึงเทพ
บนหน้าจอโน้ตบุ๊ก เทพแทบหยุดหายใจ ภาพสดชัดเจนทุกอิริยาบถ เสียงครางหวานของนิ่มลอดลำโพงออกมา แทรกกับเสียงลิ้นและจังหวะหอบหายใจ
มือของเทพกำแน่นบนโต๊ะ ดวงตาแดงก่ำ เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
"นิ่ม...เธอมีความสุขขนาดนั้นจริง ๆ ใช่ไหม"
หัวใจเขาเจ็บปวดปนเร้าใจ เขารู้ว่าเมียกำลังถูกชายอีกคนทำให้เคลิบเคลิ้ม แต่เขากลับหลงใหลภาพนั้นยิ่งกว่าสิ่งใด
---
💫 ความยอมรับในใจนิ่ม
ในห้องเล็ก ๆ นิ่มปล่อยให้ร่างกายไหวสะท้านไปตามจังหวะของเนาว์ น้ำเสียงเธอสั่นพร่า ร่องรักที่ไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้กำลังแฉะชุ่มจนแทบหยุดไม่อยู่
> "นี่หรือ...คือสิ่งที่ฉันโหยหามาตลอด ทั้งที่ไม่เคยรู้ตัว"
ดวงตาเธอพร่ามัว แต่หัวใจกลับชัดเจนว่าเธอกำลังยอมให้กับสิ่งต้องห้ามไปทีละก้าว...
วันเสาร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2569
นิ่ม Ntr 11
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น