พันธนาการรักในความมืด (แม่-ลูก) ตอนที่5

 
Time Skip 

ตอนที่ 1

นับตั้งแต่วันที่กำแพงศีลธรรมพังทลาย โลกทั้งใบของแทนได้ถูกย้อมด้วยสีของความใคร่ที่ถูกห้ามอย่างถาวร ความรู้สึกผิดที่เคยรุนแรงในช่วงแรกถูกบดบังด้วย ความกระหายทางกายที่ไม่มีวันสิ้นสุด

แทน ค้นพบว่าการสัมผัสร่างกายของผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิตนั้น มอบสัมผัสที่แปลกใหม่และน่าเสพติดอย่างรุนแรง ความรู้สึกคับแน่นและอุ่นร้อน ที่ได้รับจากการร่วมรักครั้งแรก กลายเป็น ความโหยหาที่ฝังลึกและต้องการทำซ้ำอย่างต่อเนื่อง และทุกครั้งที่ทำเขารับรู้ได้ถึง การตอบรับที่เร่าร้อนและชุ่มฉ่ำของแม่เดือน

ชีวิตประจำวันของพวกเขาจึงกลายเป็น เกมของการยั่วยวนและโหยหาที่ต้องเล่นอย่างระมัดระวัง แทน ไม่สามารถควบคุมสายตาของตัวเองได้อีกต่อไป ทุกครั้งที่ แม่เดือน อยู่ในระยะประชิด เขาจะสัมผัสได้ถึง กลิ่นไออุ่นของผิวหนัง และ กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ที่กระตุ้นความทรงจำของส่วนล่างที่อ่อนนุ่ม



ทุกการเคลื่อนไหวของแม่เดือนกลายเป็นการเชิญชวนที่เปิดเผย เธอจงใจเดินผ่าน แทน ด้วยเสื้อผ้าที่บางเบาเกินไป การก้มตัวทำความสะอาด หรือการยื่นมือมาสัมผัสร่างกายของแทนขณะทำอาหาร ล้วนเป็น สัญญาณลับที่บอกว่าเธอเองก็ปรารถนาเขาไม่แพ้กัน แม่เดือน มอง แทน อย่างเปิดเผยมากขึ้น โดยไม่มีความละอายอีกต่อไป การแสดงออกถึงความต้องการทางกายของเธอ คือ การโอบล้อมทางอารมณ์ที่แทนต้องการ

ความมืดมิดของห้องนอนไม่ใช่เพียงแค่ที่ซ่อนอีกต่อไป แต่เป็น สนามรบของความกระหายร่วมกัน แทน ไม่ต้องการรอให้แม่เดือนเชิญชวน แต่เขารุกเร้าอย่างบ้าคลั่งทันทีที่ประตูห้องถูกปิดลง การร่วมรักในระยะนี้เต็มไปด้วย ความกระหายที่ไม่รู้จักพอ

แทน กระแทกกระทั้นใส่ แม่เดือน อย่างรวดเร็วและหิวกระหาย แรงเสียดสีที่เกิดจากผิวที่เปียกชื้น สร้างเสียงรบกวนที่พวกเขาต้องระงับไว้ แม่เดือน ไม่เคยปฏิเสธ เธอตอบรับทุกการกระทำด้วย แรงรัดที่แน่นหนา และ การแอ่นสะโพก ที่แสดงถึงความหลงใหลที่ถึงที่สุด

ทุกการสอดใส่คือ การยืนยันความเป็นเจ้าของ และ การยอมจำนนต่อตัณหา แทน ใช้ลิ้นเลียไปตามซอกคอและเนินอกของแม่เดือนเพื่อเป็นการประกาศว่าร่างกายนี้เป็นของเขาแล้ว ขณะที่ แม่เดือน ใช้มือจิกเข้าที่แผ่นหลังของแทนอย่างรุนแรง เป็นการถ่ายโอนความเร่าร้อนของเธอออกมาทั้งหมด

ความผูกพันของพวกเขาในระยะนี้ถูกหล่อหลอมด้วยความจริงที่ว่า ความใคร่คือความจริง และ ความสุขทางร่างกายนี้คือสิ่งที่ทั้งคู่ต้องการจากกันและกันตลอดไป พวกเขาดำเนินชีวิตต่อไปด้วยความเข้าใจว่า ความเสพติดทางกายนี้เป็นสิ่งที่ต้องถูกจัดการให้เข้ารูปเข้ารอย เพื่อให้พันธนาการที่เต็มไปด้วยความหลงใหลร่วมนี้คงอยู่ตลอดไป

ในช่วงแรกหลังจากเซ็กส์ครั้งแรกที่มีให้กันและกัน ความใคร่ที่ถูกปลุกขึ้นในตัว แทน และ แม่เดือน นั้น รุนแรงเกินกว่าจะปล่อยให้เกิดขึ้นตามยถากรรม ความสัมพันธ์ในระยะนี้จึงถูกยกระดับสู่ การควบคุมร่วมกัน เพื่อรักษาความรักไว้ให้ยาวนานที่สุด

แทน เรียนรู้ว่า การแสดงความรักที่รุนแรงไม่ใช่คำตอบเสมอไป ความกระหายที่ท่วมท้นถูกบีบอัดให้กลายเป็น ความต้องการที่จะประคอง แม่เดือน เป็นฝ่ายกำหนดเวลาและสถานที่ของการปลดปล่อย โดยมักจะใช้ แสงสลัว ๆ ที่พอจะมองเห็นกันได้ เพื่อให้ แทน เห็นว่าการควบคุมตัวเองนั้นมอบความสุขที่สวยงามกว่า

การร่วมรักในระยะนี้จึงเน้นไปที่ คุณภาพของการสัมผัส มากกว่าความรวดเร็ว แม่เดือน จะเริ่มพิธีกรรมด้วยการ ลูบไล้ร่างกายของแทนอย่างช้า ๆ และจงใจ เธอใช้มือที่นุ่มนวลของเธอสำรวจกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดของลูกชายอย่างละเอียดอ่อน เป็นการสื่อสารว่า เธอเข้าใจภาระของเขา และจะให้รางวัลที่เหมาะสม

แทน ตอบรับด้วย การเคลื่อนไหวที่อ่อนโยนและช้าลง เขาจ้องมองใบหน้าที่ยอมจำนนของแม่เดือนในความสลัว เขาใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามเนินอกและเอวของเธออย่างเคารพ เพื่อยืนยันว่า เขาจะรักษาเธอไว้

เมื่อลำควยของ แทน สอดใส่เข้าสู่ร่างกายของ แม่เดือน การเคลื่อนไหวจะเริ่มต้นอย่างเนิบนาบ ลึกซึ้ง และสม่ำเสมอ แม่เดือน ไม่รีบร้อนที่จะไปถึงจุดสุดยอด แต่เธอ ควบคุมจังหวะ การสอดใส่ของแทนด้วยการใช้ กล้ามเนื้อภายในช่องทางรักที่กระชับและผ่อนคลายเป็นระยะ เพื่อสอนให้ แทน รู้ว่า ความสุขที่แท้จริงคือความต่อเนื่องและลึกซึ้ง

แม่เดือน รับรู้ถึงความเชื่องช้าที่ลูกชายมอบให้ เธอตอบแทนด้วย การโอบกอดที่เร่าร้อนและยาวนาน การจูบปากที่เกิดขึ้นในระยะนี้เต็มไปด้วยความเข้าใจ และ การขอบคุณ พวกเขาสื่อสารกันผ่านลมหายใจที่สอดประสานกัน แทน ใช้การเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อบอกว่า "ผมรักแม่" และ แม่เดือน ใช้แรงรัดภายในเพื่อตอบว่า "แม่เชื่อใจลูก"

ความรักต้องห้ามนี้จึงถูกหล่อหลอมด้วยความจริงที่ว่า ความสุขทางกายที่ถูกควบคุมนี้ คือพื้นฐานที่มั่นคงที่สุดของการอยู่ร่วมกัน พวกเขากลายเป็น ความเสพติดที่สมดุล ซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์ ทำให้การปลดปล่อยความใคร่ในแต่ละครั้งจึงเป็น การผนึกกฎ ที่ว่า ความรักนี้จะดำรงอยู่ได้ด้วยความรับผิดชอบร่วมกัน และการเรียนรู้ที่จะควบคุมตนเองได้มอบความมั่นคงถาวรให้กับความสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเขา


    ::::  ช่วงที่แทนเรียนมหาวิทยาลัย ในทุกๆค่ำคืน มันไม่ได้มีเพียงความมืด แต่เต็มไปด้วย เงาของความอ่อนล้า ที่เกิดจากการเรียนและการทำงานเพื่อสร้างอนาคต แทนกลับมาพร้อมกับร่างกายที่อ่อนเพลีย แต่หนักอึ้งด้วยภาระทางจิตใจ การร่วมรักในระยะนี้จึงถูกนิยามด้วย ความต้องการทางกายเพื่อการเยียวยา

แทนไม่ได้ต้องการการยั่วยวน เขาตรงเข้าหาแม่เดือนที่เตียงด้วย ความจำเป็น เขาซบหน้าลงที่ไหล่ของแม่เดือนอย่างเงียบ ๆ การหายใจของเขาหนักหน่วงและสั่นสะท้าน ความต้องการของเขาคือการ ถ่ายโอนความเจ็บปวด ทั้งหมดไปสู่ร่างกายที่อบอุ่นและคุ้นเคยของเธอ

แม่เดือนรับรู้ถึงภาระของลูกชาย เธอตอบรับด้วย ความเข้าใจที่อ่อนโยน เธอช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ชุ่มเหงื่อของแทนออกอย่างบรรจง ราวกับกำลังชำระล้างความเครียดของวัน แทนรู้สึกถึงความรักและความเมตตาที่แผ่ออกมาจากการสัมผัสของแม่เดือน ก่อนที่ความใคร่จะเข้าครอบงำอย่างช้า ๆ

การร่วมรักในคืนนี้ดำเนินไปอย่าง เนิบนาบ ลึกซึ้ง และสม่ำเสมอ แทนไม่ได้กระแทกกระทั้นด้วยความป่าเถื่อน แต่ด้วย ความผูกพันที่อ่อนโยน เขาเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ โดยทิ้งน้ำหนักตัวลงบนร่างของแม่เดือนเล็กน้อย เพื่อให้ร่างกายของเธอเป็น สมอเรือ ที่ยึดเขาไว้ไม่ให้จมดิ่งลงไป

แม่เดือนโอบกอดร่างกายของลูกชายไว้แน่น เธอใช้มือที่นุ่มนวลลูบไล้แผ่นหลังที่ตึงเครียดของแทนอย่างต่อเนื่อง เธอรับแรงกระแทกนั้นด้วยความรักและพยายาม ซึมซับ ความอ่อนล้าของแทนไว้กับตัวเอง ทุกครั้งที่แทนฝังลึกเข้ามา ความสุขที่ได้รับคือความรู้สึกปลอดภัยสูงสุด เธอรู้สึกว่าความปรารถนาที่แลกเปลี่ยนกันนั้นได้ ชุบชีวิต ให้กับลูกชายที่อ่อนแรง

การเคลื่อนไหวที่สอดประสานกันนั้นเป็นไปอย่างลึกซึ้งและยาวนาน ราวกับเป็นการตอกย้ำว่า ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะคงอยู่และเป็นที่พักพิงได้ตลอดไป เมื่อการปลดปล่อยความใคร่สิ้นสุดลง แทนซบหน้าลงกับแผงอกของแม่เดือนอย่างสงบสุข ร่างกายของทั้งคู่เชื่อมติดกันท่ามกลางความเงียบงัน พวกเขารู้ว่าพวกเขาได้มอบ ความสงบ ที่โลกภายนอกไม่สามารถให้ได้แก่กันและกันแล้ว การร่วมรักที่ทำหน้าที่เป็นที่พักพิงทางอารมณ์ และเป็นเครื่องมือในการเยียวยาความอ่อนล้าที่ไม่มีวันสิ้นสุด



    ::::  หลังจากนั้นอีก2 ปี แทนก็ได้ไปสอบเพื่อต้องการทำงานเป็นข้าราชการครู  มันเป็นความภาคภูมิใจในอาชีพของอนาคต เสียงหัวเราะแห่งความดีใจของแทนดังลั่นบ้าน ความตึงเครียดและความอ่อนล้าที่เคยปกคลุมร่างกายได้ถูกชะล้างออกไปหมดสิ้น ความสำเร็จในการสอบบรรจุเป็นข้าราชการครู ทำให้เขาเปี่ยมล้นไปด้วย ความภาคภูมิใจ และ ความเชื่อมั่นในตัวเอง ความรู้สึกนี้ผลักดันให้เขาเข้าหา แม่เดือน ด้วย ความปรารถนาที่ทรงอำนาจ

แม่เดือน มองลูกชายด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความปิติยินดี เธอยืนยันด้วยรอยยิ้มว่า ความสำเร็จนี้คือของพวกเขา การร่วมรักในคืนนั้นจึงกลายเป็น การเฉลิมฉลองอำนาจ ที่แทนได้มาอย่างถูกต้อง

แทน ไม่ได้ทำรักกับแม่เดือนด้วยความอ่อนโยนแบบที่ผ่านมา แต่ด้วยความรุนแรงที่ถูกควบคุม และ ความเร่าร้อนที่แสดงความเป็นเจ้าของ เขาโอบอุ้มร่างกายของแม่เดือนอย่างกระหายและมั่นคง

แทน สอดใส่ลำควยที่แข็งแกร่งของเขาเข้าสู่ช่องทางรักของแม่เดือนอย่างรวดเร็ว การสอดใส่ในครั้งนี้เต็มไปด้วยจังหวะที่หนักแน่นและมีอำนาจ ลำควยที่แข็งแกร่งของเขากระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงราวกับต้องการให้แม่เดือนรับรู้ถึง ความแข็งแกร่งทางกาย และ ความมั่งคงทางอาชีพ ที่เขาได้สร้างมา

แม่เดือน หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เธอยอมรับความรุนแรงนั้นด้วย ความหลงใหล ช่องทางรักของเธอโอบรัดลำควยของแทนอย่างหนักแน่นและร้อนรุ่ม การตอบสนองของเธอคือการยอมรับอำนาจใหม่ของลูกชาย เธอใช้มือที่นุ่มนวลของเธอ จิกและบีบแผ่นหลังที่กำยำของแทนอย่างแรง เพื่อส่งสัญญาณว่าเธอชื่นชมในความดิบเถื่อนที่เติบโตขึ้นนี้

"อ๊าส์! แทน! แรงอีก... ลูก... เข้ามา! อื้อออ!" แม่เดือน กรีดร้องออกมาอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังสนั่นในห้อง ราวกับเสียงกลองศึกที่ประกาศชัยชนะ

ทุกการกระแทกกระทั้นของ แทน คือ คำประกาศชัยชนะ ที่แม่เดือนเป็นผู้รับฟังและตอบรับอย่างเร่าร้อนที่สุด การปลดปล่อยความใคร่ในคืนนั้นทำให้แทนรู้สึกว่าความสำเร็จทางโลกทั้งหมดนั้น มีความหมายที่สุด เมื่อได้รับการยืนยันจากร่างกายของแม่เพียงคนเดียว

เขาจูบปากแม่เดือนอย่างดูดดื่ม แล้วปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างรุนแรง

ความใคร่ที่ถูกใช้เป็นรางวัลและเครื่องยืนยันความแข็งแกร่งของลูกชายที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์แบบแล้ว ได้สถาปนาเขาขึ้นเป็น เจ้าของอาณาจักรที่บิดเบี้ยวแห่งนี้ อย่างสมบูรณ์

และเวลาก็ผ่านมาถึง 11ปีแล้ว สำหรับแทนกับแม่เดือน ในค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความเงียบงันที่หนักอึ้ง ความเครียดจากการจัดการเงินกู้และกองเอกสารของธนาคารไม่ได้หายไปไหน แต่ถูกนำพาเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับร่างกายที่อ่อนล้าของแทน ความรักในระยะนี้จึงถูกนิยามด้วย ความต้องการทางจิตวิญญาณ เพื่อยืนยันว่าการเสียสละทั้งหมดนี้มีความหมาย

แทนเข้าหาแม่เดือนด้วย ความรักที่ปวดร้าว เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกอย่างช้า ๆ มือของเขาไม่ได้สัมผัสด้วยความกระหาย แต่ด้วย ความเคารพต่อดวงวิญญาณ ที่ผูกพันกัน ความโหยหาของเขาคือการหาคำตอบว่า: ทำไมความรักที่ถูกต้องที่สุดจึงต้องเกิดมาในสถานะที่ผิดพลาด?

การร่วมรักในคืนนั้นจึงเป็น การสืบเสาะหาความจริง ที่ถูกกระทำอย่างเนิบนาบและลึกซึ้งที่สุด แทนเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ และอ่อนโยนที่สุด เพื่อให้การเชื่อมต่อทางกายนี้ ก้าวข้ามผ่านจารีตประเพณี

เมื่อลำควยของแทนสอดใส่เข้าสู่ร่างกายที่อบอุ่นและชุ่มฉ่ำของแม่เดือน ความรู้สึกที่ได้รับคือ ความคับแน่นที่สมบูรณ์แบบ ความรู้สึกนี้รุนแรงจนแทนแทบหยุดหายใจ มันเป็นความรู้สึกถึง การ "กลับบ้าน" ที่ไม่สามารถหาได้จากที่ใด

พวกเขาทำรักกันอย่าง เชื่องช้าและยาวนาน โดยมี การสบตาที่ลึกซึ้ง ตลอดเวลา แม้ในความมืดสลัว แทนจ้องมองเข้าไปในดวงตาของแม่เดือนอย่างเงียบ ๆ เขาต้องการให้ดวงตาของเธอเป็นพยานว่า ความผูกพันนี้คือความจริงแท้ แม่เดือนตอบรับด้วยการแอ่นกายรับการสอดใส่ที่ลึกซึ้งที่สุด เธอใช้กล้ามเนื้อภายในช่องทางรักโอบรัดเขาไว้แน่นราวกับต้องการให้เขารู้ว่า เธอเองก็รู้สึกว่าพวกเขาคือคู่แท้

ช่องทางรักของแม่เดือนจะบีบรัดลำควยของแทนเป็นจังหวะที่ประสานกันอย่างน่าอัศจรรย์ การเคลื่อนไหวที่สอดคล้องกัน นี้คือ คำสาบานที่ไร้เสียง ที่พวกเขาแลกเปลี่ยนกัน: ยอมรับความผิดพลาดในชาตินี้ และใช้ร่างกายนี้เป็นสัญญานำพาให้จิตวิญญาณได้เกิดมาคู่กันอย่างถูกต้องในชาติภพหน้า

ความสุขที่ได้รับในแต่ละครั้งคือ ความศรัทธา ที่ช่วยให้พวกเขาทนต่อความตึงเครียดภายนอกได้ แม่เดือนโอบกอดแทนไว้แน่นตลอดการปลดปล่อยความใคร่ เธอรู้ว่าความรักนี้จะอยู่รอดได้ด้วยความหวังอันเจ็บปวดเท่านั้น ในการร่วมรักที่ยกระดับสู่การสาบานทางจิตวิญญาณเพื่อความหวังในชาติหน้า โดยเป็นการยอมรับความถูกต้องของความผูกพันนี้

ในตอนนี้ แทนกับแม่ ได้กลับมาที่บ้านหลังเก่า ก่อนที่พวกเค้าจะไม่กลับมาที่นี่อีกตลอดกาล เวลาก็ล่วงเลยมาถึง 12 ปีแล้วนับจากครั้งแรกของแทนที่สอดใส่ลำควยเข้าสู่ร่างกายของแม่ บ้านที่ถูกปลดเปลื้องจนว่างเปล่า มีเพียงฝุ่นผงและความเย็นชาของผนังที่ไร้รูปภาพ ความตึงเครียดเกรงว่าข้างบ้านจะรับรู้ คือสิ่งที่กดดันพวกเขาไว้ตลอดการอำลาบ้านหลังนี้ในครั้งสุดท้าย แทน และ แม่เดือน รู้ดีว่านี่คือความรักที่ต้องห้ามที่ไม่สามารถแสดงออกด้วยเสียงได้ 100% ในการกลับมาบ้านหลังนี้ มันคือ คืนสุดท้ายในบ้านเก่า

ความใคร่ที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความโหยหาในอดีตเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว แทน โอบกอด แม่เดือน ไว้ท่ามกลางห้องนอนที่ไร้เตียง การสอดใส่เริ่มต้นขึ้นบนพื้นไม้ที่เย็นเฉียบ ความร้อนแรงของร่างกายที่เชื่อมต่อกันคือความแตกต่างเดียวจากความหนาวเย็นของห้อง

แทน กระแทกกระทั้นอย่างรวดเร็วราวกับเป็นการ ประทับตรา ความรักต้องห้ามนี้ลงไปในอดีต แม่เดือน ใช้มือทั้งสองข้าง ปิดปากของตัวเองไว้แน่น เพื่อกลืนเสียงครางที่กำลังจะทะลักออกมา แรงกระแทกจากด้านล่างของแทน ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ "ลูก... ชู่ว์..." แม่เดือน กระซิบเสียงแหบพร่าผ่านร่องนิ้ว "ช้า... อย่าเสียงดัง..."

แทน ไม่ยอมหยุด เขาเปลี่ยนท่าเป็น การร่วมรักแบบยืน แล้วพา แม่เดือน เดินโซเซไปตามโถงทางเดินที่มืดมิด ขณะที่ร่างกายยังคงเชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่อง

แม่เดือน หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เธอพยายามกลั้นเสียงครางของตัวเอง จนใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ แทน กระแทกกระทั้นอย่างรวดเร็วราวกับเป็นการ ตอกย้ำความทรงจำ ลงไปในทุกย่างก้าว เสียงเนื้อกระทบกันถูกควบคุมอย่างน่าหวาดเสียวให้ดังในระดับต่ำที่สุด แต่แรงกระแทกจากสะโพกก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

แทน โน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูของแม่เดือน "แม่... กัดปากตัวเองไว้... ผมอยากให้แม่จำได้ว่ามันร้อนแรงแค่ไหน"

พวกเขามาถึง ห้องโถงกลางบ้าน ที่เต็มไปด้วยเสียงสะท้อน แทน ดันร่างของ แม่เดือน ให้ พิงกับผนัง ที่เย็นเฉียบ เขาเปลี่ยนไปร่วมรักจากทางด้านหลัง เพื่อให้ แม่เดือน สามารถ ปิดปาก ของตัวเองได้ง่ายขึ้น

แทน กระแทกอย่างบ้าคลั่ง แม่เดือน รับแรงกระแทกที่รุนแรงนั้นด้วย การจิกเล็บเข้าไปที่ไหล่ของแทน อย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายความเจ็บปวดระคนสุขสม เธอไม่สามารถปล่อยเสียงกรีดร้องแห่งความสุขออกมาได้ แต่ความบิดเบี้ยวของใบหน้าและร่างกายที่สั่นสะท้านอย่างเงียบ ๆ คือเครื่องยืนยันความสุขที่รุนแรงกว่าคำพูดใด ๆ

แทน สัมผัสได้ถึงความรัดแน่นที่คลั่งไคล้ ร่องรักของแม่เดือนกำลังบีบรัดเขาอย่างรุนแรง

การเดินทางสุดท้ายมาถึง ห้องน้ำ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของความลับและการชำระล้างบาป แม่เดือน พิงผนังกระเบื้องที่เย็นเฉียบ แทน ใช้มือทั้งสองข้างตรึงร่างกายของเธอไว้ การร่วมรักครั้งสุดท้ายในสถานที่แห่งนี้คือการสั่งลาความผูกพันที่ไม่อาจตัดขาดได้

แทน กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับเป็นการปลดปล่อยความคับข้องใจที่ถูกกักเก็บไว้ตลอด 12 ปี ความสุขสมที่มาพร้อมกับความเจ็บปวด ท่วมท้นร่างกายของทั้งคู่ แทน รับรู้ถึงแรงบีบรัดที่คลั่งไคล้จากภายในของแม่เดือน แต่แม่เดือนกลับเกร็งค้างและสั่นสะท้านอย่างเงียบ ๆ เธอไม่สามารถปล่อยเสียงครางออกมาได้ เพราะ ความกลัวข้างบ้านจะรับรู้ นั้นรุนแรงเกินกว่าจะต้านทานได้

การถึง จุดสุดยอดสุดท้าย เป็นไปอย่างรุนแรงและยาวนานที่สุด แทน ปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนอย่างหมดสิ้น เป็น การปลดปล่อยครั้งสุดท้ายที่เต็มไปด้วยความโหยหา

เมื่อการกระทำจบลง แทน ซบหน้าลงที่แผ่นหลังของ แม่เดือน อย่างอ่อนแรง ท่ามกลางความเงียบงันที่รอคอยการจากลา ทั้งคู่รู้ว่า ความรักต้องห้ามนี้ถูกทำให้สมบูรณ์แบบแล้ว และความบ้าคลั่งของเย็ดระหว่างแม่กับลูก เป็นการเย็ดรอบๆสถานที่ต่างๆในบ้านเพื่ออำลาบ้านหลังนี้ ซึ่งบ้านหลังนี้มันคือสถานที่กำเนิดความรักและจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ทางกาย ซึ่งมันจะกลายเป็น ความทรงจำที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม


เมื่อพวกเขามาถึงห้องนอนใหม่ ที่เชียงใหม่ในคืนนั้น ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางถูกบดบังด้วย ความรู้สึกอิสรภาพที่ท่วมท้น ห้องนอนกว้างขวางยังคงมีกลิ่นไม้ใหม่จาง ๆ อยู่ในอากาศ เสียงจิ้งหรีดที่ดังจากข้างบ้านคือเสียงเดียวที่บ่งบอกถึงโลกภายนอก

แทน และ แม่เดือน มองหน้ากันอย่างเงียบ ๆ แววตาที่สื่อสารกันคือความตระหนักว่า พวกเขาไม่ต้องซ่อนตัวอีกต่อไปแล้ว

"เรา... ที่นี่มันเป็นสวรรค์ของเรา..แทนของแม่" แม่เดือน กระซิบถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือราวกับยังไม่เชื่อ

"ครับแม่..." แทน ตอบพร้อมกับจูบที่หน้าผากของแม่ "ที่นี่คือของเรา... ไม่มีใครได้ยินเราแล้ว"

การร่วมรักเริ่มต้นขึ้นอย่างช้า ๆ และอ่อนโยนที่สุด แทน โอบกอด แม่เดือน ไว้แน่นแล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าของทั้งคู่ออก การสัมผัสร่างกายในคืนนี้เต็มไปด้วยความรักที่บ่มเพาะมานานถึง 13 ปี แทน จูบไปตามร่างกายของแม่เดือนอย่างละเอียดอ่อน เพื่อยืนยันความรักและความชื่นชม

การสอดใส่เกิดขึ้นอย่าง นุ่มนวลและลึกซึ้ง แทน รู้สึกถึงความร้อนและความคับแน่นที่คุ้นเคย แม่เดือน เป็นฝ่ายควบคุมจังหวะในช่วงแรก เธอใช้การเคลื่อนไหวที่เนิบนาบแต่หนักแน่น เพื่อให้ความรู้สึกปลอดภัยท่วมท้นจิตใจของลูกชาย

แล้วความปรารถนาที่ถูกเก็บกดก็ระเบิดออกมา แทน เปลี่ยนจากความอ่อนโยนเป็นความบ้าคลั่ง เขาใช้จังหวะที่รุนแรงและเร่งรีบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม่เดือน เองก็ตอบรับด้วยความกระหายที่รุนแรงไม่แพ้กัน

อ๊าส์! ลูก! ตรงนี้... ตรงนี้.....แม่ต้องการให้แรงกว่านี้! อื๊ออออ! แม่เดือน กรีดร้องออกมาอย่างเปิดเผยและไม่ปิดบัง เสียงครางแห่งความสุขของเธอสะท้อนก้องไปทั่วห้องนอนใหม่นั้น มันคือเสียงที่เธอไม่เคยกล้าเปล่งออกมาเลยในบ้านหลังเก่า

"แม่... แม่ต้องการแรงแบบนี้! แรงอีกแทน!" แม่เดือน ร้องบอกอย่างเปิดใจ

"ได้ครับแม่!" แทน ครางเสียงต่ำด้วยความพยายามทางกาย "ผมจะให้แม่ทั้งหมด! ผมจะเอาให้แม่หมดแรงเลย!"

แทน กระแทกกระทั้นอย่างรวดเร็วและดุดันที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วห้อง ทุกการกระแทกกระทั้นเป็นการประกาศว่า ความรักนี้เป็นความจริงที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ณ ที่แห่งนี้

แม่เดือน โอบขาของลูกชายไว้แน่น เสียงกรีดร้องของเธอขาดห้วงและยาวนาน เธอร้องเรียกชื่อลูกชายซ้ำ ๆ ด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนทนไม่ไหว

"อ๊าส์! อูยยยย! แทน! เสียงของแม่... เสียงของแม่ดังได้เต็มที่แล้ว! ลึก... อีก... อื้อออออออออ!"

การถึง จุดสุดยอดร่วมกัน เป็นไปอย่างรุนแรงและยาวนานที่สุด แทน ปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของแม่เดือนด้วยความรู้สึกที่ว่า เขาได้ครอบครองอาณาจักรส่วนตัวที่ปลอดภัยแล้ว

เมื่อความเร่าร้อนสงบลง ทั้งสองร่างนอนกอดกันแน่นบนเตียง

แทน จูบที่ริมฝีปากของแม่เดือนอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง "แม่... เสียงแม่... มันเป็นเสียงที่เพราะที่สุดในโลกเลยครับ..."

แม่เดือน ยิ้มทั้งน้ำตา เธอจิกเข้าที่ไหล่ของลูกชายอย่างรักใคร่ "มันเป็นเสียง... ของความจริง... ที่เราสร้างมันขึ้นมา... ในที่ของเราเอง..."

พวกเขารู้ว่า พวกเขาจะไม่มีวันถูกทำลาย ตราบใดที่พวกเขายังมีอาณาจักรแห่งความลับที่ถูกผนึกไว้ด้วยร่างกายนี้ เสียงจิ้งหรีดในยามค่ำคืน กลายเป็นพยานเดียวที่รับรู้ถึง การเริ่มต้นของความรักที่ถูกกฎหมายของพวกเขาเอง ณ สถานที่แห่งใหม่ ที่ซึ่ง ตราบาปได้กลายเป็นความสุขนิรันดร์


ห้องนอนใหม่ที่เชียงใหม่ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับการร่วมรักเท่านั้น แต่เป็น ศูนย์กลางของความมั่นคงทางอารมณ์ ที่พวกเขาได้แลกมาด้วยการเสียสละตลอด 14 ปี ความตื่นตระหนก ความกลัวเพื่อนบ้าน และ ความกังวลในอนาคต ได้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังทั้งหมด

แทน เข้าหา แม่เดือน ด้วย ความเชื่อใจที่ไร้ขีดจำกัด การสัมผัสเริ่มต้นขึ้นอย่างช้า ๆ ในทุกเช้าตรู่ที่แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดส่องเข้ามา แทน ไม่จำเป็นต้องรุกรานเพื่อพิสูจน์ความเป็นเจ้าของอีกต่อไป เขามีความมั่นใจอย่างสมบูรณ์ว่า ร่างกายและจิตวิญญาณของเธอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

การร่วมรักในระยะนี้เป็นการ หลอมรวมทางร่างกายและจิตวิญญาณ แม่เดือน เป็นฝ่ายเริ่มด้วยการ จ้องตา แทนอย่างลึกซึ้ง เธอใช้มือที่อ่อนโยนลูบไล้ไปตามใบหน้าของลูกชาย เป็นการขอให้เขาลืมภาระทั้งหมด และกลับมาเป็น คนรัก ของเธอ

การสอดใส่ดำเนินไปอย่าง เนิบนาบ หนักแน่น และยาวนาน จังหวะการเคลื่อนไหวของแทนถูกกำหนดโดยความต้องการที่จะมอบความสุขสูงสุด โดยไม่มีความเร่งรีบใด ๆ แม่เดือน ตอบรับด้วยการ โอบรัดอย่างแผ่วเบาแต่เต็มเปี่ยม ช่องทางรักของเธอส่งแรงบีบที่สม่ำเสมอ เป็นการสื่อสารว่า เธออยู่ตรงนี้เพื่อเขาตลอดไป

แทน รู้สึกถึง ความสงบที่มาพร้อมกับการครอบครอง เขาไม่รู้สึกผิดอีกต่อไป มีเพียงความจริงที่ว่าความรักนี้คือ ความผูกพันเดียวที่แท้จริง การร่วมรักในแต่ละครั้งคือการเติมเต็มความรู้สึกขาดหาย และสร้างความมั่นใจให้ แทน พร้อมที่จะออกไปเผชิญหน้ากับโลกภายนอก

แม่เดือน มองไปยังลูกชายของเธอที่กำลังมอบความสุขให้ เธอตระหนักว่าร่างกายที่ร่วงโรยของเธอถูกเติมเต็มด้วยความรักที่บริสุทธิ์และรุนแรงที่สุด เธอไม่มีความเสียใจอีกต่อไปแล้ว

เธอใช้มือลูบไปตามสันหลังของ แทน ในขณะที่เขาขยับสะโพกอย่างเนิบนาบ ความสุขนี้คือรางวัลที่คุ้มค่าแก่การเป็นของกันและกันตราบเท่าที่แม่เดือนจะยังคงมีลมหายใจ